Првите се видени низ универзумот, а вторите се космички титани кои доминираат во срцата на галаксиите - но кога станува збор за црни дупки со средна маса, научниците виделе докази само за десетина од нив.

Како што е објавено претходно овој месец, научниците објавија дека, користејќи ги податоците од вселенскиот телескоп Хабл, го откриле досега најдобриот доказ за црна дупка со средна маса во Омега Кентаур, преостанатата галаксија проголтана од Млечниот Пат. Како што се испоставува, потрагата по црни дупки со средна маса е слична на чекање автобус, ги чекате со векови, а потоа се појавуваат две одеднаш, пишува Space.com.

Друг тим истражувачи открил докази за уште една црна дупка со средна маса, овој пат во близина на супермасивната црна дупка Стрелец А* (Sgr A*) во срцето на Млечниот Пат, на околу 27.000 светлосни години од Земјата.

Тимот, предводен од Флоријан Пајскер од Универзитетот во Келн, ја открил оваа црна дупка со средна маса додека го проучуваше ѕвезденото јато IRS 13, кое се наоѓа на околу 0,1 светлосна година од Sgr A*.

- IRS 13 се чини дека е клучен градежен блок за растот на нашата централна црна дупка Sgr A*. Ова фасцинантно ѕвездено јато продолжува да ја изненадува научната заедница откако беше откриено пред околу дваесет години. На почетокот се мислеше дека е невообичаено тешка ѕвезда. Меѓутоа, со податоците со висока резолуција, сега можеме да го потврдиме составот на градежните блокови со средномасивна црна дупка во центарот, рече Пајскер.

Познато е дека црните дупки со ѕвездена маса со меѓу пет и 100 соларни маси се формирани со колапс на ѕвезди со маса најмалку осум пати поголема од нашата ѕвезда. Супермасивните црни дупки, сепак, мора да имаат поинакво потекло, бидејќи ниту една ѕвезда не може да биде доволно масивна за да се сруши и да остави остаток милиони или дури милијарди пати помасивен од Сонцето.

Оваа информација ги наведе научниците да теоретизираат дека супермасивните црни дупки мора да се формираат преку спојување синџири на поголеми и поголеми црни дупки. Се смета дека овие космички титани растат со голтање на материјата околу нив, вклучително и сите несреќни ѕвезди кои се приближуваат премногу и се распарчуваат, а потоа се фрлаат во црна дупка во таканаречениот „настан на распаѓање на плимата“ или „TDE“.

Ова значи дека треба да има „семе“ популација на црни дупки во космосот што постојат во тој голем масен јаз помеѓу ѕвездените масивни и супермасивни црни дупки кои сè уште не постигнале статус на супермасивни, но сè уште се премногу масивни за да се формираат од пропадната ѕвезда. Сепак, овие црни дупки со средна маса биле тешки за откривање.

Како и сите други, црните дупки со средна маса се ограничени со површина што ја задржува светлината наречена хоризонт на настани. Благодарение на оваа граница помеѓу набљудуваниот универзум и она што е внатре во црната дупка, не само што е невозможно каков било сигнал да патува од внатрешноста на црната дупка до пошироката вселена, туку и практично е невозможно да се види црната дупка.

Додека го проучувале IRS 13, Пајскер и колегите ги виделе ѕвездите од ова јато во срцето на Млечниот Пат како уредно се движат. Ова било изненадувачки бидејќи тимот очекувал ѕвездите да бидат распределени по случаен избор.

Постојат две можни објаснувања за оваа опсервација. Или IRS 13 е во интеракција со Sgr A*, правејќи ги ѕвездите да се движат уредно, или има големо гравитациско влијание во ова јато што го одржува уредно.

Користејќи инструменти како што се Very Large Telescope (VLT), Atacama Large Millimeter/Submillimeter Array (ALMA) и Chandra X-ray Space Telescope, научниците успеале да утврдат дека добро уредениот компактен облик на IRS 13 навистина може да се должи до присуство на црна дупка со средна маса лоцирана во центарот IRS 13.

Откритието ги поддржува набљудувањата на Х-зраците од ѕвезденото јато, што укажува на јонизирачки гас кој ротира со брзина од стотици илјади милји на час. Тој врел јонизиран гас би можел да се врти околу пропаста на оваа новооткриена црна дупка со средна маса.

Не само што ова ќе им обезбеди на астрономите уште една алка која недостасува меѓу црните дупки, туку наодите би можеле да ја објаснат и долгогодишната мистерија околу IRS 13. Ѕвезденото јато изгледало многу погусто од другите слични ѕвездени јата во нашата галаксија - но тоа би се очекувало ако содржело средна масивна црна дупка.

Тимот сега има намера да го продолжи ова истражување со проучување на IRS 13 со вселенскиот телескоп Џејмс Веб (JWST) и Екстремно големиот телескоп (ELT), кој моментално се гради на врвот Серо Армазонес во пустината Атакама во северно Чиле.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.