(Жак Атали)

Можете ли да наведете 100% приватна компанија, која никогаш не собрала пари од никого, а која во 2023 година се проценува на 18 милијарди долари или осум пати повеќе отколку во 2020 година? Дали би имале повеќе идеи ако наведам дека е веб-страница, еден вид пазар, каде што околу 2 милиони продавачи нудат услуги на околу 200 милиони купувачи, за промет во 2022 година од 2,5 милијарди? Сè уште немате идеја?

Станува збор за Onlyfan, британска веб-страница, која му овозможува на секој да предложи разговор, фотографија, видео или приспособено еротско шоу, на луѓето кои се подготвени да платат за тоа. Разновидноста на сексуалните услуги што се нудат овде изгледаат неограничени; па дури и ако, теоретски, од веб-страницата се бара умереност, се чини дека тоа не ги спречува продавачите (особено девојчињата) да им продаваат на купувачите (особено момчињата) речиси сè, вклучително и приватни предмети како гаќички, ако е можно по употреба. Оваа веб-страница не е единствената од ваков вид. На ова, мора да се додадат и вистинските веб-страници за запознавање, чиј промет е уште поголем.

Се вели дека сексот и парите се нераскинливо поврзани. Сексот отсекогаш бил предмет на трговија, повеќе или помалку легален, повеќе или помалку принуден. Девојките отсекогаш биле главните жртви, принудени да ги продаваат своите тела на мажи и од мажи. На овие веб-локации, ограничувањето е помалку експлицитно. Веќе не е физичко. Тоа е само економско. Но, не е помалку немилосрдно.

Многумина би можеле да речат дека економијата на задоволство во сите нејзини форми, која отсекогаш постоела (вклучувајќи, некои би рекле, во „буржоаските“ бракови), ќе зазема сè поважна димензија, станувајќи виртуелна економија и повеќе не е, на каков било начин, поврзан со репродукцијата; дека интернет трговијата со сексуална содржина ќе биде бескрајно поздрава, поморална од проституцијата; дека никој не наоѓа вина во тоа; дека овие бизниси се легални; дека никому не му штетат, ниту на животната средина; и дека тие што го прават тоа го прават на целосно слободен начин.

Тоа би било грешка.

Прво, затоа што во пракса не постои вистинска разлика по природа помеѓу девојка која е принудена да се проституира од макро на другиот крај на светот, и студент што ги продава нејзините користени гаќички на мажи кои ги нарачуваат преку Интернет. За да преживеат во општество на мажи, и мажите и жените се принудени да тргуваат со своето тело, со неговиот лик и со сè што е поврзано со него.

Второ, затоа што нема многу разлики меѓу секс економијата и економијата со дрога: кога е толку лесно да се заработат многу пари (Onlyfan ѕвезда, како дилер на високо ниво, може да заработи десетици милиони долари годишно), зошто да студирате? Зошто да се работи? Зошто да барате чесно да се издигнете? Зошто да се обидувате да бидете корисни за општеството?

Конечно, затоа што лажната економија, на полето на сексуалноста, е форма на самоубиство на човечкиот вид, што згора на тоа можеби веќе е во тек.

(Жак Атали е француски економист, политички теоретичар, писател и филозоф, професор и поранешен висок функционер во француската државна администрација. Тој е поранешниот советник на францускиот претседател Франсоа Митеран, и основач и прв претседател на Европската банка за обнова и развој)

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.