Македонија

Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција во Љубљана

Обраќање на претседателот Гаши на Меѓународната конференција „Западен Балкан во вртлогот на новата геополитика на безбедноста“.

Претседателот на Собранието на Република Македонија, Африм Гаши, престојува во Љубљана, Словенија, каде што учествува на меѓународната конференција „Западен Балкан во вртлогот на новата геополитика на безбедноста“, во рамките на „III меѓународен состанок на пријателите на Западен Балкан“, организиран од Nizami Ganjavi International Center.

Настанот се одржува во присуство на истакнати политички и институционални личности од Европа, регионот и пошироко, вклучувајќи поранешни шефови на држави, високи претставници на ЕУ, како и специјални пратеници за Западен Балкан.

Во рамките на конференцијата, претседателот на Собранието одржа обраќање, во кое ја нагласи стратешката важност на проширувањето на Европската унија, како и посветеноста на Македонија на унапредување на реформската агенда и евроатлантската интеграција.

Во продолжение целото обраќање на претседателот на Собранието:

Големо задоволство и чест ми е да бидам дел од оваа важна дискусија за иднината на нашиот регион. Во време кога нашиот континент се соочува со сложени геополитички предизвици, дискусијата за проширувањето на Европската унија оди подалеку од прашањето за европската иднина. Денес, повеќе од кога било, проширувањето претставува доказ за политичкиот карактер на Европа.

Република Македонија, од својата независност во 1991 година, јасно ја дефинираше својата стратешка ориентација кон евроатлантската интеграција. Оваа политичка цел не е случаен избор, туку е длабоко врежана во темелите на нашата државност. Како широк општествен и институционален консензус, таа преживеа политички промени, внатрешни предизвици и надворешни пречки, секогаш останувајќи наш стратешки компас и израз на нашата граѓанска аспирација.

Сепак, нашиот пат во оваа насока не беше линеарен. Тој беше проследен со искушенија кои честопати ги надминуваа самата логика и критериумите на процесот на членство. Како што знаете, билатералните прашања оставија длабоки траги во темпото на нашата интеграција. И сепак, ние избравме дијалог наспроти конфликтот и компромис наспроти стагнацијата.

Надвор од предизвиците, покажавме политичка волја и ретка храброст за решавање на тешките спорови, вклучувајќи го и историскиот компромис со Грција преку Преспанскиот договор, како и сегашните напори за надминување на предизвиците со Бугарија.

Големиот компромис со промената на името на државата беше чин на политичката одговорност и зрелост. Тоа беше редок момент кога политиката даде приоритет на иднината пред минатото. Тој чин требаше да послужи како модел за регионот, како доказ дека дијалогот и политичката зрелост можат да ги решат дури и најсложените прашања. Но, ако овие напори не се наградени со конкретен напредок во интеграцијата или со фер одговор, тогаш се поставува легитимно прашање: каква порака им испраќаме на другите земји во регионот? Дали политичката храброст навистина се наградува?

Почитувани,

Денес се соочуваме со двоен предизвик: од една страна, замор од проширување во рамките на Европската унија, а од друга страна, замор од стагнација кај земјите-кандидати. Овој јаз во кредибилитетот ризикува да создаде „постојана чекална“, што не само што ги обесхрабрува реформите, туку и ја поткопува довербата на граѓаните во европскиот проект; што за мене е поопасно.

Во овој контекст, важно е да се биде искрен за две прашања: Дали ЕУ навистина сака проширување? И, колку е вистинската волја на земјите-членки за проширување?

Можеби, надвор од декларациите, време е да се постават подиректни прашања. Не само колку напреднале земјите-кандидати во процесот, туку и колку е ЕУ способна да се справи со својата подготвеност да ги прифати? Бидејќи проширувањето, во суштина, е договор за доверба што бара одговорност и храброст од двете страни.

Исто така, геополитичката димензија на проширувањето стана неоспорна. Во свет каде што влијанието на главните глобални актери расте, Западен Балкан не може да остане сива зона. Стабилноста, безбедноста и просперитетот на Европа се директно поврзани со целосната интеграција на овој регион.

Почитувани гости,

Вистина е дека нашите предизвици како земји-кандидати се реални и добро познати: владеењето на правото, борбата против корупцијата, независноста на институциите, слободата на медиумите. Но, подеднакво е вистина дека овие реформи не можат да преживеат во вакуум на надежта. Реформите имаат потреба од кредибилитет, а кредибилитетот се гради кога трудот и напорот се наградуваат.

Веруваме дека похрабaр пристап би бил непосредната интеграција на сите шест земји од Западен Балкан како заеднички пакет. Колку побрзо станеме дел од Европската унија, толку побрзо ќе се консолидираат демократските стандарди, ќе се зајакне владеењето на правото и ќе се решат билатералните прашања што во моментов го попречуваат напредокот. Историјата на самите европски земји покажа дека интеграцијата е најефикасниот инструмент за помирување и стабилност.

Во оваа смисла, проширувањето треба да остане процес базиран на заслуги, но да не биде попречен од краткорочни политички пресметки. Бидејќи ако стандардите се исти, тогаш и третманот треба да биде ист. Да бидеме искрени дека земјите од Западен Балкан денес се во многу аспекти подобро подготвени од некои земји што се зачленија на претходните бранови на проширувањето. Оваа реалност заслужува да се препознае во политичкото одлучување и да се одрази во пофер пристап.

Почитувани пријатели,

Европа отсекогаш била посилна кога знаела како да дејствува со визија, а денес, проширувањето е тест за оваа визија. Во овој случај, Западен Балкан не е периферија што треба да се остави да чека, туку дел од Европа што се стреми да се комплетира.

Еден поет еднаш рекол: „Рајот не познава граници во средината“, па затоа би ја разработил таа реченица велејќи дека „Европа не може да стане рај, додека Балканот останува надвор“.

На крај, дозволете ми да нагласам: европската иднина на нашиот регион не смее да остане ветување, таа мора да стане опиплива реалност за нашите граѓани. И понекогаш, најважните одлуки не се мерат со грижата да не се прават грешки, туку со храброста да се дејствува, изјавил во своето обраќање претседателот на македонското собрание Африм Гаши.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Живот

Објавени се најпознатите „предвидувања“ на Баба Ванѓа- следбениците тврдат дека го знаела и крајот на светот

Слепата претскажувачка Баба Ванѓа почина пред речиси три децении, но интересот за нејзините „предвидувања“ продолжува со несмалена мера.

Меѓу приказните што се пренесуваат, особено се издвојуваат оние за далечната иднина - споменувајќи неверојатни научни достигнувања, вонземски живот, разговори со Бога и границите на познатиот универзум.

Таа самата не запишала ништо

Според толкувањата на нејзините следбеници, Баба Ванѓа оставила „предвидувања“ што датираат „илјадници години нанапред“. Едно од најдалечните е поврзано со годината 5078, за која се тврди дека го означува „крајот на светот каков што го знаеме“.

Важно е да се нагласи, сепак, дека овие „предвидувања“ не можат со сигурност да се припишат на самата Ванѓа. Таа самата не ги запишала, па затоа голем дел од информациите стигнале до јавноста преку други луѓе, преку последователни толкувања и прераскажувања.

Поради оваа причина, скептиците со години се прашуваат колку се точни денешните верзии на „предвидувањата“ на Баба Ванѓа.

Следбениците тврдат дека таа „предвидела“ откривање на „универзален лек“ за годината 4302, додека 4308 треба да донесе „промена во човековото однесување“.

Толкувањата што ѝ се припишуваат на Ванѓа, исто така, наведуваат дека до 4509 година, луѓето ќе можат да „комуницираат со Бога“, додека моралот на човештвото ќе достигне „повисоко ниво“.

„Временска линија“

Таа наводно „предвидела“ дека „бесмртноста ќе стане вообичаена“ за годината 4599, додека за 4674 година се вели дека претставува „врв на човековата благосостојба“.

Според истата „временска линија“, населението тогаш „ќе достигне дури 340 милијарди“, а луѓето ќе стапат во „контакт и ќе се мешаат со вонземјани“.

Потоа доаѓа годината 5076, кога човештвото ќе ја открие „границата на познатиот универзум“, објавува Unilad.

И потоа доаѓа „последната година“ на оваа необична „временска линија“ - 5078. Според толкувањето што ѝ се припишува на Ванѓа, тогаш треба да се случи „крајот на светот каков што го знаеме“.

Следбениците на наследството на Ванѓа често ја цитираат „приказната“ дека бугарските и советските научници процениле дека предвидувањата на Ванѓа „биле околу 85 проценти точни“. Сепак, нема доволно сигурни докази за ова да се земе како утврден факт.

Тагови: баба Ванѓа

Судбина

Осумгодишниот Фабијан бил избоден и запален со средство за палење скара- ѝ се суди на девојката на неговиот татко

Судењето за убиството на осумгодишниот Фабијан од Гистрово пред Регионалниот суд во Росток, Германија, не се однесува само на денот на убиството, туку и на денот пред тоа.

Обвинителството тврди дека обвинетата Џина Х. (30) го убила момчето со шест убодни рани на 10 октомври 2025 година, а потоа му го запалила телото со течност за запалување скара.

Истрагата покажува дека Фабијан можеби се сретнал со својот наводен убиец уште на 9 октомври 2025 година. „Билд“ реконструираше кога, каде и како можела да се случи средбата.

На 9 октомври 2025 година, Фабијан се пожалил на крварење од носот во училиште. Неговата мајка Дорина Л. (32) дошла да го земе околу 10:15 часот наутро. Бидејќи морала да се врати на работа, го пуштила Фабијан сам да си оди дома на Шверинерштрасе, каде што пристигнал во 10:42 часот наутро.

„Само ќе си легнам дома и ќе го вклучам телевизорот“, ѝ рекло момчето на мајка си.

Околу 12:30 часот, Дорина Л. му донела ручек на негово барање. После тоа, тој сакал повторно да излезе.

Во 14:06 часот, неговиот телефон сè уште бил поврзан со домашниот Wi-Fi, а потоа тргнал на велосипед.

Според истражителите, тој го сретнал својот најдобар пријател (9), кој штотуку се враќал од училиште, во пекарницата. Кратко потоа, Фабијан и неговиот пријател пристигнале заедно во неговата куќа на Плауерштрасе. Помеѓу 14:10 и 14:20 часот, телефонот на Фабијан се обидел да се поврзе со Wi-Fi-то на неговиот пријател. Бидејќи момчето морало да оди на кошаркарски тренинг, неговата мајка го испратила Фабијан дома.

Осумгодишникот затоа тргнал кон младинскиот клуб „Алте Молкереј“ околу 14:20 часот. Неговата рута можеби го однела низ Улменштрасе, споредна улица во близина на неговата куќа. Тој би поминал оттаму околу 14:25 часот. Фабијан пристигнал во младинскиот клуб во 14:32 часот. Сепак, патувањето му траело пет минути подолго од вообичаеното.

Обвинетата имала закажан состанок тој ден

Истиот ден, поранешната девојка на таткото на Фабијан, Џина Х., се сретнала со својот познаник Кристијан Д. (37) на езерото Кребзе, во близина на Белин, од 13:14 до 13:47 часот. Ова било утврдено со анализа на податоците од мобилниот телефон. Тие разговарале за проблеми поврзани со Џина Х. и често го споменувале Матијас Р. (35).

Обвинетата требало да оди на состанок со својот биолошки син Ј. во 14:00 часот. тој ден со службата за поддршка на семејствата на Организацијата за благосостојба на работниците (AWO) во Гизтрово. Ќе ѝ требале околу 19 минути за да стигне таму од езерото Кребзе, што значи дека можела да стигне малку подоцна, околу 14:06 часот.

Сепак, таа воопшто не се појавила. Затоа, вработената во AWO ја повикала по телефон во 14:14 часот и ја прашала каде е. Џина Х. тврдела дека нејзиниот син е болен и затоа не може да дојде. Разговорот завршил во 14:25 часот.

Што видел сведокот?

Во 14:30 часот, еден сведок видел впечатлив портокалов Форд Ренџер паркиран на Улменштрасе, на аголот со Шверинерштрасе, додека самиот се обидувал да паркира.

„Се изнервирав. Зафати две паркинг места“, рече сведокот. Тој не го видел возачот.

Сепак, и Џина Х. вози такво возило. Доколку таа отишла од езерото Кребзе преку AWO до Улменштрасе, возилото можело да биде паркирано таму уште во 14:09 часот.

Клучниот момент е 14:25 часот. Според истражителите, тогаш Џина Х. и Фабијан можеле да се сретнат во Улменштрасе. Средбата, според оваа реконструкција, можела да трае не повеќе од пет минути.

Битка меѓу одбраната и обвинителството

„Фаби никогаш не ми кажуваше многу за тоа каде е. Секогаш само накратко ќе споменеше нешто, никогаш навистина не зборуваше за тоа“, рече мајката на Фабијан, Дорина Л., на суд.

Судијата ја праша: „Доколку се сретнал со својот татко, г-ѓа Х. или неговите баба и дедо, дали би ви кажал за тоа?“

„Да, ќе ми го кажеше тоа“, одговори мајката.

Одбраната на Џина Х. сака да ги искористи податоците за движењето на нејзиното возило за да докаже дека нејзината средба со Кристијан Д. траела подолго. Во тој случај, таа и Фабијан не можеле да се сретнат.

Според судијата Холгер Шит, вработената во AWO треба повторно да сведочи за време на судењето и да ги дополни или исправи своите претходни изјави.

Зошто Џина Х. всушност го откажала состанокот во AWO и зошто го зела својот син од училиште дури доцна попладне е сосема нејасно во овој момент.

Тагови: девојка татко

Свет

Драматична снимка од спасување киднапирани девојчиња во Атланта: Не мрдај или пукам! (ВИДЕО)

Полицијата во Атланта успешно го реши киднапирањето на две девојчиња, на возраст од 11 месеци и четири години.

Снимката од нивното спасување е објавена на Фејсбук страницата на Полициската управа на Атланта, објави Пипл.

Новата снимка од камерата што се носи на телото го покажува моментот кога властите во Џорџија ги пронаоѓаат двете мали сестрички откако наводно биле киднапирани од нивната дадилка.

На снимката, направена во понеделник, 17 август, полицајците од Атланта се гледаат како провалуваат во заклучена, климатизирана приколка каде што ги наоѓаат девојчињата, 4-годишната Зола Купер и нејзината 11-месечна сестра Нора Купер, како и жената наводно одговорна за нивното киднапирање, Лакеша Шанта Браун.

„Покажи ми ги рацете!“ вика полицаецот откако ќе се отвори вратата од приколката. „Деца, имаме деца!“

Откако ќе ја забележат Браун, полицаецот ѝ наредува на жената да се предаде.

„Слушај, Лакеша!“ вика еден полицаец. „Крени ги рацете горе! Крени ги рацете горе!“

Потоа полицаецот влегува во приколката и ги изнесува Зола и Нора надвор. Додека децата плачат, полицајците се обидуваат да го уапсат Браун.

„Не мрдај или ќе пукам“, вели полицаецот Браун.

Жената на крајот станува од подот и е изведена од приколката, која властите подоцна ја опишаа како „нехигиенска и несоодветна за човечко живеење“.

Сестрите биле однесени во детска болница на медицински преглед и контрола, додека Браун била приведена.

По нејзиното апсење, Браун наводно признала дека требало да ги врати девојчињата кога нивната мајка ги побарала, според изјавата под заклетва што довела до нејзината потерница, добиена од списанието People.

Браун и мајката на девојчињата, Елика Рединг, првпат се сретнале во Фејсбук групата „Прехранбена мајка“ околу една година пред инцидентот во понеделник, се наведува во изјавата под заклетва. Браун, која понудила да ги чува децата, се спријателила со Рединг и ја стекнала нејзината доверба, се наведува во документите.

Рединг се согласил да ѝ дозволи на Браун да ги чува Зола и Нора на 15 август, се наведува во изјавата под заклетва. Браун наводно ѝ рекла на Рединг дека ќе ги однесе децата во Волмарт и на место наречено „Кенди Утопија“.

Кога Браун не успеала да ги врати децата во договореното време и место во понеделник, во куќата на бабата на Рединг, таа почна да ѝ се јавува на Браун.

Браун „измислуваше изговори за доцнење или недоаѓање“, а потоа ѝ рече: „Имав сообраќајна несреќа; ги немам твоите деца; тие се во DFCS“.

Службите за заштита на децата и болниците во областа немале евиденција за девојчињата, а Браун престана да одговара на телефонски повици и пораки.

Додека детективите ја истражуваа Браун, дознаа дека има активна потерница по неа во Алабама поради непојавување на суд во врска со случај на киднапирање, се вели во соопштението.

Властите беа во можност да ја утврдат локацијата на Браун и децата откако детектив од Атланта, назначен за потрага по бегалци, додека проверуваше паркирани возила и приколка на паркинг, слушна бебе како плаче од внатрешноста на приколката, се вели во соопштението.

Тагови: Атланта девојчиња