Откако беа објавени првите снимки од вселенскиот телескоп Џејмс Веб (JWST) во јули, многумина беа фасцинирани од неверојатните фотографии од пространоста на вселената: од неверојатно детални слики на Јупитер и совршениот прстен на Ајнштајн до најоддалечената позната ѕвезда.

Сега Веб повторно нѐ изненади. Погледна во центарот на маглината Орел оддалечена 6.500 светлосни години и ни даде неверојатен поглед на хипнотизирачките структури познати како „Столбови на создавањето“.

Испакнати во огромниот космички облак како џиновски прсти, „Столбовите на создавањето“ првпат привлекоа големо внимание на јавноста кога беа фотографирани од вселенскиот телескоп Хабл во 1995 година. Овие небесни столбови, величествени облаци од блескава густа прашина и гас кои се протегаат неколку светлосни години во вселената, не се како што било видено досега.

Сега JWST, најчувствителниот вселенски телескоп во историјата, ни ја даде нивната најдетална слика досега.

Џејмс Веб е револуционерен инфрацрвен вселенски телескоп од девет милијарди долари. Тој е 100 пати почувствителен од телескопот Хабл и главно ќе ги набљудува пространствата на вселената во инфрацрвениот спектар, што ќе му овозможи да навлезе во облаците од гас и прашина каде што се раѓаат ѕвездите.

Хабл работеше првенствено на оптички и ултравиолетови бранови должини.

"Сега, поради способноста на Веб да ја набљудува вселената во инфрацрвениот спектар, имаме можност да ја погледнеме подобро атмосферата на Нептун. Телескопот ги отстранува сите рефлексии и позадината за да можеме да започнеме да го проучуваме атмосферскиот состав на планетата", рекол Марк Мекокрин, виш советник за наука и истражување во Европската вселенска агенција (ESA).

Во 2014 година, Хабл ги набљудувал „Столбовите на создавањето“ на повеќе бранови должини. Видете споредба на фотографијата на Хабл од овие структури во оптичка светлина и новата слика на Webb (слика подолу).

Астрономите ја чекаа сликата на Веб од Столбовите, не само поради нивната неверојатна убавина, туку и поради активноста што се одвива во нив. Столбовите се всушност расадници или родни места на нови ѕвезди.

Кога вртливите јазли во маглината од прав се рушат под влијание на гравитацијата и почнуваат да акумулираат повеќе материјал од облакот, се раѓа млада ѕвезда. Откако ќе стане доволно голем, неговите ветрови и радијација ја однесуваат околната прашина. Барем според теориите. Имено, немало можност премногу да се набљудуваат раните фази на формирањето на далечните сонца.

Нашата најдобра надеж да ѕирнеме во такво родно место е инфрацрвената светлина, која продира во вселенските облаци подобро од ултравиолетовата или оптичката светлина, пишува Science Alert.

Имавме можност да ги видиме Столбовите на создавањето во инфрацрвена светлина и претходно. Вселенскиот телескоп Спицер на НАСА ги сними во 2007 година, а вселенската опсерваторија Хершел на ЕСА ја разгледа маглината Орел во 2012 година.

Бидејќи JWST е многу помоќен од сите овие телескопи, тој успеа да долови нови детали за оваа фасцинантна вселенска структура.

На пример, црвените области на врвовите на столбовите покажуваат бебешки ѕвезди за време на процесот на исфрлање прашина, произведувајќи топлина видлива како инфрацрвено топлинско зрачење.

Ова значи дека научниците сега ќе можат да направат потемелна анализа на формирањето на ѕвезди во густите облаци, како и да фрлат нова светлина (буквално) на раните фази на формирање на ѕвезди, кои досега беа исклучително тешки за набљудување.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.