Прочка - празник за проштавање и очистување од гревовите - Канал 5

Прочка - празник за проштавање и очистување од гревовите

Прочка – Верниците меѓусебно си простуваат пред почетокот на Велигденскиот пост. 

Прочка - празник за проштавање и очистување од гревовите

Сиропусната, белата, прошталната седмица завршува со неделата и празникот Прочка кога луѓето си проштеваат едни на други, за да ги остават и гревовите со оставањето на мрсната храна, а во постот да се воздржуваат и од гревовноста.

Прочка – Верниците меѓусебно си простуваат пред почетокот на Велигденскиот пост. Зборот „Прочка“ доаѓа од старомакедонскиот словенски збор „проштение“ = простување или од „проштати“ = проштева. Прочка е духовната метла со која ја метеме нашата душа од гревовите.

Велики поклади – Неделата навечер се поклади. Неделната вечера е богата со млечни производи, пита со сирење и јајца.

Сето ова се збива во еден ден – во последениот ден пред почетокот на Велигденскиот пост. Денес и небото и простува на земјата, а човекот му простува на човекот. Денешната порака е: Проштевајте! – Бог да прости, лесни пости! Ако не простиме, залудно ќе постиме. Лицемерно е да јадеш леб и вода, а да не проштеваш и да не се каеш.

Датирање

Прочка секогаш е во недела. Денот не го менува, но датумот го менува. Тоа е празник со непостојан датум – подвижен празник. Таа не се врзува со календарот, со конкретен датум, туку е поврзана со Велигден. Кога ќе се празнува Прочка зависи од тоа кога се празнува Велигден. И Велигден и Прочка се секогаш во недела. Седмата недела по Прочка е Велигден.

Прочка е предпочеток на Велигденскиот пост. Црквата го поставила како силен потсетник на духовниот карактер на постот. Постењето треба да започне со проштевањето и со покајанието, инаку значи дека не ни започнало или започнало само формално.

Без каење и проштевање се губи суштината на личносните односи на луѓето кон луѓето и на луѓето кон Бога. Преку тоа се искажува и се покажува љубовта кон Бога и кон луѓето. Откако ќе прости, човекот ќе има кротост, трпение, смирение и човекољубие низ добродетелноста на постот и молитвата.

Цел и смисла

Целта и смислата на празникот е да го истакне проштевањето како дело на љубовта, а љубовта е основа на христијанското живеење. Проштевањето е резулататот на љубовта. Тоа е израз на љубовта, а љубовта „сè извинува“ (1. Кор. 13,7). Кој проштева тој љуби, а кој љуби тој е од Бога и Бог е во него, бидејќи „Бог е љубов“ (1. Јов. 4,8).

Ако, таква проштална љубов покажуваат христијаните на Прочка, тогаш се добри како светиите и праведниците, како Христос и Богородица. Проштевањето е безгранично и безусловно. Прочка е празник колку на проштевањето, толку и на покајанието. А покајанието и проштевањето се почеток на Евангелието. Таков е почеток на христијанското живеење. Првите зборови на Господ Исус Христос биле повик на покајание, проштевање и љубов.

Проштевањето е духовен пост, кој треба да му претходи на телесниот пост. Духовниот треба да биде пред телесниот, како што е душата пред телото. „Затоа, прославете Го Бога во своите тела и во своите души, кои се Божји“, вели свети апостол Павле (1. Кор. 6,20).

Целта на празникот е со чиста душа да се започне велигденскиот пост. Уште денеска треба да започне чистењето на душата што ќе биде главна задача во постот. Утре нека почне и телесниот пост, за скротување на телото и воздржување од сластите и страстите.

Чистењето и подготовката е како што чистиме и подготвуваме за доаѓањето на важен гостин кај нас, а тоа е приемот на Господа Исуса Христа преку светата Причест.

Богослужба

Богослужбено Прочка е посветена на првиот човек Адам – на оној што прв згреши. А првиот грев на човекот во светов е гревот со храна. Светот горко нека заплаче со оној што прв падна во грев поради слатката храна и отпадна од Бога, заедно со паднатите ангели.

Денеска, пред почетокот на Постост, се сеќаваме на тоа дека, поради лакомоста и невоздржувањето од храна, Адам го изгуби рајот. Поради јадењето на Адам, Христос постеше 40 дена. Сегашниов пост е запазување на она што Адам не го запази и повторно стекнување на она што тој го изгуби. Богослужбата ни кажува колку и е потребен постот на човечката природа, како средство за лекување.

Текстот од Евангелието на денешната Литургија говори за проштевањето, за постот и за богатството – за нивната смисла, за значењето и постапувањето (Матеј 6,14-21). Тоа е цела програма за Велигденскиот пост: да простиме – да постиме и душата да ја гостиме.

На Прочка попладне, за Вечерната богослужба, се прави едноцрквие, што значи сите свештеници и верници се собираат на заедничка богослужба во централниот – Соборниот храм, со цел, во домот Божји, по молитвата, секој секому да му пружи рака за покајание и прошка и христијански да се прегрнат. Со целивот на евангелската љубов да си ги простиме грешките, навредите, омразата, пакоста, измамата, непочитта и лошото што сме го сториле едни на други.

Да му простиш некому, па тоа е вистинското дело на љубовта. Да ги избришеш сите навреди, лаги и клевети на другиот кон тебе е духовен херојство. Тоа е растоварување на двете души – и твојата и неговата, од голема тежина.

Традиција

Македонската традиција за Прочка е богата и разновидна. Секаде се одбележува овој празник меѓу македонскиот народ. Прочка, всушност, може да се нарече и наш празник, празник на македонскиот народ затоа што овој народ најмногу проштевал и проштева. Ние сме со духот на Прочка, со дух на проштевање. Кому сè не сме му простиле и што сè сме претрпеле и пак сме простиле.

Така сме правеле низ вековите, а така правиме и денес. Тоа е нашата евангелска определба. Таква е нашата душа. Таков е нашиот дух. Такво е нашето трпение и љубовта кон сите. Ваквиот христијански однос е вграден во нас, низ нашата вера и традиција. Така е воспитуван и така се воспитува македонскиот човек, усовршувајќи се во доброто.

На Прочка, според традицијата, помладиот бара прошка од постариот. Синот приоѓа кај таткото, братот кај брата си, ќерка кај мајка си, снаа кај свекрва, сестра кај сестра си и секој секому му вели: „Прости ми“, а тој одговара: „Простено да ти е од мене и од Бога“. Така прави секој кон секого, и машко и женско, помладиот кон постариот, но и постариот кон помладиот.

Таа глетка е многу мила. Полнота на љубов и радост. Колку е благопријатно тоа чувство на проштевање и прегратка. Тоа ја облагородува душата и го поттикнува добродетелството. Тоа е рајска сцена и блажена состојба од душевната радост.

Проштевањето е духовно миење. Тоа е очистување на душата, односно, очистување на две души одеднаш. Се ослободува и оној што пришол кон другиот и оној што простил. Првиот, за да му пријде нему, веќе му простил и му приоѓа со љубов и покајание, а тој се топи од силата и топлината на љубовта и му ја дава сета своја љубов и прошка. Двајцата се духовно радосни и весели. Бог се радува и ги благословува да останат во взаемната љубов и радост, правејќи си добро едни на други, со збор, помисла и дело.

За Прочка се прави заедничка вечера во семејството на која се запокладува со сирење и јајца. Вечерата завршува со амкање јајца за децата, што претставува детска радост и добро расположение. А вистинската смисла на сето тоа е дека пред постот, на последното јадење, запостуваме и ја затвораме устата со бело јајце и потоа, на Велигден ја отвораме и замрсуваме со црвено јајце. Мрсењето завршува во Белата недела, со бело јајце и пак започнува со јајце, но црвено – велигденско, на Велигден.

Сите тие обичаи се добра семејна радост. Тоа го прави семејниот амбиент топол и мил. Другите, пак, забави по повод Прочка, кои претставуваат јавен настап и посебни претстави (маски и карневали), немаат црковна или верска порака. Тие содржат повеќе хумор и смеа кои се овосветски и земни, материјални димензии на човечкото празнување или испразнување.

Тие го празнат човечкиот дух, а не го полнат. Тоа се пагански остатоци од претхристијанското време, со некои нови примеси за забава. Убаво е и тоа и добра е таа традиција, ама не такваа каква што е, туку, ако претставува парада и промоција на нашата кутура, музика, уметност и вера.

Таа да биде јавен настап на улиците и плоштадите, со претставување на делата полни со мотиви од нашата вера и култура. Да се види тој израз во нашата преубава македонска носија, во уметничките ракотворби, во постигнатите дела, во преубавата песна и во нашето оро со народната инструменталност. Да биде тоа претстава на градската музика и облека, платформа за убавите костими и тоалети, подиум со делата на македонскиот гениј и сето исполнето со богатството на убавината.

Таквата полнота на амбиентот ја облагородува душата и го полни духот со убавина и со добрина. Ете, тоа ни треба и тоа е манифестација на Прочка. Тоа е што го издигнува човекот повисоко, а не што го валка и што го урива надолу. Тоа треба да претставуваат тие излегувања на Прочка пред очите на луѓето и пред очите на Бога.

Утредента, првиот ден по Прочка е чист понеделник кога постот веќе започнал. Тоа е првиот ден од големиот Велигденски пост. Чист понеделник е така именуван затоа што започнува нешето очистување со постот – духовно и телесно.

Како да простуваме

Простувањето не треба да биде формално, само со обични зборови, само изговорен збор, туку вистинско, кое ќе се случи прво во нас, во срцето и во душата, а потоа и во устата, низ зборовите: „прости ми“ – „простено ти е“.

Простувањето е завршено кога сме преминале од простување во љубов. Тогаш вистински сме простиле или вистински ни простиле. Тоа не е лесно, а не е ни тешко, бидејќи љубовта прави чуда. Простувањето е дело на љубовта. Простувањето е слобода. Тоа ослободува. Силно е чувството на слобода што доаѓа со простувањето. Тоа е духовно миење, чистење на душата и ослободување од гревот со сите негови отрови.

Покајанието и простувањето значи менување на своето мислење и постапување. Кога ќе престанеш да мислиш како што си мислел претходно, кога ќе почнеш да говориш поинаку од претходното и кога ќе го правиш она што требало да го правиш – тогаш си се покајал и си простил.

Проштевањето е решеност повеќе да не се греши. Што, ако речеме: Ете, му простив и готово! Ми грешеше и ме навредуваше и сè ми правеше – и пак му простив, толку е, крај! Не, не. Тоа не е проштевање. Тоа е формалност. Гневот ти останал. Гревот те гризе. Ти не си се очистил, ниту него си го ослободил. Треба љубов да ви се всели во душата. А таа зрачи низ нашите мисли, зборови, чувства и дела.

Тие што не простуваат, не го разбирале Христа и Евангелието. Тие немаат право да се нарекуваат христијани, зашто не се христијани.

Кому да простуваме

На сите да им простиме сè. Дури и на непријателите. Така Господ направил. Бог бара од нас да не бидеме никогаш во непријателство со луѓето и да немаме злопамтливост (Матеј 5,23-24).

Да простиш, значи да не дозволиш веќе во срцето да ти влезе лоша желба или да ти падне лоша мисла на ум. Да ти исчезнат лошите намери и планови. Очистеното срце да го наполниш со љубов.

Ако е до грешност и до казна, сите сме грешни и сите сме за казна. Но, Бог не нè повикал да судиме и да казнуваме, туку да простуваме. И поставил правило: Бог ќе ни ги прости нам гревовите, доколку и ние им простуваме на оние што ни згрешиле (Матеј 6,14-15;18,35). И рекол: „Проштевајте и ќе ви биде простено“ (Лука 6,37).

Колку да простуваме

Прости му целосно и сè. Ако не му простиш ти, ќе му прости Бог. Така ти си си наштетил себе си, а не нему.

Колкупати да му простиме? Вака прашал и апостол Петар, а Христос му одговорил: „До седумдесет пати по седум“ (Матеј 18,22), што значи безброј пати.

Откако ќе си простиме и ќе се измириме, во мир ќе го почнеме постот. Така започнуваат и богослужбите, со повикот: – Во мир да се помолиме на Господа! /МИА

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Мет Дејмон откри зошто имал каскадерка во филмот „Одисеја“ (ВИДЕО)

Мет Дејмон поминал шест месеци интензивна обука и целосна промена на животниот стил за да го игра Одисеј во новата филмска адаптација на Хомеровиот еп на Кристофер Нолан.

Мет Дејмон откри зошто имал каскадерка во филмот „Одисеја“ (ВИДЕО)

Иако ослабел од 90 килограми на 75 килограми за улогата на грчкиот крал на Итака, открил дека во една од сцените каде што неговите мускули биле во преден план, тој всушност не бил тој.

Неговите раце во филмот ѝ припаѓаат на каскадерката Девин Далтон, која се појавила како негова замена за технички тешките кадри.

Замена поради посебна техника на снимање

Во појавување во подкастот „Happy Sad Confused“, Дејмон објаснил дека каскадерите биле потребни во некои сцени поради начинот на кој Нолан ги прикажал Лестригонците, џиновското канибалско племе од Хомеровата „Одисеја“.

За да ја нагласи разликата во големината меѓу ликовите, режисерот ја користел техниката на принудна перспектива, трик за снимање што создава впечаток дека некои луѓе се многу поголеми или помали отколку што се навистина.

„Кога ги снимавме сцените со Лестригони, тие ангажираа каскадери високи над 210 сантиметри. Потоа доведоа каскадери пониски од 150 сантиметри, па мојата замена беше жена, каскадерка која има најдобри раце што некогаш сум ги видел“, рече Дејмон.

YouTube video

Ја пофали каскадерката

Актерот ја издвои Девин Далтон и откри како првпат ја сретнал на снимањето.

„Првиот пат ја видов кога влезе во шаторот за храна. Се приближив до неа, ја прегрнав и ѝ се заблагодарив за сè што направила. Има кадри во филмот каде што џинови стојат над мене, а всушност тоа е таа“, рече тој.

Додаде дека заслугата за тие сцени не му припаѓа само нему. „Иако филмот е речиси целосно на мои раце, заслугата треба да му се даде на лицето што ги направило“, рече Дејмон.

Потврдата дојде од самата каскадерка

Далтон самата ја потврди својата улога на Инстаграм, каде што објави неколку фотографии од снимањето во Шкотска.

„Шкотски висорамнини. Одисеја. Каква авантура. Нема спојлери засега, но неверојатно сум благодарна што бев дел од битката со Лестригоните. Бев каскадер за неверојатниот @matt_damon_official“, напиша таа.

Додаде дека снимањето било посебно искуство.

„Тоа беше епски тимски напор. Работевме напорно, се смеевме многу и создадовме спомени што никогаш нема да ги заборавам. Најдобриот дел од оваа работа е патувањето на нови места и запознавањето одлични луѓе“, рече Далтон, кого гледачите можеби го знаат од хорор филмот „Оружје и последниот од нас“.

Шест месеци дисциплина и промена на навиките

Дејмон претходно зборуваше за физичката подготовка за улогата на Одисеј. Тој објасни за списанието „Пипл“ дека најголемиот предизвик е целосно да се променат секојдневните навики.

„Целта беше да се дојде до врвна физичка форма, а тоа бара промена на исхраната и целиот ваш животен стил. Мора да бидете многу дисциплинирани во врска со сè што внесувате во вашето тело“, рече тој. Актерот соработуваше со фитнес тренерот Џејсон Волш и откри дека го елиминирал глутенот од својата исхрана. Сепак, тој нагласи дека не одел во крајности.

„Не го направив тоа на нездрав начин. Мислам дека ќе беше опасно да го направев спротивното и намерно да се здебелев, а не сакам повеќе да го правам тоа. Среќен сум што можев да правам такви работи порано во мојата кариера“, рече Дејмон.

„Одисеја“ на Нолан руши рекорди

„Одисеја“ е третата соработка на Дејмон со Нолан по „Опенхајмер“ и „Интерстелар“ од 2014 година, а актерот го опиша како еден од најсложените проекти на кои работел.

Во филмот глумат и Дејмон, Том Холанд, Ен Хатавеј, Роберт Патинсон, Лупита Њонго, Зендаја, Шарлиз Терон, Џон Бернтал, Џон Легуизамо, Миа Гот, Елиот Пејџ, Саманта Мортон, Џејмс Ремар и Тревис Скот.

Сепак, филмот беше проследен и со контроверзии. Официјалниот профил на „Одисеја“ на платформата X мораше да ги ограничи коментарите по бројните поплаки и расистички навреди поврзани со разновидната екипа.

И покрај ова, филмот доби речиси совршени оценки на страницата Rotten Tomatoes по премиерата. Во првиот викенд од прикажувањето, го освои првото место на северноамериканските бокс офиси со заработка од 124,5 милиони долари (околу 106,7 милиони евра).

На меѓународниот пазар, заработи дополнителни 139 милиони долари (околу 118,9 милиони евра), што ја донесе вкупната заработка на 263,5 милиони долари (околу 225,6 милиони евра) и веќе го надмина буџетот за продукција од 250 милиони долари (околу 214 милиони евра).

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Четиринаесет Американци поради ебола завршиле во карантин во воена база: Тоа не е легално

Четиринаесет американски државјани се ставени во карантин четири дена во воена база во Њујорк откако се вратиле од Демократска Република Конго, каде што е во тек епидемија на ебола.

Четиринаесет Американци поради ебола завршиле во карантин во воена база: Тоа не е легално

Патниците, кои се вратиле по копнен пат преку Канада, немале симптоми на болеста и не се сметало дека претставуваат ризик од ширење на болеста, според интерни документи и потврди од две лица запознаени со ова прашање, објавува Ројтерс.

Иако нема официјална забрана за влез во Соединетите Држави по копнен пат, американските власти овој месец воведоа забрана за качување на комерцијални летови од Демократска Република Конго. Според одлуката, патниците од земјата мора да поминат најмалку 21 ден во карантин пред да се вратат со авион. Две меморандуми од Министерството за одбрана велат дека патниците не можеле да се вратат со директен лет поради мерките на администрацијата на Трамп за спречување на влез на луѓе кои се сметаат за изложени на ризик од ебола.

Легалност на владините мерки

Случајот открива нееднаква примена на правилата и невидени потези од страна на властите за спречување на доаѓањето на ебола во Соединетите Држави. Овој пристап ги загрижи експертите за јавно здравје и право, кои тврдат дека е нелегално да им се забрани на американските државјани да влезат во земјата, дури и ако биле изложени на болеста или се заразени.

Речиси 2.500 случаи на реткиот сој на ебола Бундибугио се потврдени во Конго, што е трета најголема епидемија на болеста досега, според владини податоци објавени во среда. Анонимни извори тврдат дека напорите за спречување на еболата да се држи подалеку од границите на САД создале хаос во владините агенции.

На пример, службениците во Центрите за контрола и превенција на болести (CDC) мора да побараат одобрение од политичкото раководство на агенцијата за секој случај поединечно за да одлучат дали некое лице од Конго може да влезе во земјата.

Администрацијата, исто така, изгради нов изолациски центар во Кенија, каде што седум американски хуманитарни работници беа ставени во карантин минатата недела. Двајца Американци беа испратени на лекување во Германија, со образложение дека таа земја е поблиску од САД.

Џејмс Хоџ, директор на Центарот за закон и политика за јавно здравје на Државниот универзитет во Аризона, рече дека забраната за летови важи за секој што го посетил Конго, дури и ако не бил во област погодена од епидемијата.

„Прашањето е, кој е стандардот за утврдување на изложеност на ебола? Самиот факт дека некој бил во Конго? Тој критериум не може да издржи сериозна правна контрола“, рече Хоџ.

Карантин во воената база Форт Драм

Меѓу патниците имаше неодамна натурализирани американски државјани кои беа во посета на семејство во Конго. Две семејства, меѓу кои двајца тинејџери и еден 70-годишник, се обидуваа да се вратат дома со лет за Канада. Тие беа запрени во четврток додека се обидуваа да влезат во Соединетите Држави на копнени премини во Вермонт и Њујорк.

Тие ја поминаа ноќта од четврток до петок на граничен премин во Вермонт и во петок беа префрлени во Форт Драм, американска воена база на околу 30 милји од канадската граница. Тие беа сместени таму во станови под надзор на ЦДЦ до понеделник, кога беа ослободени. Потоа групата го продолжи своето патување до своите дестинации со автобус и авион.

Реакции на надлежните служби

Функционер на Пентагон потврди дека Форт Драм ги прифатил семејствата за да им обезбеди „привремен, изолиран објект за евалуација и основни животни потреби“. Тој додаде дека ЦДЦ извршил медицински прегледи, а персоналот на Министерството за здравство го организирал нивното заминување во понеделник.

Генерал-мајор Скот М. Науман, командант на базата Форт Драм, му извести на Конгресот дека базата обезбедила „привремено изолиран карантински објект“ на барање на федералните здравствени власти.

Во писмото, тој наведува дека нема опасност за јавноста и персоналот на базата. Науман не одговори на барањето за коментар. Во посебно писмо, американскиот секретар за одбрана Пит Хегсет го информираше сенаторот Роџер Викер дека карантинот во Форт Драм „нема да влијае негативно на воената обука, операциите, подготвеноста или другите воени потреби“.

Емили Хилијард, портпаролка на Министерството за здравство и човечки услуги (HHS), рече дека забраната за качување на летови трае 30 дена и дека „има намера редовно да ја разгледува брзо менувачката ситуација на терен“.

Таа упати други прашања до Министерството за внатрешна безбедност (DHS), чии претставници одбија коментар и ги упатија новинарите до ЦДЦ. Здравствената агенција, задолжена за комуникациите на ЦДЦ, не одговори на барањето.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Американец ја напуштил цивилизацијата и се преселил во племе во Амазон- вели дека една предрасуда е погрешна (ВИДЕО)

Џастин Алво, 23-годишник кој го напуштил животот во САД за да живее длабоко во еквадорскиот Амазон со својата сопруга Марија, членка на племето Шуар, вели дека најголемата заблуда за неговата заедница е тоа што многумина ја сметаат за примитивна.

Американец ја напуштил цивилизацијата и се преселил во племе во Амазон- вели дека една предрасуда е погрешна (ВИДЕО)

Алво претходно раскажа како ја запознал Марија кога планирал да снима документарци за народот Шуар, а сега подетално опиша што научил живеејќи со нив и кои предрасуди ги смета за сосема погрешни.

„Најголемата заблуда што ја гледам на социјалните медиуми е дека луѓето мислат дека оваа култура е примитивна и необразована“, рече Алво.

„Вистина е дека формалниот образовен систем во тој дел од Амазон не е толку развиен како во САД, што не е без свои проблеми. Но, тие имаат знаење што се пренесува низ генерациите. Тие го познаваат секое растение и животно и точно знаат што е безбедно за јадење, а што не.“

Според него, тоа знаење оди многу подалеку од обичното преживување.

„Тие се врвни занаетчии. Никој во Амазон не е гладен затоа што, кога им треба нешто, тие сами си прават алатки, облека или други потребни работи“, рече тој. „Тие не се необразовани, туку чувари на исклучително вредно знаење за дождовната шума.“

Што го изненадило најмногу?

Алво вели дека откако дошол во заедницата на Марија, доживеал неколку моменти што целосно го изненадиле. Еден од нив бил традиционалниот лов.

„Лов со дувачки пиштол со мојата сопруга, нејзиниот чичко и помладите браќа. Од растојание од шест метри, тие погодуваа мала цел со неверојатна прецизност“, рече тој.

„Нивната вештина со дувалките и праќите навистина ме воодушеви.“

Тој беше изненаден и од брзината со која членовите на народот Шуар градат куќи. „Неверојатно е колку брзо можам да изградам традиционална куќа од бамбус и слама. Готова е за само три до четири дена“, вели Алво.

„За мене беше фасцинантно да видам дека живеат во куќи што имаат само дрвена конструкција и сламен покрив, без ѕидови.“

Тој не знаел кои змии се отровни

Тој вели дека брзо сфатил колку уште треба да научи, иако самиот има корени во тој дел од светот. „Искрено, се чувствував како да дојдов во сосема нов свет. Влегуваш во нечиј дом и во нивниот начин на живот. Иако сум половина Амазон, не пораснав како нив. Пораснав во градови во Амазон, а тие пораснаа длабоко во дождовната шума.“

Бидејќи не ја познаваше околината, целосно се потпираше на семејството на Марија. „Не знаев кои растенија не треба да ги допирам, кои инсекти треба да ги избегнувам или кои змии се отровни“, рече тој.

„Влегов во нивниот свет и тие беа оние што ме учеа, а не обратно.“

Тој признава дека на почетокот очекувал сосема поинаков исход. „Мислев дека ќе им ги покажам сите предности на модерниот свет“, рече тој.

„И се случи токму спротивното. Ми открија работи за Амазон за кои дури и не знаев дека постојат.“

Оливер веднаш го привлече вниманието на заедницата

Алво и Марија го добија своето прво дете, синот Оливер, во јуни 2026 година, а неговата големина брзо стана тема на разговор во заедницата.

Просечната висина на возрасен маж од народот Шуар е околу 165 сантиметри, а на жена околу 155 сантиметри, со многу мали генетски разлики. Затоа лице високо 180 сантиметри е вистинска реткост таму. „Мојот син веќе носеше облека од шест месеци на еден месец“, рече Алво.

Тој го спореди Оливер со детето на неговата балдаза, кое се роди приближно во исто време. „Сестрата на мојата сопруга се породи речиси кога се породивме и ние. Нејзиното бебе сега има два месеци, а нашиот син има еден, но веќе е двојно поголемо“, рече тој.

„Не е екстремно големо бебе според западните стандарди, но во споредба со просечното бебе Шуар, тоа е нешто што ретко се гледа.“

Тој додаде дека раѓањето не било без компликации. Марија морала итно да се породи со царски рез бидејќи бебето не било правилно свртено, а Оливер речиси станал едно од најтешките бебиња родени во тој сојуз.

И покрај предизвикувачкото прилагодување, Алво вели дека никогаш не се покајал што ги напуштил САД. „Таму, мојот живот беше сведен на будење, одење на работа и враќање дома. Се чувствував како да живеам меѓу четири ѕида“, рече тој.

Тој продолжува да го документира секојдневниот живот со племето Шуар на својот YouTube канал.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер