Живот

Зошто православниот и римокатоличкиот Велигден некогаш се поклопуваат, а друг пат не

Православните христијани и римокатолиците минатата година го прославија Воскресението Христово на ист ден, за разлика од годинава кога Велигден го одбележуваат со разлика од една недела, католиците денеска, а православните на 12 април.

Причината за тоа се различните календари и правилата за пресметка.

Католичката црква користи Грегоријански календар, а Православната црква се води според Јулијански календар. Разликата меѓу овие календари денес е 13 дена, што влијае на пресметката на датумите.

И двете цркви го следат правилото од Првиот вселенски собор во Никеја - Велигден да се слави во првата недела по првата полна месечина по пролетната рамноденица, но католиците ја пресметуваат рамноденицата според Грегоријанскиот календар, а православните според Јулијанскиот.

Православната црква додава уште едно правило, дека Велигден мора да биде после еврејската Пасха (Песах), што често го поместува датумот подоцна во однос на католичкиот Велигден.

Православна црква богослужбениот живот го раководи според јулијанскиот календар, популарно наречен „стар календар“ или „стар стил“. Тој календар сега „доцни“ 13 дена зад „новиот“ грегоријански календар што е во најширока употреба во светот.

Јулијанскиот календар своето име го добива според Гај Јулиј Цезар, римскиот владетел, кој го востановил овој календар како официјален во Римската држава во 46 година пред Христа. Овој календар се базира на тогашното научно согледување дека една година, односно периодот на една револуција на Земјата околу Сонцето, изнесува 365 дена и 6 часа. Тие 6 часа во рок од четири години прават еден цел ден, и тој ден се додава во престапната година, која заради тоа има 366 дена.

Христијанската црква, која се развила токму на територијата на Римската држава, едноставно го прифатила државниот календар и според него ги пресметувала своите празници.

Но, во времето на Ренесансата, во XVI век, е утврдено дека должината на годината всушност е нешто пократка отколку што е според јулијанскиот календар, односно дека изнесува 365 дена, 5 часа, 49 минути и 12 секунди. Оваа разлика од 10 минути и 48 секунди, од времето на Првиот вселенски собор до XVI век, довела до отстапка од 10 дена. Тогашниот римски папа, Григориј XIII, одредил да се изготви нов календар, според новите пресметки за должината на годината, и кога ќе стапи во сила, да се направи корекција на датумот, за да се отстрани отстапувањето од 10 дена. За со текот на времето да не се створи повторно слично отстапување, новиот календар има поинаков начин за одредување на престапните години. Овој календар се нарекува грегоријански и има разлика во датумот во однос на јулијанскиот календар. Од неговото воведување во употреба во 1582 година, до денес разликата помеѓу двата календари се зголемила на вкупно 13 дена. Во 2100 година разликата ќе стане 14 дена.

Грегоријанскиот календар стапил во сила најпрвин во римокатоличките земји, во XVI век, во протестантските земји во XVIII век, а во православните земји – на почетокот на XX век. Притоа, Православните цркви го задржале јулијанскиот календар за црковна употреба, и жителите на овие земји се научиле на паралелно користење на стариот календар (за црковна употреба) и новиот календар (за сè останато).

Единствено во однос на пресметувањето на најголемиот празник во христијанската вера, Воскресението Христово – Пасха, Велигден, црквата одредила посебни правила и канони. Уште на Првиот вселенски собор, во 325 година, во Никеја, е утврдено дека се забранува прослава на Воскресението Христово во ист ден кога се празнува еврејската Пасха, пред пролетната рамноденица. До Соборот веќе била воспоставена праксата Велигден да се празнува во недела – денот на Воскресението Христово, и тоа не било променето на Соборот, а не е променето ниту до денес. И денес го славиме Велигден не на фиксен датум, туку секогаш во недела, после полната месечина по пролетната рамноденица. (Полната месечина во приказнава е поврзана со одредбата за еврејската Пасха: еврејската Пасха се празнува на 14-от ден од месецот нисан; нисан е првиот пролетен месец во северната хемисфера; бидејќи во еврејскиот календар месеците доследно ги следат месечевите мени, 14-от ден од месецот нисан секогаш има полна месечина.) На тој начин, прославата на Христовото Воскресение Светите Отци ја врзале не за еден или за друг календар, кои се устроени од луѓето и се само приближно точни и се подложни на грешки, туку за движењето на небесните тела, кое е устроено од Бога.

Според датумот на празнувањето на Воскресението Христово се одредува и кога почнува Великиот пост, кога се подготвителните недели пред Великиот пост, кога се празниците после постот, Вознесението Христово – Спасовден, Педесетница, односно Духовден, и, конечно, на кој ден ќе започне Апостолскиот пост. А понатаму, во текот на целата година, неделите се бројат во однос на празникот Педесетница, па во верското календарче читаме: „таа и таа недела после Педесетница“, што значи дека датумот на прославувањето на Пасхата има печат и врз целата година.

Иако најчесто се разликуваат, сепак, на секои неколку години календарите и пресметките на римокатолиците и православните „се поклопуваат“, па и двете цркви го слават Велигден заедно.

По 2025-та, христијаните заедно ќе го прослават Воскреснието Христово во 2028, 2031, 2034, 2037... Севкупно, во текот на целиот 21 век, прославата на Велигден ќе се биде на ист ден 31 пат. Но, сепак, од чисто астрономски причини, во секој нареден век, ова ќе се случува сè поретко и разликата помеѓу прославата на Велигден за двете деноминации ќе станува сè поголема и поголема.

Последен пат кога прославите на Велигден ќе се совпаднат се проценува дека е во 2698 година. Оттогаш, православните и западните христијани никогаш повеќе нема да го прославуваат Воскресението Христово заедно. /MИА

Тагови: Велигден

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Живот

Објавени се најпознатите „предвидувања“ на Баба Ванѓа- следбениците тврдат дека го знаела и крајот на светот

Слепата претскажувачка Баба Ванѓа почина пред речиси три децении, но интересот за нејзините „предвидувања“ продолжува со несмалена мера.

Меѓу приказните што се пренесуваат, особено се издвојуваат оние за далечната иднина - споменувајќи неверојатни научни достигнувања, вонземски живот, разговори со Бога и границите на познатиот универзум.

Таа самата не запишала ништо

Според толкувањата на нејзините следбеници, Баба Ванѓа оставила „предвидувања“ што датираат „илјадници години нанапред“. Едно од најдалечните е поврзано со годината 5078, за која се тврди дека го означува „крајот на светот каков што го знаеме“.

Важно е да се нагласи, сепак, дека овие „предвидувања“ не можат со сигурност да се припишат на самата Ванѓа. Таа самата не ги запишала, па затоа голем дел од информациите стигнале до јавноста преку други луѓе, преку последователни толкувања и прераскажувања.

Поради оваа причина, скептиците со години се прашуваат колку се точни денешните верзии на „предвидувањата“ на Баба Ванѓа.

Следбениците тврдат дека таа „предвидела“ откривање на „универзален лек“ за годината 4302, додека 4308 треба да донесе „промена во човековото однесување“.

Толкувањата што ѝ се припишуваат на Ванѓа, исто така, наведуваат дека до 4509 година, луѓето ќе можат да „комуницираат со Бога“, додека моралот на човештвото ќе достигне „повисоко ниво“.

„Временска линија“

Таа наводно „предвидела“ дека „бесмртноста ќе стане вообичаена“ за годината 4599, додека за 4674 година се вели дека претставува „врв на човековата благосостојба“.

Според истата „временска линија“, населението тогаш „ќе достигне дури 340 милијарди“, а луѓето ќе стапат во „контакт и ќе се мешаат со вонземјани“.

Потоа доаѓа годината 5076, кога човештвото ќе ја открие „границата на познатиот универзум“, објавува Unilad.

И потоа доаѓа „последната година“ на оваа необична „временска линија“ - 5078. Според толкувањето што ѝ се припишува на Ванѓа, тогаш треба да се случи „крајот на светот каков што го знаеме“.

Следбениците на наследството на Ванѓа често ја цитираат „приказната“ дека бугарските и советските научници процениле дека предвидувањата на Ванѓа „биле околу 85 проценти точни“. Сепак, нема доволно сигурни докази за ова да се земе како утврден факт.

Тагови: баба Ванѓа

Судбина

Осумгодишниот Фабијан бил избоден и запален со средство за палење скара- ѝ се суди на девојката на неговиот татко

Судењето за убиството на осумгодишниот Фабијан од Гистрово пред Регионалниот суд во Росток, Германија, не се однесува само на денот на убиството, туку и на денот пред тоа.

Обвинителството тврди дека обвинетата Џина Х. (30) го убила момчето со шест убодни рани на 10 октомври 2025 година, а потоа му го запалила телото со течност за запалување скара.

Истрагата покажува дека Фабијан можеби се сретнал со својот наводен убиец уште на 9 октомври 2025 година. „Билд“ реконструираше кога, каде и како можела да се случи средбата.

На 9 октомври 2025 година, Фабијан се пожалил на крварење од носот во училиште. Неговата мајка Дорина Л. (32) дошла да го земе околу 10:15 часот наутро. Бидејќи морала да се врати на работа, го пуштила Фабијан сам да си оди дома на Шверинерштрасе, каде што пристигнал во 10:42 часот наутро.

„Само ќе си легнам дома и ќе го вклучам телевизорот“, ѝ рекло момчето на мајка си.

Околу 12:30 часот, Дорина Л. му донела ручек на негово барање. После тоа, тој сакал повторно да излезе.

Во 14:06 часот, неговиот телефон сè уште бил поврзан со домашниот Wi-Fi, а потоа тргнал на велосипед.

Според истражителите, тој го сретнал својот најдобар пријател (9), кој штотуку се враќал од училиште, во пекарницата. Кратко потоа, Фабијан и неговиот пријател пристигнале заедно во неговата куќа на Плауерштрасе. Помеѓу 14:10 и 14:20 часот, телефонот на Фабијан се обидел да се поврзе со Wi-Fi-то на неговиот пријател. Бидејќи момчето морало да оди на кошаркарски тренинг, неговата мајка го испратила Фабијан дома.

Осумгодишникот затоа тргнал кон младинскиот клуб „Алте Молкереј“ околу 14:20 часот. Неговата рута можеби го однела низ Улменштрасе, споредна улица во близина на неговата куќа. Тој би поминал оттаму околу 14:25 часот. Фабијан пристигнал во младинскиот клуб во 14:32 часот. Сепак, патувањето му траело пет минути подолго од вообичаеното.

Обвинетата имала закажан состанок тој ден

Истиот ден, поранешната девојка на таткото на Фабијан, Џина Х., се сретнала со својот познаник Кристијан Д. (37) на езерото Кребзе, во близина на Белин, од 13:14 до 13:47 часот. Ова било утврдено со анализа на податоците од мобилниот телефон. Тие разговарале за проблеми поврзани со Џина Х. и често го споменувале Матијас Р. (35).

Обвинетата требало да оди на состанок со својот биолошки син Ј. во 14:00 часот. тој ден со службата за поддршка на семејствата на Организацијата за благосостојба на работниците (AWO) во Гизтрово. Ќе ѝ требале околу 19 минути за да стигне таму од езерото Кребзе, што значи дека можела да стигне малку подоцна, околу 14:06 часот.

Сепак, таа воопшто не се појавила. Затоа, вработената во AWO ја повикала по телефон во 14:14 часот и ја прашала каде е. Џина Х. тврдела дека нејзиниот син е болен и затоа не може да дојде. Разговорот завршил во 14:25 часот.

Што видел сведокот?

Во 14:30 часот, еден сведок видел впечатлив портокалов Форд Ренџер паркиран на Улменштрасе, на аголот со Шверинерштрасе, додека самиот се обидувал да паркира.

„Се изнервирав. Зафати две паркинг места“, рече сведокот. Тој не го видел возачот.

Сепак, и Џина Х. вози такво возило. Доколку таа отишла од езерото Кребзе преку AWO до Улменштрасе, возилото можело да биде паркирано таму уште во 14:09 часот.

Клучниот момент е 14:25 часот. Според истражителите, тогаш Џина Х. и Фабијан можеле да се сретнат во Улменштрасе. Средбата, според оваа реконструкција, можела да трае не повеќе од пет минути.

Битка меѓу одбраната и обвинителството

„Фаби никогаш не ми кажуваше многу за тоа каде е. Секогаш само накратко ќе споменеше нешто, никогаш навистина не зборуваше за тоа“, рече мајката на Фабијан, Дорина Л., на суд.

Судијата ја праша: „Доколку се сретнал со својот татко, г-ѓа Х. или неговите баба и дедо, дали би ви кажал за тоа?“

„Да, ќе ми го кажеше тоа“, одговори мајката.

Одбраната на Џина Х. сака да ги искористи податоците за движењето на нејзиното возило за да докаже дека нејзината средба со Кристијан Д. траела подолго. Во тој случај, таа и Фабијан не можеле да се сретнат.

Според судијата Холгер Шит, вработената во AWO треба повторно да сведочи за време на судењето и да ги дополни или исправи своите претходни изјави.

Зошто Џина Х. всушност го откажала состанокот во AWO и зошто го зела својот син од училиште дури доцна попладне е сосема нејасно во овој момент.

Тагови: девојка татко

Свет

Драматична снимка од спасување киднапирани девојчиња во Атланта: Не мрдај или пукам! (ВИДЕО)

Полицијата во Атланта успешно го реши киднапирањето на две девојчиња, на возраст од 11 месеци и четири години.

Снимката од нивното спасување е објавена на Фејсбук страницата на Полициската управа на Атланта, објави Пипл.

Новата снимка од камерата што се носи на телото го покажува моментот кога властите во Џорџија ги пронаоѓаат двете мали сестрички откако наводно биле киднапирани од нивната дадилка.

На снимката, направена во понеделник, 17 август, полицајците од Атланта се гледаат како провалуваат во заклучена, климатизирана приколка каде што ги наоѓаат девојчињата, 4-годишната Зола Купер и нејзината 11-месечна сестра Нора Купер, како и жената наводно одговорна за нивното киднапирање, Лакеша Шанта Браун.

„Покажи ми ги рацете!“ вика полицаецот откако ќе се отвори вратата од приколката. „Деца, имаме деца!“

Откако ќе ја забележат Браун, полицаецот ѝ наредува на жената да се предаде.

„Слушај, Лакеша!“ вика еден полицаец. „Крени ги рацете горе! Крени ги рацете горе!“

Потоа полицаецот влегува во приколката и ги изнесува Зола и Нора надвор. Додека децата плачат, полицајците се обидуваат да го уапсат Браун.

„Не мрдај или ќе пукам“, вели полицаецот Браун.

Жената на крајот станува од подот и е изведена од приколката, која властите подоцна ја опишаа како „нехигиенска и несоодветна за човечко живеење“.

Сестрите биле однесени во детска болница на медицински преглед и контрола, додека Браун била приведена.

По нејзиното апсење, Браун наводно признала дека требало да ги врати девојчињата кога нивната мајка ги побарала, според изјавата под заклетва што довела до нејзината потерница, добиена од списанието People.

Браун и мајката на девојчињата, Елика Рединг, првпат се сретнале во Фејсбук групата „Прехранбена мајка“ околу една година пред инцидентот во понеделник, се наведува во изјавата под заклетва. Браун, која понудила да ги чува децата, се спријателила со Рединг и ја стекнала нејзината доверба, се наведува во документите.

Рединг се согласил да ѝ дозволи на Браун да ги чува Зола и Нора на 15 август, се наведува во изјавата под заклетва. Браун наводно ѝ рекла на Рединг дека ќе ги однесе децата во Волмарт и на место наречено „Кенди Утопија“.

Кога Браун не успеала да ги врати децата во договореното време и место во понеделник, во куќата на бабата на Рединг, таа почна да ѝ се јавува на Браун.

Браун „измислуваше изговори за доцнење или недоаѓање“, а потоа ѝ рече: „Имав сообраќајна несреќа; ги немам твоите деца; тие се во DFCS“.

Службите за заштита на децата и болниците во областа немале евиденција за девојчињата, а Браун престана да одговара на телефонски повици и пораки.

Додека детективите ја истражуваа Браун, дознаа дека има активна потерница по неа во Алабама поради непојавување на суд во врска со случај на киднапирање, се вели во соопштението.

Властите беа во можност да ја утврдат локацијата на Браун и децата откако детектив од Атланта, назначен за потрага по бегалци, додека проверуваше паркирани возила и приколка на паркинг, слушна бебе како плаче од внатрешноста на приколката, се вели во соопштението.

Тагови: Атланта девојчиња