На почетокот на 1990-тите, јапонската градежна компанија Taisei претстави идеја што и денес звучи речиси неверојатно. Тоа не беше само едноставен масивен облакодер, туку вештачки град сместен во Токискиот залив, кој целосно ќе ја промени идејата за тоа колку висока и голема може да биде една зграда.

Директно инспириран од планината Фуџи

Сепак, важно е веднаш да се нагласи едно нешто - X-Seed 4000 не беше проект што компанијата всушност имаше намера да го реализира. Тоа беше визионерски концепт кој се обиде да покаже како би можела да изгледа екстремно голема урбана структура на иднината и каде би можеле да лежат границите на тогаш замисливата градежна технологија.

Дизајнот на оваа неверојатна зграда беше монументален, благо речено.

Според концептот на Јапонците, зградата би достигнала неверојатна висина од четири километри (!), што ја прави убедливо највисоката самостојна структура некогаш замислена од човекот.

Нејзиниот надворешен облик беше директно инспириран од планината Фуџи. Интересно е што структурата би била околу 224 метри повисока од самата планина Фуџи, која достигнува 3.776 метри на својот врв.

Зградата би имала масивна основа широка приближно шест километри и би била дизајнирана за областа на Токискиот Залив.

За споредба, денешните највисоки облакодери би изгледале речиси минијатурни во споредба со оваа замислена структура. X-Seed 4000 би бил толку голем што всушност има повеќе смисла да се гледа како вертикален град, а не како класичен облакодер.

Неговата огромна пирамидална форма не била само обид да се создаде спектакуларна силуета. Широката основа и постепеното стеснување кон врвот требало да бидат клучни за организацијата и стабилноста на структурата, која би се протегала четири километри над земјата.

Самата големина на зградата би претставувала огромен предизвик, бидејќи структурата би морала да ја издржи сопствената тежина, но и да ги издржи ефектите од ветерот, земјотресите и другите сили карактеристични за областа на Токио.

Се проценува дека изградбата на таков гигант бара повеќе од три милиони тони челик.

Броевите поврзани со проектот се толку големи што X-Seed 4000 е сè уште еден од најпознатите примери на таканаречената мегаархитектура - проекти кои повеќе личат на футуристички визии отколку на згради кои можат едноставно да се пренесат од планови во реалниот свет.

За разлика од конвенционалните облакодери, X-Seed 4000 беше замислен како огромен урбан комплекс во кој луѓето би можеле да живеат, работат и да ги користат речиси сите потребни објекти без секојдневно потпирање на град на копното.

Еден од клучните предизвици би била атмосферата, објавува 24sata.hr.

Нова форма на урбан простор

На надморска височина од четири километри, условите не се исти како на нивото на морето, а ветерот, температурата и воздушниот притисок се менуваат со висината. Затоа, внатрешните простори би морале внимателно да се дизајнираат за да им обезбедат на луѓето стабилни и удобни услови за живот.

Оваа комбинација на архитектура, инфраструктура и контрола на внатрешната средина е една од причините зошто X-Seed 4000 би претставувал технолошки предизвик без преседан во вистинската градба.

Проектот предвидуваше и употреба на обновливи извори на енергија, вклучително и сончева енергија. Огромната површина на структурата и нејзината локација над Токискиот Залив би обезбедиле потенцијал за производство на големи количини на енергија.

Сепак, важно е да се нагласи дека деталите на енергетскиот систем се разликуваат во различните верзии на проектот и дека не сите елементи биле разработени на ниво на самиот проект за имплементација.

Со други зборови, X-Seed 4000 не бил замислен како обична зграда со неколку илјади станови. Идејата била да се создаде сосема нова форма на урбан простор - еден вид вертикален град што би се протегал од нивото на морето до надморската височина на која би летале многу од денешните авиони.

Овој неверојатно амбициозен концепт предвидувал сместување помеѓу 500.000 и милион луѓе! Оваа бројка јасно покажува дека X-Seed 4000 не е наменет како елитен станбен комплекс, туку како сосема нов урбан центар.

Внатрешниот простор би морал да се подели на бројни различни зони за да функционира како вистински град. Жителите би имале пристап до станбени области, деловни објекти, продавници, рекреативни области, јавни објекти и разни институции, без да мора да го напуштаат комплексот секој ден.

Оваа идеја е можеби најфасцинантниот дел од целиот концепт

Наместо градот да се шири хоризонтално, зафаќајќи сè поголеми површини земјиште, X-Seed 4000 се обиде да замисли што би се случило ако целиот град почне да се шири речиси неверојатно високо кон небото.

Наместо градот да се шири хоризонтално, зафаќајќи сè поголеми површини земја, X-Seed 4000 се обиде да замисли што би се случило ако целиот град почне да се шири речиси невозможно високо кон небото.

За да се овозможи брзо движење низ толку огромен простор, концептот предвидуваше широк систем на лифтови и други форми на внатрешен транспорт. Некои рендери на проектот, исто така, споменуваат возови базирани на технологија на магнетна левитација, или maglev.

Таквиот систем би бил логичен одговор на фактот дека обичните лифтови и класичните коридори би биле целосно непрактични за град чии нивоа се протегаат километри во воздухот.

Затоа, X-Seed 4000 беше замислен повеќе како огромна вертикална метропола отколку како еден облакодер. Едно лице теоретски би можело да живее, да работи, да купува, да се релаксира и да користи јавни објекти во рамките на истата огромна структура.

Невиден технолошки предизвик

И покрај своите фасцинантни димензии, X-Seed 4000 никогаш не влезе ни блиску до фазата на реализација. Ова е важно да се напомене бидејќи со текот на годините често се појавуваше на интернет како да е „вистински градежен проект“ што требало да се изгради во одреден момент.

Во 2007 година, се појавија нови тврдења дека проектот можеби е реалност, но Таисеи тогаш јасно потврди дека нема планови за негова изградба.

Всушност, проектот остана онаков каков што беше од самиот почеток - исклучително амбициозен предлог што служеше за истражување на можностите за идната мегаархитектура.

Еден проблем, секако, беа парите. Проценките за цената на X-Seed 4000 достигнаа и трилион американски долари, или дури и повеќе, во зависност од методот на пресметка и претпоставките. Дури и без другите проблеми, таквата инвестиција би била речиси незамислив финансиски потфат.

Но, парите беа само дел од проблемот

Самото градење структура висока четири километри би претставувало невиден технолошки предизвик. Прашањата за огромната тежина на структурата, дејството на ветровите на различни висини, земјотресите, снабдувањето со енергија, вода и храна, транспортот, евакуацијата и секојдневното функционирање на стотици илјади или дури милион жители би требало да се решат.

А потоа се поставува прашањето за самата намена на таквата структура - ако е можно да се изгради град од оваа големина, се поставува прашањето зошто таа треба да се постави во структура висока четири километри.

Како да се одржува, како да се евакуираат луѓето во случај на голем пожар или земјотрес и како да се обезбеди дневна логистика на комплексот... Сите овие се проблеми што би барале решенија далеку над она што денешната градежна индустрија е подготвена да го понуди.

Американскиот архитект Ерик Ховелер, кој зборуваше за проектот за „Архитектонски рекорд“, исто така посочи некои многу специфични проблеми што би можела да ги предизвика таквата структура.

Зграда од оваа висина би имала огромно влијание врз движењето на воздухот околу неа, би создала големи сенки и би ги променила локалните услови во непосредната близина. Колку е повисока и поширока зградата, толку е поголемо нејзиното влијание врз просторот околу неа.

Архитектонскиот експерт Џорџ Биндер, кој исто така коментираше за X-Seed 4000, објасни дека проектот никогаш не бил наменет за непосредна изградба. Неговата примарна цел била да послужи како визија и начин Тајсеи да покаже колку далеку може да оди идната технологија.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Во исто време, Пентагон испраќа дополнителни сили на Блискиот Исток, вклучително и трета нападна група носач на авиони, која треба да донесе меѓу 9.000 и 10.000 американски војници во регионот.

Во интервју за магазинот „Тајм“, објавено денеска, Трамп рече дека повеќе нема да прифаќа предлози од Техеран што не би ги прифатил ниту пред една година. На прашањето дали по изборите на 3 ноември може повторно да ги интензивира нападите врз Иран, тој одговори дека тоа е можно.

„Не можам да ви го кажам тоа бидејќи, погледнете, ме прашувате каде ќе бомбардирате“, рече Трамп кога новинарите притискаа за детали за можни нови напади.

Според американските власти, бродовите, борбените авиони, маринците и морнарите кои сега се упатуваат кон Блискиот Исток треба да пристигнат до крајот на ноември. Трамп, наводно, неодамна им рекол на соработниците дека очекува да продолжи да го бомбардира Иран токму тој месец.

Пентагон испраќа уште еден носач и илјадници војници

Носачот на авиони УСС Теодор Рузвелт во неделата исплови од домашното пристаниште во Сан Диего на планирана мисија, пишува Волстрит џурнал. Ден потоа, заплови десантната група USS Makin Island, составена од три брода со маринци од 13-та експедициска единица.

Веќе на Блискиот Исток се наоѓаат USS George H.W. Буш и УСС Џорџ Вашингтон. Ако Вашингтон остане во регионот по пристигнувањето на Рузвелт, САД ќе имаат три ударни групи на носачи на авиони таму за прв пат од април.

Во регионот веќе има повеќе од 50.000 американски војници, а новите сили ќе го зголемат тој број за дополнителни 9.000 до 10.000. Таму е и десантната група УСС Боксер, додека американската морнарица задржала околу 20 бродови во регионот во последниве месеци за да ја спроведе блокадата и да ги надгледува трговските бродови што минуваат низ Ормускиот теснец.

Постои можност USS George Washington сепак да се врати во своето пристаниште во Јапонија, со што бројот на американските носачи на Блискиот Исток повторно би се намалил на два.

Дополнително распоредување доаѓа само неколку дена откако Трамп го отфрли најновиот предлог на Иран за прекин на огнот. Задржувањето на трет носач во регионот ќе и даде на американската војска повеќе опции и поголема огнена моќ доколку Трамп одлучи да изврши напади против Иран.

Иран понуди отворање на Ормутскиот теснец

Во последниве денови, Техеран посредуваше за договор со кој ќе се отвори Ормускиот теснец, една од клучните транспортни рути на нафта во светот.

Иранскиот министер за надворешни работи, Абас Арагчи, предложи Иран да го отвори теснецот во рок од една недела доколку САД за возврат ја укинат блокадата на иранските пристаништа, ги ослободи замрзнатите ирански средства и ги олесни санкциите за продажбата на иранска нафта, меѓу другите услови.

Трамп јавно го отфрли предлогот, тврдејќи дека Иран сака да постигне договор бидејќи „лошо губи“ и дека понудените услови не се прифатливи. И покрај тоа, Катар и Пакистан продолжија да посредуваат меѓу Вашингтон и Техеран.

Иран вчера објави дека го добил официјалниот одговор на САД за неговата најнова понуда, но не откри што содржи или дали претставува формално отфрлање.

Трамп: Ќе заврши многу брзо, на овој или оној начин

Вчера Трамп дополнително ја заостри реториката кон Иран. Тој рече дека САД ќе ги „разнесат“ ако наскоро нема договор и додаде дека војната „ќе заврши многу брзо, на овој или оној начин“.

Војната меѓу САД и Иран трае веќе седум месеци. На почетокот на конфликтот, Трамп предвиде дека тој ќе заврши за неколку недели, но во последните денови изјави дека не очекува тој да заврши пред среднорочните избори во САД на почетокот на ноември.

Во меѓувреме, САД дополнително го зголемија економскиот притисок врз Иран. Вашингтон воведе нови санкции за поединци и компании кои ги обвинува дека ја финансираат или снабдуваат иранската воена индустрија, додека американската блокада на иранските пристаништа е на сила од јуни.

Се прошируваат и други американски мисии

Во последните недели, секретарот за одбрана Пит Хегсет го продолжи престојот на други единици важни за можни поголеми борбени операции. Меѓу нив има и единици за противвоздушна одбрана кои се користат против ирански ракети и беспилотни летала и припадници на 82-та воздушнодесантна дивизија.

Дополнителните распоредувања, исто така, го зголемуваат притисокот врз американската морнарица, која се соочи со проблеми со снабдувањето и долготрајни мисии за време на конфликтот. Иран истрела балистички ракети врз американски воени бродови во последните недели, а високи претставници на морнарицата велат дека екипажот на USS Theodore Roosevelt е исто така подготвен за подолга мисија од вообичаеното.

Иранската економија под голем притисок

Последиците од војната и санкциите силно се чувствуваат во Иран. Иранската валута падна на ново рекордно ниско ниво оваа недела, на повеќе од 2,5 милиони риали за еден американски долар.

Цените на храната и лековите значително пораснаа, а некои лекови поскапеа и повеќе од тројно од почетокот на војната. Во исто време, невработеноста расте, додека Иран се обидува да го зголеми притисокот врз светскиот енергетски пазар со напаѓање на поморските патишта.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Енергетската криза поврзана со конфликтот на Блискиот Исток во моментов претставува најголема закана за европската економија, бидејќи истовремено влијае на растот на цените и ја забавува економската активност, изјави претседателката на Европската централна банка (ЕЦБ) Кристин Лагард.

Во интервју за францускиот весник „Ла Кроа“, објавено на веб-страницата на ЕЦБ, таа нагласи дека стабилноста на цените останува приоритет за институцијата што ја води.

- Затоа главната закана денес е енергетската криза поврзана со конфликтот на Блискиот Исток и таа јасно влијае на цените, но и на растот - рече Лагард.

ЕЦБ се стреми да спречи енергетскиот шок да се прелее во економијата

Претседателката на ЕЦБ оцени дека европскиот економски модел е потресен бидејќи неговите три долгогодишни столба - евтина енергија, особено од Русија, големиот кинески пазар за европски извоз и американската безбедносна рамка - сега се под негативни влијанија.

Според неа, снабдувањето со енергија од Русија е прекинато, додека Кина сè повеќе се натпреварува со европските компании на пазарите на напредна технологија.

Лагард рече дека ЕЦБ не може да го врати снабдувањето преку Ормутскиот теснец или да создаде нови резерви на нафта и гас, но се обидува да спречи енергетскиот шок трајно да се прошири на остатокот од економијата и да предизвика долгорочно зголемување на инфлацијата.

Таа додаде дека таквата ситуација би можела да бара зголемување на каматните стапки, што истовремено би ги зголемило трошоците за финансирање и би го оптоварило економскиот раст.

Според неа, ЕЦБ е водена од податоци во своите одлуки за монетарната политика и е подготвена да ја прилагоди својата политика на променливите околности.

Погрешна проценка на ЕЦБ во 2021 година

Лагард, исто така, рече дека централната банка погрешно проценила во 2021 година дека енергетскиот шок ќе биде привремен и призна дека не го предвидела начинот на кој различните кризи би биле меѓусебно поврзани.

Зборувајќи за економските перспективи за еврозоната, Лагард рече дека ЕЦБ очекува раст од 0,9 проценти оваа година.

Таа, исто така, истакна дека европскиот финансиски систем е значително посилен денес отколку за време на кризите од 2008 и 2011 година.

Лагард, исто така, оцени дека европските земји мора да ја продлабочат унијата на пазарите на капитал со цел европските заштеди да ги насочат повеќе кон инвестиции.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.