Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција во Љубљана - Канал 5

Македонија

Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција во Љубљана

Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција „Западен Балкан во вртлогот на новата геополитика на безбедноста“.

Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција во Љубљана

Претседателот на Собранието на Република Македонија, Африм Гаши, престојува во Љубљана, Словенија, каде што учествува на меѓународната конференција „Западен Балкан во вртлогот на новата геополитика на безбедноста“, во рамките на „III меѓународен состанок на пријателите на Западен Балкан“, организиран од Nizami Ganjavi International Center.

Настанот се одржува во присуство на истакнати политички и институционални личности од Европа, регионот и пошироко, вклучувајќи поранешни шефови на држави, високи претставници на ЕУ, како и специјални пратеници за Западен Балкан.

Во рамките на конференцијата, претседателот на Собранието одржа обраќање, во кое ја нагласи стратешката важност на проширувањето на Европската унија, како и посветеноста на Македонија на унапредување на реформската агенда и евроатлантската интеграција.

Во продолжение целото обраќање на претседателот на Собранието:

Големо задоволство и чест ми е да бидам дел од оваа важна дискусија за иднината на нашиот регион. Во време кога нашиот континент се соочува со сложени геополитички предизвици, дискусијата за проширувањето на Европската унија оди подалеку од прашањето за европската иднина. Денес, повеќе од кога било, проширувањето претставува доказ за политичкиот карактер на Европа.

Република Македонија, од својата независност во 1991 година, јасно ја дефинираше својата стратешка ориентација кон евроатлантската интеграција. Оваа политичка цел не е случаен избор, туку е длабоко врежана во темелите на нашата државност. Како широк општествен и институционален консензус, таа преживеа политички промени, внатрешни предизвици и надворешни пречки, секогаш останувајќи наш стратешки компас и израз на нашата граѓанска аспирација.

Сепак, нашиот пат во оваа насока не беше линеарен. Тој беше проследен со искушенија кои честопати ги надминуваа самата логика и критериумите на процесот на членство. Како што знаете, билатералните прашања оставија длабоки траги во темпото на нашата интеграција. И сепак, ние избравме дијалог наспроти конфликтот и компромис наспроти стагнацијата.

Надвор од предизвиците, покажавме политичка волја и ретка храброст за решавање на тешките спорови, вклучувајќи го и историскиот компромис со Грција преку Преспанскиот договор, како и сегашните напори за надминување на предизвиците со Бугарија.

Големиот компромис со промената на името на државата беше чин на политичката одговорност и зрелост. Тоа беше редок момент кога политиката даде приоритет на иднината пред минатото. Тој чин требаше да послужи како модел за регионот, како доказ дека дијалогот и политичката зрелост можат да ги решат дури и најсложените прашања. Но, ако овие напори не се наградени со конкретен напредок во интеграцијата или со фер одговор, тогаш се поставува легитимно прашање: каква порака им испраќаме на другите земји во регионот? Дали политичката храброст навистина се наградува?

Почитувани,

Денес се соочуваме со двоен предизвик: од една страна, замор од проширување во рамките на Европската унија, а од друга страна, замор од стагнација кај земјите-кандидати. Овој јаз во кредибилитетот ризикува да создаде „постојана чекална“, што не само што ги обесхрабрува реформите, туку и ја поткопува довербата на граѓаните во европскиот проект; што за мене е поопасно.

Во овој контекст, важно е да се биде искрен за две прашања: Дали ЕУ навистина сака проширување? И, колку е вистинската волја на земјите-членки за проширување?

Можеби, надвор од декларациите, време е да се постават подиректни прашања. Не само колку напреднале земјите-кандидати во процесот, туку и колку е ЕУ способна да се справи со својата подготвеност да ги прифати? Бидејќи проширувањето, во суштина, е договор за доверба што бара одговорност и храброст од двете страни.

Исто така, геополитичката димензија на проширувањето стана неоспорна. Во свет каде што влијанието на главните глобални актери расте, Западен Балкан не може да остане сива зона. Стабилноста, безбедноста и просперитетот на Европа се директно поврзани со целосната интеграција на овој регион.

Почитувани гости,

Вистина е дека нашите предизвици како земји-кандидати се реални и добро познати: владеењето на правото, борбата против корупцијата, независноста на институциите, слободата на медиумите. Но, подеднакво е вистина дека овие реформи не можат да преживеат во вакуум на надежта. Реформите имаат потреба од кредибилитет, а кредибилитетот се гради кога трудот и напорот се наградуваат.

Веруваме дека похрабaр пристап би бил непосредната интеграција на сите шест земји од Западен Балкан како заеднички пакет. Колку побрзо станеме дел од Европската унија, толку побрзо ќе се консолидираат демократските стандарди, ќе се зајакне владеењето на правото и ќе се решат билатералните прашања што во моментов го попречуваат напредокот. Историјата на самите европски земји покажа дека интеграцијата е најефикасниот инструмент за помирување и стабилност.

Во оваа смисла, проширувањето треба да остане процес базиран на заслуги, но да не биде попречен од краткорочни политички пресметки. Бидејќи ако стандардите се исти, тогаш и третманот треба да биде ист. Да бидеме искрени дека земјите од Западен Балкан денес се во многу аспекти подобро подготвени од некои земји што се зачленија на претходните бранови на проширувањето. Оваа реалност заслужува да се препознае во политичкото одлучување и да се одрази во пофер пристап.

Почитувани пријатели,

Европа отсекогаш била посилна кога знаела како да дејствува со визија, а денес, проширувањето е тест за оваа визија. Во овој случај, Западен Балкан не е периферија што треба да се остави да чека, туку дел од Европа што се стреми да се комплетира.

Еден поет еднаш рекол: „Рајот не познава граници во средината“, па затоа би ја разработил таа реченица велејќи дека „Европа не може да стане рај, додека Балканот останува надвор“.

На крај, дозволете ми да нагласам: европската иднина на нашиот регион не смее да остане ветување, таа мора да стане опиплива реалност за нашите граѓани. И понекогаш, најважните одлуки не се мерат со грижата да не се прават грешки, туку со храброста да се дејствува, изјавил во своето обраќање претседателот на македонското собрание Африм Гаши.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Бизарно

Испил 30-40 пива, па украл фламинго од познат хотел, на судењето се расплака (ВИДЕО)

Канаѓанецот Мичел Ферберн (34), обвинет за кражба на фламинго по име Пичи од хотелски комплекс во Лас Вегас и негово повредување, му рече на судот дека немал намера да ја повреди птицата.

Испил 30-40 пива, па украл фламинго од познат хотел, на судењето се расплака (ВИДЕО)

Тој тврди дека инцидентот бил „лоша шега“, откако испил помеѓу 30 и 40 пива, но обвинителството се повикува на видеа на кои, според истражителите, може да се види како грубо се однесува кон птицата.

„Ја преземам одговорноста“

Бизарниот случај доби нов пресврт откако обвинетиот ја презентираше својата одбрана. 34-годишниот претприемач од Онтарио инсистираше на судот дека немал злонамерна намера кога ја однел птицата во неговата хотелска соба.

Тој е обвинет за кражба и злоупотреба на птицата, која живеела во ограден простор со други животни во хотелот Фламинго Лас Вегас, објавува Дејли Меил.

Кога неговиот адвокат го прашал дали некогаш имал намера да ја повреди птицата, тој одговорил негативно. Исто така, негирал дека имал намера да ја убие. Сепак, за време на вкрстеното испрашување признал дека снимката од инцидентот „не изгледа добро“.

„Ја преземам одговорноста“, изјави тој пред судот, тврдејќи истовремено дека „нема поим“ како птицата изгубила дел од пердувите.

Ферберн објасни дека патувал во Лас Вегас за да присуствува на меѓународниот саем за градежна индустрија ConExpo, каде што требало да ја претставува Канада.

Тој истакна дека пораснал на фарми, каде што стекнал искуство во работа со животни. Исто така, изјави дека има кучиња и папагал по име Сони, и дека претходно спасил напуштена лама и шест патки.

Сепак, патувањето во Невада дошло во тежок период за семејството. На неговиот татко му бил дијагностициран рак во декември 2025 година, што, како што рече, го натерало долго време да размислува дали воопшто да го направи патувањето.

Ја однел птицата во својата хотелска соба

Според неговото сведочење, тој го поминал денот на 2 март пиејќи и коцкајќи се. Проценил дека испил помеѓу 30 и 40 пива пред да стигне до живеалиштето за фламинго околу 5 часот наутро следниот ден.

Пијан, лишен од сон и на телефон, забележал птица чии крилја изгледале нерамномерно раширени. Потоа влегол во оградениот простор, иако признал дека не му било дозволено да го стори тоа.

Тврдел дека прво седел до друго фламинго, а потоа го одвел Пичи да се слика со него, опишувајќи го чинот како „лоша шега“.

Според неговата верзија на настаните, ја однел птицата во својата хотелска соба само на „две или три минути“, а потоа ја оставил во ходникот. Рекол дека бил уапсен додека се пресоблекувал, бидејќи имал намера да се врати.

За време на судењето, поротата била заинтересирана за неговото објаснување дека влегол во оградениот простор затоа што забележал нешто погрешно со крилјата на фламингото. Се прашувале како можел да забележи таква аномалија ако птиците биле неподвижни во тој момент.

Ферберн одговорил дека, од неговата позиција, едното крило изгледало повисоко од другото. Тој исто така признал дека фламинго кое спие со главата под крилото може да изгледа како да има нерамномерно поставени крилја.

Кога го прашале дали забележал повреди или крв на кошулата или на ѕидот додека ја носел птицата, тој рекол не. Тој тврдел дека не видел ништо необично на фламингото кога го извадил од оградениот простор.

Пронајден е голем крвав пердув

Тој, исто така, потврдил дека шетал низ грмушки додека ја носел птицата. Објаснил дека ја соблекол кошулата и ја завиткал околу фламингото кога го напуштил оградениот простор, тврдејќи дека не сакал да ги вознемирува другите птици.

Му било поставено и хипотетичко прашање - како би реагирал ако некој влезе во неговата фарма и повреди едно од неговите животни? Ферберн одговорил дека очекува темелна истрага за да се утврди дали лицето кое го зело животното е исто така одговорно за неговата повреда.

Кога го прашале дали алкохолизмот може да оправда повредување на лице или животно, тој кратко одговорил: „Не“. Додал дека бил во домашен притвор од инцидентот и не можел да се врати во Канада.

YouTube video

Сепак, истражителите изнесоа и многу посериозни обвинувања. Според нив, фотографиите и видеата пронајдени на телефонот на обвинетиот наводно го покажуваат како грубо ја фаќа птицата за вратот и ја фрла на земја. На едно видео, според полицијата, може да се слушне како се смее додека вели дека „ја носи птицата дома“.

Истражителите рекоа дека пронашле голем крвав пердув во неговата хотелска соба. Службениците за контрола на животни рекоа дека Пичи претрпел повреда на крилото за која биле потребни конци. Властите, исто така, рекоа дека и други птици биле повредени во инцидентот.

Ферберн се соочува со обвиненија за мачење, осакатување или убивање животни чувани за дружење или задоволство. Поротата сè уште не одлучила дали е виновен.

„Caesars Entertainment“, сопственик на хотелот „Фламинго“ во Лас Вегас, претходно го опиша инцидентот како „длабоко вознемирувачки“ и рече дека Пичи и другите птици ја добиваат потребната грижа од ветеринари и тимот за контрола на животни во хотелот.

Тагови: Фламинго хотел

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Најмалку 400 жртви во секта во Кенија: Телата на децата беа наредени како облека

Во кенискиот суд започна изрекувањето на пресудата во случајот за масовно убиство против проповедникот на судниот ден Пол Мекензи. 

Најмалку 400 жртви во секта во Кенија: Телата на децата беа наредени како облека

Тој и 29 негови следбеници се обвинети за убиство на 191 лице, од кои речиси сите биле деца.

Според обвинението, неговата секта наводно ги принудувала децата да умрат од глад за да „се сретнат со Исус“. Властите пронашле повеќе од 400 тела во плитки гробови во шумата Шакахола, во близина на кенискиот брег. Мекензи ги довел своите следбеници таму од целата земја, пишува Би-Би-Си.

Обвинувања за убиство и тероризам

Мекензи и другите 29 обвинети се изјаснија за невини и постојано повторуваа дека никој не бил принуден да умре. Поранешниот шеф на обезбедувањето на Мекензи, Енос Амања Нгала, првично беше меѓу обвинетите, но се спогоди со обвинителството и стана сведок.

Водачите на култот се соочуваат и со низа други обвиненија, вклучувајќи тероризам, радикализација и лишување на децата од образование. Сепак, ова е првата казна што ќе му биде изречена на пасторот за најтешкото кривично дело убиство.

Седумнаесет мажи од блискиот град беа ангажирани за задачата да копаат плитки гробови. За некои, дневницата беше само осум долари. „Во секој гроб што го пронајдовме имаше најмалку три тела“, изјави Џејмс, еден од гробарите, за Би-Би-Си.

„Некои од останките им припаѓаа на деца кои имаа само неколку недели. Еднаш пронајдовме 12 тела на деца во ред во гроб. Беше ужасно, телата беа наредени едно врз друго, како облека.“ Гробарите опишаа дека некои деца имале врзани раце и нозе, а нивните тела биле завиткани во чаршафи.

Животот во култ

Иако многу од следбениците на Мекензи биле од други делови на Кенија, некои од починатите биле познати на локалната заедница. Членовите на култот често оделе во блискиот град Шакахола за залихи и вода од реката Галана.

„Понекогаш ги транспортиравме со мотоцикли до шумата“, рече Салим Кариса, друг гробар. „Но, сè беше толку испланирано и тајно што никој не можеше да знае што се случува внатре.“

Стивен Мвити (48) раскажа како ги изгубил сите шест свои деца во култот. Кога отишол да се соочи со Мекензи во неговата куќа, видел „многу ќелави жени и десетици деца“. Мекензи ја забранил шминката и фризурите, па им наредил на жените да се бричат ​​или да ја држат косата неуредна. Поранешната сопруга на Мвити е една од обвинетите заедно со Мекензи.

„Ако денес се сретнам со пасторот Мекензи, едно од нас ќе мора да умре“, изјави тој за Би-Би-Си. „Сите шест мои деца починаа во шумата Шакахола“, рече Мвити, видливо потресен додека држеше фотографија од своето семејство. „Ги најдов и ги закопав само останките од мојот син Самуел“.

Доктрината на Мекензи

Мвити покажа кон прашлива телевизија и кабелска кутија во неговиот дом во крајбрежниот град Малинди. „Ова мало нешто тука беше почетокот на целата моја несреќа“, рече тој. Преку телевизијата доктрината на Мекензи влезе во неговиот дом.

Во 2003 година, пасторот ја основал организацијата „Good News International Ministries“. Црквата растеше во популарност и привлече илјадници следбеници во своите филијали низ Кенија. Исто така, имаше и телевизиска станица, Times TV, која ги емитуваше неговите проповеди.

Неговите проповеди за „последните денови“ вклучуваа теории на заговор во кои тој го опишуваше образованието како „зло“, здравствената заштита како „спротивна на доктрината“ и дигиталните лични карти како „белег на ѓаволот“. Главната црква се затвори во 2019 година, а Пол Мекензи се пресели во шумата Шакахола и ги охрабри своите следбеници да го следат.

Споделени сведоштва

Питер Шукрани (23) вели дека неговата мајка потоа се преселила со него во Шакахола. Тој почнал да ја посетува црквата на Мекензи на осумгодишна возраст. Тој го опишал како свој „духовен татко“ и додал дека никогаш нема да каже ништо лошо за него. Шукрани бил еден од мажите спасени од шумата во март 2023 година.

Тој бил болен и прикован за кревет со недели, а неговата состојба се влошила бидејќи неговата мајка ги фрлила сите лекови што му биле потребни за да се опорави. „Мајка ми верувала во доктрината на Мекензи дека медицината е зло“, рече Шукрани. „Ќе умрев да не ме спасеа од шумата Шакахола.“

И покрај сè, Шукрани сè уште верува дека Мекензи е „добра личност која се грижи за него“. „Мекензи не присилувал никого да пости. Луѓето ги донесувале тие одлуки сами поради своите верувања“, рече Шукрани. „Сè уште го сакам и тој е сè уште мој пастор.“

Жртвите сè уште не се именувани

Од друга страна, синот на Мекензи, Ден Пол Мекензи, верува дека неговиот татко треба да биде прогласен за виновен за убиство. „Тој беше водач, некој на кого се угледуваа. Значи, тој е убиецот одговорен за масовните убиства.“

Во документот од 298 страници, во кој се детализираат обвинувањата, се вели дека 190 од 191 жртва за кои Мекензи и неговите следбеници се обвинети дека ги убиле биле деца.

Многу тела сè уште не се идентификувани поради нивната напредна состојба на распаѓање. Во судските документи, неколку жртви се наведени како „непознато машко дете“ и се идентификувани според локацијата на гробот и датумот на откривање.

Тагови: Кенија секта

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Тројца загинаа во лавина во Чиле- по едниот се трага во езеро со помош на роботи

Лавина во областа Лагуна дел Инка, во близина на ски-центарот Портиљо во Чиле, одзеде три животи, а четворица се повредени. 

Тројца загинаа во лавина во Чиле- по едниот се трага во езеро со помош на роботи

Во тек е обид за пронаоѓање на трета жртва, објавија чилеанските медиуми.

Чилеанската морнарица соопшти дека продолжува со потрагата по едно лице кое е исчезнато во водите на езерото Лагуна дел Инка, по лавината во Портиљо во саботата, во која загинаа три лица, а четворица други беа повредени.

Додека се во тек напорите за пронаоѓање на телото на третата жртва, клубот Андино Памир ги објави идентитетите на двајцата починати: Магдалена Акуња и Родриго Пења.

Персоналот на морнарицата е во областа, во општината Лос Андес, каде што спроведува пребарување со помош на специјализирана опрема, на барање на јавното обвинителство.

Спасувачите нуркачи учествуваат во операцијата, користејќи далечински управувано подводно возило во обид да го пронајдат и пронајдат телото на последното исчезнато лице.

Дополнително, друг подводен робот го управува персонал од Канцеларијата на пристаништето Сан Антонио.

Капетанот на фрегатата Пабло Енрикез, командант на Командата за спасување и спасување на чилеанската морнарица (COMRES), изјави дека „специфичните географски и климатски услови на оваа област, карактеризирани со ниски температури на водата, значителна длабочина и голема надморска височина, претставуваат голем оперативен предизвик“.

„Морнарицата ја изразува својата солидарност со семејствата погодени од оваа трагедија и ја потврдува својата посветеност на ставање на човечките, техничките и оперативните капацитети во служба на Чиле и оние на кои им се најпотребни“, рече тој.

Тагови: лавина Чиле

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер