Многу теории што се занимавале со оваа човечка особина покажале дека таа често е застапена во текот на развојот и се опишува како темпераментна срамежливост. Исто така, се дефинира и како емоција што се чувствува во одредена социјална ситуација. За да помогне во разбирањето на срамежливоста, новата студија објавена во списанието „Детски развој“, спроведена од истражувачи од Универзитетот Мекмастер во Канада, ги испитувала однесувањето, афективните и физиолошки одговори на детето на поставената задача, пишува Дејли меил.

Резултатите покажале дека темпераментната срамежливост може да опстојува кај одредена група деца со текот на времето, додека поголема подгрупа деца ќе ја доживеат срамежливоста како емоционална состојба во некои ситуации. Студијата опфатила 152 деца, од кои 73 биле девојчиња на возраст од 7-8 години, и нивните примарни старатели. Децата биле родени во локална болница и биле регрутирани од педијатриската база на податоци на Универзитетот Мекмастер, која содржи евиденција за раѓањето на бебињата чии родители се согласиле нивното дете да биде на вклучено во студијата.

Децата биле од различни раси, а застапеноста на белата раса била 80%. Децата ги извршувале своите активности со експериментаторот во просторијата покрај родителите, додека тие го пополнувале прашалникот следејќи го своето дете на мониторот.

Децата подготвувале свој говор за нивниот последен роденден и го рецитирале пред видеокамера и огледало. Им било кажано дека говорот ќе се снима и дека другите деца ќе го гледаат, а сето тоа требало да предизвика стрес. Истражувачите го шифрирале избегнувањето (однесувањето) на децата, потоа децата сами пријавиле нервоза (афект), а била мерена и респираторната синусна аритмија (физиологија).

Наодите покажале дека околу десет проценти од децата реагирале на социјалниот стрес при говорот на сите наведени нивоа, а исто така имале образец на поголема стабилна темпераментна срамежливост пријавена од родителите со текот на времето. Другата подгрупа, според научниците, од околу 25 проценти од децата покажале образец на реагирање на социјалниот стрес само на афективно ниво (т.е., самите пријавиле дека биле нервозни) и не покажале високо ниво на темпераментна срамежливост пријавена од родителите, сметајќи дека тоа е општа срамежливост.

Овие резултати обезбедуваат емпириски докази за долгогодишните идеи за првпат артикулирани од Џером Каган дека темпераментната срамежливост е посебна категорија кај некои деца и дека нејзините карактеристики се стабилни во текот на времето и контекстот. Во втората група категоризирана од научниците, децата можат да ја доживеат срамежливоста само како емоционална состојба во некои ситуации.

Авторите нагласуваат дека идните истражувања треба да опфатат различни примероци на деца, бидејќи оваа студија претежно се засновала на бели деца од средниот и вишиот социо-економски статус, што ја отежнува генерализацијата.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.