Александрис е генерален секретар за јавна дипломатија, религиозни и конзуларни работи на грчкото Министерство за надворешни работи.

-Пред некој ден разгледувајќи албум на патни фотографии, се сетив на палењето свеќа во Таџ Махал неколку години откако првиот христијански индиски премиер реши да го додели храмот на локалната црква.

Се восхитував уште еднаш на рачно изработените килими кои го украсуваат подот на џамијата Нотр Дам во Париз, која француската влада ја предаде на муслиманската заедница за да ја спаси од распаѓање, бидејќи намалениот број на христијани кои присуствуваат на службата не можеше да го покрие трошоци за одржување.

Имаше фотографија со зачудувачките минариња на џамијата „Свети Петар“ во Ватикан што муслиманскиот локален гувернер на поранешната град- држава реши да ја додаде во зградата за структурно да ја зајакне, бидејќи беше во опасност од пропаѓање!

Еве и оваа фотографија со будистичките монаси, кои последниве години се сместија во будистичкиот манастир Масџид Ал-Харам, поранешната Голема џамија во Мека.

Иако сето ова звучи нереално или како извадено од скрипта за научна-фантастика, размислете повторно, затоа што нешто од тие напишани зборови се случи пред неколку дена кога владата на Ердоган реши да ја претвори Аја Софија во џамија, тврдејќи дека како таква не само што ќе биде зачувана, туку и ќе биде подобро заштитена.

Како што посочуваат одредени лица од турски власти, токму тоа го сториле и нивните отомански предци, „спасувајќи ја“ прекрасната црква од „исчезнување“ (според истите лица од турски власти).

Кога, можеби ќе прашате, се случи ли ова? Па, пред само 6 века - неодамна со други зборови! Како во меѓувреме да не се случи ренесансата, просветителството, индустриската револуција и досега невидена научна и технолошка револуција.

Но, што зборувам? Зар не се сите тие лажни јудеохристијански заговори од кои модерната муслиманска Турција мора да се „исчисти“? Прашањата се чисто реторички…

Сосема е јасно дека ниту еден логичен или веродостоен изговор не може да го оправда сквернавењето на симболот - затоа што токму тоа е одлуката за преобразување на Аја Софија. Ова не е само презир кон историјата или УНЕСКО или меѓународен договор: тоа е повреда. Аја Софија не е само секоја црква, таа е симбол.

Тоа е амблем на долг историски период, на цела цивилизација, исто како Таџ Махал, Свети Петар, Партенон, Масџид ал-Харам, Мавзолејот Руми; а претворањето во џамија е напад врз оваа цивилизација.

Но, уште поважно, тоа е исто така напад врз она што модерниот свет сега го смета за свое достигнување, како што е почитувањето на различностите.

Која е целта на сето ова? Дека владата на Ердоган го потврдува, по 6 долги векови, падот на Цариград? Дали навистина чувствува потреба за тоа? Или можеби сака да демонстрира исламската доминација на илјадагодишното христијанско источно Римско царство? И двете стимулации се опасни.

Тие додаваат бензин во огнот на национализмот и религиозниот фундаментализам. Дали е ова она што итреба на турската влада во моментов?

Дали треба да се игра во галеријата на оние што фантазираат за нови освојувања и фрлање непријатели во морето? Или на оние што го предвидуваат знамето на исламот како лета во Рим, Кордоба, Виена и на други места? Дали е тоа Турција што ја визуелизира, или исламот што тој се стреми да го води?

Во секој случај, на секој човек да му се суди според неговите дела. Да се ​​има во предвид дека, симболите, дури и ако се оштетени, секогаш наоѓаат начини да го задржат својот сјај и магија, пишува Константинос Александрис.

https://www.euractiv.com/section/global-europe/opinion/hagia-sophia-the-violation-of-a-symbol/

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.