Анализата на sвездените системи лоцирани на околу 325 светлосни години од Земјата покажала дека 1.715 од нив биле или ќе бидат во вистинска позиција да ја набљудуваат нашата планета, под претпоставка дека нивните жители ја користат истата технологија што ја користиме денес за да бараат егзопланети. Вонземјаните од 75-те најблиски соларни системи би можеле дури и да детектираат радио бранови што постојано ги испраќаме во вселената.

Имено, повеќе од сто години постојано испраќаме радио сигнали во вселената. Некои од нив, како ТВ-емисиите, се премногу слаби за да можат да се препознаат на поголеми растојанија во вселената. Но, други, како што се радио брановите што ги емитираат моќните радари, се доволно моќни за да го привлечат вниманието на некои вонземски видови, според „National Geographic“.

Најмоќните радиопреноси се радарите што ги користат астрономите за проучување на објекти во Сончевиот систем. Опсерваторијата Аресибо беше, сè додека не се сруши во декември, нашиот најмоќен планетарен радар кој до неодамна испраќаше сигнали во сите правци.

Вонземските научници можеле, доколку имале доволно развиена технологија, дури и да следат како луѓето полека го менуваат составот на Земјината атмосфера, што може да биде показател дека технолошката цивилизација се развива на нашата земја.

Најлесен начин да се забележи планета надвор од Сончевиот систем е да се детектира нејзиниот премин помеѓу нас и нејзината sвезда, кога блокира дел од светлината, пишува New Scientist.

Астрономот Лиза Калтенегер од Универзитетот Корнел во Њујорк и астрофизичарката Џеки Фаерти од американскиот музеј на природна историја во Њујорк ги анализирале податоците од вселенскиот телескоп Гаја за положбата и движењето на блиските sвезди за да утврдат кои од нив може да ги гледа вонезмска цивилизација .

Откриле 1402 sвезди што моментално се наоѓаат во вистинска позиција да го набљудуваат преминувањето на Земјата пред Сонцето, кога се гледаат од нивна перспектива. Плус 313 кои биле во таква позиција во минатото и 319 кои ќе бидат во иднина.

Седумдесет и пет од овие системи се исто така доволно блиски за да детектираат радио бранови што се испраќаат од Земјата во последните 100 години.

Научниците проценуваат дека би можело да има повеќе од 500 карпести планети во орбитата на овие 1.715 ѕвезди, лоцирани во таканаречената „зона на златни блокови“, каде што е доволно топло за развој на живот каков што го знаеме.

Имено, зоната за живеење е област во која планетата има доволно висока температура што водата на неа може да биде во течна форма. Ако една планета е премногу близу до својата sвезда, како што е Меркур, водата ќе испари, а ако е премногу далеку, тогаш ќе замрзне. Оваа зона популарно се нарекува зона на Златокосата, според детската бајка „Златокосата и трите мечки“, во која една девојка избира предмети со различни големини, цврстини или топлина и ги избира оние во средината.

Некои од овие планети во зоната за населување веќе ни се познати. На пример, хипотетичките жители на сончевиот систем TRAPPIST-1, кој содржи седум планети со големина на Земјата, ќе можат да ја набљудуваат Земјата од 3663 до 6034 година.

Калтенегер наведува дека егзопланетите на оваа листа можат да бидат добри цели во потрагата по вонземски живот.

"Овие светови ќе вреди да се проучуваат понатаму, бидејќи знаеме дека некои од нив може да нè набљудуваат. Кој би имал најмногу причини да ни испрати сигнал? Оние што можат да не најдат", рече Калтенегер.

Астрофизичарот Рене Хелер од институтот Макс Планк се согласува.

„Овие новооткриени sвезди треба да бидат главната цел на нашата програма СЕТИ, бидејќи тие можат да доаѓаат од свесно испратени меѓуѕвездени пораки“, смета Хелер.

Студијата наречена „Past, present and future stars that can see Earth as a transiting exoplanet“ е објавена во списанието „ Nature“.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.