Од друга страна, веројатно сте виделе и такви, кои, штом во храната има малку повеќе бибер, велат дека не можат да ја јадат затоа што е премногу лута. Па, верувале или не, ваквите преференции кон зачинетата храна не се само прашање на навика или култура - истражувањата покажуваат дека нашиот избор на зачинета храна може да биде одраз на нашата личност.

Вкусот како огледало на личноста

Според сеопфатна научна анализа објавена во списанието „Appetite 2024“, која вклучува 24 од најрелевантните студии на оваа тема, откриена е силна врска помеѓу основните вкусови и особините на личноста.

Луѓето кои сакаат благо често бараат емоционална сигурност, оние кои сакаат горчливо и кисело се поврзуваат со потемни, антисоцијални црти на личноста, додека љубовта кон лутото е знак за барање возбуда, импулсивност и отвореност. Затоа, оние кои сакаат зачинета храна честопати се екстровертни и склони кон интензивни искуства.

Токму затоа што не секој човек одреден вкус го доживува на ист начин, на пазарот сè повеќе се ценат производи кои нудат поголем избор на вкусови.

Лутата верзија на овие производи е за оние кои бараат адреналинска ужина, благата верзија која ги балансира слаткото, соленото и киселото, е добар избор за оние што играат на сигурно.

Дали јадењето луто е нова верзија на екстремен спорт?

Истражувачите од Универзитетот Пен Стејт потврдиле дека луѓето кои бараат возбуда и чувствителност како награда често консумираат зачинета храна. Во лабораториски услови, тие користеле раствор од капсаицин (состојката која е главен „виновник“ за чувството на печење во устата), без вкусот на храната, со цел да ги изолираат реакциите на чистата лутина. Резултатот? Некои испитаници всушност уживале во интензивната непријатност.

Тие луѓе кои уживаат во лутото и редовно консумираат лута храна, според истражувањето на Универзитетот Масачусетс во Амхерст, подоцна имаат потреба од сè повеќе капсаицин за да го почувствуваат истиот ефект. Овој феномен е сличен на оној во екстремните спортови, т.е. честото консумирање на лута храна функционира речиси како „тренинг“ за издржување на интензивни дразби.

Родови разлики

Интересно е што истражувањата откриваат и родови разлики во мотивацијата за консумирање луто. Имено, мажите почесто посегнуваат по лути зачини под влијание на надворешните фактори, честопати за да остават добар впечаток, да се истакнат или да прифатат предизвик, што укажува на улогата на општествениот статус. Жените, од друга страна, ја перцепираат лутата храна повеќе како лично искуство, тие се водени од внатрешна мотивација и желба за возбуда.

Исто така, една студија објавена во списанието Physiology & Behavior во 2014 година, открива дека мажите со повисоко ниво на тестостерон почесто преферираат луто. Таа поврзаност сугерира дека хормоните како тестостеронот можат да играат улога во обликувањето на прехранбените склоности, особено во однос на особините како што се доминација и преземање ризик - иако, се разбира, тие не се единствениот фактор во сложената приказна.

Лутото е повеќе од вкус - за многумина тоа е начин на живот

И додека научните истражувања нудат темелни анализи и невропсихолошки објаснувања, интересно е да се погледнат и резултатите од анкетите кои откриваат како луѓето се перципираат себеси преку нивниот избор на храна.

Според анкетата на брендот Frank's RedHot од 2023 година, луѓето кои претпочитаат лути сосови често се опишуваат како креативни, самоуверени и авантуристички настроени, при што 76% од нив изјавиле дека сакаат да пробуваат нови работи. Спротивно на тоа, љубителите на поблаги зачини и незачинета храна се сметаат себеси за емпатични, смирени и интровертни.

Иако ваквите анкети немаат иста тежина како научните, нивните резултати честопати се совпаѓаат со наодите од посериозни истражувања и можат да послужат како интересен одраз на реалните психолошки разлики меѓу луѓето.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.