Постојат лица со кои повеќе не се гледаме, не се слушаме и со кои можеби немаме никаков контакт, а сепак успеваат да заземат значаен простор во нашите мисли. Го враќаме филмот, размислуваме што би можеле да направиме поинаку, се прашуваме зошто се однесувале така со нас и замислуваме како би изгледало кога би постапиле поинаку.

Американското здружение на психијатри наведува дека таквото размислување може да го одржи емотивното страдање, а се поврзува со поголем ризик од анксиозност и депресивни симптоми.

Проблемот не е секогаш во тоа што личноста ни недостига

Понекогаш, не ни недостига лицето што нè повредило, туку одговорот што никогаш не сме го добиле. Кога чувствуваме дека ни е нанесена неправда, умот се обидува да пронајде објаснување за да ја комплетира приказната. Затоа се враќаме на деталите: Зошто направи така? Дали нешто погрешив? Како не сфати колку ме повреди? Ќе се покае ли некогаш?

Токму тука остануваме заробени, наместо минатите случувања да останат само спомен, тие ментално повторно се проживуваат. Истражувањата за руминација – повторно враќање на негативните случки, чувства и нивните причини и последици - покажуваат дека негативното размислување не ги решава проблемите, туку дополнително ги одржува непријатните емоции.

Колку повредата била поголема, потешко е да се прифати дека односот завршил

Да пуштиме некого особено е тешко кога во односот сме вложиле многу емоции, време, доверба или надеж. Тогаш не жалиме само за личноста. Жалиме за онаа верзија на иднината што сме ја замислувале. Затоа прекинувањето на односот или оддалечувањето од некого некогаш подразбира многу повеќе од прифаќање на фактот дека таа личност повеќе не е дел од нашиот живот. Потребно е да прифатиме дека нешто што сме го посакувале толку многу, повеќе нема да се случи онака како што сме замислувале.

Да се прости не значи и да се заборави

Една од најголемите заблуди е дека простувањето значи оправдување на нечие однесување, заборавање што се случило и повторно пуштање на таа личност во животот. Клиниката Мајо наведува дека простувањето не значи да заборавите и да ја оправдате штетата, ниту подразбира да се смирите со лицето кое ве повредило.

Психолозите често на прошката гледаат како на процес во кој личноста постепено го намалува чувството на огорченост и желба за одмазда. Со други зборови, може да признаете дека некој ви нанел неправда, да поставите граница и сепак да одлучите повеќе да не ѝ дозволувате на таа личност да зазема толку простор во вашиот живот.

Најважно е да престанеме да чекаме поинаков крај

Да пуштите некого не значи дека она што се случило не е важно. Понекогаш важи токму спротивното – да си признаете себеси дека било важно, дека болело и дека можеби никогаш нема да го добиеме посакуваното објаснување. Истражувањата велат дека колку помалку се враќаме на негативните случки, чувства, причини, толку сме поспремни да простиме. Додека, пак, намалената огорченост и способноста личноста ментално да се оддалечи од случувањето се поврзува со подобро ментално функционирање.

Извор: srecne.republika.rs

Затоа „да се пушти“ не мора да значи да престанеме со сеќавањата. Можеби вистинската цел е сеќавањето повеќе да нема моќ да ни влијае на расположението, одлуките и сликата за себе. Бидејќи, понекогаш, личноста која нè повредила добива уште една победа кога постојано ја носиме во мислите и покрај тоа што ја нема во нашиот живот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Љубовта не значи дека мора да трпите апсолутно сè. Секоја врска минува низ несогласување и тешки периоди, но постојат обрасци на однесување што можат сериозно да ги нарушат довербата, самодовербата и чувството на сигурност.

Здравата романтична врска се гради врз почит, поддршка и рамноправност. Токму затоа, не треба да се прават компромиси со одредени граници само поради стравот дека врската би можела да заврши.

Вашата среќа не му е важна

Партнерот не мора да се согласува со секоја одлука што ќе ја донесете, но тој треба да биде со вас кога ви е тешко и да умее да се радува на вашите успеси.

Ако постојано ги минимизира вашите проблеми, се исмева на вашите планови или се однесува како вашите успеси да не се важни, со тек на време може да почнете да се сомневате во себеси.

Поддршката не значи слепо одобрување на сè што правите, туку подготвеност да сослуша, да охрабри и да биде поддршка кога ви е потребно. Ако тоа никогаш не го добивате од личноста со која сте во врска, важно е да се запрашате дали посакувате таква врска.

Вие го носите целиот товар на врската

Едно е да му помогнете на партнерот кога минува низ тежок период, а сосема друго е да преземате одговорност за целиот негов живот.

Ако мажот очекува жената постојано да решава проблеми, да плаќа сметки, да организира сè и да го извлекува од непријатни ситуации – а притоа не покажувајќи никаква желба самиот да преземе иницијатива – врската престанува да биде рамноправна.

Врската треба да биде партнерство, а не однос во кој едната личност постојано дава, додека другата само зема. Привремените тешкотии се нормални, но постојаното потпирање на партнерот без каква било желба да се промени ситуацијата може да прерасне во сериозен проблем.

Неговите зборови ја поткопуваат вашата самодоверба

Постојаните критики, потсмевањето и омаловажувањето не се знаци на љубов. Ако мажот редовно ги омаловажува вашите достигнувања, ве навредува или се обидува да ве убеди дека не сте доволно добри, таквото однесување може сериозно да ја наруши вашата самодоверба.

Забелешките како „Си имала среќа“ или „Ништо посебно“ може да изгледаат безопасни кога ќе се слушнат еднаш, но кога ќе станат секојдневие, тие оставаат трага.

Личноста што ве сака може да ви укаже на грешката, но не смее да ве понижува поради тоа. Партнерството подразбира меѓусебно охрабрување да бидете подобри, а не меѓусебно омаловажување.

Извор: una.rs

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

На денешното рочиште било констатирано дека Аби била убиена поради семејна расправија за пари.

Поранешниот сопруг на Чои, Алекс Квонг, неговиот татко Квонг Кау и братот Ентони Квонг се обвинети за убиство на Чои во февруари 2023 година. Доколку бидат прогласени за виновни за убиство, им се заканува доживотен затвор. Тие беа обвинети и за спречување на легално погребување на телото.

Сите тројца денеска формално се изјаснија дека не се виновни за нејзиното убиство.

Чои имаше 28 години и беше позната по гламурозниот живот што го споделуваше на Инстаграм, вклучувајќи фотосесии и модни ревии. Неколку дена пред нејзината смрт таа објави фотографии од ревијата на Диор за време на модната недела во Париз.

Во својата воведна изјава, обвинителката Шарлот Дрејкот го истакна значителниот јаз во богатството меѓу Чои и нејзиниот сопруг, опишувајќи како расправиите околу финансиите и нејзините планови да го продаде луксузниот стан биле поттик за нејзиното убиство.

„Се чини дека парите се мотивот за ова убиство“, изјави обвинителката пред поротата составена од осум мажи и една жена.

Во времето кога била убиена, Чои повеќе не била во брак со Алекс и веќе имала нов партнер кој исто така бил од богато и угледно семејство.

По разводот со Алекс, Аби останала во контакт со неговото семејство и финансиски им помагала.

Откако се разведе од нејзиниот поранешен сопруг, таа продолжи да го поддржува семејството Квонг, а исто така им подари стан кој беше на таткото на нејзиниот поранешен сопруг како знак на благодарност што и помогна со нивните две деца.

Токму поради тој стан Аби Чои и нејзиниот свекор имаа конфликт. Таа решила да го продаде станот и да го пресели семејството во периферијата на градот за нејзините деца да живеат помирно и да одат на училиште.

„Тензиите се зголемија во месеците пред нејзиното убиство. Квонг Кау се одрече од Чои и наводно се обидел да ја нападне во една прилика“, рече Драјкот.

Беше лута и Чои, која во една прилика го нарече својот свекор измамник и неблагодарен човек. Таа дури се загрижила дека семејството на нејзиниот поранешен сопруг ќе ги одвои нејзините деца од неа.

Обвинителката рече за време на сослушувањето дека свекорот Квонг Кау на крајот смислил заговор да ја убие Аби Чои.

„Тој направи план со неговите два сина Алекс, нејзиниот поранешен сопруг и Ентони, а тројцата одлучија заедно да ја убијат. Секој од нив имаше улога во нејзиното убиство“, рече обвинителката.

Полицијата претходно соопшти дека Чои, мајка на четири деца, исчезнала на 21 февруари 2023 година.

Три дена подоцна, делови од телото за кои се верува дека се нејзини биле пронајдени во куќа во градскиот кварт Таи По, каде што полицијата пронашла и нож за месо, електрична пила и облека.

Членовите на семејството Квонг беа уапсени набргу потоа.

Судењето продолжува во петок и се очекува да трае најмалку осум недели.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.