Џордан Пруит, поранешна поп-пејачка која како тинејџерка настапувала заедно со ѕвездите на Дизни како што се браќата Џонас и Деми Ловато, ја обвини Мајли Сајрус дека ја малтретирала додека двете биле дел од светот на Дизни. Таа ги изнесе овие тврдења во коментар на Инстаграм, кој потоа стана вирален на Reddit и привлече големо внимание.

Пруит коментираше старо видео на кое Сајрус наводно се потсмева на Селена Гомез и Деми Ловато.

„Мајли тогаш така се однесуваше со сите, вклучително и со мене“, напиша Пруит.

Кога еден корисник ја замоли да објасни што наводно ѝ рекла Сајрус.

„Мајли ми се јавуваше и ми оставаше непријатни пораки на телефонската секретарка. Таа и нејзината пријателка Менди ми велеа дека треба да направам операција на носот, да ги поправам забите и да си најдам кореограф“, напиша таа.

Пруит, која сега има 35 години, додаде дека 33-годишната Сајрус била „бездушна“. Нејзиниот коментар собра повеќе од илјада лајкови, а претставниците на Мајли Сајрус не одговорија на барањето на Page Six за коментар.

Таа претходно откри дека напишала песна за Мајли

Ова не е прв пат Пруит јавно да зборува за Сајрус. Во март, таа откри дека својата песна од 2008 година „Boyfriend“ја напишала за неа.

Во песната, таа ѝ кажува на друга девојка дека нема да ѝ го преземе момчето. Во тоа време се шпекулираше дека Пруит се забавува со Ник Џонас, но нивната врска никогаш не беше официјално потврдена. Сајрус и Џонас се забавуваа од 2006 до 2007 година.

Ѕвезда на Дизни како тинејџерка

Пруит е најпозната по нејзината песна од 2006 година „Outside Looking In“ и песната „Jump to the Rhythm“ од филмот на Дизни „Jump In!“. Како тинејџерка, таа сними два албума за „Hollywood Records“ на Дизни и беше на турнеја со некои од најголемите ѕвезди на Дизни во тоа време.

Во 2012 година, таа се натпреваруваше во американската верзија на „The Voice“ со Кристина Агилера, а во 2017 г. се повлече од музичката индустрија.

Во 2019 година, Пруит ги тужеше „Disney“, „Hollywood Records“ и нејзиниот поранешен менаџер Кит Томас. Таа тврдеше дека Томас сексуално ја злоставувал од нејзината 14-та година и дека компанијата не успеала да ја заштити.

Во тужбата, таа изнесе сериозни обвинувања против Томас, тврдејќи дека тој сексуално ја злоставувал кога била малолетна и дека во една прилика ја дрогирал и силувал.

„За жал, на големите компании на прво место им е продажбата, парите и музичките топ листи“, изјави Пруит за „Variety“ во тоа време. „Премногу често тие не успеваат да ги заштитат младите таленти за кои треба да се грижат. Разочарана сум што „Disney“ ги третира своите малолетни ѕвезди исклучиво како извор на профит.“

Извор: index.hr

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Студија за податоци за морталитет од 35 земји покажа дека во текот на жешкото лето 2022 година, во Европа се регистрирани 56 % повеќе смртни случаи поврзани со горештината кај жените отколку кај мажите.

Неодамнешните податоци од Германија, која ја регистрираше својата највисока сезона на смртност поврзана со топлина од 2016 година, исто така покажуваат сличен тренд. Институтот Роберт Кох го припишува ова на фактот дека жените сочинуваат поголем дел од најстарите возрасни групи, пишува DW.

Дали се виновни хормоните?

Сепак, медиумите често даваат хормоналното објаснување, според кое женските тела се полошо прилагодени на топлина бидејќи се потат помалку, имаат повеќе телесни масти, а прогестеронот ја зголемува нивната базална температура.

Научниците кои го проучуваат влијанието на топлината врз човечкото тело велат дека ова е претежно неточно. „Студиите обично покажуваат незначителна поголема чувствителност на топлина кај жените во споредба со мажите. Всушност, ова не е особено силен показател“, вели Александра Шнајдер од Институтот Хелмхолц во Минхен.

Постојат мали разлики: жените имаат помала стапка на потење, помала површина на кожата во однос на големината на телото и различна распределба на мастите, што влијае на терморегулацијата. Хормоните исто така играат улога, но нерамномерно во текот на животот.

Вистински фактори на ризик

Шнајдер посочува една специфична група: жените во постменопауза, кај кои се зголемува кардиоваскуларниот ризик. Постарите жени со претходно постоечки срцеви заболувања, вели таа, веројатно се изложени на најголем ризик. Но, дури и во овие случаи, таа не мисли дека биологијата е главната причина. „Условите за живот и социјалната средина во кои живеат жените веројатно претставуваат уште поголем ризик отколку самата разлика во хормоналниот статус“.

Тоби Миндел, професор на Универзитетот Брок во Канада, кој ги проучува екстремните услови врз човечкото тело, верува дека влијанието на биологијата се „преувеличува“. Според Миндел, клучни фактори што одредуваат како лицето се справува со топлотниот бран се возраста, големината на телото, нивото на физичка подготвеност и нивото на вообичаена физичка активност, а не биолошкиот пол.

Потењето е добар пример. Иако жените се потат помалку, ова не ги прави поподложни бидејќи тие компензираат на други начини. „Тие се многу подобри во насочување на крвотокот кон кожата од мажите, т.е. поттикнуваат вазодилатација“, објаснува Миндел. Нивните крвни садови се шират поефикасно, пренесувајќи топлина на површината, од каде таа испарува.

Бременоста е уште еден пример. Многумина претпоставуваат дека е опасна, но се случува спротивното. „Како што напредува бременоста, телото на жената всушност подобро се справува со топлината“, вели Миндел. Тој повлекува јасна линија помеѓу физиологијата и околностите. Постојат добри причини зошто бремените жени не треба да работат тешка физичка работа на отворено и на екстремна топлина, но нивните тела не се причината.

Структурни причини

Ако разликата не е првенствено физиолошка, тогаш каде е причината? Лори Парсонс, истражувач на колеџот Ројал Холовеј, Универзитет во Лондон, проучува како топлинскиот стрес се манифестира во глобалната економија - во градежништвото, фабриките за облека, земјоделството, транспортот и уличната продажба.

Во сите овие сектори, вели Парсонс, жените поминуваат 30 – 50 % повеќе од своите работни часови над прагот на топлински стрес од мажите. Во градежништвото, кога се споредуваат мажите и жените на истата работа, таа бројка се зголемува на околу 50 проценти. Во земји како Индија, Бангладеш и Камбоџа, жените сочинуваат голем дел од градежната работна сила, обично работејќи ги најтешките помошни работи: мешање малтер, носење вреќи цемент и носење тули врз главите на најјако сонце.

Причините, вели тој, се структурни. Жените често носат повеќе облека за истата работа, а мажите се посигурни кога бараат пауза. Кога машката работа е видливо напорна, таа се препознава како ризик од топлина и се наградува со пауза. Женската работа, од друга страна, изгледа помалку исцрпувачка и за неа нема такво олеснување.

Поголемо изложување

Парсонс го споредува ова со разликата помеѓу авионска несреќа и изложувањето на азбест: едното е ненадејна, видлива катастрофа, а другото бавна, тековна штета што лесно се превидува. „Топлинскиот стрес кај мажите е повидлив ризик, каде постојат релативно видливи моменти на физички напор со кои може да се управува“, вели тој. „Топлинскиот стрес кај жените е постојан, но многу помалку видлив во текот на работниот ден.“

Кога работната смена ќе заврши, додава тој, мажите се одмараат додека жените готват, чистат и се грижат за децата. Топлината, исто така, ја намалува заработката. Парсонс вели дека работниците под топлински стрес се околу 30 % помалку продуктивни во текстилниот сектор, што, според него, е најлесно да се квантифицира.

На формалните работни места, работниците тоа го компензираат со подолго работно време во текот на најжешкиот дел од денот, што поттикнува „маѓепсан круг“, влошено здравје и намалена продуктивност. Самовработените немаат таква заштита, а за нив, топлотниот стрес едноставно значи пониски приходи, што на крајот влијае на целото семејство. Според Лори Парсонс, почетната претпоставка е погрешна. „Топлинскиот стрес не е атмосферска состојба“, заклучува тој. „Тоа е социјална состојба што се јавува во одредени атмосферски околности“.

Извор: index.hr

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Малосо, познат и како Фон Розенфранк, го претставувал локалитетот речиси една деценија како антички археолошки локалитет откриен по свлечиште и наплаќал до 40 евра за обиколка на локалитетот од речиси 5.000 квадратни метри, објави Си-Ен-Ен.

На посетителите надвор од градот им биле наплаќани 12 евра, а приватните групни тури чинеле дури 600 евра за 45 минути.

„Идејата за тоа е луда... Претпоставувам дека секоја минута се раѓа по една будала, но верувам дека кога рекламирате нешто, луѓето мислат дека е вистинското“, изјави за Си-Ен-Ен Дариус Арја, археолог и режисер на емисијата „Антички Рим во живо“, нарекувајќи го планот на Малосо „ѓаволски“ и „ужасен“.

Според судските документи, сепак, целиот комплекс е изграден во 21 век. Локалните градители ги направиле трибините и скалите од нов камен и цемент, додека столбовите и статуите биле вештачки обработени за да изгледаат антички.

Малосо, според обвинителите, дури им наредил на работниците „да ја направат градбата да изгледа стара“. Лажниот амфитеатар се наоѓал во заштитеното подрачје на ридовите Беричи, место на светското наследство на УНЕСКО.

Малосо, кој тврдел дека е законски претставник на сопственикот на земјиштето, компанија со седиште на Британските Девствени Острови, првично аплицирал за градежна дозвола за изградба на гаража, според судските документи, но наместо тоа, бил изграден цел комплекс со трибини, столбови, статуи и вештачки базен.

Според доказите презентирани на судот, Малосо наводно организирал концерти и претстави во рамките на локацијата, која била позната под три имиња: Амфитеатар Берико, Амфитеатар Маритимо Берико и Амфитеатар Порта дели Анџели.

Она што особено го привлече вниманието на истражителите беше тоа што објектот воопшто не бил амфитеатар, туку театар во облик на вентилатор.

Исто така, се наоѓал на околу 80 километри од морето, иако едно од имињата го содржело зборот „Маритимо“.

Експертите исто така велат дека тврдењата за грчкото потекло на објектот се очигледно неодржливи, бидејќи античките Грци не ја колонизирале областа околу Виченца. Малосо им кажал на туристите дека местото го посетиле Јулиј Цезар, Клеопатра и Јулија Капулет, измислен лик од Шекспировата драма „Ромео и Јулија“.

Карабињерите од одделот за заштита на културното наследство ја откриле измамата во 2016 година.

Според потполковникот Џузепе Марсела, предметот бил толку очигледно лажен што инспекцијата била завршена само за еден ден.

„Од сите криминалци, фалсификаторите се најталентирани, бидејќи се способни да создаваат уметнички дела. Потоа, тука се и измамниците... Немам почит кон Малосо. Да го наречеш фалсификатор е навреда за фалсификаторите“, рече тој.

Марсеља рече дека во неговите 25 години во полицијата, никогаш не видел или слушнал дека целиот археолошки локалитет е фалсификуван.

Малосо беше осуден во 2019 година, а италијанскиот Врховен суд за касација ја потврди пресудата по неговата жалба.

Тој моментално отслужува 28-месечна затворска казна, заедно со парична казна од 3.000 евра и дополнителни 3.500 евра за судски трошоци.

Исто така, е наредено да се отстрани лажниот археолошки комплекс, но сè уште не е познато кога ќе се изврши работата.

Локалната самоуправа изјави дека нема намера да користи јавни пари за да го отстрани.

Според експертите, локацијата сега е претежно обрасната со вегетација. Доколку се отстрани, иронично, неговото рушење ќе мора да започне - со вистинско археолошко ископување, според американскиот телевизиски канал.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.