Технологијата, наречена едитирање, е опишана како „генетски процесор на зборови“, способна точно да го препише генетскиот код, пренесува BBC.

Научниците го користат на лабораториски тестови за да ги поправат штетните мутации, вклучително и оние кои предизвикуваат анемија на српестите клетки.

Група експерти од американскиот технолошки институт (МИТ) велат дека технологијата е „сеопфатна и точна“ и дека нивната студија е само почеток.

Примарното едитирање е нов начин во областа на реновирање на геномите и тоа се развива со вонредна брзина. Нашата ДНК е еден вид прирачник за употреба кога станува збор за развој и функционирање на телото и е присутна во скоро сите наши клетки.

Можноста за уредување на ДНК веќе ги менува научните истражувања и би можеле да бидат темел за медицинските истражувања, но истовремено покренува длабоки морални и етички прашања, особено по случајот со кинеските близнаци на кои им го сменија генот за да се заштитат од ХИВ.

Американските научници ја користат технологијата Crispr-Cas9, развиена пред само седум години. Со негова помош, ДНК се скенира на вистинското место и потоа, како микроскопски ножици, ДНК може да се сече на две. Токму оваа технологија ја отвора можноста за промена на ДНК.

Сепак, треба да се забележи дека овие промени не се секогаш совршени и дека некои делови може да завршат на погрешни места, што е пречка за користење на оваа технологија во медицината. Но, она што може да очекуваме од главното уредување е прецизност.

Научниците во студијата, чии резултати беа објавени во списанието „Nature“, користеа врвно едитирање за точно вметнување или бришење на делови од ДНК, но и за да се поправат грешките во правописот на една „буква“ од три милијарди такви „букви“ што го сочинуваат човечкиот генетски код.

"Размислете за главно едитирање како еден вид на процесор за зборови, способен за пребарување на специфични ДНК секвенци и нивно точно заменување. Тоа е како да ги притискате Ctrl-F за да го пронајдете текстот што сакате да го измените и потоа да ги притискате Ctrl-C и Ctrl-V за геномски секвенци создадени во лабораторијата. “, објасни еден од авторите на студијата, Дејвид Лиу.

Секое влакно на ДНК се состои од градбени единици наречени нуклеотиди. Постојат четири вида нуклеотиди во ДНК: аденин, цитозин, гванин и тиамин. Овие основни компоненти на нуклеинска киселина можат да се полимеризираат по кој било редослед.

Ги регистрираме со буквите А, Ц, Г и Т.

Три милијарди од овие „писма“ сочинуваат комплетен прирачник за градење и одржување на човечкото тело, но навидум малите грешки можат да предизвикаат болест.

Мутацијата што претвора една специфична А во Т резултира со најчеста форма на заболување од српести клетки. Болеста на Таи-Сакс е ретко генетско нарушување кое се карактеризира со уништување на нервните клетки во централниот нервен систем и може да доведе до слепило, глувост и губење на менталните и физички функции. На развојот на болеста честопати влијае додавањето на четири дополнителни „букви“ на кодот.

Едитирањето главно се користи за да се елиминираат генетските грешки во експериментите врз човечките клетки извршени во лабораторија.

Болестите кај луѓето можат да предизвикаат околу 75 000 различни мутации. Д-р Лиу смета дека новата технологија би можела да поправи околу 89 проценти од овие генетски пореметувања . Другите 11 проценти се однесуваат на случаи кога некое лице има премногу копии на ген или му недостасува цел ген.

Научниците претпоставуваат дека новата технологија ќе се примени за прв пат на заболувања во кои клетките можат да бидат извадени од телото, потоа да се „смалат“, да се проверат за да се види дали се безбедни, а потоа да се вратат назад. Тоа може да бидат некои нарушувања на крвта, како што се болести на српестите клетки или наследно таласемија, вид нарушување на крвта, при што коскената срцевина може да се отстрани и да се врати во телото.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.