Откритието се случи сосема случајно за време на истражување на леденото дно и повторно го отвори прашањето колку уште тајни лежат под арктичкиот мраз.

Базата е пронајдена со помош на радарскиот систем UAVSAR, кој може да „гледа“ низ мразот и да идентификува структури под површината. Научниците од НАСА, вклучувајќи ги Чед Грин и Алекс Гарднер од лабораторијата JPL, забележале необични геометриски форми кои одговараат на поранешниот воен комплекс.

Градот под мраз што со децении бил заборавен

Камп Сенчури, познат и како „град под мразот“, е изграден кон крајот на 1950-тите и почетокот на 1960-тите во строга тајност. Комплексот имал мрежа од тунели долги речиси три километри и бил замислен како дел од пошироката американска воена стратегија на Арктикот.

Внатре во базата имало живеалишта, лаборатории и техничка инфраструктура, а енергијата ја обезбедувал мал нуклеарен реактор PM-2A, еден од првите од ваков вид. Екстремните услови, со температури што паѓаа до минус 70 степени, го направија одржувањето на базата исклучително тешко.

„Само го баравме дното на ледената покривка, а потоа одеднаш се појави Камп Сенчури“, рече Алекс Гарднер од НАСА JPL, опишувајќи го моментот кога структурата беше првично идентификувана.

Проект Ајден и скриена воена амбиција

Иако базата делумно се користеше за научни истражувања, нејзиното вистинско значење беше поврзано со таен воен план познат како Проект Ајден. Планот предвидуваше изградба на огромна мрежа од подземни тунели за сместување на нуклеарни ракети.

Според документите што подоцна беа објавени, идејата вклучуваше стотици места за лансирање и илјадници километри тунели под мразот. Данската влада во тоа време не беше целосно свесна за обемот на проектот.

Сепак, планот никогаш не беше реализиран. Мразот постојано се поместуваше, деформирајќи ги структурите и правејќи го одржувањето на базата речиси невозможно. Камп Сенчури конечно беше напуштен во 1967 година.

Наследство што сè уште останува под мразот

Иако нуклеарниот реактор беше отстранет, значителна количина радиоактивен отпад, проценета на повеќе од 178.000 литри, остана под мразот. Ова покренува ново прашање што ги загрижува научниците денес.

Поради климатските промени, ледената покривка на Гренланд постепено се топи, а проценките покажуваат дека областа околу поранешната база би можела да почне да се изложува веќе во 2090 година.

Како што предупредува климатологот Вилијам Колган, она што некогаш се сметало за закопано засекогаш повеќе не е безбедно. Климатските промени ги менуваат правилата, а она што со децении било изолирано под мразот би можело повторно да стане достапно.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Вечерва по кратко боледување, на една од скопските клиники почина македонскиот пејач и музичар Владо Јаневски на 66 годишна возраст.

Македонската јавност и целиот регион ќе ги памети неговите незаборавни хитови, кои со децении ја полнеа душата на неговите бзбројни фанови. Замина чаирскиот романтичар.

Владо Јаневски е роден на 27 ноември 1960 во Скопје)[1] — Има издадено 6 студиски албуми со големи хитови како „Ако не те сакам“, „Евергрин“, „Дома си е дома“, „И тогаш некоја будала“, „Некогаш и негде“, „Црно тиквешко“, „Ова е наше Скопје“, „Не зори зоро“, „Еден бакнеж“ итн.

Има завршено Филолошки факултет, отсек англиски јазик и литература.[1] Членувал во музичките групи Тост сендвич (1979), Бон Тон (1986), Фотомодел (1989), Ластовица (1992). Свири на клавир, гитара и тапани. Има учествувано на многу домашни и странски фестивали и е првиот официјален претставник на Република Македонија на Изборот за песна на Евровизија со темата „Не зори зоро“ во Бирмингем, 1998.

Има учествувано и на Југовизија (Белград, 1992) и имал ревијални настапи на Славјански базар (Белорусија, 1994, 1995, 1996), Кавен (Ирска, 1994), Памуккале (Турција, 1994, 1995, 1996), Каиро (Египет, 1998, 1999) и на многу други реномирани фестивали.

1993: Парче душа (Моби Арт)

1996: Сѐ најдобро (Мистер Компани)

1996: Далеку е небото (Мистер Компани)

2002: Има нешто посилно од сѐ (Авалон)

2004: Ваков или таков (Авалон)

2006: Повторно се заљубувам во тебе (Аворд Ентертејнмент)

Слава ти!

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

И покрај прекинот на огнот што стапи на сила минатата недела, властите сè уште не се целосно свесни за обемот на штетата, бидејќи израелските сили продолжуваат да окупираат област оддалечена околу 10 километри од границата до која на Либанците им е забранет пристап, рече Саламе.

Окупираната зона го вклучува средновековниот замок Бофорт, како и вековните села населени со христијани, шиити и сунитски муслимани.

Оштетени антички урнатини

Дури и антички градови надвор од окупираната област беа погодени од воздушни напади, вклучувајќи ги Тир и Набатеа. ​​Градот Тебнин исто така беше бомбардиран, поради што постојат стравувања дека и тврдината на крстоносците е оштетена, рече Саламе.

„Наследството не се само римски и феникиски антиквитети“, додаде тој. „Наследството се исто така историски градби, археолошки локалитети и градби со културна функција.“

Во одговор на прашања од Ројтерс, израелската војска изјави дека не се стреми да „предизвика прекумерна штета на цивилната инфраструктура и напади исклучиво од воена неопходност, земајќи ја предвид безбедноста на своите граѓани“, осврнувајќи се на жителите на северен Израел, кој беше нападнат од Хезболах.

Војската изјави дека го зема предвид постоењето на „чувствителни места“ и применува „строг процес на одобрување кога е потребно“. Израел го обвинува Либан за поставување оружје во замокот Бофорт, што либанските власти го негираат.

Раскрсница на цивилизациите

Современ Либан лежи на раскрсницата на цивилизациите, вклучувајќи ги Феникијците, Византијците, Мамлуците и крстоносците, од кои секоја оставила свој белег во форма на храмови, замоци и мавзолеи.

Речиси 5000 години стариот Тир и неговите римски урнатини се плод на тоа наследство. Основан е како островска тврдина и бил поврзан со копното од освојувачките сили на Александар Велики.

Тој преживеал бројни конфликти. По неодамнешната војна, поголемиот дел од градот бил срамнет со земја, а автомобили покриени со прашина биле паркирани околу столбови подигнати во чест на одамна заборавените божества. Бариерите подигнати за заштита на античките урнатини од израелски напади или остатоци беа уништени во средината на местата што требаше да ги заштитат.

Барање за поголема заштита

Организацијата на Обединетите нации за образование, наука и култура (УНЕСКО) минатиот месец изјави дека е загрижена за состојбата на Тир, кој е на списокот на светско наследство. Агенцијата изјави дека е „длабоко вознемирена“ од извештаите за оштетување на тврдината во јужниот град Шама и борбите во замокот Бофорт, и ги осуди „незаконските напади врз културниот имот“.

УНЕСКО изрази слична загриженост во март за судбината на историските места во Иран.

Кога израелското бомбардирање се прошири на урнатините на Тир, Саламех побара од УНЕСКО да го рекласифицира како загрозено место, што би предизвикало поголема одговорност од страна на агенцијата и меѓународната заедница за заштита на местото, но тоа сè уште не е направено. Израелскиот министер за одбрана Израел Кац претходно во војната изјави дека Израел ќе ги уништи сите куќи по должината на либанската граница.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.