Како овие амино киселини, молекули кои создаваат протеини и пептиди во ДНК, се формираат во вселената е мистерија, но истражувањата покажаа дека е можно тие да се формирале во ледена, радиоактивна средина во времето на раѓањето на Сончевиот систем, соопшти Државниот универзитет во Пенсилванија.

Научниците, чие истражување беше објавено во Зборникот на Националната академија на науките, веруваат дека некои аминокиселини во примероците од Бену најверојатно се формирани на поинаков начин отколку што се мислеше, во суровите услови на раниот Сончев систем.

- Нашите резултати го превртуваат сценариото за тоа како размислуваме за формирањето на амино киселини во астероидите. Сега се чини дека постојат многу услови во кои овие градежни блокови на животот можат да се формираат, не само кога има течна вода - рече Алисон Бачински, вонреден професор по истражување и геонауки на Државниот универзитет во Пенсилванија и коавтор на студијата.

Анализирајќи ја бесценетата космичка прашина, која може да се собере на лажичка, тимот користел специјални инструменти способни за мерење на изотопи, мали варијации во масата на атомите. Во проучувањето на Бену, истражувачите се фокусираа на глицин, наједноставната аминокиселина, молекула со два јаглерода која е една од најосновните градежни блокови на животот. Амино киселините се поврзуваат заедно за да формираат протеини, кои вршат речиси секоја биолошка функција, од градење клетки до катализирачки хемиски реакции.

Глицинот може да се формира под широк спектар на хемиски услови и често се смета за клучен показател за раната пребиотичка хемија, објасни Бачински. Откривањето на глицин во астероид или комета сугерира дека некои од основните состојки на животот можеби биле формирани во вселената, а потоа донесени на раната Земја.

Претходно, главната хипотеза за формирање на глицин беше синтезата на Strecker, при која цијановодородна киселина, амонијак и алдехиди или кетони реагираат во присуство на течна вода. Новите резултати покажуваат дека глицинот на Бенуе не се формирал во течна вода, туку во мраз изложен на радијација во надворешните делови на раниот Сончев систем, објасни Бачински.

- Овде, на Државниот универзитет во Пенсилванија, ги модифициравме инструментите што ни овозможија да мериме изотопи на органски соединенија како глицин. Без напредок во технологијата и инвестиции во специјализирани инструменти, никогаш немаше да дојдеме до ова откритие - рече Бачински.

Со децении, научниците ги проучувале метеоритите богати со јаглерод, како што е познатиот метеорит Марцинсон, кој падна во Австралија во 1969 година, за да ги проучат амино киселините во нив. Тимот ги спореди нивните резултати од Бенуа со аминокиселинските анализи на метеоритот Марцинсон. Се чини дека молекулите на Марцинсон се формирале во процес за кој е потребна течна вода, со благи температури, кои се условите што можеле да постојат на телата од кои се формирани тие метеорити, кои се услови слични на оние на раната Земја.

- Една од причините што аминокиселините се толку важни е што мислиме дека тие одиграле голема улога во настанокот на животот на Земјата. Она што изненадува е дека аминокиселините на Бену имаат многу различни изотопски шеми од оние на метеоритот Марцинсон, што сугерира дека телата од кои потекнуваат потекнуваат од хемиски различни региони на Сончевиот систем - вели Офели Мекинтош, постдокторски соработник на Државниот универзитет во Пенсилванија.

Овие резултати им претставуваат многу нови мистерии на научниците.

- Имаме повеќе прашања отколку одговори. Се надеваме дека ќе продолжиме да анализираме различни метеорити за да ги проучуваме нивните амино киселини. Сакаме да знаеме дали личат на Марчинсонски или на Бену или има уште поголема различност во условите и начините на кои можат да настанат градежните ткива на животот - рече Бачински.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.