Се чини дека, без разлика колку се трудат, припадниците на генерацијата Z, родени помеѓу 1995 и 2012 година, едноставно не можат да ја пронајдат вистинската љубов. Иако честопати за тоа се обвинуваат социјалните медиуми, апликациите за состанување и општата анксиозност, причините се многу подлабоки и посложени.

И не е сосема сигурно дека во тоа би помогнале советите од „старата школа“ како: „Може ли да се запознаеме?“ Со што се справува генерацијата Z во моментов?

Страв од ризик и ерата на „врска без обврска“

Зголемената вознемиреност на генерацијата Z за светот околу нив, многумина натера да усвојат однесување кое избегнува ризик: поретко се впуштаат сексуални врски и помалку пијат, пишува USA TODAY. Иако тоа само по себе не е лошо, непреземањето ризик, ја прави љубовта застрашувачка бидејќи вклучува ранливост, а за да се избегне тоа, многумина ги држат луѓето на дистанца.

Тука во игра влегува таканаречената „врска без обврска“. Њујорк Тајмс ја дефинира како романтична или сексуална врска во која страните не комуницираат јасно за да го дефинираат својот статус. За разлика од пријателството со бенефиции, овде ниту една страна не е сигурна што претставува другата за нив.

Анкетата на YouGov покажа дека половина од Американците на возраст од 18 до 34 години биле во таква врска. Иако партнерите во ваквите односи често се однесуваат како да се во посветена врска - постои емоционална и физичка поврзаност, запознавање со пријателите и семејството – но нема дефинирани обврски, што често ѝ одговара на едната страна, додека другата копнее по нешто повеќе.

Дигитален лавиринт на љубовта

На социјалните медиуми, членовите на генерацијата Z и постарите ги споделуваат своите забелешки и фрустрации, објавува BuzzFeed. Еден корисник го сумира проблемот: „Јас сум од постарата генерација Z. Поголемиот дел од нашата генерација има менталитет на откажување. Никој не го решава проблемот. Само сè што не ви се допаѓа го означувате со црвено знаменце и си одите.“

Состанувањата станаа онлајн, каде што сè се претвори во игра кој ќе покаже помалку интерес. Наклонетоста се покажува преку стратешки „лајкови“ на „приказните“ на Инстаграм, а секоја порака е внимателно испланирана за да не изгледаат премногу заинтересирани. Вообичаен совет е:„Му требаше еден час да ти одговори? Ти земи си два часа, во спротивно ризикуваш да изгледаш премногу очајно“. Дигиталната поврзаност создаде илузија на бескраен избор кој ја обесхрабрува посветеноста. Зошто да се врзувате за една личност кога некој подобар би можел да скокне во „inbox“?

Еден анонимен коментар гласи: „Се чини дека луѓето само сакаат да си играат. Не сакаат партнер, сакаат „секс-другар“. Друг додава: „Нема интимност. Сè е онлајн и сè е направено за да се објави.“

Флерт, анксиозност и непријатни сигнали

Ако некогаш сте се запрашале дали нечија насмевка или емотикон значи флерт, не сте единствени. Едно ново истражување од Тиндер открива дека иако речиси половина од канадските „сингл“ лица од генерацијата Z копнеат по повеќе можности за флерт, многумина признаваат дека едноставно не се сигурни како да го сторат тоа. Повеќе од половина се мачат во препознавањето сигнали, а секој четврти целосно ги пропушта.

Психологот Медисон Фурџуеле објаснува дека пандемијата со COVID-19 значително ја зголемила социјалната анксиозност, што ги спречува младите луѓе да се сретнат со некого лично.

„Запознавањето онлајн стана нова норма. Ја намалува анксиозноста бидејќи овозможува да воспоставите поврзаност без притисокот при контактот „лице в лице“, вели Фурџуеле. Сепак, социјалната анксиозност останува голема пречка. „Секој пат кога некој излегува со некого, се отвора можност да биде одбиен. Важно е да се разбере дека преку запознавањето се поврзуваме, а не сме создадени да се поврземе со секого“, советува таа.

Предизвикот на првиот чекор

Проблемот често лежи на самиот почеток - иницирањето контакт. Дали предлогот на инвеститорот Бил Акман може да понуди решение за нив? Како момче, Акман им пристапувал на жените со едноставно прашање: „Може ли да се запознаеме?“ Тој тврди дека речиси никогаш не добил негативен одговор.

Сепак, многу членови на генерацијата Z го сметаат таквиот пристап чуден. „Повеќепати онлајн сум видел дека генерацијата Z, поканувањето на непозната личност за средба, го смета за морничаво, што е навистина глупаво“, е еден од коментарите на социјалните мрежи.

Фурџуеле истакнува дека, и покрај отстапувањето од традиционалните родови улоги, мажите сè уште го чувствуваат притисокот да го направат првиот потег, но додава дека генерацијата Z е сè поотворена кон флуидните улоги, што го намалува тој притисок.

Спротивставени мислења и генерациски нијанси

Сепак, работата не е црно-бела. Додека многумина се жалат на површноста и недостатокот на труд, други ги гледаат позитивните страни. „Искрено не можам да верувам колку е здрава праксата на состанување меѓу тинејџерите од генерацијата Z што ги познавам. Тие имаат јасни граници, отворени расправи и многу подобро чувство за сопственото ментално здравје во односот, отколку што го имав јас“, пишува еден милениумец (припадник на генерацијата од раните ’80-ти до средината на ’90-тите) на социјалните медиуми.

Некои тврдат дека проблемот не е карактеристичен за генерацијата Z: „Јас сум милениумец и сцената со кандидати за состанување е апсолутно ужасна! Би сакала да излегувам, но физички не можам да го поднесам секојдневното листање низ илјадници идентични профили на мажи кои „не бараат ништо сериозно“.

На крајот, се чини дека генерацијата Z не е имуна на љубов, туку ја бара во свет полн со дигитални стапици, илузија на избор и страв од неуспех.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.