Кога вината тежи на градите – Како да го препознаеме товарот и да се ослободиме од него - Канал 5

Живот

Кога вината тежи на градите – Како да го препознаеме товарот и да се ослободиме од него

Чувството на вина честопати не е нешто што можеме да го надминеме само со разум, бидејќи и нервниот систем го чувствува притисокот.

Кога вината тежи на градите – Како да го препознаеме товарот и да се ослободиме од него

Кога вината ви тежи на градите, веројатно не ги бирате најпаметните зборови. Ако гневот ви е достапен, можеби вашата реакција е: Па што ако сум виновен? Што сега? Или можеби едноставно ќе се соберете и ќе посакате да станете невидливи.

Зад овие две навидум сосема спротивни реакции се крие истата длабока вознемиреност и страв.

Не е лесно да се справиш со чувството на вина, целиот стрепиш како светот да се руши, како да врескаш во магла и никој не те слуша, уплашени сте и беспомошни, и немате за што да се фатите. Но, исто така ве лути кога ви вината ви се наметнува.

Го препознавате ли обидот за контрола во обвинувањата?

Постојат луѓе кои несвесно ви наметнуваат вина затоа што тогаш се чувствуваат подобро. Честопати тоа е нивната сопствена вина, но полесно им е кога ја насочуваат. Но, има и такви кои свесно го користат чувството на вина за да си ја „тераат водата на нивната воденица“.

Формулата е едноставна: ви ја префрлаат одговорноста што не е ваша, а вие имате чувство дека не можете да се одбраните. Погласни се, поречити, или едноставно, помоќни.

Ако имате ниска толеранција на сопственото чувство на вина, ќе направите сè за да не го изгубите тлото под нозете.

Во моментот кога ќе почнете да се браните, веќе сте ја изгубиле битката

Можеби ќе се обидете да ја разрешите вината преку дијалог за да ја докажете својата невиност. Но, тоа прераснува во расправија и неподнослив притисок. На крајот, си заминувате скршени, со спуштени рамена.

Сè додека ве преплавува чувството на вина, расправијата е стапица. Чувството на вина го активира одбранбениот механизам и го попречува рационалното размислување. Затоа дури отпосле ќе се сетите што „требало“ да го кажете.

Во такви моменти, полесни сте за манипулација и контрола. На пример, се наоѓате при крајот на дополнителен проект кој воопшто не бил ваша обврска.

Ова важи за секој однос: со шефот, партнерот, со родителот или со детето...

Што функционира: лутината, обидот за смирување или дистанцирањето?

Некои од нас успеваат да се одбранат преку лутина. Ако се налутите доволно, луѓето ќе се исплашат и ќе престанат да ве обвинуваат. Но, лутината подоцна си го зема својот данок; понекогаш губите важен однос. Ако ја изгубите работата или останете сами, можеби ќе се запрашате: се исплатеше ли што се налутив?

Некои ќе се откажат од себеси и ќе се обидат да ја смират личноста што ги обвинува. Односот можеби ќе опстане, но тоа скапо ве чини. После толку многу компромиси, се препознавате ли себеси? Но и тогаш, губењето на сопствениот идентитет може да изгледа помалку страшно од отфрленоста и осаменоста.

Некои, едноставно, се повлекуваат. Не зрело, туку им се случува еден вид физичка и емоционална вкочанетост. Не се осудуваат да воспостават поврзаност, ниту, пак, имаат вистински контакт со себе.

Ваквите одбранбени обрасци формирани уште во детството, во сегашноста ни носат повеќе штета отколку корист.

Кога промената на начинот на размислување не успева да го смири телото

Постојат логични совети што можат да помогнат во надминување на чувството на вина, па некој ќе те праша: „Кој е одговорен овде?“;„Навистина ли е твоја вина?

Можеби ќе ве прашаат и на терапија, но не веднаш и не како решение.

Логичкото размислување и емоциите не се развивале истовремено и не функционираат на исто ниво. Едното е сместено во умот, а другото во телото.

Ако сте ментално силни, можете да се убедите себеси да не чувствувате вина бидејќи, всушност, не сте виновни. Сепак, чувството на немир опстојува во вашето тело. Особено ако во детството сте биле оптоварени со вина и ако и ден-денес зборовите сè уште ви одекнуваат во главата: „Лош си“;„Ме лутиш!“;„Престани да плачеш за глупости!“

А, кога телото не ја следи вашата логика, може да се чувствувате неспособно или глупаво, бидејќи повеќе не знаете како да си помогнете или како да престанете да чувствувате немир. Некои од нас, во такви моменти, едноставно се отсекуваат од своите чувства и од телото. Ако ова ви се случило, на терапијата ќе ѝ треба време за да се почувствувате доволно безбедно и повторно да се отворите кон своите чувства.

Зашто, да мислиш дека нешто чувствуваш, не е исто со чувствувањето. Емоциите не се мисли; нив ги препознаваме преку сензациите во телото. Токму затоа логиката функционира само до одредена точка. Таа може да ви помогне свесно да го контролирате и менувате своето однесување со цел да се ослободите од стегата на вина во вашето тело...

Вашиот одбранбен образец не е само во однесувањето, туку и во реакциите на нервниот систем. Плитко дишење, грутка во грлото, „магла“ во умот – сигурно сте доживеале уште нешто.

Како да се справите со овие автоматски, непријатни реакции?

Најпрво, внимателно набљудувајте и почувствувајте како точно реагирате, не само преку зборови, туку и преку реакција на телото. На пример, кога чувствувате ненадеен бран на анксиозност и желба едноставно да исчезнете, како точно го правите тоа?

На почетокот, ова може да биде предизвик и да создава збунетост, поради што е најдобро да побарате стручна поддршка.

Таму заедно истражувате како да му дозволите на телото да ја задоволи таа потреба – на пример, нагонот за бегство. Преку телесно-ориентирана терапија, можете буквално да се ослободите од напнатоста и немирот што ги чувствувате. Да речеме, нозете ви се треселе додека сте чувствувале немир. Преку вежба водена од терапевт, навистина им дозволувате да „истрчаат“ на безбедно – импулсот исчезнува, и настапува чувство на олеснување.

Знам дека доживувањето на толку силна, сурова реакција може да изгледа тешко, но не сте единствени што чувствуваат вака.

Кога ќе видите дека тоа им се случува и на другите, почнувате да сфаќате дека го трасирате патот кон емоционалното созревање. А токму тука започнува олеснувањето – советува психосоцијален терапевт за сенса.хр.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Шоу биз

Ријана позира во провокативна долна облека за новата божиќна колекција (ФОТО)

Пејачката Ријана (38) претстави нова празнична колекција на долна облека за нејзиниот бренд „Savage X Fenty“ и повторно се најде во центарот на вниманието во кампањата.

Ријана позира во провокативна долна облека за новата божиќна колекција (ФОТО)

Таа сподели серија провокативни фотографии на Инстаграм кои го привлекоа вниманието на нејзините следбеници, пренесува „The Sun“.

Позира во чипкасто боди и танга

Ријана позираше опкружена со елки и подароци, носејќи црвено-црно чипкасто боди со длабоко деколте и танга. Изгледот го надополни со високи чорапи и црни чевли со високи потпетици. На една од фотографиите, таа му сврте грб на фотоапаратот за да ја покаже својата заднина.

„Бидејќи заслужувате нешто посебно оваа празнична сезона“, напиша таа покрај објавата.

Ги воодушеви своите следбеници

Фотографиите предизвикаа бројни реакции на социјалните мрежи, а обожавателите не престанаа со комплименти во коментарите.

„Прежешка си!“ напиша еден следбеник.

„Среќен Божиќ, мама!“ додаде друг.

„Навистина си многу, многу убава жена, љубов моја“, искоментира трет.

Изградба на успешно деловно царство

Ријана го лансираше брендот за долна облека „Savage X Fenty“ во 2018 година, а денес тој се проценува на над една милијарда долари.

Една година претходно, таа го основаше козметичкиот бренд „Fenty Beauty“, кој исто така постигна голем успех. Според претходните извештаи, брендот остварил приход од приближно 100 милиони долари во текот на првите 40 дена од работењето.

Иако во последните години повеќе им се посвети на деловните проекти и на своето семејство, Ријана продолжува да привлекува големо внимание од јавноста.

Тагови: долна облека Ријана

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Фудбал

Белградска „Маракана“ вториот најопасен стадион во светот, меѓу 10 најопасни е и „Максимир“

 Престижниот италијански весник „Кориере дело Спорт“ објави листа од 10 стадиони ширум светот каде што гостувачките екипи минуваат низ вистински пекол.

Белградска „Маракана“ вториот најопасен стадион во светот, меѓу 10 најопасни е и „Максимир“

Изборот на познатиот спортски весник „Кориере дело Спорт“ опфаќа култни фудбалски арени, познати по своите фанатични навивачи, екстремниот притисок од трибините и историјата на насилство.

Меѓу нив се најдоа два стадиона од територијата на поранешна Југославија – белградската „Маракана“, односно стадионот „Рајко Митиќ“, го зазеде високото второ место, додека загрепскиот „Максимир“ се најде на десеттата позиција.

1. Бомбоњера („Бока Јуниорс“, Буенос Аирес)

Едноставно нема конкуренција. Некогашниот дом на Дијего Армандо Марадона е дефинитивно стадион каде што главната цел е да се извлече жива глава; освојувањето на трите бода паѓа речиси во втор план. Капацитет од 49.000 седишта, трибини толку стрмни што предизвикуваат вртоглавица и публика која е, најблаго кажано, непријателски настроена. А кога се игра дербито против Ривер Плата, стадионот се претвора во вистински пекол.

Официјалното име му е „Естадио Алберто Х. Армандо“, но за сите тој е „Ла Бомбоњера“.

2. Маракана (Црвена ѕвезда, Белград)

Стадионот што го носи името на Рајко Митиќ – славниот поранешен играч на „Црвена ѕвезда“ и првата вистинска ѕвезда на овој српски клуб – е познат под прекарот „Маракана“, кој очигледно е инспириран од култниот стадион во Рио де Жанеиро.

„Вечното дерби“ против „Партизан“ нема рамно на себе во Европа според нивото на непријателство, а пред сè – на насилство. Иако тимот веќе не е на нивото од времето кога – со играчи како Дејан Савиќевиќ, Дарко Панчев, Роберт Просинечки, Владимир Југовиќ и Синиша Михајловиќ – го освои Купот на европските шампиони во 1991 година во Бари, победувајќи го „Олимпик“ од Марсеј, и иако „Маракана“ донекаде ја има изгубено својата некогашна магија, таа сè уште важи за едно од најтешките гостувања во светот.

3. „Де Кајп“ (Фејенорд, Ротердам)

– Името „Де Кајп“ (De Kuip) во превод значи „Кадата“, а тоа е токму местото каде што гостинските екипи мораат да вложат максимални напори за да „останат на површина“. И овде трибините се исклучително стрмни, особено зад головите, каде што навивачите на Фејенорд, познати како „Хет Легион“ (Легијата), никогаш не престануваат да пеат. Кога ќе ја запеат својата химна „Рака под рака“ (Hand in Hand), вревата станува заглушувачка.

4. Стадион „Али Сами Јен“ (Галатасарај, Истанбул)

Со години, Турција беше земја во која доминираше кошарката, предводена од Ефес, Улкер, а подоцна и Фенербахче. Денес, фудбалот целосно го презеде приматот, а домот на Галатасарај е најнепријателскиот терен во земјата. Тој може да прими околу 55.000 гледачи кои навиваат од првата до 90-тата минута.

Дербито против Фенербахче е заокружено со црвено, или подобро кажано – означено со црвен крст... Ниту локацијата не помага: домот на „Галата“ се наоѓа во еден од најмалку атрактивните делови на Истанбул. Поради спонзорски права, стадионот сега официјално се нарекува „Рамс Парк“.

5. Ден (Милвол, Лондон)

Темните години на англискиот фудбал, одбележани со хулигани, се одамна зад нас. Навивачката група на домашниот тим беа „Милвол Бушвакерс“ (Millwall Bushwhackers), озлогласени по немирите во Лутон во 1985 година и во Бирмингем во 2002 година. Денес атмосферата е сосема поинаква, но излегувањето на теренот на стадионот „Дена“ сè уште предизвик.

6. Вестфалија (Борусија Дортмунд, Германија)

Кој не знае за славниот „Жолт ѕид“? Тој дури послужи и како инспирација за новиот стадион на Милан, кој има за цел да ја реплицира стрмноста присутна на „Сигнал Идуна Парк“ – домот на Борусија Дортмунд – на двете трибини зад головите. Станува збор за трибина на која речиси исклучиво се стои (на крајот на краиштата, кој воопшто и седи таму?), што создава ефект на вистински, жив ѕид од кој се „скршиле“ многу противници.

7. „Мохамед V“ (Раџа Казабланка, Мароко)

Дербито во „Ботола Про“ лигата – највисокото ниво на мароканскиот фудбал – против градскиот ривал „Видад“, е еден од оние натпревари што мора да се доживеат барем еднаш во животот. Стадионот во Казабланка, кој локално е познат како „Донор“, има капацитет од 48.000 гледачи. „Грин Бојс“ (Green Boys) и „Иглс“ (Eagles) – локалните ултрас навивачки групи – се меѓу најмоќните и најорганизираните во светот.

8. Меѓународен стадион во Каиро („Ал Ахли“ и „Замалек“, Египет)

Рекордната бројка од 120.000 гледачи на финалето на Африканскиот куп на нации во 1986 година претставува африкански рекорд кој веројатно никогаш нема да биде соборен. За Африканскиот куп на нации во 2006 година – настан што исто така се одржа во Египет и на кој Египет победи – капацитетот беше намален на 75.000 места, но атмосферата остана исто толку вжештена. Стадионот го делат два од најуспешните египетски клубови, Ал Ахли и Замалек, меѓу кои постои длабоко вкоренета нетрпеливост. По трагедијата на стадионот „Порт Саид“ во 2012 година (за време на натпревар меѓу Ал Масри и Ал Ахли), беа воведени строги ограничувања за присуство на гледачи на натпреварите од домашното првенство, поради што таа некогашна интензивна енергија донекаде избледе.

9. Стадион на полската армија („Легија“ Варшава, Полска)

Стадионот на Полската армија, кој официјално го носи името на маршалот Јозеф Пилсудски, е дом на една од најжестоките и најрадикалните навивачки групи во Европа. Домашните натпревари на „Легија“ се проследени со бројни инциденти на насилство и редовни санкции од УЕФА поради расизам и нереди. Не дозволувајте капацитетот од „само“ 30.000 места да ве измами – притисокот што го создаваат домашните навивачи е огромен.

10. Стадион „Максимир“ (Динамо Загреб, Хрватска)

Откако влезе во историјата поради немирите во 1990 година на натпреварот меѓу Динамо и Црвена ѕвезда – настан одбележан со ударот што Звоне Бобан му го зададе на полицаецот, среде тензиите што набргу доведоа до војната на Балканот и распадот на Југославија – „Максимир“ денес го има изгубено дел од својот некогашен (изопачен) шарм. Причината лежи и во фактот што трибината спроти главната е сè уште затворена поради оштетувањата претрпени во земјотресот од март 2020 година. Капацитетот е намален од приближно 35.000 на околу 25.000 седишта. Така, одржувањето на факторот на заплашување и непријателската атмосфера остана исклучиво во рацете на нивните ултрарадикални навивачи – „Бед блу бојс“ (Bad Blue Boys).

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Македонија

Крави го узурпираат центарот на Крива Паланка – општината бара итно вклучување на Владата

Реакциите на граѓаните не стивнуваат ниту оваа вечер: крави го узурпираат центарот на Крива Паланка – општината бара итно вклучување на владата. 

Крави го узурпираат центарот на Крива Паланка – општината бара итно вклучување на Владата

Крави слободно се движат низ централното градско подрачје на Крива Паланка, узурпирајќи ги јавните и зелените површини. Видеоматеријалите што ги доставуваат сограѓаните ја документираат состојбата и ја нагласуваат потребата од итно постапување.

Граѓаните апелираат за конечно решавање на овој горчлив проблем, се наведува во информацијата што до нашата редакција ја испрати жителка на Крива Паланка.

Кравите слободно се движат и во околината на крива Паланка, каде ги уништуваат насадите на нивите и во градините на жителите.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер