Коментарите на членот на владејачката партија Ликуд на премиерот Бенјамин Нетанјаху дојдоа кратко откако Иран и САД потпишаа меморандум за разбирање со цел да се стави крај на конфликтот на сите фронтови, вклучително и на Либан, објави агенцијата Анадолу.

„Порано или подоцна, ќе војуваме со Сирија затоа што таа и Турција се многу позагрижувачки од Иран“, рече Чикли во интервју за израелската радио станица 103FM, која е поврзана со весникот „Маарив“.

Критика за договорот и „новата оска“

Израелскиот министер постојано ги критикуваше регионалните земји вклучени во дипломатските напори за ставање крај на конфликтот. Минатата среда, тој изрази противење на она што го нарече „оска Катар-Турција-Пакистан“, тврдејќи дека трите земји одиграле улога во посредувањето во договорот меѓу Вашингтон и Техеран.

„Договорот што се оформува е загрижувачки, а најмала моја загриженост е закрепнувањето на иранската економија“, рече тој, осврнувајќи се на штетата предизвикана од војната и годините санкции.

Чикли нагласи дека негова главна загриженост е „оската што го обликуваше овој договор: Катар, Турција и Пакистан“. „Она што го гледаме е подемот на нова оска“, рече тој, опишувајќи ја како „исклучително опасна радикална сунитска оска“.

Реакции и поширок контекст

Пакистан и Катар играа посредничка улога меѓу Вашингтон и Техеран, додека турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган го поздрави меморандумот за разбирање меѓу САД и Иран, опишувајќи го како „важен чекор“ за зајакнување на мирот и стабилноста во регионот.

Израел води повеќе војни во регионот од октомври 2023 година, почнувајќи со воена кампања во Појасот Газа, која е обвинета за ескалација во геноцид. Исто така, водеше војни против Либан и Иран, изврши напади врз Сирија и Јемен и го нападна Катар.

Израел е основан во 1948 година на окупирана палестинска територија и со децении окупира палестинска земја, како и делови од Либан и Сирија. И покрај меѓународните повици и резолуциите на ОН со кои се бара прекин на окупацијата и се поддржува решението за две држави, Израел одбива да се повлече од овие територии и да дозволи формирање независна палестинска држава.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Неговото видео од мала, бледа мачка како копа дупка во оддалечените дини на југозападна Либија се покажа како прв физички доказ дека песочната мачка (Felis margarita), единствениот вид мачка прилагоден на пустински услови, всушност живее во таа земја.

Откритието е уште поголемо затоа што речиси една деценија подоцна се покажа дека југозападна Либија може да претставува досега непризнаено засолниште за овој вид, пишува The Guardian. Видеото, објавено во 2017 година, предизвика неверица. „Кога го објавив, никој не веруваше дека е снимено во Либија“, рече Алмунтасир. „Сите го негираа тоа, но јас упорно тврдев дека мачката живее тука, и тоа на неколку места. Едно од нив беше само 70 километри од Зинтан, каде што живеам“, додаде тој.

Песочната мачка не е поголема од домашна мачка, а нејзината песочна боја на крзното ја прави речиси невидлива во околината во која живее, поради што го доби прекарот „дух на пустината“. Иако Алмунтасир не го промовираше активно своето видео, снимката на крајот го привлече вниманието на научниците.

Југозападна Либија е една од најмалку истражените области во Северна Африка

Со текот на годините, тој бил контактиран од голем број истражувачи, вклучувајќи го и Фирас Хајдер, зоолог специјализиран за мали месојади и постдокторски истражувач на Универзитетот Сол Платје во Јужна Африка. „Тој ме убеди дека треба да соработуваме на студија за да го документираме враќањето на ова животно во Либија и да го регистрираме меѓу дивите видови во земјата“, вели Алмунтасир.

Така започна осумгодишна соработка што се одвиваше речиси целосно од далечина. Југозападна Либија е една од најмалку истражените области во Северна Африка. Хајдер наведува дека ги прегледал сите научни извори што ја споменуваат песочната мачка во Либија, но не пронашол конкретни докази или координати во ниту еден од нив.

„Кога го прашав Мохамед каде ја видел мачката, тој ми рече дека ја забележал во неколку области. Тоа ме изненади“, вели Хајдер. Еколошките жаришта во југозападна Либија немаат заштитени подрачја, инфраструктура како што се фото-стапици, обучени теренски тимови и нема централна влада за координирање на истражувањата.

„Еднаш за време на патувањето бевме нападнати“

Работата на терен е уште потешка и поопасна од мрежите за шверц што работат преку порозните граници со Алжир, Нигер и Чад. „Југозападните региони на Либија се активни поради мрежите за шверц и затоа не се безбедни. Во една прилика, за време на патувањето, бевме нападнати, поради што моравме брзо да ја напуштиме областа“, се сеќава Алмунтасир.

„Од Јужна Африка, го научив Мохамед на методите на теренско истражување: како да се снимаат GPS координати и како да се документира секое набљудување со фотографии или видео“, објаснува Хајдер. „Сето ова го применуваше низ целата југозападна пустина, собирајќи сведоштва од локалните заедници на Туарег кои многу добро го познаваат теренот“, додаде тој.

Алмунтасир, кој пораснал во планините Нафуса, каде што жителите го познаваат Хамада ал Хамра, огромна карпеста пустинска висорамнина, им се придружил на локалните ловци на нивните експедиции, но носел камера наместо пушка.

Оваа година беше објавена студија

„Тие ми ги кажуваа местата каде што ја виделе песочната мачка и ги запишуваа координатите, а јас ги собирав сите за да испланирам посебно патување за секоја локација“, вели тој. Во некои случаи, тој и неговите водичи ги следеа отпечатоците од шепи со денови за да најдат дувло, потоа поставуваа шатор и чекаа животното да се појави.

Нивните напори беа крунисани со рецензирана студија објавена во Journal of Arid Environments во февруари оваа година. Студијата го документира присуството на песочната мачка на 13 локации низ либиската Сахара, како и сахарскиот пругаст порове на осум нови локации, од кои седум се надвор од познатиот опсег на видот според IUCN.

Голем дел од видувањата на песочната мачка, 15 од 36, беа забележани во Вади Армет, изолирана долина околу 1.000 километри југозападно од Триполи. Вади Армет е огромна долина што се протега од Либија до Алжир и се карактеризира со уникатни карпести формации, вегетација и извори на вода.

„Либиската Сахара е дом на огромен биодиверзитет“

Таа е дом на неколку видови, вклучувајќи газели и берберски овци. „Оваа долина е неверојатно голема. Повеќе од половина од неа останува неистражена поради суровиот терен. Животните мигрираат таму во лето за вода. Многу од нив доаѓаат од резерватот Тасили н’Аџер од другата страна на алжирската граница“, објаснува Алмунтасир.

Наодите сугерираат дека видот е пораспространет и во подобра состојба во Либија отколку што се веруваше претходно, и дека југозападниот дел од земјата би можел да биде важно засолниште за видовите адаптирани на пустина. Песочната мачка е еден од голем број цицачи кои се сметаат за загрозени во Либија, заедно со гепардот, дама газелата и песочниот гербил.

„Секогаш постоеше голем прашалник околу Либија поради недостатокот на студии и истражувања“, изјави за Гардијан Ибрахим Елкахваге, раководител на Либискиот фонд за диви животни и Комитетот на IUCN за Либија. „Ова истражување е важен придонес што може да помогне во откривањето на огромниот биодиверзитет скриен во либиската Сахара“, рече тој.

„Либијците мора да разберат дека овие видови ја претставуваат нивната животна средина и нивната земја“

Сепак, истражувачите документираа и случаи на песочни мачки кои се продаваат како домашни миленици на локалните пазари, како и нивно случајно убивање од страна на ловци. Бидејќи песочните мачки првенствено се хранат со глодари како што се волуци и отровни змии и скорпии, тие играат важна улога во спречувањето на оштетување на ограничената вегетација што ги одржува пустинските екосистеми.

„Сите Либијци треба да бидат вклучени во напорите за зачувување“, заклучува Хајдер. „Тие мора да се чувствуваат одговорни, да разберат дека овие видови ја претставуваат нивната животна средина и нивната земја“, рече тој. Оваа статија е создадена во соработка со организацијата Егаб.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Имотот беше продаден околу една година откако семејството на Берлускони го стави на пазарот, пишува Политико.

Вилата со поглед на заливот Маринела служеше како неофицијална летна палата на италијанскиот лидер за време на неговиот мандат и стана позната по таканаречените забави „бунга бунга“ што се одржуваа таму.

Што значи „бунга бунга“?

Бунга бунга е израз со непознато потекло што датира од Австралија кон крајот на 19 век, но денес е речиси исклучиво поврзан со забавите што ги организирал Берлускони кога бил италијански премиер.

Терминот често се појавуваше во италијанските и меѓународните медиуми за време на истрагата во 2011 година, кога Берлускони се соочи со обвинувања поврзани со сексуални услуги на малолетници. Во очите на јавноста, „бунга бунга“ стана синоним за развратни забави на кои присуствуваат млади жени, проститутки и моќни политичари.

Според книгата „Мојот пат“ од новинарот Алан Фридман, Берлускони наводно го запознал со терминот либискиот лидер Моамер Гадафи, кој еднаш му раскажал виц за италијанските политичари во Либија. Се верува дека оваа виц е причината зошто Берлускони подоцна почнал да го користи терминот за забави во неговата вила.

Руби, срцекршачката

Најголемиот скандал што го снајде Берлускони беше „Рубигејт“, именуван по мароканската стомачна танчерка Карима Ел Маруг, попозната како Руби Рубакуори (Руби, срцекршачот).

Берлускони беше обвинет дека ѝ плаќал за сексуални услуги на Карима Ел Маруг, која во тоа време имала 17 години, во 2010 година. Ел Маруг им кажа на истражителите дека забавите на тогашниот премиер во кои учествувала биле како оргии и дека Берлускони и млади девојки изведувале голи ритуали во африкански стил наречени бунга бунга. Некои други гости на тие забави ги опишале како сосема спротивни - како „елегантни забави“.

Сепак, за време на испрашувањето, Ел Маруг тврдеше дека таа не спиела со Берлускони, но дека тој сепак ѝ дал 7.000 евра затоа што дошла на вечера во неговата вила во близина на Милано.

Обвинителите на судењето тврдеа дека Берлускони платил вкупно повеќе од 4,5 милиони евра за услугите на Мароканката. Судењето заврши на 24 јуни 2013 година со пресуда за виновен и казна од седум години затвор и доживотна забрана за вршење јавни функции. Сепак, една година подоцна, второстепениот суд ја поништи пресудата, а со тоа и забраната за учество на изборите.

Скандали што следеа по вилата

Токму овие забави доведоа до судењето за малолетничка проституција, во кое Берлускони се соочи со обвиненија за корупција и злоупотреба на службената должност. На крајот, тој беше законски ослободен од сите обвиненија.

Случајот, сепак, доведе до осуда на поранешната забна техничарка и телевизиска личност Никол Минети. Нејзината улога во подведувањето жени за вилни забави во мај создаде проблеми за министерството за правда на премиерката Џорџија Мелони.

53 години помлада партнерка

Берлускони го дочека крајот на својот живот со Марта Фашина, со која симболично се ожени во 2022 година. Политичарот беше 53 години помлад од него, а формалниот брак не се случи поради противењето на неговите деца.

Берлускони имаше две законски сопруги пред Марта. Карла Елвира Лусија Дал'Ољо беше неговата прва сопруга, од која се разведе во 1985 година по дваесет години брак. Потоа следеше брак со Вероника Ларио, кој траеше од 1990 до 2014 година.

Купувач со постоечки инвестиции во Сардинија

Се вели дека купувачот на Вила Чертоса дејствувал преку инвестициски фонд со седиште во Луксембург поврзан со семејството Ал Тани, династија која владее со Катар повеќе од 150 години. Оваа купопродажба дополнително го зајакнува присуството на семејството во Сардинија, каде што тие веќе поседуваат голем број инвестиции, од луксузни туристички објекти до болницата Матер Олбија.

Дел од наследството на Берлускони

Продажбата на вилата помага и во решавањето на конечното финансиско наследство на Силвио Берлускони, чии наследници ќе го извршат тестаментот на медиумскиот тајкун по неговата смрт во 2023 година. Меѓу најголемите суми што ги оставил Берлускони се по 100 милиони евра на неговата поранешна партнерка Марта Фашина и братот Паоло Берлускони.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.