Секое навраќање во Битола не е само навраќање кон традицијата, туку кон нишката која оттука непрекинато подолжува. Вечрашната свеченост започна со музички перформанс под диригентската палка на Џијан Емин и настап на BitVox.

-Пред повеќе од 100 години кога за прв пат се појави камерата се родила и желбата да се снима животот. Се со една цел-да се сочуваат спомените. Тоа до ден денес не тера да го снимаме она пред нас, на љубов, на споделување на емоција... Сите вие вечерва овде учествувате директно во градење, чување и негување на оваа традиција, на овој Фестивал на која ткаеме љубов, ткаеме нешто убаво со кое сите сме горди. Ткаеме филмови и ткаеме уникатен фестивал. Никогаш нема да престанеме да ткаеме убави работи. Да живее нашиот фестивал „Браќа Манаки“, рече вечерва директорот на фестивалот Димитрија Доксевски посакувајќи им добредојде на присутните.

Претседателката на ДФРМ, Марија Димитрова ја додели наградата „Голема ѕвезда на македонскиот филм“ на годинешниот лауреат, актерот Петар Арсовски.

-Друштвото на филмски работници останува да биде темел на македонскиот филм и дел од неговото создавање и промоција. Доказ за тоа е токму тоа што на ова отворање ќе се прикаже македонски филм, а исто така и на затворањето на фестивалот ќе се прикаже македонски филм, а режисерите на двата филма се членови на ДФРМ. Тоа што фестивалот „Браќа Манаки“ го носи кремот на филмската кинематографија, овде, во Битола, ни овозможува, нам, на филмските работници непосредни средби и дружење со светските кинематографери, истакна Димитрова која се заблагодари на Агецијата за филм, на Општина Битола и на сите останати кои помагаат македонските филмови да станат реалност.

Арсовски посочи дека ова е признание од луѓето со кои повеќе од 50 години „војувам“ пред филмската камера и сме поминале заедно и сито и решето.

-Му благодарам на ДФРМ за наградата и им благодарам на сите кои издржаа со мене 55 години да создаваме македонската кинематографија, рече Арсовски.

Јануш Камински добитникот на Златна камера 300 за животно дело во 2020 година, годинава, шест години подоцна, допатува во Битола и ја поздрави вечерва публиката во салата на Центарот за култура.

-Оваа награде веќе стои кај мене дома заедно со останатите награди кои сум ги добил. Прекрасна рачна изработка и многу сум среќен и ви благодарам прекрасни луѓе, рече Камински и истакна дека многу му се допаднала музичка точка на почетокот на свеченоста.

Директорот Доксевски, пак, пренесе изјава од Благоја Куновски Доре, кој беше директор на ИФФК „Браќа Манаки“ кога Камински ја доби Златната камера 300 за животно дело, кој рекол дека денешното качување на сцената на Камински е заокружување на влезот во великаните на „Браќа Манаки“.

Џеф Кроненвет е оваа година добитник на наградата Специјална Златна камера 300 за особен придонес во светската уметност.

-Фестивалот „Браќа Манаки“ има посебно место во филмскиот свет бидејќи ја слави работата на кинематограферите, на луѓето зад камерата. Тој ја претставува работата на следната генерација кинематографер. Младите кинематографери имаат потреба од ваков фестивал, место каде ќе можат да креираат контакти, пријателства, размена на искуства... Кога бев млад учев од моите постари колеги гледајќи ги нивите филмови, се надевам дека сега јас возвраќам со тоа што им помагам на помладите колеги. Фестивалот „Браќа Манаки“ ја одржува оваа традиција жива и ги поврзува генерациите во време кога технологијата ги менува начините на работа, рече Кроненвет и се заблагодари за топлиот прием.

Наградата на Кроненвет му ја врачи градоначалникот на Битола, Тони Коњановски.

-Фестивалот „Браќа Манаки“, не е само културен настан на Битола со интернационален карактер. Тој е дел од нашиот идентитет, традиција, наследство и живо сведоштво за првите сниматели на Балканот, кои со своите кадри започнаа да ја ткаат филмската историја на овие простори.

Како градоначалник на Битола, а пред се како битолчанец, посебно сум горд што нашиот град е дом на фестивал кој речиси пет децении гради културни мостови, поврзува филмски автори од различни меридијани и го носи името на Битола надвор од границите на нашата земја, рече Коњановски.

Дан Лаустсен е добитник на Специјалната Златна камера 300 за животно дело.

-Во 1969 година ја купив првата камера, подоцна патував низ светот целиот мој живот и мислам дека оваа уметност која ја правиме снимајќи филмови е мошне респектабилна, рече Лаустсен.

Наградата за животно дело на лауреатот му ја врачи Претседателката, Гордана Сиљановска Давкова.

-„Браќа Манаки“ одамна не е само фестивал, тоа е културна институција со препознатлив меѓународен авторитет, докажен културен идентитет и долг духовен емоционален мост што ја поврзува македонската и балканската кинематографија со светската, истакна претседателката Гордана Силјановска Давкова, програслувајќи го фестивалот за отворен.

Како покровител на ИФФК „Браќа Манаки“, Силјановска Давкова посочи дека е горда што годинава во официјална конкуренција има два македонски филма и пред аудиториумот на Дан Лаустсен му ја додели наградата Златка „Камера 300“ за животно дело.

-Треба да сме горди што меѓу 12-те филмови во конкуренција се најдоа и два македонски филма со кои ќе се отвори и затвори 47 издание на ИФФК „Браќа Манаки“. Во овој чин јас препознавам признание и импулс за македонскиот филм. И на ова издание на ИФФК „Браќа Манаки“ ќе ја потврдиме посветеноста кон уметноста, културата и творештвото како возвишени облици на човечка духовна слобода, впрочем „Браќа Манаки“ одамна не е само фестивал, тоа е културна институција со препознатлив меѓународен авторитет, докажен културен идентитет и долг духовен емоционален мост што ја поврзува македонската и балканската кинематографија со светската, истакна меѓудругото претседателката Силјановска Давкова.

Во следните денови ќе бидат прикажани 84 филмови, а Битола ќе пречека 1.000 автори, професионалци и гости од целиот свет.

На вечерашната свеченост беше доделена наградата на „Сумолајт“ која е доделува за тандем од кинематографер и негов гафер. Годинава добитници се: Мајкл Снајмен и Михалаче Флорин.

-Ако некој ми кажеше дека некогаш ќе стојам на оваа сцена и ќе ја примам оваа награда ќе му речев дека се шегува. Благодарам „Браќа Манаки“, благодарам „Сумолајт“ , благодарам Мајкл Снајмен, рече Флорин заблагодарувајќи се за признанието.

Снајмен рече дека е благодарен и горд што стои вечерва заедно со Флорин на сцената и се заблагодари на фестивалот „Браќа Манаки“ што го наградува ваквото партнерство.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Несреќата се случила во местото Штитарицка Ријека, на магистралниот пат меѓу Мојковац и Колашин во Црна Гора.

Според првичните информации од теренот, полицијата претпоставува дека карпа се одронила од страната на патот и паднала врз автобусот.

Автобусот превезувал ученици кои биле на екскурзија, а несреќата се случила околу 20:45 часот, на приближно три километри од Мојковац во правец кон Колашин.

Во болница биле пренесени четири деца и возачот на автобусот. Според првичните проценки, повредите најверојатно се полесни, но сите повредени биле упатени на лекарски преглед.

Од болницата во Бијело Поље било потврдено дека четири лица итно биле пренесени во оваа здравствена установа. На местото на несреќата биле испратени и сите расположливи екипи на Итната медицинска помош од Бијело Поље и Мојковац.

Во тек е евакуација на патниците од автобусот, додека надлежните служби работат на расчистување и обезбедување на теренот.

Полицијата продолжува со проверка на околностите под кои дошло до несреќата и треба да утврди како точно дошло до одронот и ударот врз автобусот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова, во својство на покровителка, го прогласи за отворено 47. издание на Интернационалниот фестивал на филмска камера „Браќа Манаки“ и ја врачи наградата „Златна камера 300“ на годинашниот лауреат, данскиот кинематографер, Дан Лаустсен.

Во своето обраќање, таа посочи дека „Браќа Манаки“ одамна не е само фестивал, туку и културна институција со препознатлив меѓународен авторитет, докажан културен идентитет и долг, духовен и емоционален мост што ја поврзува македонската и балканската кинематографија со светската.

За неа, особено значајно е што меѓу 12-те кинематографери чии филмови се во официјалната селекција се најдоа и два македонски филма, со кои ќе се отворат и затворат 47. издание на Фестивалот, што претставува признание и импулс за македонскиот филм.

Таа укажа дека камерата не е само техничко средство за создавање филмска слика, туку и моќен естетски инструмент и сведок на времето, кој не само што го регистрира и прикажува светот, туку му дава значење и ни овозможува да го разбереме.

Според претседателката, овогодишното мото на Фестивалот „Ткајачи на филм“ е исклучително силна метафора, оти филмот се ткае од светлина и сенка, од боја и движење, од звук и тишина, од вулкански емоции, оригинални идеи и моќни визии, од минатото, сегашноста и иднината, од традицијата и иновацијата, од искуството на големите мајстори и храброста на новите генерации.

„Од пионерскиот подвиг на Јанаки и Милтон Манаки, до современите врвни достигнувања на светската кинематографија, оваа фестивалска приказна се ткае и ткае како драгоцено културно наследство на филмскиот разбој“, рече таа.

Сиљановска-Давкова нагласи дека наша должност е да го поддржиме, сочуваме и продолжиме ова драгоцено наследство, создавајќи услови новите генерации уметници слободно да творат, експериментираат, поставуваат смели прашања и храбро да ги поместуваат хоризонтите на можностите.

Таа потсети дека, и покрај молскавичните промени, дигиталната поплава и модерните визуелни технологии, човекот и неговата емоција остануваат најважните ткајачи на филмските приказни, како што бабите се највештите ткајачки на килими и шехерезади.

„Нека Теона, Тамара, Дина, Косара и Марија поттикнат други авторски таленти и гласови во филмската ткајачка фабрика, нека искуството и мудроста се сретнат со младоста и непослушноста, нека блесне светлата страна на Балканот, Европа и светот и нека помогне во протерувањето на темната!“, порача претседателката.

Во продолжение е интегралното обраќање на претседателката Сиљановска-Давкова:

Почитувани кинематографери,

почитувани организатори,

почитувани гости,

почитувани ткајачи на филмови,

драги Манакиевци,

Присуството на Манаки во Битола, пред сѐ, е чест и привилегија, но и специфичен естетски и интелектуален предизвик. Споделувањето филмски искуства и водењето уметнички дијалог со светски познатите кинематографери, волшебници за и зад камерата, е недовршена книга на засега исткаени 46 приказни, чуени и видени во Битола, градот на татковците на кинематографското ткаење, првите балкански филмски сниматели, браќата Јанаки и Милтон Манаки.

Битола е позната по жедта за култура, а фестивалот стана неопходна духовна храна за битолчани. Градот под Пелистер живее за фестивалот, но и фестивалот живее во и со градот. По битолските сокаци, коишто браќата Манаки ги овековечија на филмската лента, доаѓаат филмаџии од целиот свет да ги презентираат своите дела и да се инспирираат од делата на другите. Да ве потсетам на зборовите на големиот Бергман: „Нема уметност што поминува низ нашата совест на начин на којшто тоа го прави филмот, допирајќи ги директно нашите емоции, длабоко во темните простори на нашата душа. А, темнината има автор и тој доаѓа во Битола“. Луцидна мисла, посветена на светски познатиот кинематографер Џеф Кроненвет кој, покрај Ден Лаустсен важи за главна ѕвезда на фестивалот. Не помалку значајни се и 12. кинематографери на филмовите во официјалната селекција. А, меѓу нив, за што особено треба да бидеме горди, се најдоа два македонски филма со кои ќе се отвори и затвори 47. издание на Фестивалот. Во овој чин препознавам признание, но и импулс за македонскиот филм.

Драги пријатели,

И на ова издание на Интернационалниот фестивал на филмска камера „Браќа Манаки“, ќе ја потврдиме посветеноста кон уметноста, културата и творештвото како возвишени облици на човечката духовна слобода. Впрочем, „Браќа Манаки“ одамна не е само фестивал. Тој е културна институција со препознатлив меѓународен авторитет, докажан културен идентитет и долг, духовен и емоционален мост што ја поврзува македонската и балканска кинематографија со светската. Во раскошната ткаенина е вградена една исклучително важна кинематографска вистина: камерата не е само техничко средство за создавање филмска слика, туку клучен сведок и моќен естетски инструмент. Не само што го регистрира времето, туку, истовремено му дава значење. Не само што го покажува светот, туку ни овозможува да го протолкуваме и разбереме. Токму во тоа е големината на кинематограферите и на нивната уметност. Тие ја претвораат светлината во приказна, просторот во атмосфера, мигот во меморија, а човечкиот поглед во универзален јазик. Во таа смисла, овогодишното мото на фестивалот, „Ткајачи на филм“, е исклучително силна метафора. Вистина е дека филмот се ткае од светлина и сенка, од боја и движење, од звук и тишина, од вулкански емоции, од оригинални идеи, од визии. Се ткае во сегашноста, но и од минатото и од иднината, од традицијата и од иновацијата, од искуството на големите мајстори и од храброста на новите генерации. Токму вакво ткаење е историјата на „Браќа Манаки“. Од пионерскиот подвиг на Јанаки и Милтон Манаки, до современите врвни достигнувања на светската кинематографија, оваа фестивалска приказна се ткае и ткае како драгоцено културно наследство на филмскиот разбој. Наша должност е да ја поддржиме, сочуваме и да ја продолжиме. Должни сме да создадеме услови новите генерации уметници да творат, да експериментираат, да поставуваат смели прашања и да го поместуваат хоризонтот на можностите.

Во време на молскавични промени, дигитална поплава и модерни визуелни технологии, пред кинематографијата се отвораат незамисливи можности и предизвици. Но, чинам дека, колку и да се менуваат технологиите, останува темелното и суштинско сознание дека човекот и неговата емоција се најважните ткајачи на филмските приказни, како што бабите се најдобрите ткајачки на килими и шехерезади.

Нека нишката што ја започнаа браќата Манаки продолжи да се ткае и ткае, со знаење, вештина, храброст и вечна љубов кон уметноста.

Нека Теона, Тамара, Дина, Косара и Марија поттикнат други авторски таленти и гласови во филмската ткајачка фабрика, нека искуството и мудроста се сретнат со младоста и непослушноста, нека блесне светлата страна на Балканот, Европа и светот и нека помогне во протерувањето на темната!

Со особена чест и задоволство, дозволете ми да го прогласам за отворено 47. издание на Интернационалниот фестивал на филмска камера „Браќа Манаки“ и да ве препуштам на ткајачите!

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.