Иако деталите за единиците што ќе бидат повлечени не се потврдени, се очекува тоа да биде Вториот коњички полк „Страјкер“, единствената постојана борбена бригада во Германија, со седиште во касарната „Роуз“.

„Последиците би биле драматични“, рече новиот градоначалник Торстен Гредлер, кој ја презеде функцијата дури оваа недела, соочувајќи се со можна загуба на илјадници работни места во рурална област каде што базата е еден од најголемите работодавци.

Со текот на годините, вели тој, присуството на база со илјадници добро платени работни места за локалните жители и стабилен приход за локалните бизниси создаде зависност чии ризици сега се исплаќаат. „Целиот наш град Вилсек е многу зависен од воениот полигон за обука - пабови, ресторани, автосервиси, супермаркети“, рече тој.

Притисок од Вашингтон

Одлуката за повлекување на трупите доаѓа во услови на растечки притисок од Вашингтон врз европските земји да ги зголемат трошоците за одбрана, со обвинувања дека потпирањето на американските сили им дозволило да ги занемарат сопствените војски. Повлекувањето на Вториот коњички полк, борбена формација со големина на бригада опремена со оклопни возила „Страјкер“, беше дискутирано за време на првиот мандат на Трамп, но тие планови беа откажани од поранешниот претседател Џо Бајден.

„Важно е да се нагласи дека сè уште не е официјално потврдено дека „Страјкерите“ навистина ќе бидат пензионирани. Затоа сè уште не сум се откажал од надежта“, рече Гредлер. Владата во Берлин, која драстично ги зголеми трошоците за обнова на германската војска по години недоволно инвестирање, рече дека најавата за повлекување не е големо изненадување.

Генерации коегзистенција со Американците

Освен економските последици, културниот шок од оваа вест би бил длабок за градот каде што 6.500 жители живеат заедно со помалкубројниот американски персонал и нивните семејства. Иако бројките се намалија од врвот на Студената војна - кога дури 250.000 американски војници и десетици илјади цивили беа распоредени како противтежа на Советскиот Сојуз - нивното присуство беше трајна реалност за генерации западногерманци.

До падот на Берлинскиот ѕид во 1989 година, 60% од сите американски прекуокеански бази беа лоцирани во Германија, со стотици други локации, претежно во југозападните градови како Вилсек. Многумина беа „мали Америка“ со свои сместувачки капацитети, продавници и погодности, но нивното присуство остави длабок белег врз локалните заедници. „Никогаш не сум го доживеал Вилсек без да живеам со Американци“, рече Гредлер.

Страв и неизвесност меѓу жителите

Околу 35.000 американски војници остануваат денес во Германија, што е најголемиот американски контингент во Европа. Војниците и нивните семејства сè уште оставаат видлив белег на Вилсек и неговата околина, посетувајќи ресторани, пазарувајќи во локалните супермаркети и приклучувајќи се кон спортски и автомобилски клубови.

„Тука сум од 2022 година, значи веќе четири години. Навистина е одлично во Германија“, рече 31-годишниот наредник-готвач Роберт Мур, кој живее околу дваесет километри северно од Вилсек. Тој вели дека луѓето се пријателски расположени и почитувани и дека е „многу, многу безбедно“.

Многумина во Вилсек велат дека би почувствувале емоционална загуба ако Американците си заминат. „Кога пристигнаа Страјкерите, се грижевме дека ќе бидат група разбојници, но всушност се многу фини“, рече Албин Меркл, 66, пензионер кој изнајмува станови на американски персонал. „Секогаш сме соработувале добро со Американците“, рече тој, додавајќи дека вечерните возови до блискиот Нирнберг биле полни со помлади војници кои излегувале да се забавуваат.

Жителката на Вилсек, Џудит Георгиадис, 63, која работи во администрацијата на базата 17 години, рече дека животот станал потивок по повлекувањето на американските сили по Студената војна. „Во 1980-тите, животот тука беше брилијантен. Ноќниот живот беше жив, со многу барови и пабови“, рече таа.

Најновите вести ги загрижија многумина. „Луѓето што работат за Американците се исплашени. Постои голема загриженост.“ Тој верува дека градската власт требало да дејствува одамна. „Градската администрација требало одамна да направи нешто во врска со нашата зависност од Американците. Кога си млад, или работиш за Американците или си заминуваш“, рече таа.

Локалните бизниси што обезбедуваат услуги за базата се исто така изложени на ризик. „Многумина од нас тука - мислам на претприемачите - ги изградивме нашите бизниси врз основа на 100 проценти зависност од американските клиенти“, рече Роберт Грасик, 64, чија „Вилсек Милитари Ауто Сејлс“ продава автомобили на војници и нивните семејства.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.