Со години, овој компјутерски инженер се обидувал својата претпоставка да ја претвори во конкретна акција и да организира ископување на депонијата.

Предлагал приходот да биде поделен, барал инвеститори, развивал планови кои вклучувале и вештачка интелигенција, а на крајот завршил и на суд. Откако и тие обиди пропаднале, се обидел со уште нешто – да го купи делот од депонијата за кој верува дека се наоѓа хард-дискот.

Физичката потрага сега е завршена. Хауелс во 2025 година соопштил дека повеќе не се обидува да ја купи депонијата, да организира ископување или да преговара со Градскиот совет на Њупорт. Сепак, тој инсистирал дека не се откажал од самите биткоини, туку вниманието го насочил кон крипто-проектот наречен Ceiniog.

Тоа и понатаму е најновиот развој на оваа приказна во 2026 година.

Хард-дискот фрлен во 2013 година ја започнал 12-годишната борба

Проблемот на Џејмс Хауелс започнал во 2013 година, додека ги расчистувал своите работи. Тогаш хард-дискот со податоците потребни за пристап до неговите биткоини по грешка бил фрлен и завршил на депонија во Њупорт.

Првите извештаи зборувале за 7.500 биткоини. Би-Би-Си во ноември 2013 година објавил дека Хауелс ископал 7.500 биткоини и дека хард-дискот уште тогаш вредел милиони фунти. Подоцнежните извештаи, вклучително и текстовите за неговите планови за пронаоѓање на дискот и судскиот спор, најчесто ја користеле бројката од 8.000 биткоини.

Промените на цената на биткоинот постојано ја менувале проценетата вредност на недостапното богатство. „Гардијан“ во 2021 година проценил дека неговото богатство тогаш вредело околу 127 милиони фунти, додека подоцнежните извештаи зборувале за суми поголеми за стотици милиони.

Според цената на биткоинот од околу 63.804 долари на 12 август 2026 година, 8.000 биткоини би вределе приближно 510 милиони долари. Станува збор за моменталната пазарна вредност, а не за фиксна сума што може да му се припише на изгубениот хард-диск.

Хауелс се сврте кон технологијата и судовите

Хауелс со години се обидувал да го убеди Градскиот совет на Њупорт да му дозволи контролирана потрага на депонијата.

Би-Би-Си во прилог од 2021 година го документирал еден од неговите предлози, во период кога вредноста на биткоинот нагло растела. Неговите подоцнежни планови станувале сè посложени, вклучувајќи и употреба на вештачка интелигенција за пронаоѓање на хард-дискот меѓу илјадници тони отпад.

Градскиот совет на Њупорт се спротивставил на ископувањето, повикувајќи се на еколошки и регулаторни проблеми. Хауелс на крајот решил спорот да го изнесе пред суд и да побара пристап до локацијата.

Тој правен пат практично бил затворен во јануари 2025 година. Судијата Кејсер КЦ го отфрлил неговото барање, заклучувајќи дека тој „нема реални изгледи за успех“. Судот го прифатил аргументот на Градскиот совет дека хард-дискот е во негова сопственост и дека Хауелс нема право да го преземе.

Подоцнежната жалба била одбиена во март 2025 година.

Купувањето на депонијата станало последен план за спас на биткоините

Поразот на суд не го прекинал веднаш обидот на Хауелс да дојде до хард-дискот.

Во февруари 2025 година тој изјавил дека размислува да ја купи самата депонија, откако Градскиот совет на Њупорт објавил планови за нејзино затворање. Според него, за таа можност разговарал и со инвестициски партнери.

До јули Хауелс соопштил дека поднел официјална понуда за купување на дел од локацијата за кој верува дека на него се наоѓа хард-дискот. Сепак, ниту тој предлог не довел до ископување.

Во август 2025 година Хауелс јасно ставил крај на физичката потрага.

„Повеќе не се обидувам да ја купам депонијата, повеќе не се обидувам да организирам ископување или санација и повеќе не се обидувам да разговарам со советот или неговите претставници“, изјавил тој за „The Block“.

Оваа разлика била важна. Хауелс нагласил дека извештаите дека едноставно „се откажал“ не се целосни. Тој се откажал од обидот физички да го пронајде хард-дискот, но не и од своето барање во врска со биткоините што се наоѓаат на него.

Ceiniog наместо депонијата станал неговиот нов потег

Хауелс потоа се свртел кон проектот „Ceiniog Coin“, чија цел е да го токенизира она што тој го опишува како свое законско сопствеништво врз недостапните 8.000 биткоини.

За „The Block“ во август 2025 година изјавил дека планира да создаде токен заснован на биткоин и поврзан со изгубеното богатство. Тогаш проектот го опишал како промена на насоката, а не како крај на неговите напори поврзани со биткоините.

Во меѓувреме се појавила уште една интересна епизода. Компанијата за забава Lebul во 2025 година ги откупила правата за екранизација на приказната на Хауелс, под наслов „The Buried Bitcoin“, со што неговиот случај се проширил и на планирана документарна серија и други медиумски проекти. На тоа му претходела најава на компаниите„ Lightbox“ и BBC за документирање на неговата потрага.

До јули 2026 година, извештаите и понатаму наведувале дека потрагата на депонијата е завршена, додека „Ceiniog“ станал новиот правец на Хауелс.

Хард-дискот никогаш не бил пронајден. А 8.000 биткоини, чија вредност според тогашната пазарна цена би била околу 510 милиони долари, и понатаму остануваат недостапни.

Извор: БизПортал

Фото: Bakhrom Tursunov/Pixabay

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Поминаа пет недели - граѓаните на Гостивар се уште немаат чиста вода.

Резултати за водата не се објавени, власта секојдневно излегува со различни информации.

Прво, велеа водата може да се користи како „техничка“, па потоа Клековски призна дека во водата има бактерии, не една туку повеќе.

Никогаш не објавија извештај и резултати за водата, кој одобрил да се користи, кој потпишал.

И додека Мицкоски и неговата власт, во која сите Тошковски е експерт за хиперхлокирање а Клековски никаде го нема, во Гостивар има нови случаи на затруени граѓани, и реинфицирани.

Тоа значи дека опасноста не е помината.

Во среде лето, во 21 век – без вода е цел еден град. 5.000 граѓани имаат здравствени последици од загадената вода.

Цел еден град е затруен поради неспособноста на власта на Мицкоски да се справи со оваа здравствена криза.

Гостивар е показател за целосниот распад и нефункционалноста на системот.

Се покажа Мицкоски и ВМРО не знаат и не се способни да менаџираат криза, не можат да го заштитат здравјето на граѓаните. Задоцнија во секој чекор.

Од прогласување на епидемија, до преземање на превентивни мерки.

И ова не е изолиран случај. Во над 50 населени места водата за пиење не е безбедна.

Секојдневно излегуваат нови информации за општини каде што водата е затруена.

Цела држава е отруена.

Вчера надлежните потврдија дека загадена е и водата за пиење во Свети Николе – утврдени се микробиолошки отстапувања во водата од водоводната мрежа.

Затруени се реките Тополка и Бабуна. Бела хемиска материја имаше во реките Лепенец и Вардар.

Во вакви услови, кога секојдневно излегуваат нови информации за загадена вода, власта на Мицкоски не прифаќа да се направи анализа на водата во цела држава и јавно да се објават резултатите.

Зошто?

Граѓаните од цела Македонија имаат право да знаат каква е водата што ја пијат.

Се работи за нивното здравје, за основното право на чиста вода за пиење.

СДСМ ја повикува власта веднаш да направи анализи на водата во цела држава и јавно да ги објави резултатите.

Видовме до што доведе криењето на информации во Гостивар – илјадници луѓе затруени, секојдневно нови случаи, па дури и реинфицирани граѓани.

Не треба да се чека. Направете ги анализите и објавете ги резултатите.

Прес конференција на СДСМ, Маја Борозан

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Со седницата раководеше Првиот заменик-претседател на Владата, Беким Сали, кој во своето обраќање ја истакна историската и политичката важност на овој договор за стабилноста, еднаквоста и европската иднина на земјата.

Говорејќи за значењето на јубилејот, Првиот заменик-претседател на Владата истакна дека 25-годишнината од Охридскиот рамковен договор е момент за потсетување на минатото, но и за размислување за одговорноста на институциите кон иднината на земјата.

Според министерот Сали, Охридскиот рамковен договор беше инструментот што го стави крај на конфликтот од 2001 година и воспостави нов пристап во организацијата и функционирањето на државата, засновајќи ја стабилноста врз партнерството меѓу заедниците, граѓанската еднаквост и правичната застапеност.

„Демократијата не се мери само преку слободни избори, туку и преку способноста на институциите да гарантираат инклузивност, правична застапеност, дијалог и доверба меѓу граѓаните“, истакна министерот Сали.

Првиот заменик-претседател на Владата нагласи дека Охридскиот рамковен договор не треба да се гледа само како историски документ, туку како жив механизам на уставниот поредок и како политичка насока за институциите на земјата. Во таа насока, тој ја спомена и иницијативата на Владата за Законот за правична и соодветна застапеност, предложен за усвојување во Собранието.

Првиот заменик-претседател на Владата истакна дека искуството од изминатите 25 години покажало дека стабилноста се гради преку дијалог, комуникација, компромис и почитување на договорите.

„Дијалогот не треба да се гледа како компромис со принципите. Дијалогот е најдемократскиот начин за заштита на принципите“, истакна Сали, нагласувајќи ја важноста од продолжување на соработката и партнерството меѓу заедниците.

Во своето обраќање, тој посочи дека зачувувањето на меѓуетничкото партнерство е стратешки интерес на Република Македонија. Според министерот Сали, една мултиетничка држава може да биде успешна само кога секоја заедница се чувствува како рамноправен дел од институциите и како заеднички одговорна за иднината на земјата.

Во овој контекст, Првиот заменик-претседател на Владата го поврза духот на Охридскиот рамковен договор и со процесот на европска интеграција, нагласувајќи дека европскиот принцип „Обединети во различностите“ се совпаѓа со филозофијата на договорот, кој мирот го изгради врз прифаќањето и почитувањето на различностите.

На крајот, Првиот заменик-претседател на Владата истакна дека задачата на денешната генерација не е само да го зачува Охридскиот рамковен договор како историско достигнување, туку и да го надградува преку поефикасни институции, зајакнување на довербата меѓу заедниците и изградба на држава со високи европски стандарди.

„Нека биде овој јубилеј не само потсетување на она што го постигнавме, туку и заложба за она што треба да го изградиме“, заклучи министерот Сали.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.