Александра ја доживеала најтешката судбина – ја пронашла ќерката мртва: „Бев среќна мајка и жена. Никогаш не очекував такво нешто да ми се случи“ - Канал 5

Александра ја доживеала најтешката судбина – ја пронашла ќерката мртва: „Бев среќна мајка и жена. Никогаш не очекував такво нешто да ми се случи“

Вчера во емисијата „Беткаст“ со Елизабета Дамјаноска Спасеновска гостуваше Александра Карафиловска, а се работеше за приказна што ја потресе цела Македонија.

Александра Каранфиловска

Aлександра ја отвори душата во нашиот подкаст и низ солзи раскажа каква трагедија ја снајде нејзината фамилија и објасни како се носи со тоа низ животот — може да се каже, со најтешката болка — загубата на дете.

Александра Кранфиловска важи за успешна жена во бизнисот, но и за храбра, бидејќи и ден денес го пребродува најтешкиот удар во животот. Во 2016 година се соочила со незамислива трагедија кога нејзината ќерка, Стефанија Брзанова, починала на само 20 години.

„ Како што те гледаат наставничките, така те гледаат и децата“

– Булингот е огромен проблем во Македонија, а родителите се плашат да зборуваат за тоа јавно. Јас сум човек што не се плаши од ништо, затоа зборувам отворено, и затоа ја напишав и книгата – почна таа, па продолжи да зборува за својата ќерка.

Раскажа дека нејзината ќерка Стефи била многу талентирана и повлечена, но уште на шест години знаела да свири гитара и пијано „по слух“. Кога тргнала во прво одделение, Александра сфатила во какво опкружување ја праќа, откако чула што ѝ кажале наставничките.

– Имав 24 години кога Стефи тргна во прво. Како родител, не можев да се справам со тие „аждаи“ од наставнички. Наставничките од Пулевски ми рекоа дека моето дете не е доволно интелигентно за во училиште. Таму започнува целата приказна – започна својата исповед.

Додава дека и нејзиниот сопруг интервенирал и им рекол на наставничките дека не смееле да дадат таква проценка, бидејќи не се стручни. Иако девојчето сликало и имала уметничка страна, ја ставиле во последна клупа, што психички ја повредило, никој не сакал со неа да јаде.

Како што те гледаат наставничките, така те гледаат и децата. Тоа секогаш сум го велела – додаде Карафиловска.

Секој ден одела во училиште и гледала што ѝ се случува на детето. Тврди дека вознемирувањето траело од прво до четврто одделение. Била многу млада мајка во споредба со другите родители, а кога се присети на тие моменти од училиштето – се расплака.

– Крвнички ја малтретираа децата, доаѓаше боса дома. Ѝ ги кинеле книгите, а колку што јас повеќе одев таму, толку повеќе се зголемуваше насилството. Дури во шесто одделение решив да ја префрлам во друго училиште, но децата од старата школа ѝ ја скршија раката. Наставникот ми кажа дека едвај ја извлекол – раскажа таа.

Во новото училиште било прекрасно, како Стефани да „запеала“ таму, се видело дека ужива. Но, по извесно време, повторно започнало вознемирување.

– Сакав да ја запишам во едно средното училиште, слушнав дека директорот е прекрасен и се бори за децата. Не знаев дали ќе ја примат, но таа сакаше да оди таму во музичното. Немав никакви врски, ја проценија и рекоа дека ќе стигне далеку. Кога го видов списокот, видов дека е примена – раскажа таа.

Мислела дека во музичко учат деца од уметнички семејства, но сфатила дека најмногу има деца на професорите. Се трудела да ја следи ќерката, но со промена на професори настанала нестабилност.

– Го теравме до трета година, а потоа татко ми се разболе од рак и не можевме да интервенцираме. Тогаш се разведов. Знаете како е – кога дома имате проблеми, а и со детето се мачите… – продолжи таа, додавајќи дека имало луѓе кои ѝ барале мито за да ја „погураат“ ќерка ѝ.

„Кога излегов надвор, ја видов како лежи на земја“

Ја префрлала ќерката во повеќе училишта додека не успеала да го намали вознемирувањето. Сè детално опишала и во својата книга. Тврди дека во музичкото немало булинг од наставници, туку од соло пејачи кои ја гледале како конкуренција.

Три години се борев со тоа. Татко ми почина, се разведов од мажот што го сакав и со кого поминав 24 години. Никогаш не ја удри нашата деца, заедно се боревме за нив, имаме заедничка винарија, а јас имам и свој салон – продолжи таа, па почна да зборува за кобната вечер.

– Ја водев кај тројца психијатри, не знам веќе колку пари дадов. Стефи почна да пие алкохол, состојбата се влоши. После неколку месеци аплицираше за работа на брод, и ја доби – тоа беше прекрасно за неа, ја подигна. Не земаше лекови ниту алкохол, но депресијата е лавиринт од кој тешко се излегува – раскажува Карафиловска и тврди дека последните шест месеци била одлична.

– Беше 8 Март кога излезе со другарки. Тоа беше кобната вечер. Многу се опи, влезе во такси и не се врати. Не сакам детално да зборувам, но ќе кажам дека она што го направи Стефи беше без дрога и без алкохол – сето тоа ѝ се наталожило од претходната вечер. Не го очекував тоа од неа, а кога излегов надвор, ја видов како лежи на земја. Бев свесна, сите портали беа таму. Отиде по запалка – и не се врати. Бев среќна мајка и жена. Никогаш не очекував такво нешто да ми се случи – изјави таа.

Понатаму во разговорот призна дека и самата била жртва на булинг по самоубиството на ќерка ѝ, бидејќи пишувале сите медиуми, а добивала и навредливи коментари на социјалните мрежи.

– На погребот дојдоа луѓе што не беа ни поканети, коментираа дека сум имала црвен лак на ноктите тој ден. Немав време да мислам за тоа, ниту да го тргнам. После тоа шест месеци не излегов од дома, пропаднав финансиски, никој не ми подаде рака. Дваесет портали дневно пишуваа за мојата приказна – заврши таа.

Тврди дека не била депресивна, туку само тажна. Вели и дека поради лековите добила многу килограми, но ѝ помогнало тоа што пишувала книги – и тие книги сè уште се читаат, иако по објавувањето нејзината книга имала 40 пријави. Успеала да се издигне од сè и решила да го продолжи својот живот, а целиот подкаст со Александра Кранфиловска можете да го погледнете на нашиот Јутјуб канал.

YouTube video

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Го купувате вашиот прв SUV?

 Пет прашања што ќе би помогнат да го избегнете погрешниот избор

Го купувате вашиот прв SUV?

Купувањето на првиот теренец честопати започнува со едноставна желба за повеќе простор, подобра видливост и попрактичен автомобил. Иако понудата е огромна, разликите меѓу моделите не се секогаш очигледни, а ниската почетна цена не мора да значи најдобар избор. Автомобил кој на прв поглед изгледа прифатливо може да стане значително поскап по додавање на посакуваната опрема, додека поголем модел не значи дека е и покорисен. Пред да донесете одлука, вреди да одговорите на овие пет прашања што откриваат колку добро автомобилот навистина ги задоволува вашите потреби.

Колку простор навистина ви е потребен?

Не мора да купите голем SUV за да биде практичен. Поважно е колку лесно со него се снаоѓате низ градот, дали лесно може да се смести багаж и дали нуди доволно простор за патниците. Компактен SUV често е добро решение за возачите кои сакаат повеќе простор од класичен градски автомобил, но не сакаат отежнато паркирање и непотребно големи надворешни димензии.

При проценка на просторот, не е доволно да се земе предвид бројот на литри во багажникот. Вреди да се провери колку лесно се влегува на задните седишта, дали ентериерот може да собере поголеми предмети и дали автомобилот е доволно практичен за секојдневните градски обврски.

Што е вклучено во цената?

Два автомобила со слична почетна цена можат значително да се разликуваат по додавањето на посакуваната опрема. Затоа, не треба само да ги споредите основните износи, туку и да проверите дали камерата, сензорите за паркирање, поврзувањето со паметни телефони и системите за помош на возачот доаѓаат како стандардна опрема или се плаќаат дополнително.

Која опрема всушност ќе ја користите?

Подобар избор не е нужно моделот со најмногу карактеристики, туку оној со корисни функции достапни во пакет што одговара на вашиот буџет. Опремата што возачот ја користи секојдневно е поисплатлива на долг рок отколку некој атрактивен додаток што ќе се заборави по првите неколку недели.

Дали погонот одговара на вашите навики?

Возач кој поголем дел од патот го поминува низ град нема исти потреби како некој што често вози на отворен пат. Пред да купите, треба да ја процените годишната километража, типичните рути и очекуваната потрошувачка.

Дали автомобилот ќе ви одговара за неколку години?

Првиот теренец често се купува поради промени што допрва доаѓаат, почести патувања или нови семејни потреби. Затоа треба да размислите однапред: дали ќе има доволно простор и опрема, колку лесно ќе се користи автомобилот на дневна основа и дали ви дава чувство дека нема набргу да стане премногу мал или застарен.

Најдобриот баланс помеѓу цената, опремата и долгорочната вредност не се наоѓа во една информација. Тој доаѓа кога автомобилот се вклопува во реалниот живот, кога корисната опрема не бара низа додатоци и кога купувачот добива доволно простор и технологија без да плаќа за она што не му е потребно. Овој баланс е најважниот критериум при изборот на вашиот прв теренец.

Извор: index.hr

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Драма на 40 метри над земјата: Електричар останал да виси, па снимил последна порака до жена му и децата (ВИДЕО)

Електричар од Чикаго бил заробен шест часа на џиновски билборд на бензинска пумпа во Илиноис откако кранот на кој работел се расипал.

Драма на 40 метри над земјата: Електричар останал да виси, па снимил последна порака до жена му и децата (ВИДЕО)

Додека чекал помош, на висина од околу 40 метри, во еден момент помислил дека можеби нема да преживее и решил да сними последна порака до сопругата и децата.

„Навистина немаше воздух“

Еј Џеј Гоув работел во Вилмингтон на 21 јули кога кранот се расипал. Тој бил заробен во структурата на џиновски рекламен знак.

„Беше жешко. Навистина немаше воздух, па испратив колега долу. Му реков: „Оди да земеш вода и мојот вентилатор на батерии“. Тој се спуштил, а кога повторно се кренал, кранот се расипал и тој не можел да се врати“, рекол тој.

Обидите да се поправи кранот биле неуспешни. До околу 14 часот, Гоув бил заробен на врвот од структурата четири часа. Со текот на времето, неговата состојба почнала да се влошува.

„Се чувствував ужасно. Му реков на колегата: „Викни брза помош. Не ме интересира што треба да направиш, само спушти ме долу“, објасни тој.

Ситуацијата стана многу сериозна во еден момент.

„Немаше скали“

„Бев навистина исплашен и не знаев што ќе се случи. Да, се испаничив“, се присети електричарот.

Плашејќи се дека можеби нема да се извлече од структурата, реши да сними пораки за сопругата и децата, објавува LadBible.

„Не дај Боже нешто да се случи, тоа би биле моите последни зборови. Всушност, збогум без да се каже зборот „збогум““, рече тој.

Спасувачите пристигнаа со пожарникарите од Вилмингтон.

„Немаше скали ниту скалила вградени во знакот, па не можевме да го достигнеме човекот. Нашите скали не беа доволно високи“, рекоа службениците.

Безбедно спуштање на земјата

Спасувачите прво испратија дрон во близина на отворот на знакот за да остварат визуелен контакт со електричарот додека менаџерите на операциите развија план за спасување.

Во меѓувреме, скршениот кран беше спуштен и отстранет. Потоа беше испратен соодветен кран од блиската област Жолиет.

Тој „падна“ на билбордот и Гоу беше безбедно спуштен на земја. Немаше повредени за време на интервенцијата.

YouTube video

Гоу оттогаш се врати на работа и продолжува да поправа знаци високо над земјата. Сепак, едно искуство го научи на важна лекција.

Отсега натаму, вели тој, нема да ја напушти корпата на кранот, за да не се зароби повторно десетици метри над земјата.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Климатски промени: Земјата е толку загреана, што крокодилите во Франција несат јајца како да се во Африка

Најновиот летен топлотен бран доведе до тоа крокодили од Нил прв пат да се изведат природно на фарма за крокодили во Пјерлат, во југоисточна Франција, без човечка интервенција, соопшти раководството на фармата.

Климатски промени: Земјата е толку загреана, што крокодилите во Франција несат јајца како да се во Африка

Фармата за крокодили соопшти дека десет крокодили, чие природно живеалиште е реката Нил во Африка, се извеле од јајца без човечка интервенција во регионот Дром, и дека нивното природно доаѓање на свет било можно за прв пат, благодарение на топлината акумулирана во почвата за време на жешкото лето, објавува „Ле Фигаро“.

„За прв пат имавме инкубација што се одвиваше 100 проценти во природни услови“, рече Самуел Мартин, ветеринар на фармата.

Тој рече дека фактот што нилските крокодили во Франција почнаа да се ведат од јајца во природни услови е загрижувачки и дека тоа е пред сè „знак на климатските промени“.

Мартин додаде дека сите десет бебиња крокодили се „многу добро“ и внимателно се следат.

За да се развие и изведе нилски крокодил, неговото јајце мора да се чува на константна температура помеѓу 30 и 32 степени Целзиусови во текот на три месеци. Во претходните години, ветеринарниот персонал собираше крокодилски јајца и ги ставаше во инкубатори, но оваа година, повторените топлотни бранови создадоа идеални услови, дозволувајќи им на суптропските видови природно да се размножуваат во песокот, кој ја задржува топлината од денот дури и ноќе.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер