Детскиот психотерапевт Саманта Марчам објаснува дека агресијата или емоционалната нестабилност кај повеќето деца може да се поврзе со следниве причини: малтретирање, невродивергеност или семејни проблеми. Но, постои помала група деца чие однесување не предизвикува моментална тревога, но може да укажува на нешто многу посериозно, пишува Дејли меил.

Овие деца не изгледаат вознемирени, хаотични или надвор од контрола. Тие често се мирни,прибрани и во голема мера минуваат „под радарот“. Нивното однесување не е резултат на тежок, но минлив период во животот, туку може да биде одраз на подлабоки, потрајни обрасци.

Психопатијата е нарушување на личноста кое се дијагностицира исклучиво во зрелоста и ниеден одговорен клиничар дете не би го нарекол психопат. Сепак, истражувањата за развојна психологија потврдуваат дека особините поврзани со психопатијата не се појавуваат одеднаш на 18-годишна возраст, туку раните знаци може да се забележат многу години порано.

Според искуството на терапевтот, децата со овие шеми често изгледаат емоционално дистанцирани, исклучително контролирани и невообичаено мирни. Повеќето од нив се доста елоквентни и шармантни, вешти во манипулирање со возрасните и врсниците без да привлечат преголемо внимание. Тие лажат убедливо, а при тоа покажуваат многу малку каење или вина. Во клиничка пракса, таков модел се нарекува нарушување на однесувањето со бездушни и неемотивни особини.

Раното препознавање на овие знаци не значи дека детето е предодредено да развие психопатија, но укажува на зголемен ризик. Доколку ваквите модели не се препознаат и не се третираат навреме, тие можат да се вкоренат со текот на годините, поради што раната професионална поддршка е исклучително важна.

Студено однесување и недостаток на емпатија

Дали детето покажува многу малку сочувство кон другите? Дали се обидува да ги контролира своите браќа и сестри или врсници? Дали одбива да споделува и реагира со агресија - наместо со тага или фрустрација - кога нешто не оди по негово? Ова не е класична детска неподготвеност, туку однесување кое изгледа емоционално празно и бесчувствително.

Ако детето се чини дека ужива во туѓата болка, не покажува непријатност кога некој друг е вознемирен или се однесува иритирано, наместо да се кае кога е предупредено - ова е сериозен предупредувачки знак. Таквото дете знае како да ги провоцира другите, но не знае кога да престане.

Лажење и манипулација

Сите деца лажат од одвреме-навреме, но треба да загрижува кога го прават тоа постојано, убедливо и со јасна намера да избегнат одговорност. Децата во оваа група често развиваат обрасци во кои ги обвинуваат другите за своето однесување и измислуваат убедливи, детални приказни за да ја манипулираат ситуацијата.

Понекогаш тие намерно го саботираат братчето или сестричката, или другарчето, правејќи другиот да изгледа виновен. На пример, детето може да испрати навредлива СМС-порака користејќи го мобилниот телефон на некој друг. Обрнете посебно внимание ако вашето дете секогаш има „добро објаснување“ и постојано ве тера да ја доведувате во прашање сопствената проценка на ситуацијата.

Себичност и површен шарм

Родителите понекогаш се тешат себеси со идејата дека детето кое упорно бара начин да го добие она што го сака е всушност природен лидер. Но, ако детето ги сврти пријателите едни против други, намерно исклучи некого од играта или манипулира со односите за да ја одржи контролата, ова е шема на која му е потребно внимание.

Таквото дете честопати ќе се обиде да ги спротивстави и сопствените родители, барајќи олеснување и од едниот и од другиот. Тоа може да користи и својот површен шарм, но со емотивна празнина, како да го вклучува и исклучува по потреба.

Правилата за нив „не важат“

Ако детето цврсто верува дека правилата важат за другите, но не и за него, ова е причина за сериозна загриженост. Родителите честопати се смируваат со уверливи објаснувања, иако училиштето или другите родители постојано ги посочуваат проблемите. Децата ќе тврдат дека наставниците се неправедни или дека се „погрешно разбрани“.

Иако ова може да се случи повремено, ако образецот се случува редовно, нешто не е во ред. Ако вашето дете никогаш не презема одговорност и дисциплинските мерки не го менуваат неговото однесување, време е за стручна проценка.

Глумење на емоции

Ако забележите дека вашето дете воопшто не го засегаат туѓите емоции, крши ветувања, менува планови во последен момент или делува бесчувствително на потребите на блиските, ова може да укажува на посериозен проблем.

Емоционалните реакции може да изгледаат плитко или „одглумено“ - како детето да знае како изгледа правилната реакција, но не ја доживува. Родителите често го опишуваат чувство како „нешто да недостасува“: извинувањата звучат шупливо, наклонетоста делува механички, а емоционалните врски се еднострани. Детето не сака да направи нешто за да ги усреќи другите туку прво сака да знае што ќе добие од тоа.

Суровост кон животни и помали деца

Дури и децата со посериозни проблеми во однесувањето често покажуваат нежност кон животните и помладите деца. Кога ненамерно ги повредуваат, тоа ги вознемирува. Затоа, секое намерно нанесување болка - особено ако се повторува или изгледа ладнокрвно - е силен аларм.

Ова никогаш не треба да се отфрла како фаза или љубопитност. Доколку забележите дека детето намерно повредува животни, вклучувајќи мали инсекти или други деца, треба итно да побарате професионална психијатриска проценка кај матичен лекар.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.