Иран го „задушува“ еден од најважните поморски трговски патишта во светот – Ормускиот теснец – заканувајќи се на трговски бродови и напаѓајќи танкери. Но, според проценките на Агенцијата за одбранбено разузнавање на САД, Иран има и повеќе од 5.000 морски мини во својот арсенал, пишува „Њујорк тајмс“.

Американските претставници изјавија дека Иран веќе почнал да ги поставува. Иран негира такво нешто, пренесе БТА.

Постојат неколку видови морски мини. Пловечките мини лебдат на површината или веднаш под површината на морето. Тие експлодираат при контакт. Закотвените мини се врзани за сидро на морското дно. Тие лебдат на однапред одредена длабочина и експлодираат при контакт. Мини за дно се дизајнирани да бидат на морското дно, опремени се со сензори и експлодираат кога ќе откријат брод или подморница. Лепливите мини се магнетни мини кои нуркачите ги прицврстуваат на трупот на бродовите и ги детонираат по однапред одреден временски период.

Географијата на Ормускиот Теснец е во корист на Иран, пишува американскиот весник. Долгата крајбрежна линија во јужниот дел од теснецот им дава многу можности на малите чамци брзо да излезат на море и да поставуваат мини. Тесните бродски линии во теснецот оставаат малку простор за маневрирање. Покрај тоа, водата во најтесниот дел од теснецот е длабока само околу 200 стапки (околу 60 метри), односно е доволно плитка за поставување мини.

Од Првата светска војна, војската развила голем број морски мини. Најчести биле закотвените мини. За време на Студената војна, мините на дно станале пораспространети. Тие содржат многу поголема количина експлозиви од закотвените мини и лежат на морското дно. Овие мини користат комбинација од сензори за да утврдат кога бродот е во близина и детонираат со огромна сила.

Иран, исто така, има лепливи мини. Повеќето од овие мини се дизајнирани да не го потонат бродот веднаш, но кога ќе експлодираат, бродот е доволно оштетен за да не може да продолжи да ги извршува своите задачи.

Современите танкери, кои имаат внатрешен и надворешен труп за да се спречат излевања на нафта, веројатно нема да бидат потопени од морски мини. Дури и ако надворешниот труп е пробиен од експлозија, внатрешниот труп може да остане недопрен. Покрај тоа, како и сите модерни воени бродови и товарни бродови, танкерите се дизајнирани со внатрешни водоотпорни непропустливи прегради кои можат да се запечатат за да се спречат поплави.

Иако мински полиња можат брзо да се постават, нивното расчистување е бавен и макотрпен процес – и речиси невозможна задача додека беснеат борби. За да лоцираат мини, тимовите за расчистување на мини можат да користат далечинско управувано возило опремено со сонар за скенирање на водата. Откако ќе се лоцираат мините, тие можат да се уништат со испраќање експлозивни направи или со тоа што нуркачите ќе ги деактивираат.

Ѓубре, потонати бродови и друг отпад го затрупуваат морското дно, честопати отежнувајќи го откривањето на мини и одземајќи многу време.

Отстранувањето на мини, кое вклучува имитирање на сигнали од бродови за активирање мини, може да биде побрзо од нивното барање. Но, сигналите не секогаш функционираат, зголемувајќи ја веројатноста неексплодираните мини да останат во водата.

Повторното отворање на Ормускиот теснец не бара отстранување на секоја мина. Тимовите за чистење на мини можат да најдат премини низ минско поле доволно широки за бродовите безбедно да поминат низ него и да ги обележат тие коридори.

Откако ќе се обнови трговијата, тимовите за расчистување на мини можат да ги прошират своите истражувања за да ги пронајдат и уништат сите преостанати мински полиња.

Американските претставници велат дека новата активност со мини на Иран во Ормускиот Теснец не е особено брза или ефикасна, но Иранците се чини дека се надеваат дека можат да постават мини побрзо отколку што САД можат да го исчистат водниот пат, создавајќи дополнително одложување на пловидбата низ теснецот.

Во 1991 година, откако Ирак постави повеќе од илјада поморски мини во Персискиот Залив, на повеќе од десетина сојузнички бродови им беа потребни речиси два месеци за да го исчистат кувајтскиот брег, отстранувајќи во просек нешто повеќе од една мина дневно. Технологијата значително се подобри од тогаш, овозможувајќи побрзи подводни истражувања со роботизирани возила.

Претходно оваа недела, таргетирајќи ги капацитетите на Иран за поставување мини, Централната команда нападна 16 ирански бродови за поставување мини. Видеото објавено од Централната команда покажува како американската муниција погодува девет бродови, од кои многу биле закотвени на пристаништа.

Додека американската војска соопшти дека уништила поголеми ирански воени бродови кои можеле брзо да поставуваат мини во теснецот, Иран вчера почнал да користи помали чамци за операцијата на поставување мини, изјавил американски функционер запознаен со разузнавачките информации.

Отстранувањето на секоја мина во магацините и на секој брод способен за поставување мини би значело дека американските сили ќе мора да ја уништат целата цивилна поморска инфраструктура на Иран.

Американската војска може наместо тоа да избере да одржува вооружени дронови за надзор во орбитата над теснецот, способни веднаш да лансираат ракети или да фрлаат бомби врз секој брод кој ќе биде забележан како поставува мини, заклучува „Њујорк Тајмс“.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.