Модулот Тијанхе, во кој се сместени просториите на екипажот, е лансиран од центарот за лансирање Венчанг, а Кина се надева дека новата станица ќе биде завршена и оперативна до 2022 година.

Единствената вселенска станица во моментов во орбитата е Меѓународната вселенска станица (ISS), чиј проект ги вклучува Русија, САД, Канада, Европа и Јапонија. Кина е исклучена од тој проект, пишува Би-Би-Си.

ISS треба да престане да работи по 2024 година, што значи дека во иднина, кинеската вселенска станица Тиагонг може потенцијално да ја замени ISS, или за некое време да биде единствениот таков објект во орбитата на Земјата.

Откако Советскиот сојуз ја испрати првата вселенска станица Сајут 1 во орбитата пред 50 години, луѓето ги спроведоа научните експерименти и набудувањата на вкупно 11 вакви станици во орбитата.

Кина наскоро би можела да има уште еден таков објект во вселената - Тиангонг (Небеска палата).

Кинеската вселенска станица (CSS), чија форма наликува на буквата Т, ќе тежи околу 100 тони по завршувањето на изградбата и ќе се состои од три главни модули: централен модул долг 18 метри, наречен Тијан (Хармонија на рајот) и два модула за експерименти со должина од 14,4 метри, наречени Вентијан (Потрага по Небото) и Менгтијан (Сонувајќи за Небото). Експериментните модули трајно ќе бидат прикачени на обете страни на централниот модул.

Тројца астронаути ќе можат да останат на Тијане во период од шест месеци. Посета на астронаути и товарни вселенски бродови ќе се поврзе со централниот модул на неговите краеви, пишува Scientific American.

Тијанхе и Вентијан ќе имаат роботски раце однадвор, а воздушната комора Менгтијан ќе ги одржува и поправа елементите за експерименти поставени на надворешната страна на станицата.

Кинеската вселенска станица е дизајнирана да работи повеќе од 10 години. Ќе има 14 постаменти со големина на ладилник што ќе се користат за научни експерименти и неколку за општа намена. Исто така, ќе има повеќе од 50 експериментални точки за поврзување што треба да се постават од надворешната страна на станицата за да проучат како материјалите реагираат кога се изложени на просторни услови.

Научниците ќе проучуваат вселенска физиологија, животна наука, физика на флуиди, наука за материјали и астрономија на CSS.

На пример, станицата ќе ги користи најточните часовници во светот и најстудените атоми за да ја испита општата теорија на релативитет и квантната физика. Часовниците на CSS се дизајнирани со неверојатно ниско ниво на нестабилност, со само една секунда грешка на секои три милијарди години.

Ултра-ладниот атомски штанд може да ги олади атомите до најниска температура што може да се постигне со моментално достапната технологија. Некои подиуми ќе бидат први од ваков вид на вселенската станица.

Станицата исто така ќе има простор и ресурси за голем број меѓународни експерименти. Д-р Трисија Ларосе од Универзитетот во Осло ќе го води проектот „Тумори во вселената“ - 31-дневен експеримент во CSS, кој, меѓу другото, ќе тестира дали бестежинската состојба може да го забави или запре ширењето на ракот.

Еден од деветте меѓународни проекти на Кинеската вселенска агенција со човечки екипаж (CMSA) и Канцеларијата на Обединетите нации за надворешна вселена (УНООСА) ќе користи три-димензионални органоиди на матични клетки израснати од карцином и здраво ткиво на дебелото црево од ист пациент за да студира како микрогравитацијата влијае на мутациите на ДНК.

Една година или две по завршувањето на CSS, Кина планира да лансира телескоп со големина на Хабл во близина на станицата.

Како дел од CSS, телескопот China Sky Survey Telescope (наречен Xuntian) ќе има 300 пати поголемо видно поле од вселенскиот телескоп Хабл. Научниците ќе го користат за проучување на космологијата, структурата на материјата во вселената, науката за галаксиите и sвездите, како и темната материја и темната енергија.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.