Брена и Саша по продажбата на „Гранд“ побогати за 15 мил.евра

До крајот на 2019 година „Јунајтед медија“ ќе стане стопроцентен сопственик на „Гранд“.

Лепа Брена и Саша Поповиќ, заедно со Сопругот на Брена Слободан Живојиновиќ ги продале и останатите 49 проценти од „Гранд продукција“ на компанијата „Јунајтед медија“, која уште во 2014 година го купи пакетот од 51 проценти од акциите за околу 15 милиони евра.

Саша и Брена со новата продажба заработија уште 17 милиони евра , колку што инкасираа и пред 5 години.

Целата трансакција ќе биде завршена до крајот на годинава.

Според српските медиуми Брена и Саша до крајот на годината ќе се повлечат од „Гранд“ , но Поповиќ ќе продолжи да работи на сегашните емисии но сега за плата.

Уделот на Лепа Брена во „Гранд“ во преостанатиот дел од Гранд бил 25 проценти, што значи дека ќе заработи 7650 000 евра, а Саша за делот од 24 проценти ќе добие 7350 000 евра.

Одбележани 108 години од Тиквешкото востание

Сто и осум години од Тиквешкото востание беа одбележани денеска во Кавадарци, со положување цвеќе пред споменикот во паркот „Полана".

Историчарот Петре Камчевски потсети дека востанието кое започнало на денешен ден во 1913 година, било израз на револт против насилствата, теророт, убиствата и силувањата што ги извршиле тогашните српски воено-административни власти врз населението во Тиквешијата, во време на интерегрумот меѓу Првата и Втората балканска војна.

Востанието започнало со пукање врз чиновниците, офицерите, жандармите и другите претставници на српската власт во Кавадарци. За кратко време биле ослободени Кавадарци, Неготино, Ваташа, Криволак и уште 50-сетина населени места во Тиквеш. Востаниците имале свој штаб кој го сочинувале војводи и револуционери од времето на Илинденското востание. На востаниците им пристапиле и четите на Васил Чакаларов, Петар Чаулев, Милан Ѓурлуков, Христо Чернопеев, Ѓакон Евсатиј и други и нивниот број изнесувал повеќе од 1000 борци. Во Кавадарци било симнато српското знаме и било поставено Револуционерното тиквешко знаме од 1903 година на кое пишувало „Слобода или смрт", а под него "Тиквешки револуционерен округ".

По 7 дена, на 25 јуни голема српска војска предводена од Василие Трбиќ, а во чиј сосстав имало и неколку башибозучки дружини како на Јаја Ага Малиќ, Јован Долгачот, Јован Бабунски и други, успеале по големи борби да ги потиснат востаниците од Кавадарци, Неготино, Ваташа, а овие заедно со голем збег од народ, морале да се повлечат кон селата под планината Кожув.

– Српските воени власти жестоко се справиле со населението, биле убиени 545 луѓе според извештајот на Карнегиевата комисија, 1000 куќи и дуќани биле запалени, 2700 луѓе биле затворени, а повеќе од 10000 биле приморани да ги напуштат своите домови и да емигрираат во Бугарија. Најмогу жртви имало во Неготино-117, Бохула-44, Ваташа-37, Кавадарци-25, Прждево 35 и слично. Причините за Тиквешкото востание и последиците од него, претставуваат најголемиот злостор врз народот од овој крај во поновата историја на Тиквешијата, нагласи Камчевски.

Изречени 627 санкции за пребрзо возење

Вкупно 627 возачи се санкционирани во текот на вчерашниот ден за возење со брзина над дозволената, соопшти Министерството за внатрешни работи по спроведената зајакната акциска контрола на територијата на Република Македонија.

Од нив, 135 се движеле со брзина над 50 километри на час повеќе од дозволеното, а 16 возилa се движеле со дури над 70 километри на час повеќе од дозволената брзина.

Најголем број од санкциите се изречени на територија на СВР Штип – 89, СВР Охрид – 85 и СВР Тетово – 74.

-Засилените акциски контроли продолжуваат и во наредните денови. Сите учесници во сообраќајот да ги почитуваат сообраќајните правила и прописи и заеднички да придонесеме за побезбедни патишта, апелира МВР.

Алпинистички техники се користат за висински работи како бојадисување фабрички оџаци

Надир Мурсели од Тетово е еден од малиот број луѓе во државата кои благодарение на своето алпинистичко искуство можат да ја изведуваат таканаречената „висинска работа" како што се бојадисување фабрички оџаци високи по стотици метри, разни видови работа поврзани со одржување, градежни зафати или поправки на згради, мостови, брани, облакодери, ветерници, силоси, односно секаде каде е тешко достапно да се работи поради височината.

Надир има 44 години, а со планирење и алпинизам почнува да се занимава уште во средношколските денови. Специјалност во алпинизмот му е искачување на мразови. Највисоко стигнал на Хималаите на Ајланд Пик на 6200 метри надморска височина, како и МекКинли и Аконкагва.

Како и во алпинизмот така и во оваа работа, успехот според животното мото на Надир е кога жив и здрав, алпинистот ќе се врати дома. Затоа тој ги потенцира неколку најважни поенти при извршување на ваква работа како што се придржување до протоколите за безбедност, високата персонална концентрација и соодветна опрема.

-Алпинистичката техника која ја познаваме е таа која ни помага и ни овозможува да се доближиме и да ја вршиме таа одредена дејност на високо место или објект. Скоро сите што работат се алпинисти. Опремата малку се разликува од таа што се користи за качување на карпи, но суштината е иста. Важна е опремата за заштита почнувајќи од најосновите работи специјален шлем со визир, јаже, појас, објаснува Надир.

Потребно е големо значење да се даде на безбедноста, односно минимализирање на опасносите при извршување ваква работа.

-Безбедосната е важна затоа што само еднаш може да се падне или само еднаш може да те удри нешто. Се што не е врзано на висина, се паѓа. Ако оставиш на балкон или покрив било каков предмет ако не е врзан со време паѓа, а не па луѓето. Ако човек не е врзан, ниту кацига има, безбедноста е нула, а ризикот е максимален. Пад и од 2,5 метри може да биде фатален. Дали се плашиш од висина, најчесто не прашуваат. Секако дека постои доза на страв. Но одговорот е дека јас се обезбедувам со опрема и така верувам дека ќе успеам. Секако и со моето познавање се минимизира опасноста и стравот, па тоа е разлика меѓу мене и некои што веруваат дека лесно може да се изведе оваа работа, вели 44-годишниот тетовец.

Покрај личната одговорноста кон опремата Надир ја потецира и потребата да се биде внимателен кога дува ветер или пак има појава на грмотевици. Тогаш работата се прекинува веднаш.

-Треба да се биде физички и психички подготвен, да се биде разумен кога и како да се работи. Освен познавање на техниките за искачување и одржување на безбедноста треба да се знаат и одредени „занаетски вештини", да знаеш да сечеш со моторна пила, да заваруваш, да бушиш, да користиш алат и слично. Познавање на техника, физика, уметност, па дури и на креативност би рекол затоа што е потребно некогаш да се адаптираш на тоа што е на самото место, рече Надир.

Највисок објект на кој што работел се оџаците на РЕК Битола.

-Оџаците на РЕК Битола се на 250 метри и требаше да се бојадисаат. Сега на самиот оџак има скали, ама да се искачат тие 250 метри во височина потребни се околу 30-40 минути. Важен е тука и транспортот на материјалите за работа, железа, бои и слично. Се работи од горе надолу.Тоа трае со денови. Тие се фарбаат со црвена и бела боја за да бидат видливи за хеликоптери. И светилките кои се користат навечер се менуваат, раскажува соговорникот.

Тој има неверојатно искуство од Швајцарија каде порано живеел од аспект на почитување на правилата.

-Две години во Швајцарија работев за фирма која работи на кастрење на дрвјата. Но таму ми овозможуваа само да бидам помошник и да помагам околу безбедноста, опремата и материјалите. Дрвјата и гранките можеа да ги сечат само луѓе со соодветно образование нешто како шумарски факултет. Затоа што ако не ја познаваш таа област, шумарството, не смееш да му пристапиш на дрвото. Такво нешто немав, но бидејќи имав познавање на техниките и искуство во оваа висинска работа ме зедоа само како помошник, но не ми беше дозволено да сечам дрвја, раскажува Надир за тамошното искуство, додавајќи дека во Швајцарија огромно значење се придава и се постапува соодветно кон безбедноста во оваа работа.

Разни доживувања и случки има низ цела државата, а имал и пример кога не бил повикан за работа тука такви биле околностите па познавајќи ја техниката се нашол на помош.

-Во зградата каде живеам сум се спуштал користејќи ги алпинистичките техники од балкон во балкон за да влезам во стан и да отворам заклучена врата поради оставени клучеви во внатрешноста. Во манастирот Пречиста Богородица во Кичевско кога еднаш бев се скина јажето од ѕвоното. На домарот му беше страв да се искачи, па јас се понудив и успеав да се качам на камбанаријата за да го преврзам јажето за да може да се користи ѕвоното, раскажува Надир.

Тетовскиот планинари вели дека „висинската работа" и алпинизмост се надополнуваат.

-Двете области бараат постојано да се биде во контакт со опремата, да се вежба, да се биде ангажиран, подготвен и флексибилен да одговориш на предизвиците. Важно е обновување на оваа опрема за што постојат соодветни правила, истакнува планинарот.

Инаку во алпинизмот Надир се има искачувано речиси сите локалитети низ Македонија како Солунска Глава, Матка, Остра Карпа, Демир Капија и други. Низ балканските земји на Метеора во Грција, Маљовица и Враца во Бугарија, Пакленица во Хрватска, како и во Црна Гора, Босна и Херцеговина. Во европските држави одел на Јулиските Алпи, Доломити и Европските Алпи.

притисни ентер