Научниците сметаат дека сега го имаат одговорот - голем дел од водата останала заробена во повисоките слоеви на планетата, во нејзината кора. Таа поранешна вода сè уште постои во форма на минерали во карпите на Марс, пишува Би-Би-Си.

Овие откритија биле дискутирани на 52-та Месечинска конференција за планетарни науки и објавени во списанието „Science“. Истражувањето користело мерења направени од летала во орбитата на Марс и површински возила, како и податоци добиени со проучување на метеорити. Истражувачите потоа развиле компјутерска симулација на исчезнувањето на водата од планетата.

Пред повеќе од четири милијарди години, Марс бил потопол и влажен и можеби имал погуста атмосфера. Водата течела во реките, создавајќи канали во карпите и се собирала во кратери. Марс веројатно имал доволно вода да ја покрие целата површина со слој дебел 100 до 1.000 метри. Околу милијарда години подоцна, Марс поминал низ транзиција и станал студена и пуста планета што ја знаеме денес.

"Ние долго време знаевме дека Марс бил многу влажен во својата рана историја, но постојан проблем беше судбината на таа вода. Од истражувањето на атмосферата на Марс знаеме дека дел од таа вода е изгубена во вселената, и ледените наслаги на површината и веднаш под површината, што ни кажува дека водата е делумно замрзната “, изјави за Би-Би-Си Питер Гриндрод од Природонаучниот музеј во Лондон, инаку соработник во истражувањето.

Земјата има магнетски штит или магнетосфера што помага да се раствори атмосферата во вселената. Но, магнетниот штит на Марс е слаб и не може да спречи елементарните компоненти на водата да се изгубат од планетата. Сепак, брзината со која водородот, еден од хемиските состојки на водата, излегува денес од атмосферата, укажува на тоа дека ова не може да биде целата приказна.

„Под претпоставка дека сегашната стапка на загуба на водород е иста како во минатото, тогаш има прилично мали количини на вода што би се изгубила во овој процес“, рече коавторот на студијата Ева Линган Шелер од Технолошкиот институт во Калифорнија.

Со други зборови, поголемиот дел од водата морала да заврши на друго место.

Резултатите од научната работа покажуваат дека помеѓу 30 и 99 проценти од почетната количина на вода на Марс завршиле во минерали во кората на планетата. Друг коавтор, проф. Бетани Елман, исто така од КАЛТЕХ, објаснил дека со проучување на податоците од мисиите на Марс, може јасно да се заклучи дека доказите за промените на водата во никој случај не се ретки.

„Кога кората се менува, таа ја зема водата во течна состојба и ја претвора во хидриран минерал кој има вода во својата структура и со тоа ефикасно ја врзува “, рече Елман.

Авторите на студијата сугерираат дека најголемиот дел од течната вода исчезнала пред 4,1 до 3,7 милијарди години, за време на периодот во историјата на Марс, познат како период Ноах.

"Оригиналната сеопфатна улога на истражувањето на Марс беше да се следи протокот на водата затоа што игра централна улога во геологијата, климата и животот на планетите. Ова е многу важна работа за да се разбере колку вода има на Марс, колку вода е изгубена и каде што би можела да биде денес ", рече д-р. Мајкл Мејер, водечки научник во програмата за истражување на Марс на НАСА.

"Она што ни го кажува оваа нова студија е дека голем дел од таа вода, можеби повеќето, може да се најде во карпите на Марс. Овој процес на хидратација може да заштеди големи количини на вода, или количини еднакви на глобалниот слој со дебелина од еден километар. Иако повеќето од проточната вода е веројатно исчезната околу 500 милиони години по формирањето на Марс, денес на површината гледаме докази за хидрирани минерали, во кратерот Језеро, кое во моментов го истражува роверот „Persevarence“. Раната клима на Марс останува една од најважните теми во планетарната наука, и оваа студија ќе ни помогне во процесите на разбирање за причините како се губи водата “, заклучи за Би-Би-Си д-р. Гриндрод.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.