Пет дена по смртта на понежниот Константин, на 23 јануари 1862 г. во занданата во Истанбул умира и брат му Димитрија - Канал 5

Пет дена по смртта на понежниот Константин, на 23 јануари 1862 г. во занданата во Истанбул умира и брат му Димитрија

-Далеку од родната Струга, само пет дена по смртта на помладиот брат Константин, во Цариград починал и македонскиот преродбеник Димитар Миладинов.

Пет дена по смртта на понежниот Константин, на 23 јануари 1862 г. во занданата во Истанбул умира и брат му Димитрија

Тој починал на денешен ден во 1862 година во Цариград каде што бил затворен. Димитрија Миладинов е македонски народен преродбеник, поет, учител, публицист и научник.

Постои одредена забуна околу датумот на смртта на Димитар Миладимов. Така, во Македонската енциклопедија од 2008 г. која беше публикувана, па повлечена, стои дека Димитар Миладинов умрел на 11 јануари 1862 г. Но, во истата Енциклопедија како датум на смртта на брат му, Константин Миладинов стои датумот 18 јануари 1862 г. иако е познато дека Димитар умрел после Константнин.

Од друга страна, во учебникот по македонски јазик за 8 одд. чии автори се Снежана Велкова и Соња Јовановска, а рецензенти д-р Гоце Цветановски, научен соработник, Стојка Даскаловска, професор по македонски јазик и Катица Стојчевска, професор по македонски јазик, одобрен во 2010 г, стои:

„Обајцата браќа ја нашле својата смрт во занданата. Умреле речиси во исто време во растојание од неколку дни. Прво понежниот Константин, а по неколку дни и Димитрија - во 1862 г.“

Поаѓајќи од овој заклучок, дека прв умрел Константин, а датумот е неспорен - 18 јануари, и ние ќе земеме дека датумот на смртта на Димитрија е 23 јануари 1862 година, а не 11 јануари како што стои во повлечената Енциклопедија.

Бил собирач на народни умотворби и основач на македонската етнографија. Неговата поезија е со изразит лирски темперамент, а неговото творештво се состои од неколку лирски целини. Заедно со својот помлад брат Константин водел организирана борба против хеленизацијата.

Димитар Миладинов е роден во Струга, во 1810 година. Со помладиот брат Константин, кој починал на 18 јануари 1862 година во Цариград, во полициската болница, се родени во семејството на грнчарот Ристе Миладинов и сопругата Султана Миладинова, од осумте деца, шест синови (Димитар, Тане, Наум, Мате, Апостол и Константин) и две ќерки Ана и Крста.

Браќата основно училиште завршиле во Струга, а подоцна и гимназија во Јанина, денешна Грција.

Средниот брат Наум Миладинов ја завршил Духовната академија на патријаршискиот универзитет Халки во Цариград и дипломирал на отсекот музика и граматика. Наум во 1843 година напишал учебник по музика, прв од таков вид во Македониjа, додека при собирањето на народните песни истите ги запишувал со нотни записи, ги мелографирал, па така тој е нашиот прв музичар и мелограф.

Најмалиот брат, Константин, дипломирал во 1852 година на Филозофскиот факултет во Атина, отсек грчка филологија.

Со диплома на учители браќата се вратиле во родниот крај каде учителствувале во повеќе места. Во училиштето во Охрид, Димитар Миладинов се сретнал со познатиот руски научник, славистот Виктор Иванович Григорович. Оваа средба била пресудна Миладиновци да почнат да се занимаваат и со собирачката дејност-собирање и запишување на македонски народни песни и други умотворби, кои подоцна ги отпечатиле во еден голем Зборник. Во таа дејност се вклучил и средниот брат Наум Миладинов.

Во тој период Македонија била дел од Отоманската Империја. Освен тешкото турско ропство, на народот во Македониjа му се заканувала и денационализација и елинизација преку елинското просветување и црквата, кои биле во власта на грчката Цариградска патријаршија.

Димитар Миладинов често доаѓал во судир со гркоманите во Битола, а по еден таков судир со битолскиот митрополит Венедикт, тој ја напуштил Битола и Македонија. Димитар притоа работи како учител во влашкото училиште во влашкото село Трново близу Битола, наследувајќи го дедо сѝ. Во Сремски Карловци и Нови Сад имал прилика да се запознае со животот на Србите под Австро-унгарска власт, каде уживале потполна културна автономија. Подоцна заминал во Белград. При престојот во овие краишта, тој се запознал со идеите на Пансловенизмот и Илирското движење, кои во потполност ги прифатил како свои. При крајот на 1856 година, Димитар Миладинов се вратил во Струга и го испратил братот Константин во Русија да студира словенска филологија на Философскиот факултет при Императорскиот универзитет во Москва.

Имајќи го собраниот материјал од народни умотворби, Константин целосно се ангажирал во реализирање на идејата за нивно печатење. Работејќи на редактирање на песните и другите народни умотворби и нивно подготвување за Зборникот, Константин и самиот почнал да пишува поезија. Поетското творештво на Константин Миладинов, иако скромно, само петнаесет песни, го става на пиедесталот на македонската нова литература како основоположник на македонската уметничка поезија. Со песната „Т’га за југ“, која има 70 препеви на 42 јазици, секоја година се отвораат Струшките вечери на поезијата.

Суровата руска зима и бедниот живот штетно се одразиле врз здравјето на Константин, па во 1859 година тој заболел од туберкулоза. Покрај подмолната и тешка болест, Константин го разочарал и неуспехот во настојувањата да се испечати Зборникот од народни умотворби. Основната причина за непечатењето на Зборникот во Москва е судирот на Миладиновци со Цариградската патријаршија во екот на преродбенската борба.

Во јуни 1860 година, не довршувајќи ги студиите, Константин Миладинов ја напуштил Москва. На пат за дома, во Виена, се сретнал со хрватскиот епископ Јосип Јурај Штросмајер, поглаварот на Хрватската католичка црква, со кого контактирал уште од Москва, пишувајќи му за намерите за печатење на Зборникот. При оваа средба, бискупот Штросмаер прифатил да го финансира печатењето на Зборникот.

Константин, пресреќен што животната цел, негова и на неговиот брат, е исполнета, зел неколку примероци од Зборникот и во средината на јули 1861 година го напуштил Загреб, тргнувајќи за родниот крај. Патем се задржал во Белград каде дознал дека неговиот брат Димитар веќе половина година чемрее во турските затвори.

Така наместо за Струга, тргнал директно за Цариград и никогаш повеќе не го видел родниот крај. Набрзо по пристигнувањето во Цариград и Константин бил фатен и затворен во цариградските зандани.

Обвинети како шпиони против кои, според изјавата на официјалните турски власти, се подготвува судски процес, браќата Миладиновци умреле во цариградските затвори, во 1862 година, под засега неразјаснети околности.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Дедо Мраз гласаше на изборите за Руската дума

Во Нижни Новгород – Дедо Мраз „Јушто Кугиза“ пристигна да гласа на изборите за Руската државна дума во својот роден крај во руската Република Мари, соопшти регионалната изборна комисија.

Дедо Мраз гласаше на изборите за Руската дума

„Својот избор го направија претставници на најнеочекувани професии. На пример, марискиот Дедо Мраз, Јушто Кугиза – име што на мариски јазик се преведува како ‚Ладен Дедо“.

Тој не ја чекаше зимата и дојде лично да гласа“, изјавија од Изборната комисија на Република Мари, како што пренесе агенцијата РИА Новости.

Резиденцијата на марискиот Дедо Мраз се наоѓа во селото Кукнур во областа Сернур – најсеверната точка на републиката – каде што тој живее со својата внука, Лумудир.

„Јас, Јушто Кугиза, марискиот Дедо Мраз, денес лично дојдов на избирачкото место. Гласањето од далечина е добра работа, но личното присуство е нашиот начин – марискиот начин.

Ве повикувам да ни се придружите, било лично или од далечина. Најважно е да го направите својот избор“, рече тој вчера во обраќањето до жителите на републиката. Заклучно со 1 јули 2026 година, бројот на гласачи во оваа руска република изнесува 520.714, а низ регионот се отворени 495 избирачки места.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Тренерот на Севиља: Како Равиња не е меѓу номинираните за „Златната топка“?

Капитенот на шпанскиот фудбалски шампион Барселона, Бразилецот, Рафиња е во неверојатна форма, но сепак неговото име изостана од списокот со 30 номинирани за „Златната топка“ (Ballon d'Or).

Тренерот на Севиља: Како Равиња не е меѓу номинираните за „Златната топка“?

Бразилецот во последно време е еден од најважните фудбалери на Барселона, што го потврди и со брилијантниот настап во победата од 3–1 над Севиља.

Капитенот на Барселона постигна хет-трик, продолжувајќи ја сезоната во која речиси сè што ќе допре го претвора во гол.

По натпреварот, тренерот на Севиља, Луис Гарсија, не го криеше своето чудење што Рафиња не е номиниран за оваа престижна награда.

„Постојат работи во фудбалот што не ги разбирам. Конкретно, како е можно Рафиња да не е меѓу 30-те номинирани за ’Златната топка‘? Тоа ми изгледа апсурдно.“

Рафиња постигна 12 гола на своите први седум првенствени натпревари оваа сезона, а додаде уште два во Лигата на шампионите.

Вкупно, тој запиша 14 гола и три асистенции на осум натпревари. Веќе одигра три натпревари со најмалку два постигнати гола, а против Севиља го оствари својот втор последователен хет-трик. Интересно е што Бразилецот не се најде ниту на потесниот список од 30 кандидати за „Златната топка“, кој беше објавен на почетокот на септември.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Добрата соработка со кинематограферот секогаш дава чудесни резултати

Добрата соработка со кинематограферот секогаш дава чудесни резултати-Лауреатите на 47.ИФФК „Браќа Манаки“ за работата за филм.

Добрата соработка со кинематограферот секогаш дава чудесни резултати

Дан Лаустсен и Џаф Кроневет, двајцата лауреати на наградата Специјална Златна камера 300 за животно дело и за особен придонес во филмската уметност, денеска беа на првата прес конференција на 47. ИФФК „Браќа Манаки“.

Лаустсен говореше за соработката со Дел Торо и истакна дека ако се наврати на првиот филм кој го работеле заедно и е снимен дигитално, принципот на работа му се чинел дека е многу сличен како тој што е на филм.

-Вистина е дека може да го смените во постпродукција, ќе пипнете две три копчиња и ќе добиете нешто сосема поинакво, но во случајов толку беа избрани сите бои во сценографијата, костимите, на сетот се работеше многу однапред и не сакавме ништо да менуваме и да доловиме се онака како што било додека се работело на филмот. Во „Уличка на кошмарите“ го направивме тоа, ја сменивме палетата на бојата, но тоа не ни се допадна и затоа се вративме на стариот принцип на работа, рече Лаустсен.

Работел во САД и во Европа и рече дека го има истото искуство и дека најмногу зависи од буџетот на филмот колкава екипа ќе имате во тимот камера.

-Во САД може да имате огромен буџет за филм, но мојот пристап е ист сакам да се работи со едно осветлување, со една камера затоа што така имате поголема контрола врз креативниот процес, рече Лаустсен.

Кроневет работи со Дејвид Финчер долги години и рече дека Финчер е режисер од „старата школа“ и сака голем дел од работата пред снимањето на филмот да биде завршена.

-Со него многу работиме однапред, многу ги разгледуваме сите можности, референци и доаѓаме до решение кое ни одговара нам. Се трудиме да ги пробиеме сопствените граници, тој сака да експериментира, ги користи сите технолошки иновации кои ни се достапни, рече Кроненвет.

Тој посочи дека е убаво да се снима на филмска лента затоа што тогаш има една гледна точка и на режисерот и на кинематограферот и тогаш можете полесно да ја доловите, а кога се снима дигитално се добива некаков разногласие, рече Кроненвет.

-Не се плашам да снимам на филмска лента затоа што не се плашам дека утрото ќе ми се јават од лабораторијата и ќе ми кажат дека се уништило тоа што се снимало. Филмот „Социјална мрежа“ со Финчер го снимавме дигитално и многумина не беа сигурни дали навистина филмот е снимен доготално и тоа за нас беше комплимент, рече Кроненвет.

Добитникот на наградата „Голема ѕвезда на македонскиот филм“ што ја доделува ДФРМ, Петар Арсовски кој проговори за значењето на наградата и за своите искуства на снимањето на филмовите во минатото, соработката со кинематограферите, режисерите и останатите колеги.

-Наградата на ДФРМ за мене е посебна затоа што ја добивам од моите мнгу драги и строги критичари. Сум работел и со странци и со филмски работници од регионот и сметам дека македонските филмски работници не заостануваат во ништо, рече Арсовски.

Посочи дека покрај со режисерот мора да има соработка како актер и со кинематограферот бидејќи тој е оној што забележува се што ќе одигра актерот.

-Соработката меѓу кинематограферот и мене секогаш давала чудесни резултати бидејќи тие не се само сниматели тие се автори кои имаат безброј начини како ќе го пренесат актерот. И затоа сојузот со кинематограферот е најважен, рече Арсовски и подвлече дека сега начинот на снимање е сменет, но посветеноста не е различна.

Посочи дека македонската кинематографија е рамо до рамо со европската и светската кинематографија.

-Сега се појавија некои млади нови имиња кои добиваат награди на фестивали во светот и во регионот, еве и синоќа филмот на Дина Дума ми се допадна и среќен сум поради тоа и слободно можам копачките да ги закачам на ѕид и да уживам во тоа што тие го прават, рече Арсовски.

47. ИФФК „Браќа Манаки“ го отвори македонскиот филм „Скејтањето не е за девојчиња“ во режија на Дина Дума. Денеска на прес конференција беше тимот на филмот и посочија дека од самиот почеток биле сигурни дека убаво ќе тече соработката.

-Разговаравме за главниот лик и како да го пренесеме животот во Шутка, а тој никогаш не бил тука и затоа дојде, пиеше кафе со моите пријатели и се она што го виде во припремите се најде во филмот. Двете актерки не се професионални актерки, па импровизиравме, не се држевме многу до сценариото...на пример сцената со огледалцето, девојчињата вистински си играа со огледалцето и двајцата сфативме дека тое многу пореално од она што ја го имав напишано и затоа ја снимивме сцената, рече режисерката Дума и посочи дека воопшто не му било проблем да се снима во многу мали простори.

Фредерик Нуаром е кинематографер на филмот и рече дека било лесно да одлучи да ја снима од рака главната протагонистка.

-Ова сценарио не трпеше никакви лаги, бараше целосна транспарентност, а одлуката да ја снимаме главната протагонистка од рака дојде на самиот почеток бидејќи Лабина бараше да направан подолги кадри каде таа се движи со скејтборд, рече Нуаром.

Лабина Митевска е продуцент на филмот и рече дека ова било прекрасен процес иако прв пат соработувала со Дина Дума.

-Ме фасцинираше приказната и самиот факт што таа пристапи на сосема друг начин-сакаше да прикаже силни жени, сакаше класична музика во филмот...се беше спротивно на оние стереотипи кои ги знаеме досега за филмови кои се снимале за ромската популација, рече Митевска.

Актерките посочија дека темата е мошне деликатна и дека најчесто се зборува за ромската популација а не со ромската популација.

-Кога самата заедница ќе ја ставите да зборува за тоа добивате ваков филм. Овие прашања треба да се отвораат, Дина направи феминистички филм, покажува силни жени и се трудевме да не биде стереотипен филм, беше речено на денешната конференција.

На карајот на делот посветен за прес конференции денеска беа претставени членовите на жиријата во главната селекција, документарната селекција и жирито од кратката селекција. Тие во поглед на одлучувањето посочија дека секако ќе обрнат внимание на работата на кинематограферите, но и на приказната.

-Она што ќе го бараме е дали постои вистинска рамнотежа помеѓу раскажувањето на приказната и визуелните аспекти затоа што во идеални услови камерата би требало да ја надополнува приказната, а не да ја надмине, и тоа се гледа во првите 10 минути кога се гледа односот помеѓу режисерот и кинематограферот, рече Воли Фистер, кинематографер кој минатат година ја доби наградата Специјална Златна камера 300 за особен придонес во филмската дејност, а годинава е дел од жирито кое ќе одлучува за филмовите во главната селекција.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер