Иако сегашниот прототип е дизајниран за употреба во авијацијата, истражувачите веруваат дека технологијата би можела да се прилагоди за копнени возила, вклучително и автомобили, во иднина.

Со овој проект, предводен од професорот Јао Танг од Универзитетот Вухан, научниците создадоа алтернатива на традиционалните мотори, целосно елиминирајќи ја потребата од фосилни горива и складирање на енергија. Наместо тоа, моторот создава плазма - јонизирана состојба на воздух - користејќи микробранова енергија.

Процесот се базира на компресирање на атмосферскиот воздух, кој потоа е изложен на микробранови со фреквенција од 2,45 GHz, иста како онаа што се користи во домашните микробранови печки. Овој процес ги одделува електроните од атомите, создавајќи плазма, која генерира потисок. Системот не произведува никакви емисии, чад или хемиски нуспроизводи.

Во раните лабораториски тестови, моторот беше во можност да подигне челична топка од еден килограм вертикално, докажувајќи дека плазма потисокот може да се произведе без согорување или батерии.

Истражувачите велат дека во иднина, нивото на потисок би можело да достигне моќност на мали комерцијални авионски мотори. Иако прототипот моментално е дизајниран за авиони, неговата основна идеја би можела да се примени и на други начини на транспорт, вклучително и автомобили во иднина.

Плазма погонот се изучува со децении, главно во контекст на вселенски летала. Она што го прави овој систем уникатен е фактот што ја користи атмосферата на Земјата како погонско гориво.

Клучната иновација лежи во можноста за генерирање потисок при нормален атмосферски притисок со помош на микробранова јонизација, што претходно не беше можно. Бидејќи не користи хемиско гориво или батерии, системот се издвојува како целосно безизменично решение за иден транспорт.

Во моментов, водородните горивни ќелии и батериите-електричните системи се водечки алтернативи на моторите со внатрешно согорување, но обете технологии имаат ограничувања.

Водородот бара комплексна инфраструктура за складирање, додека батериите додаваат тежина на возилата и го ограничуваат дометот, особено во авијацијата и тешкиот транспорт.

Плазма моторот кој не го прави ниту едното ниту другото би можел да обезбеди трет пат за чист погон, надминувајќи ги недостатоците на постојните зелени технологии. И покрај ветувачките резултати, технологијата е сè уште во експериментална фаза.

Сегашниот модел бара континуирано снабдување со високонапонска микробранова енергија, што претставува предизвик за скалабилност, особено за поголеми авиони или возила.

Истражувачите признаваат дека е потребен многу повеќе развој пред технологијата да стане комерцијално одржлива, но тие го гледаат овој напредок како важен чекор кон практични мотори без емисии што еден ден би можеле да го променат начинот на кој светот произведува и користи енергија.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.