Иако луѓето поради високите нивоа на зрачење, но и поради војната, во моментов ја избегнуваат областа околу поранешната нуклеарна централа во Чернобил, тоа не значи дека животот таму целосно исчезнал.

Оваа изолирана област, четириесет години по катастрофата(26.04.1986) што доведе до создавање на Чернобилската зона на исклучување со површина од 2.600 квадратни километри, стана засолниште за дивиот свет и огромна „дива лабораторија“.

Прописите им забрануваат на луѓето да живеат во областа, да вршат какви било комерцијални активности или да ги експлоатираат природните ресурси, а животните ја презедоа контролата.

„Научниците таму забележаа големи популации на волци, лисици, евроазиски рисови, лосови и диви свињи, и биле особено изненадени од враќањето на кафеавите мечки и европските бизони“, наведува Ник Дан во статија за „The Conversation“.

Интересно е што научниците откриле и дека недостатокот на луѓе, лов, земјоделство и урбанизација има попозитивно влијание врз зголемувањето на бројот на животни отколку што зрачењето може да има негативно влијание.

Тие се согласуваат дека почетното зрачење предизвикало голема штета на флората и фауната, особено во областа што се наоѓа во непосредна близина на нуклеарната централа. Но, со текот на времето, биодиверзитетот се зголемил.

Така, Equus przewalskii, дивиот монголски коњ, се вратил во зоната на исклучување, чија популација пораснала на повеќе од 150 животни. Неколку видови птици, исто така, се вратиле, особено црно-белите штркови и белоглавите орли.

Можеби најзначајно е враќањето на загрозениот голем шарен орел, кој е многу осетлив на човековата активност и зависи од мочуришните живеалишта. Денес, овој регион е единственото место во светот во кој постои и расте популацијата на овој редок вид.

Научниците, исто така, за време на нивното истражување откриле дека некои видови жаби се адаптирале на живот во радиоактивна средина. На пример, дрвните жаби што живеат во зоната на исклучување имаат потемна боја бидејќи имаат повисоки нивоа на меланин, што се чини дека ги штити од оштетување предизвикано од зрачењето.

Невообичаени црни габи се пронајдени и во реакторите на поранешната електрана. Научниците веруваат дека тие го користат меланинот за да се заштитат од ултравиолетовата светлина и го претвораат гама-зрачењето во енергија што им овозможува да растат побрзо од вообичаеното.

Растенијата во областа се исто така различни, што покажува како вегетацијата се адаптирала за да преживее во област заситена со тешки метали и високи нивоа на зрачење.

На пример, некои растенија развиле способност за репарирање на ДНК како одговор на високите нивоа на зрачење, што е од голем интерес за научниците.

Другата страна на медалот

И покрај огромните докази дека нуклеарната катастрофа имала позитивни ефекти врз природниот свет, јасно е дека не сите исходи биле корисни за флората и фауната.

Научниците предупредуваат дека некои видови покажуваат репродуктивни проблеми и високи стапки на мутации.

Ситуацијата е всушност комплицирана, но покажува дека треба да извлечеме поуки од ваквите катастрофи, првенствено дека екосистемите можат да реагираат и да напредуваат кога вообичаените правила не важат.

Но, исто така, дека, ако луѓето исчезнат, природата ќе знае како да го искористи тоа.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.