Се чини дека излегувањето стана значителен трошок во време кога одењето на вечера купувањето облека за средба или пристапот до подобрите опции на апликациите за запознавање чини стотици евра. Кафе на првата средба и запознавање преку пријател не чини речиси ништо. Всушност, излегувањето, заљубувањето и одржувањето на врската не се скапи. Зошто тогаш воопшто постои очекување дека треба да бидат?

Цената на романтиката

На социјалните мрежи често се промовира романтична верзија која сама по себе носи бројни трошоци, чанта „луј витон“, одмор на Малдиви во бунгалов над вода, шише „дом перињон“... Тоа се ретки привилегии поради кои се чувствуваме одлично, сè додека не ја провериме банкарската сметка.

Ако пронајдете некој што ви се допаѓа, трошоците може значително да се зголемат особено поради очекувањата врзани за местата на излегување, начинот на поминување на времето и впечатокот што сакате да го оставите. Па, потрагата за партнер сè почесто се поврзува со потрошувачка и одреден стил на живот.

Машки и женски трошоци

Од мажите најчесто се очекува да обезбедат финансиска поддршка во врската, но тоа не значи дека и жените не го чувствуваат финансискиот притисок на модерното излегување, се наметнува притисокот да се има средени нокти, фризура, веѓи, шминка, нова комбинација на облека, депилација. Ако жената води сметка за безбедноста, тука се и трошоците за превоз.

Како реагираат младите генерации

Како човек да размислува за трошоците во една врска ако едвај ги покрива трошоците за храна и гориво? Одговорот е едноставен – никако.

За младите генерации, зголемените животни трошоци го менуваат начинот на кој ѝ пристапуваат на романсата. Едно неодамнешно истражување покажало дека животните трошоци влијаеле на навиките за излегување кај 84% од припадниците од генерацијата Z и милениумците.

17% од нив позајмувале пари или се задолжувале за да продолжат со излегувањето, додека 11% сосема се откажале од излегување бидејќи не можеле да си дозволат. Излегувањето, на некој начин, стана луксуз што не може да си го дозволи секој.

Постои ли решение?

Решението е едноставно - да не се избираат скапи активности, да се користат бесплатни апликации и да се отиде во обичен поволен ресторан или кафуле.

Но, во пракса тоа не е така едноставно. И wellness индустријата стана уште еден луксузен аспект од секојдневието. Секако би можеле да бидете совршено здрави и со домашна кујна и членарина за вежбање од 25 евра месечно. Но кога постојано нè бомбардираат со протеински производи, елитни фитнес центри и маски за терапија со црвено светло, во име на здравјето, почнувате да мислите дека заостанувате ако не користите картичка. Истото се случува и во љубовниот живот.

За жал, вистинското решение бара повеќе од отфрлање на трендовите. Потребно е отфрлање на нереалните финансиски стандарди и свртување кон суштината на поврзаноста. Кога би се запрашале зошто имаме одредени очекувања во однос на трошоците на излегувањето, би можеле да почнеме да се ослободуваме од нив.

Не станува збор за тоа дека жените би требало да ги снижат стандардите во врските. Во расправиите за финансиските очекувања, често се занемарува фактот дека жените се во понеповолна финансиска положба. Сепак, важно е да се задржат реалните очекувања.

Социјалните мрежи создаваат слика во која платените патувања и финансирањето на одреден животен стил станаа стандарден дел од врската; таквите очекувања не мора нужно да ја одразуваат реалноста, ниту пак треба да служат како норма за сите.

Генерацијата Z често се опишува како „најосамената генерација“. Иако бројни општествени фактори придонесуваат за тоа, ставовите на генерацијата кон состанувањето секако се дел од проблемот. Без вистински промени во начинот на кој пристапуваме кон состанувањето – и без заедничко разбирање дека љубовта не треба да се третира како луксуз – тешко е да се замисли дека идните генерации ќе бидат помалку осамени.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Според нејзините следбеници, едно од „предвидувањата“ се однесува на настан што, како што се тврди, би можел да се случи уште следниот месец и „фундаментално да го промени погледот на човештвото за животот во вселената“.

„Тие доаѓаат од планета наречена Вамфим“

Се вели дека Баба Ванѓа „предвидела“ дека човештвото „ќе воспостави контакт со вонземска форма на живот за прв пат“ во ноември 2026 година, кога „огромно вселенско летало треба да влезе во атмосферата на Земјата“.

Сепак, нема документиран извор за ова тврдење што би потврдил дека Баба Ванѓа всушност изговорила такви зборови, објавува Дејли Стар.

Според истите тврдења, Баба Ванѓа исто така „предвидела“ дека за 200 години луѓето ќе воспостават контакт со „браќа по ум“ или „суштества со сличен ум од други светови“.

Следбениците на Баба Ванѓа исто така тврдат дека таа опишала „вонземјани облечени во проѕирни облеки што треперат како рибји крлушки“, кои „доаѓаат од планета наречена Вамфим“.

Според овие толкувања, таквите суштества се подготвуваат за „голем настан“ што треба да го снајде човештвото. Сепак, дури и овие детали не можат да се утврдат со сигурност дека претставуваат автентични, првично снимени зборови на Баба Ванѓа.

Според други „предвидувања“ пренесени од нејзините следбеници, „крајот на светот ќе се случи во 5079 година“. Патот до тој далечен датум, според оваа серија тврдења, треба да биде обележан со настани што звучат како комбинација од научна фантастика и футуристички шпекулации.

Таа не оставила записи за своите „предвидувања“

Првата значајна навестување наводно би се појавила во 2125 година, кога експертите во Унгарија би добиле „сигнали од длабоката вселена“. Пет години подоцна, во 2130 година, вонземјаните, според истите тврдења, „ќе им помогнат на луѓето да го совладаат животот под вода“.

Ако им се верува на толкувањата што циркулираат меѓу обожавателите на Баба Ванѓа, човештвото би направило „застрашувачко откритие“ во 2221 година, чија природа не е јасно објаснета во достапните извештаи. Потоа, во 2288 година, би започнало „патувањето низ времето“.

Според наводите пренесени во приказните за пророчкото наследство на Баба Ванѓа, до 4302 година, „нови градови“ би растеле низ целата планета, по војна која, според овие тврдења, претходно би го „означила почетокот на тој век“.

Во истиот период, наводно би се појавила и нова, „голема религија“. Се вели дека нејзините религиозни водачи би „го поттикнале развојот на науката и технологијата“, додека научниците би откриле „универзални механизми зад сите болести“.

За потсетување, Баба Ванѓа не оставила записи за нејзините „предвидувања“. Тврдењата за нејзините визии најчесто доаѓаат од роднини и следбеници кои, според достапните извори, ги снимиле и протолкувале по нејзината смрт.

Затоа, некои критичари се прашуваат дали нејзините зборови подоцна биле правилно пренесени и протолкувани.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Меѓутоа, наместо средбата за која сонувал, го пречекало болно сознание - жената во која се заљубил преку интернет всушност била креација на вештачка интелигенција (ВИ).

„Надеж за нов почеток“

Едимар Роча Мартинс (49) верувал дека ја пронашол љубовта гледајќи видеа од атрактивна русокоса која „му ветил нов живот на нејзината фарма“. Таа се претставила како Џесика Оливеира, а била позната и како Џесика Фазендеира.

Во видеата што ги објавила, таа го прикажала руралниот начин на живот и ги поканила мажите да дојдат и да живеат со неа, објавува „Дејли Стар“.

Нејзиниот профил на социјалните мрежи привлече повеќе од 300.000 следбеници. Странските медиуми објавуваат дека Џесика наводно „му ветил на Едимар дека ќе му ги плати патните трошоци и ќе го поддржи финансиски кога ќе бидат заедно“.

За маж кој минувал низ тежок период во својот живот, таквото ветување претставувало „надеж за нов почеток“. По смртта на неговата мајка, Едимар, како што рече, се чувствувал сè повеќе осамен и сакал да најде некој со кого би можел да го сподели животот.

„Дојдов во потрага по среќа“, рече тој, објаснувајќи дека се надева дека ќе најде блискост и другарство по тежок период.

Lonely bricklayer mourning his mother's death travels 1,300 miles to meet his dream woman only to discover she is an AI bot https://t.co/Q4t3XYr7Ww

— Daily Mail (@DailyMail) October 14, 2026

„Се чувствував измамен.“

Верувајќи дека на неговата дестинација го чека жена со која ќе започне „нов живот“, Едимар тргнал со автобус од Императриз, град во северен Бразил, во петок, 9 октомври. По повеќе од 36 часа патување, во недела, 11 октомври, тој пристигнал во Бело Хоризонте, оддалечен околу 2.100 километри по пат.

Едимар почнал да ја обиколува областа, покажувајќи им на луѓето фотографии од жената што сакал да ја најде и прашувајќи дали некој ја препознава. Никој не знаел која е таа. Набрзо ја открил вистината што му ги уништила надежите - жената на снимката не постоела, а видеата што ги гледал биле генерирани со помош на вештачка интелигенција.

„Веќе ја обиколував областа со неколку фотографии, им ги покажував на луѓето и ги прашував дали ја познаваат оваа личност. Сите рекоа не, па се чувствував измамен“, рече Едимар.

Тој не криеше дека осаменоста играла голема улога во тоа да поверува дека неговата врска со жената од интернет е вистинска.

„Понекогаш осаменоста дома завршува предизвикувајќи многу проблеми во животот на една личност“, рече тој.

Жената што ја сметал за своја идна партнерка наводно „му ветила заеднички живот на фарма“.

„Ќе живееш со мене тука на фармата“, му рекла таа, според неговото сведочење.

„Кога ќе се вратам...“

Верувајќи во овие ветувања, Едимар ги потрошил парите што ги заштедил долго време. Кога сфатил дека е измамен, му останало многу малку за да го продолжи своето патување и да ги задоволи своите секојдневни потреби.

Наоѓајќи се во тешка ситуација во Бело Хоризонте, Едимар се обратил до градската служба за поддршка на мигранти. Таму добил храна, можност да се истушира ​​и совети за тоа како да препознава онлајн измами.

Надлежните служби му помогнаа и да обезбеди автобуска карта за да може да го напушти градот.

Во вторник, на 13 октомври, тој тргна, но наместо да се врати во Императриз, реши да оди во државата Токантинс, каде што е роден.

Иако не ја исклучи можноста еден ден да се врати во Бело Хоризонте, тој нагласи дека сè ќе биде поинаку тогаш.

„Кога ќе се вратам, ќе биде на поинаков начин“, рече тој.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.