„Замислував дека може да биде мојот учител или луѓето што ги видов во автобусот... Бев многу лут затоа што е невозможно да се живее така“, рече тој. Кога се заљубил во Одри, која исто така била зачната со донација во Париз, тоа прашање станало клучно.

Одри ја опишува нивната средба во 2010 година како „љубов на прв поглед“, но веднаш се појавиле сомнежи дали нивната врска била романтична или генетска. Во времето на нивното раѓање, во Париз имало само две банки за сперма, па затоа постоела реална можност да биле полубрат и полусестра, пишува BBC News.

Пред да можат да го започнат својот заеднички живот, Артур и Одри морале да откријат дали се во роднинска врска. Француските закони за генетско тестирање и анонимноста на донорот го направиле тој пат што е можно потежок. Во Франција, само научник, лекар или судија може да побара и надгледува генетски тест, а граѓаните можат да бидат казнети со повеќе од 3.500 евра само за поседување комплет за домашно тестирање.

Затоа компании како 23andMe, Ancestry и MyHeritage не ги испраќаат своите пакети во Франција. Поддржувачите на законот, кој е на сила од 1994 година, тврдат дека тој спречува чувствителни генетски податоци да се даваат на комерцијални компании и ги штити семејствата од конфликти што би можеле да произлезат од неочекувани резултати. Артур истакнува дека Франција е единствената европска земја што ја смета употребата на вакви тестови за кривично дело.

Инстант хемија

Одри станала адвокат специјализиран за биоетика дури и пред нејзините родители да откријат во зрелоста дека таа е зачната преку донација. Затоа, таа целосно разбрала дека францускиот закон ја гарантира анонимноста на донаторот, дури и по неговата смрт. Сепак, таа била зачната во 1979 година, пред да се донесе тој закон.

Додека барала други лица зачнати од донатор родени пред 1994 година, таа наишла на Артур. Тој напишал книга во која детално ја опишува својата желба да дознае повеќе за биолошкото потекло. Одри вели дека била воодушевена од тоа колку прецизно ги изразувал чувствата што таа самата не можела да ги артикулира. И двајцата пораснале во љубовни семејства, но биле мачени од прашања за непознатите луѓе кои учествувале во нивното создавање. Кога се запознале во живо, хемијата била моментална, но со неа дошол и проблем.

Во потрага по вистината

Пред да можат да го претворат своето платонско пријателство во врска и да ја испланираат својата заедничка иднина, морале да ја дознаат вистината за своите татковци. Никој од властите не сакал да им помогне. По месеци потрага, пронашле лекар на југот на Франција кој се согласил да направи генетски тест за 900 евра во готово. Резултатот покажал дека не се во роднинска врска. Сепак, непријатноста останала бидејќи лекарот го прекршил законот кога им го открил резултатот. „Се плашевме дека е измамник“, вели Одри.

Размислувале да ги потврдат резултатите со домашен тест, но како адвокат, Одри била решена да работи во рамките на законот. Од 2010 година, таа покренала серија правни постапки против францускиот систем. Сакала да знае дали нејзиниот донатор е сè уште жив и дали сè уште сака да остане анонимен. Побарала пристап до податоци за тоа колку пати донирал и дали Артур може да биде меѓу нејзините полубраќа, но нејзините напори не дале резултати. По три години правни битки, двојката реши да ризикува и се венча во 2013 година. Две години подоцна, највисокиот административен суд во Франција ја отфрли нејзината последна жалба. Непосредно пред раѓањето на нивното прво дете, еден лекар се согласи да ги истражи податоците за нивните донори. Според францускиот закон, лекарот има пристап до овие информации за своите пациенти, но не може да ги сподели со нив. Лекарот открил дека нивните донори се родени во различни години, што значи дека не можат да бидат ист маж.

Тие информации им го променија животот, а ги добија само затоа што лекарот беше спремен да ги прекрши правилата. „Тоа е сосема бизарно, бидејќи тоа значи дека лекарот може да знае повеќе за мене отколку јас“, коментираше Одри. Дури и со тие информации, Артур сè уште се грижеше дека можеби се во роднинска врска. По години отпор, конечно направија домашен ДНК тест. Активистите тврдат дека француската забрана не ги спречила луѓето да се тестираат. Здружението ДНК Пас проценува дека повеќе од еден милион Французи го направиле тоа. Многу луѓе нарачуваат пакети преку пријатели во земји каде што се легални или користат услуги за препраќање пошта. Тестот потврди дека не се во роднинска врска.

Неочекувани откритија

Резултатите од ДНК наскоро отворија нови врати. По 30 години замислување кој би можел да му биде татко, Артур конечно стапил во контакт со својот донатор на Божиќ 2017 година. Одри, од друга страна, доживеала најголемо изненадување. Меѓу нејзините генетски совпаѓања била жена по име Софи, која Одри ја застапувала на суд.

И двете се бореа за слични права. „Открив дека Софи - жената чиј случај го бранев на суд - е моја биолошка сестра“, вели Одри. Таа и Артур го полагаа тестот заедно со осум други активисти кои се бореа за правото на пристап до податоци за потеклото. Од десетте, се покажа дека четири го делат истиот донор: Одри, нејзиниот брат Питер, Софи и братот на Софи, Дејвид. Тоа само потврди колку е реален ризикот од заеднички донор.

Многу години подоцна, генетското совпаѓање со Американец ја одведе Одри до нејзиниот донор, Филип, но тој веќе починал дотогаш. Мајката на Одри напиша писмо до семејството на Филип, заблагодарувајќи им се за неговиот „дар“, кој го опиша како „неизмерен“. Семејството ја прими топло. „Сите имаа солзи во очите“, се сеќава Одри. Сестрата на Филип дури и не знаеше дека тој е донор. Ова откритие ѝ ги даде на Одри одговорите што ги бараше со децении. Таа дозна детали за медицинската историја на нејзиното биолошко семејство и виде фотографии и видеа од Филип. „Можам да го гледам, да видам како се движел и да го слушнам неговиот глас.“

Правната битка на Одри и книгата на Артур доведоа до промени во француските закони за донација. Луѓето зачнати по април 2025 година ќе можат да добијат информации за идентитетот на нивните донатори кога ќе станат полнолетни. И покрај ова, Франција е сè уште една од ретките европски земји каде што е забрането тестирање на ДНК дома. За Одри, пошироката борба продолжува. „Секој човек има право да го знае своето потекло и својата историја“, вели таа.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.