Вишиот регионален суд во Минхен, исто така, ги прогласи за виновни за членство во терористичката организација Исламска држава (ИСИС).

Мажот, идентификуван само како Твана Х. С. во согласност со германските правила за приватност, е осуден на доживотен затвор за геноцид, воени злосторства, злосторства против човештвото и сериозна сексуална злоупотреба на деца.

Неговата сопруга, Асија Р. А., е осудена на девет и пол години затвор според законот за малолетници. Парот бил уапсен во Баварија во 2024 година.

Јазидите, курдско религиозно малцинство, беа прогонувани од Исламска држава откако џихадистичката организација презеде големи делови од Сирија и Ирак во 2014 година.

Илјадници мажи беа убиени, додека жени и деца беа одведени во ропство и силувани кога борците на Исламска држава ја нападнаа татковината на Јазидите во северен Ирак.

Германија ги признава злосторствата како геноцид. Федералното покраинско обвинителство ги обвини двајцата џихадисти за учество во систематска кампања на Исламска држава насочена кон „уништување на верата Јазиди“.

Твана Х. С. дошол во Германија како барател на азил на почетокот на 2000-тите. Работел како фризер во Минхен и имал дете.

Според „Шпигел“, му било одбиено барањето за азил, но му било одобрено престојување бидејќи бил родител на дете со германско државјанство.

Откако се радикализирал во џамија во Минхен, се вратил во Ирак во 2015 година, објави весникот.

Обвинителството тврди дека Твана Х. С. и Асија Р. А. биле во брак според исламскиот закон и биле членови на Исламската држава од октомври 2015 до декември 2017 година.

Асија Р. А. имала помалку од 21 година во времето на злосторството.

Според обвинението, во есента 2015 година, Твана Х. С., на барање на неговата сопруга, купил петгодишно јазиди девојче од пазар за робови во Мосул.

На почетокот на октомври 2017 година, двојката купила и второ јазиди девојче, на возраст од 12 години.

Обвинителството тврди дека Твана Х. С. ги силувал двете девојчиња повеќе пати.

Се додава дека неговата сопруга „ѝ ставила шминка на едното од девојчињата“ и подготвила соба за злоупотребата.

Двојката е обвинета дека ги принудувала девојчињата да работат дома и да чуваат деца, како и дека им забранувала да ја практикуваат својата вера.

Децата биле физички злоупотребени, понекогаш со тврди предмети.

Во еден случај, според обвинителството, Асија Р. А. истурила врела вода врз раката на помладото девојче и ја изгорела.

За време на судењето, судот го слушнал потресното сведоштво на постаро јазиди девојче, кое зборувало за тепања, принудна работа и повеќекратни силувања, објавува BR News.

Потрагата по второто девојче сè уште е во тек.

Судењето се одржа во Германија според принципот на универзална јурисдикција, кој овозможува гонење на осомничени за воени злосторства, вклучително и геноцид, без оглед каде се извршени.

За време на судењето, Асија Р. А., која оттогаш се разведе од Твана Х. С., се извини. Во својот завршен збор, таа само рече: „Жал ми е“.

Твана Х. С. одби да се изјасни пред судот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Англичаните поведоа со голот на Ентони Гордон во 55. минута, но бранителите на светскиот шампион на крајот ја свртеа табелата со головите на Енцо Фернандез во 88. и Лаутаро Мартинез во 92. минута. Лионел Меси забележа две асистенции.

Во финалето против Шпанија, Аргентина ќе се обиде да ја освои втората последователна и четврта севкупна титула. Натпреварот е закажан за недела на 19 јули од 21 часот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Предметите се украсени со бикови со круна од сонцето и трчачки козорог, дизајн позајмен од целиот антички Медитеран и кој дава увид во древната трговија за време на една од првите големи ери на глобализацијата, објавува Phys.org.

Локалните кипарски златари ги изработиле орнаментите пред околу 3.400 години, спојувајќи антички египетски, минојски, блискоисточни и микенски мотиви во свој стил, според студија објавена во Оксфордскиот журнал за археологија.

3,400-year-old gold diadems and mouth-pieces from Cyprus blend the art of Egypt, Greece and the Near East
https://t.co/fg7ZM5qacZ

— rogueclassicist ~ david meadows (@rogueclassicist) July 14, 2026

„Се соочувате со остатоци од луѓе кои живееле пред повеќе од 3.000 години, заедно со предмети што дошле од источниот Медитеран, од Грција, Египет, Анадолија, Левант и Месопотамија, но и од Индија, Авганистан, Балтичките земји и пошироко“, рече авторот на студијата, Питер М. Фишер, професор на Универзитетот во Гетеборг во Шведска, кој ги води ископувањата.

„Тоа е моќен потсетник дека Хала Султан Теке била дел од еден меѓусебно поврзан свет“, додаде тој.

Градот Хала Султан Теке цветал од околу 1630 до 1150 година п.н.е., кога блиското Солено Езеро Ларнака било заштитен залив кој нудел едно од најдобрите природни пристаништа на островот, се вели во студијата.

Градот сигурно бил огромен. Врз основа на истражувањата спроведени од 2010 година, тој опфаќал најмалку 25 хектари, што го прави „најголемиот познат урбан центар од бронзеното доба на Кипар и еден од најголемите во целиот источен Медитеран“, рече Фишер. Оттаму, градот извезувал стопен бакар, произведувал керамика и тргувал со луксузни стоки, вклучувајќи лапис лазули од Авганистан, килибар од Балтикот и карнеол од Индија.

Осум коморни гробници биле откриени помеѓу 2016 и 2024 година. Тие се урнале сами одамна, закопувајќи ја својата содржина во урнатини. Тоа била катастрофа за починатите, но среќна околност за археолозите милениуми подоцна, кои откриле дека урнатините ги штитат телата и артефактите.

Една од највпечатливите дијадеми ги комбинира египетската иконографија со античките микенски грчки мотиви. Таа прикажува глави на бикови со глави крунисани со сонце, типична египетска слика поврзана со богот Апис, опкружена со мотиви од палма и розета. Соочувањето на овие слики покажува дека кипарските златари не биле само посредници кои продавале туѓи добра преку морето, туку креатори во еден вид „котел на идеи“.

Ова дело крие и интересен пресврт. Биковите обично се поврзувале со машкоста, но се покажало дека дијадемата на бикот ѝ припаѓала на жена на возраст меѓу 35 и 40 години, што сугерира дека овој симбол не бил резервиран исклучиво за мажи.

Овие дијадеми не биле наменети само за мртвите; потешките покажуваат знаци на абење, што сугерира дека луѓето веројатно ги носеле за време на животот, иако речиси сигурно само во ретки, посебни пригоди. Од друга страна, полесните биле премногу кршливи и се користеле само за погребни цели.

Поедноставните прстени за усни биле поенигматични; иако се пронајдени во други медитерански култури, нивната функција останува мистерија.

„Не можеме со сигурност да кажеме што требало да претставуваат златните мундштуци, но најверојатно биле дел од погребен ритуал со кој се означувало преминувањето на починатиот во задгробниот живот“, рече Фишер.

И покрај странските мотиви, предметите веројатно биле изработени на Кипар.

Долго време се водеше дебата за тоа каде можеби се наоѓале вакви работилници за златари, но студијата сугерира дека овие артефакти можеби биле произведувани во Хала Султан Теќе, додека златото потребно за нивна изработка можеби доаѓало од далечни египетско-нубиски рудници или дури и од бугарскиот Ада Тепе, најстариот познат отворен рудник за злато на Балканот. Интересно е што, и покрај нивното богатство, гробниците едноставно биле ископани во земјата и дискретно обележани.

„Убеден сум дека жителите веќе биле свесни за ризикот од грабеж на гробови во античко време“, рече Фишер, сугерирајќи дека скромниот надворешен изглед можеби ги одвраќал крадците, загриженост што продолжува и денес.

Со само мал процент од античкиот град ископан досега, студентите на Фишер понекогаш го прашуваат колку време би било потребно за да се ископа сè. Според неговата пресметка: „најмалку 630 години“.

Но, на Фишер не му пречи поголемиот дел од тоа да им го остави на идните генерации; на крајот на краиштата, тие можеби имаат подобри методи на ископување од нас, додава тој.

„Секоја нова област на ископување донесе изненадувања и уверен сум дека градот сè уште има многу приказни за раскажување“, заклучува тој.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.