Тринаесетгодишно момче ја повреди наставничката со нож, откако претходно и го испрскало лицето со спреј кој предизвикува иритација.

Инцидентот се случил во петокот наутро. Според извештаите, се чини дека момчето сакало да направи видео емитувано од училиште на Телеграм, кое, се чини, не е ни започнато.

Според некои информации, ученикот носел кацига со GoPro камера за да ја сними сцената на нападот додека во рацете држел нож и шише со иритант спреј. Преносот на видеото беше поврзан со група на Телеграм, која сега е предмет на проверка: се чини дека имало и други луѓе во преносот во живо, но не е јасно дали се возрасни или малолетни, пренесува Corriere Della Sera.

Нападот е одмазда за лоша оценка од минатата година

Според некои поранешни ученици од училиштето кои заедно со други ученици и родители дошле пред училиштето, младиот човек кој е одговорен за нападот наводно дејствувал „затоа што сакал да се одмазди бидејќи имал долг поради лошата оценка што наставникот му ја дал на крајот од минатата учебна година. Се сетил на тоа и затоа сакал да ја нападне“.

Оваа верзија на настаните сега се проверува за да се види дали има вистина во неа.

Наставничката (66) е во болница, за среќа не е тешко повредена

На местото на настанот пристигнале екипи на итната помош и карабинерите. Повредената жена е пренесена во болницата „Фиглие ди Сан Камило“ во Торпињаро, каде и била укажана лекарска помош. Таа не е сериозно повредена, но е многу исплашена.

Повредената наставничка има 66 години и предава италијански јазик, историја и географија. Ја опишуваат како многу искусна учителка која долги години работи во тоа училиште.

Меѓу проверките кои се во тек е и утврдувањето дали имало претходни проблеми меѓу неа и тринаесетгодишникот кој ја нападнал минатата учебна година.

Момчето, пак, е приведено на проверки. Карабинерите од единицата Касилина вршат низа проверки пред училницата во која се случи нападот.

Десетици родители на ученици се собраа пред влезната капија и се обидуваат да добијат информации за да откријат дали нивните деца се школски другари на 13-годишното момче одговорно за нападот на наставничката.

Потребно е да се утврди што го навело малолетникот, кој не е кривично одговорен, да ја нападне наставничката, само неколку дена по почетокот на учебната година. И тоа на начин што потсетува на други слични случаи кои се случија неодамна.

Затоа се разгледува можноста да се работи за чин на имитирање или предизвик на социјалните мрежи.

На 13-годишното момче му е одземен мобилниот телефон и ќе биде извршен преглед за да се утврди со кого бил на видеото во моментот на нападот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Саудиска Арабија се соочи со повторени ракетни и беспилотни напади во последните недели од страна на Хутите, бунтовниците во Јемен, поддржани од Иран, и шиитските милиции во Ирак. Градовите низ кралството беа цел на напади, што ја наруши клучната енергетска инфраструктура и ги крена цените на нафтата на највисоко ниво од средината на мај.

Во знак на растечка регионална загриженост за ескалацијата, пакистанските власти побараа од Иран да ги предупреди Хутите да не преземаат понатамошни чекори кон ескалација, велејќи дека Исламабад би можел да биде принуден да ѝ помогне на Саудиска Арабија ако Ријад ја активира клаузулата за меѓусебна одбрана во безбедносниот договор што двете земји го потпишаа минатата година.

Фелдмаршалот Асим Мунир, де факто лидер на Пакистан, отпатува во Техеран минатиот месец, каде што се сретна со иранскиот претседател Масуд Пазахстан и други политички лидери. Тој, исто така, имаше неколку телефонски разговори со министерот за надворешни работи Абас Арагчи, последен пат во четврток, објави иранската новинска агенција ИРНА.

Според две лица запознаени со нивните неодамнешни разговори, Мунир постојано барал од иранските лидери да помогнат во запирањето на нападите на Хутите врз Саудиска Арабија и нејзината енергетска инфраструктура, наведувајќи ги обврските на Исламабад кон Ријад, но без да упати никакви конкретни закани.

„Иран вели дека ова е спор меѓу Саудиска Арабија и Јемен... но ескалацијата, исто така, се чини дека одговара на иранската политика во регионот“, рече пакистански функционер запознаен со разговорите.

Пакистанската војска не одговори на барањето за коментар.

Хутите, едни од најмоќните членови на иранската Оска на отпорот, не се толку идеолошки поврзани со иранскиот режим како некои други милитантни групи поддржани од Техеран и во голема мера ги следат своите агенди во Јемен.

Иранските власти инсистираат дека Хутите дејствуваат независно, но нивната офанзива ја поддржува целта на Техеран за зголемување на глобалните цени на енергијата.

Кина побара од Техеран да помогне во ограничувањето на јеменските Хути, откако Саудиска Арабија побара помош од Пекинг во услови на воена офанзива од групата поддржана од Иран минатата недела, изјавија три ирански извори запознаени со ова прашање.

Обидите на Пакистан да изврши дипломатски притисок врз Иран покажуваат колку се високи влоговите ако конфликтот меѓу Саудиска Арабија и Хутите продолжи да ескалира.

Пакистан и Саудиска Арабија минатиот месец го проширија својот билатерален сојуз во поширок одбранбен пакт со Турција.

Иако турскиот министер за надворешни работи Хакан Фидан го спореди договорот со Член 5 на НАТО, во кој се наведува дека нападот врз една членка е напад врз сите, тој исто така нагласи дека секоја воена помош мора да дојде по барање од земјата што е нападната.

За договорот од Мека да стапи во целосна сила, тој мора да биде ратификуван и од турскиот парламент.

Саудиска Арабија досега јавно не побарала помош од Пакистан или Турција, бидејќи Хутите ги засилија нападите. Сите три земји инсистираа дека договорот е одбранбен по природа.

И Исламабад и Анкара имаат долгогодишни политички и трговски врски со Иран.

Еден извор запознаен со разговорите рече дека Исламабад, кој распореди борбени авиони и персонал во воздухопловна база во источна Саудиска Арабија во април, е во „тешка позиција“.

Пакистан одби да се придружи на воздушните напади на коалицијата предводена од Саудиска Арабија во Јемен во 2015 година, но аналитичарите велат дека е малку веројатно повторно да го одбие Ријад, со оглед на неговите договорни обврски и сериозни финансиски ранливости.

Портпаролот на Министерството за надворешни работи на Пакистан во четврток изјави дека „Пакистан е посветен, во намера и дух, на спроведување“ на своите одбранбени договори со Саудиска Арабија, кога беше прашан за нападите на Хутите.

„Кога, како, каде и каква сила ќе се употреби против кои цели... како и други прашања од оперативната доверливост, бараат од нас да задржиме одредена дискреција во оваа фаза“, рече тој.

Умар Карим, истражувач на Универзитетот во Бирмингем кој ги проучува односите меѓу Саудиска Арабија и Пакистан, очекува каква било пакистанска помош да следи по одлуката на Ријад дали сака да се вклучи во „целосна војна во Јемен“, наместо во поограничена воена операција.

„Сите сигнали од саудиската страна укажуваат дека тие самите сè уште не донеле одлука. Поголема војна би значела дека саудиската инфраструктура би била изложена на напади од многу поголем обем“, рече Карим.

Доколку Ријад поднесе барање, Пакистан би можел да се придружи на воздушната кампања насочена кон одбрана на Саудиска Арабија од беспилотни летала, па дури и напади врз местата за лансирање во Јемен, рече Карим.

Пакистан реагираше бурно оваа недела на она што саудиските власти го опишаа како обид за напад со беспилотни летала врз светиот град Мека.

Пакистанските власти постојано повторуваат дека светите места на Саудиска Арабија се „црвена линија“, додека премиерот Шехбаз Шариф го нарече нападот „подмолен и гнасен“.

Тој ги повика „сите страни да покажат максимална воздржаност и да се повлечат од работ на ескалација“.

Фидан, во меѓувреме, рече дека Турција дејствува во „духот на меканскиот сојуз“, додека јавно ги повика Хутите „веднаш да престанат со своите агресивни дејствија“.

Турското Министерство за одбрана во четврток, исто така, ги осуди нападите на Хутите, велејќи дека тие ја загрозуваат регионалната стабилност и меѓународната поморска трговија.

Хутите водеа војна со Саудиска Арабија со години откако Ријад интервенираше и предводеше арапска коалиција против бунтовниците, сè до прекинот на огнот во 2022 година. Бунтовниците го прекршија договорот во јули, прогласувајќи блокада на саудиските пристаништа и напаѓајќи саудиски танкери.

Тие поставија неколку барања, вклучително и Ријад да дозволи пристап до приходите од нафта од областите контролирани од владата на Јемен и слободен проток на сообраќај низ пристаништата контролирани од Хутите.

Еден дипломат рече дека Саудиска Арабија побарала поддршка од целиот регион, но „ништо од тоа не функционира“.

„Ниту една страна не сака да слушне за преговори во моментов. Сите чекаат да видат што ќе се случи во следните две недели“, рече дипломатот.

Саудиска Арабија и јеменската влада поддржана од Ријад сè уште сакаат да ги истиснат Хутите од територијата долж Црвеното Море, каде што бунтовниците неодамна го зазедоа градот Мока.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Претседателот на Владата, Христијан Мицкоски, кој престојува во работна посета на Соединетите Американски Држави, во ексклузивно интервју за МИА од Вашингтон зборува за соработката со САД, за гасоводот и дата-центрите, како и за односите со Бугарија.

Во интервјуто, премиерот Мицкоски истакнува дека ние сме врвен приоритет на САД во регионот, дека апсолутно во Македонија и во оваа Влада гледаат како на близок пријател и дека разговараат за капитални проекти во енергетиката и инфраструктурата.

– Она што мене ме радува е фактот дека апсолутно во Македонија и во оваа Влада, Соединетите Американски Држави и актуелната администрација на претседателот Трамп гледаат како на близок пријател, не само во регионот туку и во Европа, и дека нивната поддршка останува непроменета – не само кога станува збор за НАТО-алијансата, туку и во делот на економијата и потенцијалните инвестиции коишто Соединетите Американски Држави ги имаат во Македонија – вели премиерот Мицкоски.

Што се однесува до односите со Бугарија, тој истакнува дека таа тема е неизбежна и секако се разговара, посебно со луѓе од Советот и Комисијата.

– Нормално дека таа тема ја разговараме. Јас не сум од оние луѓе коишто брзоплето ги прават работите во политиката. Свесен притоа за реалноста, свесен за погрешната политика во минатото од претходните влади. Од друга страна, очекувањата на некои радикални елементи во нашата структура за повлекување од меѓународни договори и преговори – тоа би било идеално доколку сме ние сами на овој свет, но не сме сами и мораме да се бориме да ги повратиме загубените позиции кои во минатото, за жал, претходната влада ги минираше – вели Мицкоски.

Тој додава дека во рамките на таа борба ние секогаш презентираме аргументи коишто се јасно методолошки разбирливи за соговорниците.

– Подготвени сме да аргументираме, подготвени сме, ако аргументите на соговорникот ги совладаат нашите аргументи, да ги прифатиме. Не се инаетиме, не сме тврдоглави. Но, она што претставува наша цел е нашата стратегија, нашата вистина да ја презентираме на најдобар начин на којшто можеме и преку една политичка дебата, една политичка борба на меѓународната сцена да вратиме дел од позициите коишто претходните влади ни ги загубија – истакнува премиерот Мицкоски.

Во однос на дата-центрите, вели дека економијата неповратно се менува, истакнувајќи дека мораме да градиме податочни центри со високи стандарди, со воздушно и фреонско ладење. А што се однесува до гасоводот – ќе имаме 12 пати зголемен капацитет за инвестиции, за гасни централи коишто би произведувале електрична енергија, којашто потоа би се користела во некои податочни дата-центри, а потоа од нив би црпеле можности за вештачка интелигенција. Се бара инвеститор и за Чебрен и Галиште и веќе е разговарано во ДФЦ со Каролајн Вик, а интересот е огромен.

Премиере Мицкоски, во Вашингтон имавте средби со повеќе конгресмени, кои во пресрет на вашата посета организираа дебата со претставници на Стејт департментот на тема Балкан. На таа дебата повеќето држави беа оценувани во контекст на националистичките тензии, славењето воени злосторници, додека Македонија беше издвоена, со позитивни дискусии за изградбата на стратешки важната инфраструктура и воената соработка. Како Вие ја оценувате соработката со САД, со администрацијата на Трамп и нивната политика кон нас и кон регионот?

– Не само со овие соговорници, посетата ја искористивме за средби со различни структури во Вашингтон, со тинк-тенкови, финансиски корпорации, за уште еднаш да ја потврдиме нашата определба и исто така да го потврдиме стратешкото партнерство кое го имаме како земја со Соединетите Американски Држави. Она што мене ме радува е фактот дека апсолутно во Македонија и во оваа Влада, Соединетите Американски Држави и актуелната администрација на претседателот Трамп гледаат како на близок пријател, не само во регионот, туку и во Европа. Нивната поддршка кон нас останува непроменета не само кога станува збор за НАТО-алијансата, туку и во делот на економијата и потенцијалните инвестиции коишто Соединетите Американски Држави ги имаат во Македонија. Тука посебно би го издвоил пристапот со ДФЦ, финансиската корпорација за развој, каде што имав средба со Каролајн Вик, која е практично одговорна за развој и инвестиции низ светот. Финансиското портфолио е околу 200 милијарди долари. Разговаравме за можно финансирање на Чебрен и Галиште, разговаравме и за друг тип инфраструктурни, енергетски и податочни инвестиции што би ги правела Владата, а исто така и за приватни инвестиции коишто би дошле од Америка во Македонија. Така што, кога сето ова би се изанализирало, јас не би дал суд за фокусот и низ која оптика регионот го гледа администрацијата на претседателот Трамп, туку повеќе би се задржал низ која оптика ја гледа Македонија. Мислам дека ја гледа низ најблиска оптика, дека сме врвен приоритет во регионот и ценам дека во годините коишто следат, од ова стратешко партнерство ќе се изнедрат многу капитални проекти коишто ќе имаат историско значење.

Една таква иницијатива е веќе најавена – рудникот за антимон во Крива Паланка.

Таму се присутни во делот на ПД-грантирање од пет милиони долари, за развој на проектот во Крстов Дол, во местото Луке, Паланечко, но тоа е само почеток. Велам дека врз основа на оној разговор што го имав во ДФЦ со Каролајн Вик, интересот е огромен. Наша цел како Влада е да обезбедиме финансирање на проектот Чебрен и Галиште. Од нивна страна има интерес, истиот проект беше презентиран, задолживме канал за комуникација меѓу Владата и ДФЦ, и тоа е добро. Кога станува збор за стратешката и критичната инфраструктура, тука се гасоводите коишто ги градиме, тука се автопатите – Коридорот 8 и Коридорот 10д, пругата којашто ќе биде модернизирана, а е дел од Коридорот 10, и пругата којашто ја градиме, а е дел од Коридорот 8.

Американската страна е доста заинтересирана за гасоводот со кој САД би станале сериозен снабдувач на регионот со ЛНГ (втечнет гас). Каква би била нашата геополитичка положба како земја низ која за првпат поминува гасовод за снабдување на други држави и какви капацитети и индустрии може да се развиваат врз база на овој гасовод?

– Треба поблиску во јавноста да се објасни што е целта на тој гасовод. Треба терминалот за втечнет природен гас, познат како ЛНГ-терминал во Грција (Александрополи), да го поврземе со Централна Европа, за да биде конкуренција на Јужниот тек. Капацитетот е некаде околу три милијарди метри кубни, а ако се зголеми притисокот, може да дојде и до шест милијарди. Она што го прави специфичен е тоа што гасоводот е двонасочен. Ние досега како држава имавме само еден односочен влез – Жидилово – со капацитет од некаде околу 800 милиони метри кубни, или милијарда и 200 милиони со зголемен притисок. Што значи дека капацитетот на гас којшто би можеле утре да го користиме во Македонија со изградбата на овој гасовод е драматично зголемен. Но, за да бидеме на рутата на транзит, што е практично и наша цел и амбиција, ние мораме да го завршиме и северниот интерконектор со кој ќе се поврземе со соседна Србија. И тој ќе биде двосмерен, така што кога ќе ги завршиме овие два проекта, што јас очекувам да биде на крајот на 2028 година, геостратешката положба на земјата ќе биде сосема поинаква.

Во овој момент ние како држава консумираме околу половина милијарда метри кубни годишно. Значи, ќе имаме 12 пати зголемен капацитет за инвестиции, за гасни централи коишто би произведувале електрична енергија, којашто потоа би се користела во некои податочни дата-центри, а потоа од нив би црпеле можности за вештачка интелигенција. Тоа е еден сериозен план за развој на државата и каде би требало да се движи Македонија во иднина.

Тесно грло се високонапонските мрежи за пренос на електрична енергија. Ние сме одлично поврзани со нашиот северен и јужен сосед со далноводи на 400-киловотно напонско ниво. Одлично сме поврзани и со нашиот источен сосед – еден 400-киловолен далновод и два паралелни 110-киловолтни далноводи, а сега го градиме проектот со којшто ќе се поврземе со нашиот западен сосед, повторно со 400-киловолен далновод. Со тоа ќе бидеме буквално енергетска крстосница кога станува збор за преносот на висок напон на електрична енергија. Сите овие проекти се критична инфраструктура. Сите овие проекти ја зголемуваат отпорноста во регионот, безбедноста и се многу значајни за источното крило на НАТО. Ние како држава можеме да ја искористиме нашата сега веќе посилна геостратешка положба и од сето ова да извлечеме корист за граѓаните, и економски побргу да се развиваме. Тоа е суштината и тоа е приоритетот на оваа Влада.

Ги спомнавте податочните (дата) центри. Има и критики во Македонија дека центрите многу предизвикувале бучава, трошеле вода. Спомнавте неодамна дека сте во разговори за развој на вакви центри со компанијата „Рамбл“ на Крис Павловски, која неодамна склучи голем договор во АИ-индустријата. Дали сте во разговор и со други компании и што би можеле локалните заедници и економијата во целина да очекуваат од изградбата на овие центри?

– Тоа е процес кој е неповратен. Човештвото ќе се движи во таа насока. Секој којшто има дилема тука, не ѝ мисли добро на сопствената држава. Прашањето е како да го канализираме овој процес и да извлечеме максимум од него. Го спомнавте Крис Павловски и „Рамбл“ – тие сега направија аквизиција, купија компанија во Германија и сега се компанија од околу пет милијарди долари. Тоа е една сериозна групација која сериозно се развива. Да, разговараме со него. Меѓу другото, имаме уште пет други компании со коишто разговараме. Сите кои не се разбираат во високата технологија зборуваат за бучава, за водено ладење. Ние сега имаме и воздушно ладење и фреонско ладење, така што жалам што сѐ уште кај нас постојат и такви политички сили и елементи коишто се обидуваат да нѐ вратат повторно во некои времиња од XIX или почетокот на XX век, мислејќи дека на тој начин, по пат на емоција, ќе привлечат внимание. Но, мислам дека се политички губитници и ќе бидат поразени, бидејќи македонските граѓани сакаат да ја видат државата како оди напред. Оваа Влада има јасен план којшто може да го објасни на една страница. Во животот, во политиката, најважно е тоа што можете да го кажете со малку зборови, што можете едноставно да го објасните, за луѓето да ве разберат. Што е главната цел на оваа Влада? Економски развој којшто ќе се темели на три столба: Инфраструктура – патна и железничка. Енергетска инфраструктура, производни капацитети и преносни системи. Висока технологија, меѓу која се и податочните дата-центри, но и диверсификација на преработувачката индустрија, бидејќи најголем дел од нашите инвеститори кои се дојдени од странство во периодот 2008–2012 година се во автомобилската индустрија. Таму работите се менуваат и работиме на диверсификација на ова портфолио. Ова е практично стратегијата на оваа Влада и сѐ што правиме и работиме е во таа насока – како економски да го забрзаме развојот. Затоа што трудоинтензивната индустрија ние веќе нема да можеме да ја сервисираме во иднина, имаме сѐ помалку работна сила. На нас ни треба високотехнолошка индустрија, со голема додадена вредност, со којашто ќе го зголемиме бруто-домашниот производ и ќе го зголемуваме стандардот на граѓаните. Овој процес нема да биде за еден мандат. Ова е процес којшто треба да трае 2-3-4 мандати. Не велам дека оваа Влада ќе биде толку долго, ниту пак јас пледирам да бидам претседател на Владата толку долго. Но, во суштина, ова треба да биде национална стратегија за тоа како треба да се развива државата. Овој процес е неповратен. Човештвото оди натаму и, впрочем, ние денес без вештачка интелигенција и некои податочни центри коишто некаде функционираат веќе не можеме да направиме ниту телефонски повик преку мобилен телефон.

Дали Владата би можела да гарантира дека овие центри за кои се разговара би биле од нов вид, со затворен круг на разладување кои не трошат много вода?

– Апсолутно.

За да функционираат овие економски стратегии, потребни се договори за трговија. Има ли нешто ново на тој план со САД?

– Ние рамката ја дефиниравме. Условите се поставени, останува уште формално потпишување меѓу нашето МНР и нивниот трговски претставник и нивната Влада. Рамката е договорена, условите веќе функционираат. Ние имаме навистина најдобри услови во регионот.

Од опозицијата има критики за одлуката за намалување на дел од воената помош за четири држави од Европа, меѓу кои сме и ние, и за Јужна и Средна Америка. Колку е тоа значајно според Вас?

– Ние сме еден од најголемите корисници на воена помош од Соединетите Американски Држави. Оваа одлука има друг мотив, за којшто јас, нормално, сега не би зборувал. Но, нашата соработка во рамките на воената индустрија и помошта што ја добиваме од САД останува и ќе се продлабочува.

Добар дел од Вашата дискусија во Атлантскиот совет во Вашингтон беше на темата Бугарија. Дали во Њујорк се очекуваат одредени средби и разговори на тој план?

– Секако, кога разговараме со нашите европски партнери, посебно со луѓето од Советот и Комисијата, со претседателот Кошта, со високата претставничка за надворешна и одбранбена политика, Каја Калас, имаме и регионални настани на кои ќе учествувам и јас во делот на мултилатералата, таа тема е неизбежна. Нормално дека таа тема ја разговараме. Јас не сум од оние луѓе коишто брзоплето ги прават работите во политиката. Свесен притоа за реалноста, свесен за погрешната политика во минатото од претходните влади. Од друга страна, очекувањата на некои радикални елементи во нашата структура за повлекување од меѓународни договори и преговори – тоа би било идеално доколку сме ние сами на овој свет, но не сме сами и мораме да се бориме да ги повратиме загубените позиции кои во минатото, за жал, претходната влада ги минираше.

Така што, во рамките на таа борба ние секогаш презентираме аргументи коишто се јасно методолошки разбирливи за соговорниците. Подготвени сме да аргументираме, подготвени сме, ако аргументите на соговорникот ги совладаат нашите аргументи, да ги прифатиме. Не се инаетиме, не сме тврдоглави. Но, она што претставува наша цел е нашата стратегија, нашата вистина да ја презентираме на најдобар начин на којшто можеме и преку една политичка дебата, една политичка борба на меѓународната сцена да вратиме дел од позициите коишто претходните влади ни ги загубија.

Мислам дека привлекуваме внимание и веќе сме во сериозна оптика на нашите партнери, посебно во Европа. Бараме решенија. Јас никогаш нема да влезам во процес без да имам предвидлив крај. По мене, за да дојдеме до еден таков процес, најпрвин треба да изградиме доверба, а за тоа треба да разговараме. Треба таа желба да постои и од двете страни – ова е двонасочна улица, не може само од едната страна. Ќе го водиме процесот паралелно, подготвени сме да разговараме за усогласување на акцискиот план за малцинства, се разбира во присуство на меѓународната заедница, бидејќи ако водиме дијалог само со нашиот источен сосед, тогаш се потврдува она што ние го велиме – дека е билатерално прашање. Се плашам дека таков дијалог е дијалог на луѓе кои можеби нема да успеат да се слушнат на вистински начин. Затоа ценам дека е потребно да имаме уште еден на масата. Еве, тоа нека биде претставник можеби од страна на Европската Унија.

Продолжуваме да ги испорачуваме реформите коишто се дел од Планот за раст, од Реформската агенда. Го следиме развојот на настаните во Европа на политичката сцена – еве, последно референдумот во Исланд, регионалните избори во Германија, претседателските избори коишто доаѓаат во Франција... Динамично е, секаде во светот е динамично. Ние мораме во овие предизвици да ја најдеме и нашата шанса и тоа го правиме. Впрочем, ја бараме шансата и сите оние резултати коишто пристигнуваат – 4,3 проценти раст на БДП во вториот квартал, раст на индустриското производство, раст на туризмот, контролирана инфлација два до два и пол проценти пониска од нивото што е во Европската Унија – сѐ се тоа индикатори дека по овие 26–27 месеци, колку што работиме како Влада, конечно доаѓаат резултати и од еден длабок минус, од една тотално распадната, понижена, ограбена, омаловажена држава, ние доаѓаме до состојба на нула. Јас не можам да кажам дека сме не знам колку отидени нагоре, но сме на една состојба на нула од којашто треба да почнеме да градиме нагоре.

Деновиве имаше најава за некаков вид асоцијативно членство во ЕУ дури и за Канада, какво што претходно го покренаа Вучиќ и Рама. Некои зборуваат и за Шкотска, Велс.

– Јас не би навлегувал сега во таков тип дискусија. Тоа е сѐ само како брејнсторминг, размена на идеи. За нешто да влезе, да профункционира, тоа подразбира промена на договорот што го има самата ЕУ. Светот дефинитивно се менува, и тоа се менува со голема брзина. Се репозиционираат интересите и јас ценам дека во еден таков мултиполарен свет ние, повторно ќе кажам, како релативно малубројна земја, не многу значајна имајќи ја предвид големината како територија – но како локација значајна, посебно во овој дел од светот – треба да ја најдеме нашата шанса. И мислам дека ја пронаоѓаме.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.