Алан Џ. Мекдоналд починал на 83-годишна возраст, пренесува Њујорк Тајмс.

Причина за смртта биле здравствените компликации по неодамнешниот пад, објавила неговата ќерка Меган Мекдоналд Гогин. Алан Мекдоналд бил 26-годишен вработен во Мортон Тиокола, снабдувач одговорен за ракетните лансери, кој во вселенскиот центар Кенеди на Флорида пристигнал неколку дена пред неговото лансирање на 28 јануари 1986 година.

Требаше да биде првата мисија да се однесе цивил, учителот Кристо МекАлиф, во вселената. Тогашниот американски претседател Роналд Реган планирал да го истакне овој настан во својот говор за состојбата на нацијата, кој бил случајно закажан за истиот ден со лансирањето. Но, Мекдоналдс бил резервиран околу лансирањето. Имено, погонските ракети на шатлот содржеле низа гумени делови и тој бил загрижен дека на ниски температури овие пломби можат да се смрзнат и да истекува гориво, што може да предизвика експлозија на ракетата.

Уште еден инженер на Мортон Тиокола, Роџер Боисхоли, го истакнал овој проблем во студија во јули 1985 година, потпирајќи се на докази за стврднување на деловите за време на претходното лансирањето, кога температурата била 12 степени Целзиусови. Температурата се очекувало да се спушти до -7 степени Целзиусови ноќта пред лансирањето на Челинџер. Целиот инженерски тим од Мортон Тиокол ​​застанал на страната на Мекдоналд и Боисхоли. За време на конференцискиот повик со претставници на НАСА доцна на 27 јануари, двајцата одбиле да го одобрат лансирањето, што било неизбежен чекор во безбедносниот протокол на шатлот.

И додека неговите соработници паузирале за да разговараат за нивните забелешки, Мекдоналд продолжил да инсистира на одложување. Не само што можеле да се олабават заптивките, туку мразот на лансирната кула можел да падне и да го оштети топлинскиот штит на Челинџер. Дури и полетувањето да било успешно, неповолните временски услови над Атлантскиот Океан ќе го оневозможеле наоѓањето на фрлените ракетни погони.

Претставниците на НАСА не се предале.

"Обично тие секогаш бараа од нас да докажеме дека лансирањето е безбедно. Сега одеднаш добивме впечаток дека бараат од нас да докажеме дека мисијата ќе пропадне, а ние не можевме", рече Мекдоналд во документарецот на Нетфликс "Challenger: The Final Flight.“.

По 30 минути, тимот од Огден се вратил и рекол дека сепак ќе го одобрат лансирањето. Подоцна се покажало дека директорите на компаниите, загрижени за вознемирување на клиентите од НАСА, извршиле притисок врз инженерите да се предомислат. А, директорите биле под притисок на газдите на НАСА кои планирале рекордни 15 мисии таа година и не сакале одложувања.

Но, Мекдоналд не попуштил и кога од НАСА побарале од неговата компанија да испрати писмено одобрување, тој одби да го потпише. Наместо тоа, одобрението го потпишал неговиот претпоставен од Мортон Тиокола. Следното утро Челинџер се распаднал на 73 секунди по лансирањето. Поради дефект на заптивката, една од погонските ракети излезе од контрола. Сите седум члена на екипажот загинаа.

Претседателот Реган веднаш формира истражна комисија, предводена од поранешниот државен секретар Вилијам П. Роџерс, а членови биле физичарот Ричард Фејнман и астронаутите Нил Армстронг и Сали Рајд. Реган му наредил на Роџерс дека НАСА мора да излезе од овој случај без забелешки. Отпрвин било така. Но, наскоро „Њујорк Тајмс“ излезе со докази дека пломбите биле проблем со месеци и на состанокот зад затворени врати, комисијата ги принудила претставниците на НАСА да ја објаснат својата одлука за продолжување на лансирањето.

Комисијата во својот последен извештај го критикувал и дизајнот на ракетата и одлуката на НАСА да ја игнорира загриженоста на инженерите.

,,Алан во нашите очи беше херој” , изјавил тогаш членот на комисијата Алтон Г. Кил, поради неговата остра реакција и барањето да не се премолчи вистината.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.