Ексклузивна репортажа на Јован Ѓорговски од Израел и војната во Газа - Канал 5

Свет

Ексклузивна репортажа на Јован Ѓорговски од Израел и војната во Газа

Во срцето на Блискиот исток каде војната се уште беснее, Израелците се соочуваат со траумата, а Палестинците ја живеат... 

Ексклузивна репортажа на Јован Ѓорговски од Израел и војната во Газа

Овде, звукот на молитвите се меша со ехото на сирените. Овде, децата растат со приказни за храброст, но и со страв од следниот напад. Мирот – иако често спомнуван – е отсутен гостин. А нормалноста? Луксуз што малкумина го поседуваат. Два народа, врзани во судир – не само еден со друг, туку и со минатото, со иднината, со секој нов ден. Првото нешто што ве пречекува кога ќе пристигнете во Израел не се ни светите места, ни раскошните пејзажи, туку лица. Десетици лица. Фотографии на исчезнати, заложници, синови и ќерки, мајки и татковци. Транспаренти, налепници, графити – сите со една иста порака: „Вратете ги дома. Сега. “ И додека Израелците се соочуваат со траумата од нападот, Палестинците ја живеат. Во Газа каде војната беснее, има луѓе, но не и простор за живот. Над два милиони луѓе во 365 квадратни километри, заробени под постојана блокада, во војна, со недостаток на вода, храна, лекови и електрична енергија. Земјата е тука, но нема каде да се живее. Домовите се урнатини, болниците преполни, а училиштата претворени во прибежишта. Кон енклавата тргнавме по патот двесте триесет и два – обичен, асфалтен правец. Но, асфалт што памети. Стотици цивили беа убиени тука обидувајќи се да побегнат од милитантите на Хамас. Патот не водеше кон Сдерот. Снимките од тука го обиколија светот – брутални, ненајавени и болни за гледање. Безбедносните камери снимија напад во живо, не сцена од филм, туку сурова реалност. Градот со триесетина илјади жители до неодамна беше целосно евакуиран. Денес, луѓето се враќаат, но со трауми кои не си заминуваат. Секоја куќа е со засолниште, а униформи има на секој агол.

Од Сдерот, патот не води кон Кфар Аза – кибуц на самата граница, чие име на еврејски значи „село на Газа “. Во минатото, тука работеле Палестинци, а семејства од двете страни оделе заедно на плажа во Појасот, разменувале зборови, некогаш и пријателства. Тоа време денес изгледа како некоја далечна бајка. Кибуцот беше еден од најтешко погодените во нападот на 7 октомври, а најмногу страдаа младите. Нивните домови се оставени како нем сведок на бруталноста. Триесетина биле убиени, а 19 киднапирани. Двајца, се уште се во тунелите на Хамас. Изјави тука не беа предвидени, некои места се погласни од секаков збор. Од другата страна пак, на неполн километар, детскиот џагор е заменет со постојани звуци на експлозии.

Палестинците тука живеат меѓу бомбите од Израел и куршумите на Хамас, заробени од две сили кои говорат на јазикот на оружјето. СЗО состојбата во Газа, ја опиша како една од најстрашните катастрофи на глад која се одвива во реално време. За многумина во Газа, храната е луксуз, а нападите врз хуманитарните конвои се се почести, со се повеќе жртви. Иако формално глад се уште не е прогласен, луѓето веќе умираат од последици поврзани со недостигот на храна. Проценките за оваа хуманитарна катастрофа на која светот е сведок се застрашувачки, дури три четвртини од населението се соочува со „вонреден” или „катастрофален“ недостиг на храна – најтешките категории според меѓународните стандарди. Од Кфар Аза заминавме кон местото каде музиката засекогаш стивна — локацијата на „Нова фестивалот“, кој требаше да биде празник на животот. Илјадници млади луѓе се собраа тука да танцуваат до изгрејсонце, во духот на мирот и слободата, и тогаш дојдоа куршумите. Под сенката на еукалиптовите дрвја, засадени по масакрот, не дочека Мазал — млада девојка, но со поглед на некој што веќе видел премногу. Таа успеала да се спаси. Нејзините пријатели — не.

Регионот е исполнет со историја, борби и битки, а најголем симбол на сето тоа можеби е Голанската висорамнина. Вулканско плато кое Израел го контролира од 1967 година. Двете страни од тогаш се гледаат преку нишан, зад бодликава жица и силни утврдувања. Иако физички далеку од Газа, атмосферата и тука – на северот – е наелектризирана. Напнатоста не е само од сириската страна, каде новата политичка реалност носи уште поголема непредвидливост, туку и од Либан, каде борбите меѓу израелската армија и милитантите на Хезболах до неодамна беснееја.

Од висорамнината каде погледот се губи меѓу ровови и бодликави жици, се симнавме кон градот што со векови носи надеж, но и мачна историја — Ерусалим. Самото име има тежина. Во стариот град, чекорите одекнуваат по калдрмата стара илјадници години. Луѓето минуваат едни крај други – христијани, евреи, муслимани – со исти погледи, ама во различни светови.

А, ако Ерусалим е градот на молитвата, Тел Авив е сосема спротивното. Модерен, урбан и со посебен, независен дух. Град што изгледа како да сака да заборави дека е војна. Но, не може. Централниот плоштад е претворен во жив споменик. Плоштадот на заложниците – место каде секој чекор е обвиен со болка. Фотографиите се насекаде, а дури има и импровизиран тунел на Хамас, во обид да се доловат условите во кои се чуваат тие.

Тука гласно се бара враќање на заложниците и итен прекин на војната. Плоштад кој на виделина ги вади и поделбите во самото израелско општество.

Дури и обидот за нормалност во овој град е кревка илузија. Мирот на ноќта го пресекоа ракетите истрелани од Хутите во Јемен, како да патувале илјадници километри само за да потсетат дека ниту Тел Авив не е недопирлив, дека војната тука е многу поширока.

Вечерата беше прекината. Разговорите замреа. И додека ние застанавме, локалците едноставно продолжија. Како да научиле да вечераат со опасноста. Враќајќи се од овие граници, ридови и пустини, назад кон мојот свет, и повеќе од јасно е дека ова не е обичен конфликт. Ова е земја каде секој човек носи сопствена војна во себе. Во Израел и Газа секој ден почнува со страв, продолжува со надеж, а завршува сосема неизвесно. Тука децата знаат што значи сирена за воздушен напад пред да научат да читаат, мајките погледнуваат кон небото со страв, а возрасните ги прегрнуваат фотографиите на исчезнатите. Од двете страни видов ист страв, ист гнев и иста љубов кон земја која ги мачи. Видов луѓе кои не сакаат војна, но не знаат како да живеат без неа. Луѓе кои молат за мир, а веќе не веруваат дека тој ќе дојде. Можеби затоа и оваа репортажа е без крај. Затоа што мирот тука не е точка, туку прашање, а одговорот се уште не е напишан.

YouTube video

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Бизарно

Оставиле 84 кучиња во куќата сами да се грижат за себе- полицајците повраќале додека ги пуштале на слобода (ФОТО)

Маж од Донкастер, Велика Британија, е прогласен за виновен за занемарување на 86 животни: 84 кучиња и две мачки кои беа спасени од куќа каде што живееја во ужасно нехигиенски услови. 

Оставиле 84 кучиња во куќата сами да се грижат за себе- полицајците повраќале додека ги пуштале на слобода (ФОТО)

Дури 33 спрингер шпаниели беа пронајдени на скали покриени со фекалии во куќа во Тихил, во близина на Донкастер, а уште околу 25 кучиња беа откриени од RSPCA и полицијата во кујна покриена од подот до таванот со нечистотија.

Девет службеници на RSPCA, во придружба на полицијата и локалните власти, учествуваа во спасувањето на животните - претежно кучиња - од имот во Гали Хил, Тихил, во близина на Донкастер. Многу соби беа покриени со фекалии и нечистотија, дебели неколку сантиметри, од подот до таванот. Фотографија направена од добротворната организација покажува повеќе од 30 шпаниели како седат на скалите и скокаат додека спасувачите влегуваат во куќата.

Паркс се изјасни за виновен

Социјалниот работник Дејвид Паркс (роден на 11 мај 1965 година) негираше дека поседувал или бил одговорен за животните, но беше прогласен за виновен за три прекршоци поврзани со благосостојбата на животните по дводневното судење во Прекршочниот суд во Барнсли минатата година. Неговата сопруга Делфин и синот Сем, кои живееја во истата куќа, се изјаснија за виновни за три прекршоци поврзани со благосостојбата на животните. Тројцата обвинети треба да бидат осудени во Прекршочниот суд во Донкастер на 9 декември.

RSPCA успешно ги прими сите животни освен едно, при што повеќето од нив најдоа нови домови преку мрежа на центри управувани од нејзините филијали низ северна Англија. Организацијата соопшти дека бројот на животни нагло се зголемил бидејќи ниту едно од кучињата во домот не било кастрирано. Семејството неуспешно се обидело да ги даде некои од кучињата и немало докази за размножување во голем обем, но домашните миленици останале нестерилизирани и се размножувале неконтролирано.

Ужас во куќата во Тихил

За време на една од првите посети на имотот каде што биле чувани несреќните кучиња, полицајците на RSPCA биле принудени насилно да влезат низ задната врата. Филип Браун, обвинител, во тоа време рекол дека условите во куќата биле толку лоши што еден полицаец морал да ја напушти куќата за да повраќа поради неподносливата смрдеа. Кога се отворила вратата од кујната, полицајците ги пречекале 20 до 25 спрингер шпаниели; некои се згрчиле во аглите, додека други трчале наоколу.

Кујната била покриена со земја и фекалии од подот до таванот. На подот имало најмалку 20 купови фекалии, кои кучињата ги рашириле низ собата и врз себе. Кучињата се згрчиле заедно во еден агол или скокале по кујнските ормари покрај прозорецот на задниот дел од собата. Тие биле многу валкани, нивното крзно било покриено со фекалии, а многу од нив имале грутки земја залепени на ушите, слично на дредови.

Скалите беа покриени со дебел слој земја, а на секое скалило, од дното до речиси самиот врв, имаше слој земја дебел околу шест до седум инчи. На горното скалило, слојот достигна речиси десет инчи, додека на горното скалило имаше нерамна маса од земја, измет и крзно, што го правеше исклучително тешко и опасно одењето по нив.

Делфин Паркс и нејзиниот син Сем беа пронајдени во нивните спални соби, а потоа, околу дваесет минути подоцна, се појави Паркс и рече дека сака да им помогне на кучињата да се пренесат на безбедно, наведувајќи дека веројатно имало повеќе од 80 кучиња во куќата. Лиз Бредли, работник во спасување животни, рече дека кога влегле во објектот, ги нашле ужасните услови.

„Првата соба беше мала површина зад гаражата, и секоја површина, од подот до ѕидовите, беше кафеава: мирисот на урина и измет беше толку силен што ми ги печеше очите. Потоа поминавме низ вратата од левата страна што водеше кон кујната. Внатре имаше многу кучиња од расата шпаниел, и сите беа валкани, со жолти дамки на крзното. Секој дел од подот, ѕидовите и другите површини беше покриен со слој кафеави наслаги. Сите кучиња истрчаа на другата страна од собата, изгледајќи многу исплашено и плашливо. Мирисот во таа соба беше неподнослив; беше тешко да се зборува или да се дише нормално, па не можев долго да останам таму.“

Две мачки беа пронајдени во собата каде што спиеше синот на двојката, а целата соба беше валкана и неуредна. Г-ѓа Паркс му кажа на инспекторот дека ситуацијата излегла од контрола од почетокот на пандемијата на Ковид и дека е свесна дека имаат премногу кучиња.

Скандалозен извештај од ветеринар

На двојката им било кажано дека ниту тие ниту животните не можат да продолжат да живеат во такви услови, а Паркс се согласил сите животни да бидат земени и да бидат ставени под грижа на RSPCA, иако за време на сослушувањето го оспорил сопствеништвото, тврдејќи дека кучињата им припаѓаат на неговата сопруга и син. Тој исто така рекол дека поради преголемото работно оптоварување, не можел да ја преземе одговорноста за животните.

Сепак, ветеринарните картони покажале дека сите животни се регистрирани на негово име, дека ги знае имињата и возраста на повеќето од нив, како и нивните распореди за хранење, и дека ја купувал храната за кучиња и ги носел милениците кај ветеринарите кога било потребно.

Се чини дека многу од кучињата никогаш не биле шетани на поводник, па затоа морале да бидат пренесени до возилата што чекале. Животните биле прегледани, а оние на кои им бил потребен третман биле однесени во четири ветеринарни ординации пред да бидат префрлени во приватни засолништа за животни. Ветеринар кој прегледал 46 кучиња рекол дека 14 биле сериозно ослабени и страдале најмалку еден месец. Пет кучиња имале заразени посекотини на ушите, за кои се верува дека се предизвикани од обид да се исече заплетканото крзно со ножици. Неколку кучиња имале воспаление на двете уши, а еден шпаниел бил пронајден со скршена предна нога. Сите животни, вклучувајќи ги и мачките по име Џес и Флауер, биле вакцинирани и им биле дадени превентивни средства против болви и црви. На некои кучиња им биле потребни антибиотици. Во својата писмена изјава, една од ветеринарите изјавила дека многу голем број животни биле чувани во несоодветни услови за живеење. Тие живееле во нечистотија и запоставеност, и не им биле обезбедени основни потреби како што се вода, соодветна храна, постелнина или играчки. Многу од кучињата биле со мала тежина, веројатно затоа што не можеле да бараат храна. Многумина имале нелекувани повреди. Секоја разумна и хумана личност би ги препознала овие проблеми и би презела соодветни мерки.

Спасување, третман и посвојување

По спасувањето, повеќето кучиња биле сместени во приватни засолништа за животни во име на RSPCA, а потоа поминале низ процес на рехабилитација и им биле дадени нови домови.

Шпаниелот со скршена нога бил успешно третиран во Ветеринарната болница на RSPCA во Голем Манчестер, каде што му бил пронајден нов дом. Другите кучиња биле префрлени во филијали и центри на RSPCA низ Велика Британија. Мачките исто така биле сместени во нови домови. И покрај грижата и загриженоста, еден шпаниел беше еутаназиран за да му се спречи страдањето поради сериозни здравствени проблеми.

Овој шокантен случај е резултат на тоа што животните не биле стерилизирани, што доведе до тоа нивното размножување да стане целосно надвор од контрола.

Тагови: кучиња полицајци

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Група студенти седум часа силувале своја колешка- скандал на елитен универзитет во САД (ФОТО)

Седум студенти на Универзитетот Корнел во државата Њујорк наводно пред две години силувале колешка студентка 7 часа! 

Група студенти седум часа силувале своја колешка- скандал на елитен универзитет во САД (ФОТО)

Како што е сега познато, истрагата потоа била прекината. Сепак, обвинителството сега повторно го отвори случајот.

На 8 ноември 2024 година, тогаш 20-годишната студентка се појавила во полициската станица на универзитетот и пријавила дека била силувана во куќата на студентското братство Чи Фи, откако била пијана и дрогирана.

Надлежните органи имале пристап и до одвратна преписка во групниот разговор на братството, во која жртвата била понудена на други студенти за сексуална злоупотреба. Во групата на Снепчет имало 57 членови, сите мажи. Никој не презел никаква акција.

Окружниот обвинител Метју Ван Хаутен им изјавил на американските медиуми дека разговорот бил „груб и вулгарен“, но дека од него не може да се заклучи дали студентката се согласила со она што се случило.

За време на првото испрашување, жената, позната само под псевдонимот Џејн Доу, изјавила дека учествувала доброволно, но дека била и многу пијана. Истрагата не дала никакви резултати. Сега жената собра храброст да поднесе граѓанска тужба, што беше доволно за обвинителството повторно да го отвори случајот.

Жртвата била во режим на самоодржување

„Штом ќе ги утврдиме соодветните обвиненија, случајот ќе биде обработен на најобјективен и непристрасен начин“, официјално објави обвинителството, објави Билд.

Адвокатот на жртвата ја објасни својата тогашна изјава со исклучителните околности во кои се нашла жената:

„Во деновите по нападот, Џејн Доу беше трауматизирана, како парализирана и неспособна да функционира или да го процесира ужасот од она што се случило. Таа беше во режим на самоодржување.“

Младата жена дури сега најде сила да поднесе тужба. Џејн Доу рече дека сè уште ги чувствува последиците:

„Она што ми се случи беше ужасно и длабоко вознемирувачко. Речиси две години подоцна, сè уште ги чувствувам ефектите дење и ноќе.“

Седумчасовното силување

Наводните сторители наводно продолжиле да ја дрогираат колешката, која веќе била пијана по посетата на бар, со рум и ѝ дале кетамин, многу моќен анестетик и лек против болки.

Потоа двајцата студенти сексуално ја нападнале 20-годишната девојка. Подоцна, обвинетите наводно пишувале за младата жена во групен разговор на братството. На крајот, според тужбата, седум мажи повторно сексуално ја нападнале жената и ја силувале речиси седум часа.

Студентите се суспендирани

Обвинетите ги негираа сите обвиненија во тоа време. Тие тврдеа дека универзитетот само ги замолил да напишат есеј во кој ќе објаснат што кажале. Универзитетот го негира ова, велејќи дека е спроведена темелна истрага.

Некои од обвинетите се привремено суспендирани, а неколку дури се исклучени.

„Ниту еден од обвинетите не бил замолен да пишува есеи само како резултат на нивното учество.“ Братството е исто така распуштено и забрането од кампусот“, рече Кајл Кимбал, портпарол на универзитетот. Прелиминарното рочиште во граѓанскиот случај е закажано за 23 октомври во Менхетен.

Тагови: колешка студенти

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Трамп: Им дадов доживотна служба, а тие гласаат против мене

Американскиот претседател Доналд Трамп призна дека жали што номинирал тројца судии на Врховниот суд, Нил Горсач, Ејми Кони Барет и Брет Кавано.

Трамп: Им дадов доживотна служба, а тие гласаат против мене

Американскиот претседател Доналд Трамп призна дека жали што номинирал тројца судии на Врховниот суд, Нил Горсач, Ејми Кони Барет и Брет Кавано, кои му се спротивставија во неодамнешните одлуки, според интервју за списанието „Тајм“.

Во интервју во понеделник, републиканскиот претседател беше прашан за неговите неодамнешни коментари за тројца конзервативни судии. „Дали жалите што ги номиниравте?“, праша новинарот, алудирајќи на неодамнешните коментари на Трамп објавени на неговата социјална мрежа „Трут Соушл“.

„Да. Да“, одговори Трамп, според транскриптот од интервјуто.

„Што можам да направам? Ги назначив. Премногу често ме надгласаа. Бев многу... Им дадов доживотна работа, а сепак тие често гласаат против мене“, тврдеше тој.

„Не сакам лојалност, сакам добри одлуки“

Трамп ги назначи Горсач, Кавано и Барет за време на неговиот прв мандат како претседател, создавајќи конзервативно мнозинство од шест наспроти три во судот, што предизвика судот нагло да се сврти кон десно од 2020 година.

„Ми се допаѓа лојалноста, да“, му рече Трамп на новинар, кој потоа го праша дали тоа е она што го сака од судиите.

„Не, не сакам лојалност. Сакам добри одлуки“, рече Трамп.

„Тие се само сенка од она што беа“

Откако највисокото судско тело во Америка одби да дозволи правило со кое се ограничува употребата на гласачки ливчиња по пошта на среднорочните избори во ноември, Трамп рече дека неговите назначени лица се однесувале поинаку отколку за време на интервјуата за работа.

„Ова не се луѓето што ги интервјуирав за работата во Врховниот суд на Соединетите Држави, тие се сенка од она што некогаш беа“, напиша тој онлајн на Truth Social.

Откако судот ги поништи неговите сеопфатни глобални тарифи во февруари, утврдувајќи дека тој нелегално ги вовел според закон наменет за решавање на вонредни состојби, Трамп особено се нафрли на Горсач и Барет, кои беа мнозинство во одлуката со шест гласа против три.

Тагови: Доналд Трамп

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер