Во револуционерен медицински пробив, по 16 години му е трансплантирано ткивото. Ова е првпат трансплантацијата на замрзнато тестикуларно ткиво пред пубертет може да го врати производството на сперма кај возрасен пациент, пишува The Guardian.

27-годишниот маж имал замрзнат примерок од ткиво кога имал 10 години, пред да биде подложен на тешка хемотерапија за српеста анемија.

„Ова е многу важно. Ќе им даде надеж на многу повеќе луѓе дека можат да имаат биолошки деца. Одлично е да се види ова за пациентите чие ткиво веќе го зачувуваме“, вели Елен Гусенс, професорка на Слободниот универзитет во Брисел, која го водеше истражувањето.

Третманите како хемотерапија и радиотерапија можат да ги спасат животите на децата со рак и српеста анемија, но исто така можат да ги остават неплодни. По пубертетот, можно е да се складира сперма од машки пациенти за подоцнежна употреба во ин витро оплодување, но ова не е опција за момчиња пред пубертетот.

Белгиска клиника во 2002 година стана првата што започна со складирање на тестикуларно ткиво од пациенти во предпубертетска возраст. Незрелите тестиси содржат сперматогонијални матични клетки - претходници на сперматозоидите - и Сертолиеви клетки, есенцијални клетки кои обезбедуваат поддршка и исхрана на сперматозоидите во развој.

„Во тоа време, оваа област беше во повој. Овие методи штотуку се развиваа кај животни. Им кажавме на семејствата на пациентите дека не можеме да гарантираме дека враќањето на плодноста ќе биде успешно“, рече Гусенс.

Првиот бран пациенти во клиниката сега се во средината на 20-тите години, а некои достигнаа точка каде што сакаат да основаат семејство, вклучувајќи го и првиот пациент на кого повторно му е трансплантирано ткиво. За да ја третира својата српеста анемија, тој беше подложен на хемотерапија со високи дози во 2008 година за да ги уништи сопствените крвни клетки пред да се подложи на трансплантација на коскена срцевина. Пред третманот, клиниката хируршки отстрани еден од неговите тестиси, го исецка на мали парчиња и го замрзна ткивото.

Минатата година, четири фрагменти од ткиво беа вратени во преостанатиот тестис, а четири беа имплантирани под кожата на неговиот скротум. По една година во телото, графтовите беа отстранети и анализирани во лабораторија. Резултатите се презентирани во труд објавен на серверот за предпечат medRxiv, што значи дека сè уште не е рецензирано од страна на колеги.

Два од графтовите од внатрешноста на тестисите произведоа зрели сперматозоиди, кои беа собрани и замрзнати. Бидејќи фрагментите од ткивото не се директно поврзани со vas deferens, истражувачите не очекуваат сперматозоидите природно да го најдат патот до спермата.

„Изолираните сперматозоиди изгледаа нормално. Сè уште треба да видиме дали се способни да оплодат јајце клетка“, објасни Гусенс.

Професорот Род Мичел, педијатриски ендокринолог, спроведува слично испитување во Центарот за репродуктивно здравје на Универзитетот во Единбург, кој започна со складирање на тестикуларно ткиво во 2014 година и, заедно со колегите во Оксфорд и Лондон, складира криоконзервирани примероци за повеќе од 1.000 пациенти во Велика Британија.

„Сега постои доказ за принципот кај луѓето дека овој пристап ќе функционира, што е неверојатно“, рече тој.

Мичел очекува неговата клиника наскоро да ги изврши првите трансплантации.

„Секогаш верував дека ова ќе функционира. Ако го замрзнете ткивото и ги одржите клетките живи, тие треба да го имаат тој потенцијал. Го враќате ткивото во совршена средина што го стимулира. Научно и биолошки, тоа има смисла. Всушност, сè уште е неверојатно“, рече тој.

Повеќе од 3.000 пациенти ширум светот веќе имаат складирано тестикуларно ткиво.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.