Извештајот на агенцијата за судска соработка на ЕУ, Евроџаст, ја откри сложеноста на меѓународната соработка во борбата против тероризмот.

Рашид Азиз првпат пристигна во Словенија во 2019 година и двапати, по неуспешни обиди за влез во Германија, ги извести државните власти за неговиот идентитет; прво, германските уставни власти утврдија дека тој има неколку различни имиња и четири различни датуми на раѓање. Кога го фатија вториот пат, им се претстави под името Аршад Хамис Хамдани Азиз, кое веќе беше на меѓународна потерница.

За време на судењето, обвинетиот му тврдеше на судијата на Окружниот суд во Љубљана, Сречко Шкербец, дека е невино обвинет за членство во терористичката армија на Исламската држава (ИСИС), пишува Slovenske novice.

Соопштението на Евроџаст кон крајот на минатата недела го откри обемот на активностите што ги спроведоа словенечките власти во случајот со Азиз, кој работеше како готвач во Љубљана. По неговото второ враќање од Германија, нашите власти започнаа истрага и разменија докази со Интерпол и Федералното истражно биро на САД (ФБИ).

[SODNI ŠKANDAL] Aziz Rašid, ki mu v Ljubljani sodijo zaradi terorizma, iz pripora na prostost

Primer odpira resna vprašanja o učinkovitosti slovenskega pravosodja. Tožilstvu je mogoče očitati, da v več kot dveh letih od vložitve obtožnice še ni uspelo zaključiti postopka, čeprav… pic.twitter.com/AaZBqQiPlO

— Martin Zver (@zver_martin) August 13, 2026

Така, на судењето, Азиз не го оспори тврдењето дека бил уапсен од американска платеничка единица од компанијата „Блеквотер“ во 2005 година за време на окупацијата на Ирак. Причината наводно биле отпечатоци од прсти на неексплодирана експлозивна направа, што тој го негираше поставувањето, а на ист начин одговори и на тврдењето дека две години подоцна бил уапсен по втор пат од страна на коалициските сили. Додека Азиз беше приведен во нашата земја, нашите власти почнаа да соработуваат со Ирачкиот национален центар за меѓународна судска соработка (NCIJC). Како што сега е јасно, оттаму, преку Евроџаст, дојдоа докази дека Азиз, под прекарот Абу Хаџар, бил активен член на структурираната воена единица Дат ал-Савари, која припаѓала на военото министерство на ИСИС. По воените победи, Американците редовно крадат документација, записи и електронски медиуми од губитниците за (контра)разузнавачка анализа; единицата на Азиз и Азиз беа идентификувани во евиденцијата за плати на армијата на терористичкиот калифат.

Иако Азиз му кажал на судијата дека не ја примил исплатата од ИСИС бидејќи не му била потребна, сметководствените табели откриваат дека семејството, имено трите деца на Азиз, исто така добивале надоместок кога осудениот терорист ја примал исплатата. Имињата на неговата сопруга и деца и датумите на раѓање на вторите биле идентични за двајцата Азизи. Азиз, исто така, открил за време на судењето дека бил киднапиран, застрелан и ранет од шиити, Курди и милиција на Хезболах - сите тројца се бореле против ИСИС.

Иако за време на судењето се чинеше дека доказите против џихадистичкиот терорист доаѓаат само од САД, Евроџаст сега вели дека контактирал со Ирачаните и им испратил упатства за претстојното барање за судска помош, а дури подоцна всушност го поднел барањето: „Ова им овозможило на ирачките власти да се подготват за тоа и да го забрзаат неговото извршување“.

Информациите стигнале до Словенија дури и пред да биде изречена пресудата.

Постапката се брза поради притворот, кој истече за време на судењето на Азиз: „Без брзата соработка и дополнителните информации добиени од Ирак, обвинетиот требаше да биде ослободен од притвор“, предупредува Евроџаст, предупредувајќи на потребата од соработка со властите на Блискиот Исток, кои сега помагаат во гонењето на членовите на ИСИС во Словенија и низ целиот свет.

Сенатот го осуди 43-годишниот Азиз на пет години затвор; според моментално достапните информации, пресудата сè уште не е конечна; но им испрати порака на бегалците борци на Исламска држава дека, барем во Словенија, тие сигурно не се безбедни од рацете на правдата.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Гробари се натпреваруваа на гробишта во градот Њиреѓхаза за да видат кој најбрзо ќе ископа гроб.

Натпреварувањето го организира Унгарското здружение на управители и одржувачи на гробишта, а целта на настанот е да ја доближи работата на гробарот до јавноста, но и да ги сруши одредени табуа поврзани со оваа професија.

Оваа година учествуваа 38 натпреварувачи, или 19 пара. Секој пар требаше да ископа гроб долг два метри, широк 80 сантиметри и длабок 1,6 метри. Победникот се одлучуваше врз основа на времето - колку побрзо се ископа гробот, толку подобар резултат.

Најголем предизвик за натпреварувачите оваа година беше тврдата земја, што е последица на сувото и многу жешко лето.

Најуспешни беа Роберт Наѓ и Ласло Киш. Двајцата ги ископаа пропишаните димензии на гробот за еден час и 21 минута, објавува Index.hu.

„Најважна работа овде е брзината, а не убавината. Сепак, кога копате гроб за погреб, мора внимателно да ги земете предвид сите димензии и да се осигурате дека гробот е правилно и уредно обликуван“, изјави Наги за Index.hu.

Тие добија 200.000 унгарски форинти, или околу 550 евра, за нивната победа.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Законот ги забранува „традиционалните муслимански прекривки за глава“, како што се хиџабот или бурката, во државните и приватните училишта низ целата земја.

Министерката за интеграција Клаудија Бауер, од конзервативната Австриска народна партија (ÖVP), вели дека шамијата е „симбол на угнетување и средство за контрола на девојчињата од рана возраст“.

Но, критичарите велат дека новиот закон ги поттикнува антимуслиманските чувства во земјата и може да биде неуставен.

Законот го воведе коалиција предводена од конзервативците од три центристички партии - ÖVP, Социјалдемократската партија на Австрија (SPÖ) и либералната Неос. Тие велат дека законот претставува „јасна посветеност на родовата еднаквост“ и има за цел да ги заштити правата на младите девојчиња.

Карла Амина Багаџати од официјалната Исламска заедница на Австрија (IGGÖ) изјави за Би-Би-Си дека организацијата „силно се спротивставува на забраната“.

„Веруваме дека тоа неоправдано го ограничува фундаменталното право на слобода на вероисповед и непропорционално ги погодува муслиманските девојчиња. Наместо да ги заштити децата, законот издвојува една специфична религиозна практика и ризикува да ги исклучи токму децата што наводно треба да ги поддржи“, рече таа.

IGGÖ изјави дека ќе поддржи правни дејствија од страна на девојчињата и нивните семејства „кои веруваат дека нивните фундаментални права се кршат“ и кои сакаат да ги изнесат своите случаи пред Уставниот суд на Австрија.

Во 2020 година, судот ја поништи претходната забрана за шамии во основните училишта, пресудувајќи дека тоа е спротивно на австрискиот принцип на верска неутралност.

Од наставниците се очекува да ја спроведат новата забрана ако забележат дете кое носи шамија, преку спроведување серија интервјуа со ученичката и нејзините законски старатели.

Во случај на повторени прекршувања, службите за заштита на децата ќе бидат известени, а како последно средство, старателите би можеле да бидат казнети до 800 евра.

Некои наставници изразија загриженост дека ќе мора да ја спроведат забраната.

Сиги Маурер од Зелената партија го обвини министерот за образование Кристоф Видеркер од либералната Неос за „создавање нови конфликти и нивно префрлање врз наставниците“.

Таа рече дека наставниците „веќе се под огромен притисок“ и дека Видеркер сака да им „наметне улога на полицајци, покрај нивните други должности“.

Опозициската крајно десничарска Партија на слободата на Австрија (ФПО) верува дека сегашната забрана не е доволно строга. Таа повикува на целосна забрана за шамии и маски за лице во училиштата, и за учениците и за наставниците.

Рикарда Бергер од ФПО рече дека „политичкиот ислам нема место во Австрија, а сигурно не во нашите училишта“.

Австрискиот канцелар Кристијан Штокер, лидер на ÖVP, неодамна повика на уставна забрана за политичкиот ислам, велејќи за австрискиот јавен радиодифузен сервис ORF дека „не сака да живее во исламска држава“.

Франција има забрана за сите видливи религиозни симболи, вклучувајќи шамии, турбани и еврејски капи, во училиштата повеќе од 20 години.

Австрискиот закон се разликува од францускиот закон по тоа што конкретно ги таргетира шамиите што ги носат муслиманките.

Австрија, како и неколку други европски земји, вклучувајќи ги Франција, Белгија и Данска, го забранува носењето превези што го покриваат целото лице (никаб или бурка) на јавни места.

Багати рече дека IGGÖ е загрижен за „загрижувачкиот тренд низ Европа“ во кој сложените социјални предизвици се сведуваат на симболични мерки насочени кон малцинските групи.

„Ваквите пристапи може да привлечат политичко внимание, но ретко ги решаваат основните проблеми“, рече таа.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.