Доколку сте слободни, можеби ја пропуштате можноста за врска со вистинските луѓе, без да бидете свесни за тоа, бидејќи сте премногу фокусирани на себе и на сопствената совршеност. Барем така велат психолозите, предупредувајќи на големата стапица од оваа особина што често ја сметаме за многу привлечна.

Во својата книга “Generation Me” (Генерацијата јас): Зошто денешните млади Американци се посамоуверени, поасертивни, поавториративни - и понесреќни од кога било досега“, психологот д-р Џин Твени објаснува зошто денешните млади луѓе се посамоуверени и поасертивни, но исто така и понесреќни од кога било досега.

Генерацијата „јас“ и стапицата на самопочитување

Д-р Твени верува дека младите луѓе родени помеѓу 1982 и 2004 година се воспитани да бидат понезависни од која било генерација пред нив, делумно благодарение на движењето за самопочитување. Но, постои и друга страна на медалот. Истражувањата покажуваат дека тие потешко наоѓаат партнери и поминуваат повеќе време сами бидејќи биле воспитани да се потпираат првенствено на себе.

Како резултат на тоа, тие развиле многу повеќе индивидуални вештини отколку што се потребни за квалитетен однос. Поврзувањето со други луѓе и потпирањето на нив стана предизвик, бидејќи се навикнати сè да прават сами. Иако ова може да се припише на зголемувањето на бројот на деца кои го поминуваат поголемиот дел од своето време сами бидејќи нивните родители се отсутни поради работа, проблемот е подлабоко вкоренет во културата на самопочитување.

Кога љубовта кон себе станува пречка

На младите луѓе им е кажано дека љубовта кон себе и самоприфаќањето се најважните работи во животот. Тие се учени дека не треба да се грижат за тоа што другите мислат за нив и да се чувствуваат исполнето само во она што ги прави среќни. Да се ​​биде среќен со себе е одлично, но има неочекуван несакан ефект: ако немате причина да ги земате предвид туѓите потреби потреби, желби или грижи, едноставно нема да го направите тоа.

Ова претерано фокусирање на себеси создаде голем проблем за луѓето кои бараат партнер во зрелоста. Многумина советот пред сè да се сакаат себеси го сфатиле премногу буквално и, според д-р Твени и други психолози, овие лица ја преминале границата на здрава љубов кон себеси.

Менталитет „армија од еден човек“

Бидејќи многу луѓе се премногу независни во своите ставови и потпираат исклучиво на себе, тешко им е да се обратат на другите од лични причини. Оваа екстремна независност го отежнува поврзувањето со друга личност. Социјалната работничка Кејтлин Кантор за “Psychology Today” го опиша ова како создавање менталитет на „армија од еден човек“ кој негативно влијае на односите.

„Милениумците (генерација Y- родени 1981-1995) имаат силно всадена самодоверба што се претворила во нешто слично на ненамерна, погрешно разбрана себичност, наместо високо развиена самосвест и чувство на сигурност и љубов кон себе“, објаснува Кантор. Како резултат на тоа, милениумците, повеќе од претходните генерации, се борат да остварат блискост, поврзаност, ранливост и интимност. Ова се вештини за односи кои многумина никогаш не ги научиле затоа што биле фокусирани исклучиво на себе.

Како да пронајдете рамнотежа?

За среќа, како и сите други вештини и вештините за односи се учат, вежбаат и усовршуваат. Ако ова ви звучи познато, Кантор нуди неколку совети. „Наместо да одлучувате дека секогаш или никогаш нема да се ставате себеси на прво место, вежбајте флексибилност“, советува таа.

„Додека влегувате од врска во врска или додека излегувате со некого, постојано ќе мора да носите одлуки. Можете да го изберете она што е најдобро за вашата врска, што е најдобро за некој друг или она што е најдобро за вас самите“, заклучува Кантор.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Многу луѓе со и без анксиозни нарушувања се будат со чувство на грижа и страв дотолку што попрво би останале во кревет и би го избегнале претстојниот ден. Не сте единствени! Не обесхрабрувајте се, бидејќи постојат многу начини да ја намалите утринската анксиозност и посмирено да зачекорите во денот.

Рецепт број 1: Обрнете внимание на вашите навики и рутина за спиење

Квалитетниот сон е неопходен за менталното и физичкото здравје. Проблемите како тешкотии при заспивање или често будење може да предизвикаат главоболки, замор, слаба концентрација, губење на меморијата, раздразливост и анксиозност.

Здравите навики за спиење вклучуваат избегнување на стимулирачки активности 2-3 часа пред спиењето (ТВ, компјутер, интензивно вежбање, кофеин). Наместо тоа, опуштете се пред спиење со книга или топла бања. Легнувајте во исто време и станувајте во исто време секој ден, вклучително и викендите.

Одржувајте ја вашата соба ладна (околу 18 °C) и темна, а креветот користете го само за спиење и интимност со вашиот партнер. Запишувајте ги вашите грижи во дневник пред заспивање за да не го нарушувате вашиот одмор - ова делумно ќе ги елиминира од вашата потсвест.

Ако сè уште не спиете добро и покрај добрите навики, разговарајте со лекар.

Рецепт број 2: Идентификувајте ги утринските нешта што ви предизвикуваат стрес

Некои делови од вашата утринска рутина можат да ја зголемат анксиозноста, како што е гласен аларм што нагло ве буди. Обидете се со потивка мелодија.

Долгата листа на обврски може да биде дополнителен товар за вас. Затоа:

оставете си доволно време наутро за да се разбудите, избегнувајте го копчето „snooze“ (одложување).

Дел од задачите завршете ги претходната вечер (спакувајте ужина или ручек, подгответе ја облеката...)

правете вежби за релаксација.

Започнувањето на денот со мир и фокус на обврските помага да ја одржите емоционалната рамнотежа. Можете да пробате длабоко дишење, кое ја враќа рамнотежата на кислородот и јаглерод диоксидот и го смирува стресот. Потоа, со водени медитации, замислете се себеси на плажа или во цветна ливада. Пишувањето дневник навистина помага: запишете ги вашите чувства и мисли, на овој начин ќе ја намалите тензијата.

Фокусирајте се на сегашниот момент и на сопствените сензации со медитација. Прогресивната мускулна релаксација исто така може да помогне. Затегнете ги и опуштете ги мускулите од глава до пети.

Рецепт број 3: Размислувајте позитивно кога ќе ги препознаете негативните мисли

Ако често се будите вознемирени, можеби сте развиле негативен модел на размислување. Ова може да ја зголеми вашата анксиозност штом ќе ги отворите очите. Прво, препознајте ги, а потоа заменете ги со позитивни тврдења. На пример:

Негативна мисла: „Се чувствувам ужасно, не можам да се справам денес.“

Позитивна замена: „Анксиозен сум, но се справував со тоа и претходно. Ако стане тешко, ќе користам техники за релаксација. Ја имам контролата и можам да управувам со моите чувства.“

Овој процес бара пракса, но може да ги промени вашите модели на размислување. Ако ви е потребна стручна помош, когнитивната бихејвиорална терапија (КБТ) може да биде ефикасна.

Рецепт бр. 4: Обрнете внимание на вашата исхрана

Исхраната има сериозно влијание врз анксиозноста. Истражувањата покажуваат дека поверојатно е луѓе со нарушено расположение да имаат лоша исхрана, не јадат доволно овошје, зеленчук и не внесуваат доволно протеини, наместо тоа јадат брза храна, богата со масти и рафинирани јаглехидрати.

Обидете се:

повеќе протеини, омега-3 масни киселини (риба), овошје и зеленчук

јаглехидрати со низок гликемиски индекс за постабилно ниво на шеќер во крвта.

И не заборавајте го кофеинот. Тоа е моќен стимуланс кој ја зголемува анксиозноста кај многу луѓе. Ако се сомневате дека ова може да придонесува за вашата утринска нервоза, намалете го консумирањето кафе или црн чај.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Иако оваа алатка не може точно да предвиди кога некој ќе умре, се покажа како многу успешна во проценката на стадиумот на животниот век на една личност или животно, пишува Science Alert.

Според истражувачкиот тим, алгоритмот базиран на биомаркери ќе биде корисен за анализа на стапките на биолошко стареење кај различни видови, вклучувајќи ги и луѓето, и за разбирање кога тоа стареење се забрзува или забавува.

Нов пристап кон мерење на стареењето

Сегашните алатки за проценка на биолошкото стареење, таканаречените епигенетски часовници, ги следат хемиските ознаки на ДНК кои се акумулираат со возраста, но тие не се секогаш сигурни. Новиот часовник е транскриптомски, што значи дека ги анализира молекулите на РНК кои ги носат генетските инструкции за создавање протеини. Ова одредува кои гени се активни, а кои се неактивни, и бидејќи оваа активност се менува со возраста, овие податоци можат да се користат како индикатор за стареење.

Истражување на четири видови цицачи

Една од клучните иновации на истражувањето беше фактот дека научниците собраа огромен сет на податоци за четири видови - глувци, стаорци, макаки и луѓе - и ги споредија процесите на стареење помеѓу животните и различните делови од телото.

„Стареењето и надворешните влијанија влијаат на здравјето и смртноста, но основните молекуларни механизми на овие процеси остануваат нејасни“, наведуваат истражувачите во својот труд.

„Развивме транскриптомски часовници за хронолошка возраст и ризик од смртност за повеќе видови и ткива, врз основа на повеќе од 11.000 примероци од четири цицачи. Така одговоривме на потребата за биомаркери на стареење што можат да се применат на различни органи и видови, а во исто време да ја одразуваат здравствената состојба.“

Што откриваат гените за стареењето?

Тимот откри дека гените поврзани со здрава клеточна делба и заздравување на раните се знак на побавно молекуларно стареење. Од друга страна, гените поврзани со клеточната смрт и воспалението се индикатори за побрзо стареење и постара биолошка возраст.

Новиот молекуларен часовник, прилагоден на овие наоди, се покажа како точен во проценката на побавното или побрзото биолошко стареење, како и на ризикот од смртност. Во примероци од човечка крв, тој го процени ризикот од смртност исто толку успешно како и најдобрите постоечки епигенетски часовници.

Покрај тоа, тој идентификуваше познати фактори кои придонесуваат за стареење, како што се хроничните болести, кај животински модели и примероци од ткива од човечки пациенти.

Изненадувачка сличност меѓу видовите

Научниците беа изненадени од фактот дека генетските индикатори за стареење беа многу слични кај сите четири набљудувани видови. Оваа конзистентност е покажана и кај различни типови клетки, вклучувајќи мускулни и крвни клетки.

„Истите гени се поврзани со стареењето, на пример, во црниот дроб и срцето на стаорци и луѓе“, изјави за Scientific American водечкиот автор на студијата, биоинформатичарот Александар Тишковски од Медицинскиот факултет Харвард.

„Иако клетките имаат сосема различни функции и потекло, тие сепак ги делат истите биомаркери поврзани со стареењето.“

Причина, последица или адаптација?

Овие заеднички карактеристики сугерираат дека овие биомаркери може да бидат вистински маркери на стареење, иако сè уште не е јасно дали тие придонесуваат за самиот процес на стареење.

„Одамна е познато дека активноста на гените што штитат и реагираат на клеточниот стрес се зголемува со возраста, што укажува на адаптација, а не на предизвикувачки двигатели“, напиша молекуларниот биолог Жоао Педро де Магаљаес од Универзитетот во Бирмингем во коментар за студијата.

„Затоа, не е сигурно дали транскриптомските маркери го поттикнуваат стареењето, се резултат на него или претставуваат компензаторни механизми.“

Потенцијална примена на новата алатка

Иако не можеме да влијаеме на поголемиот дел од процесот на стареење, некои фактори, како што се исхраната, болестите или загадувањето, можат да го забрзаат или забават нашиот биолошки часовник. Новата аналитичка алатка би можела да биде корисна токму за тестирање на ефектите од различни интервенции.

Може да се користи за следење на тоа како промените во животниот стил или лековите влијаат на биолошкото стареење, без потреба од долгорочни клинички испитувања. Сепак, важно е да се напомене дека ова е сè уште алатка за проценка што во многу случаи нема да го замени класичното тестирање, но би служела за рани проценки.

Научниците сè уште имаат многу работа да направат за да ја развијат оваа техника, вклучително и понатамошно тестирање на поразновидни човечки популации и попрецизно дефинирање на мерењето на стареењето. Сепак, се чини дека ова би можело да биде уште една важна алатка во истражувањето на стареењето.

Истражувачите веруваат дека откриле заеднички модели на биолошко стареење кај различни видови и ткива.

„Оваа студија открива зачувани модели и модуларна архитектура на регулирање на смртта, обезбедувајќи рамка за квантифицирање и таргетирање на стареењето на клеточните подсистеми кај различни видови и ткива“, заклучуваат истражувачите во труд објавен во списанието Nature.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.