Неговата сопруга, Силви Јасмин, тврди дека мажот физички и психички го злоставувал семејството секојдневно, опишувајќи го како „многу насилен“, објави локалната полиција, пишува Би-Би-Си.

Бегството на синот довело до спасување

Еден од нивните синови успеал да избега и да контактира со полицијата, што довело до рација во нивниот дом во Бари, оддалечен град во планинската покраина Кибер Пахтунхва. Таму, полицијата ги пронашла Јасмина и нејзините пет деца во тесна и „екстремно запуштена соба“, со модринки по целото тело.

Јасмина и нејзините деца биле префрлени во безбедна куќа за жени во Пешавар. Според полицијата, тие планираат да се вратат во Франција.

Живот во заробеништво

Според 54-годишната Јасмина, нејзиниот сопруг „виртуелно го затворил“ семејството откако се преселиле во Пакистан од Австралија во 2014 година. Властите не го објавија идентитетот на сопругот на Јасмин, пакистански државјанин за кој велат дека „нелегално престојувал“ во Австралија кога се запознале.

„Според жената, не ѝ било дозволено да види никого, нивните две постари деца го напуштиле училиштето, додека трите помлади деца се родени во Пакистан и никогаш не биле запишани на училиште“, изјавил висок полициски службеник за BBC Urdu.

„Мојата иднина е уништена“

Двојката се венчала во 2003 година и живеела во Австралија до 2014 година, кога се преселиле во Пакистан со своите две постари деца. Јасмина тврди дека оттогаш немала никаков контакт со надворешниот свет.

„Бевме лишени од нашата слобода, мојот сопруг не се грижеше за нас како што треба како сопруг и татко на моите деца. Нè тепаше и ни го правеше животот мизерен секој ден“, напиша Јасмина во изјава до полицијата, делови од кои беа објавени од локалните медиуми.

„Чувствував дека мојата иднина е веќе уништена, а и иднината на децата ќе биде уништена.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Аналитичарите кои ги проучувале снимките привремено го идентификувале системот како LRAD 1950XL-RT, произведен од калифорниската компанија за одбранбена технологија Genasys.

Фотографиите претставуваат прва снимена употреба на систем за акустична комуникација со долг дострел од страна на украинските специјални оперативни сили за време на обука, иако сè уште не е познато дали опремата е користена во вистински борбени операции, објавува Defense Blog.

LRAD 1950XL-RT, што е кратенка за акустичен уред со долг дострел, е најголемиот и најмоќниот систем за акустична предупредување во производната линија на Genasys.

Дизајниран е да пренесува јасно разбирливи гласовни команди и предупредувачки тонови на растојанија до 5.000 метри во идеални услови или до 1.600 метри во средини со позадинска бучава од 88 децибели, што е приближно нивото на бучава на тежок дизел камион на блиску.

Главната единица на системот има димензии од 91 x 99 x 31 сантиметар, тежи 43,1 килограм и произведува максимално ниво на врвен звучен притисок од 160 децибели на растојание од еден метар, вредност далеку над прагот на моментална болка за незаштитен човечки слух.

Системот го насочува звукот во тесен зрак од плус или минус 15 степени на фреквенција од 1 килохерц, концентрирајќи ја акустичната енергија наместо да ја емитува во сите правци. Ова им овозможува на операторите да се справат со специфични цели или области без да ја изложуваат околната област на прекумерна бучава.

Варијантата 1950XL-RT што се гледа на фотографиите за обука, доколку е правилно идентификувана, има вграден Ethernet интерфејс што овозможува локална и далечинска контрола. Ова значи дека системот може да се контролира од заштитена област во возилото, без потреба персоналот да се изложува на опасност со рачно ракување со уредот.

Електронскиот модул е ​​сместен во посебно водоотпорно куќиште со димензии 23 x 56 x 38 сантиметри (9 x 22 x 15 инчи), а целиот систем е дизајниран во согласност со воениот стандард „MIL-STD-810H“, спецификација на американската војска што опфаќа работа во екстремни услови на животната средина.

Ukraine's special forces are training with a device that can project a voice command clearly over 3 miles — or emit a tone loud enough to cause instant pain. https://t.co/y8pY1kkqHo

— The Defence Blog (@Defence_blog) June 22, 2026

Системот е тестиран да работи на температури од минус 33 до плус 60 степени Целзиусови, како и во услови на силен дожд, солена магла, удари, вибрации и оптоварувања карактеристични за употреба на воени возила и бродови. Затоа, е погоден за употреба на терен на возила во широк спектар на услови со кои се соочуваат украинските сили на бојното поле.

Украинските сили за специјални операции, познати по нивната украинска кратенка SSO и основани како независна воена гранка во јануари 2016 година, се задолжени за неконвенционално војување, длабинско извидување, директно дејствување зад непријателските линии и операции на влијание.

Според уредничкиот текст за украинските сили за специјални операции објавен во „Joint Force Quarterly“, командата работи како дел од поширок меѓуминистерски екосистем за специјални операции што вклучува единици под Безбедносната служба, Националната полиција и Граничната стража, со координација честопати заснована на лични односи, а не на централизирани командни структури.

SSO спроведе операции кои се движат од саботажи на руска територија до таргетирање системи со висока вредност, а појавата на акустичен систем монтиран на возило во обуката на SSO сугерира дека единицата истражува некинетички способности кои се под прагот на смртоносна сила.

Акустични пејџери монтирани на возила во други војски се користеле на контролни пунктови и блокади на патиштата за да се издадат команди за запирање на возилата што се приближуваат на растојанија што овозможуваат одговор на смртоносна сила ако командите се игнорираат, ескалација на примената на сила што документацијата за производот Genasys конкретно ја опишува.

Способноста на системот да емитува јасни гласовни команди на кој било јазик на растојанија до 1.600 метри под реални услови на оперативна бучава, исто така, би можела да поддржи психолошки операции, мисии со звучници насочени кон поттикнување предавање или намалување на кохезијата на непријателот, функција што единиците за специјални операции историски ја извршувале користејќи помалку способни системи за јавно обраќање монтирани на возила.

Трета опција е обезбедување граници или контролни пунктови во областите контролирани од Украина, мисии што SSO и придружните сили ги извршуваат покрај нивните конвенционални задачи за специјални операции.

Она што ниту една од овие апликации не го бара е врвната моќност од 160 децибели на системот 1950XL-RT. Врвната акустична моќност на системот, ако е насочена кон персонал од блиску, создава услови што можат да предизвикаат моментална акустична болка и, со продолжена изложеност, оштетување на слухот.

Genasis експлицитно ја продава производната линија LRAD како средство за комуникација и ескалација на силата, а не како оружје со насочена енергија, а документацијата на компанијата постојано ја наведува можноста за тон на одвраќање како средство за поттикнување усогласеност на растојание пред да станат потребни помоќни опции.

Оваа разлика е важна бидејќи системите LRAD генерираа правни контроверзии во други контексти, вклучително и повеќекратни тужби во Соединетите Држави по нивната употреба против цивилни демонстранти, каде што изложеноста на тонови на одвраќање од блиску предизвика документирано оштетување на слухот.

Производната линија LRAD првично беше замислена како директен одговор на бомбардирањето на USS Cole во пристаништето Аден, Јемен, во октомври 2000 година, кога мал брод натоварен со експлозив се приближи до разорувачот со водени ракети и детонираше, при што загинаа 17 морнари.

Нападот откри празнина во заштитата на поморските сили: потребата од начин недвосмислено да се соопштат предупредувања до бродовите што се приближуваат на растојанија доволно големи за да се овозможи одговор доколку предупредувањата бидат игнорирани, без веднаш да се прибегне кон боева муниција.

Американската технолошка корпорација, претходникот на она што сега е Genasys, го воведе првиот LRAD во 2002 година за поморски апликации, а технологијата оттогаш се прошири на копнени возила, фиксни инсталации, хеликоптери и органи за спроведување на законот, при што Genasys сега известува за покриеност на повеќе од 155 милиони луѓе во сите 50 американски држави и повеќе од 100 земји.

Акустичните уреди можат да бидат многу опасни ако се користат како оружје. Како што наведуваат предупредувањата, човечкото уво обично може да издржи ниво на звучен притисок од 120 dB пред да доживее болка. Акустичните уреди можат да произведат акустична енергија од 160 dB и повеќе. Секое ниво на звучен притисок над 90 dB бара заштита на слухот. Како што се зголемува јачината на звукот, се зголемува и можноста за губење на слухот. Ефективниот смртоносен и несмртоносен опсег зависи од моќноста на уредот.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

40-годишниот Џејмс Дезборо наводно ги распарчил телата на двајца негови познаници на парчиња, или „парчиња месо“, пред да ги запали и да ги закопа останките во оддалечена шумска област во градот Стикер, во близина на Корнвол.

Тој е обвинет дека ги оставил своите наводни жртви, Даниел Колман, 43, и Клаудија Акулина, 57, во плитки гробови покрај поток во шумата, објави „Дејли меил“.

На поротниците им било кажано дека полицијата пронашла околу 1.900 изгорени фрагменти од коски на местото. Исто така, било објавено дека полициски нуркач пронашол „парче месо“ што му припаѓало на Аквилино во потокот, додека екипа за пребарување пронашла „две неизгорени делови од плешка“.

Судот слушна дека човечки останки се пронајдени во близина на колибата на Дезборо во Парамур Вудс.

Според обвинителството, Дезборо се обидел да ги запали телата и да ги скрие во „плиток гроб“. Судот, исто така, слушна дека Дезборо ја користел банкарската картичка на Клаудио Аквилино за да патува со воз до Лондон и да направи да изгледа дека Аквилино е сè уште жив. Сепак, картичката подоцна била пронајдена на покривот од неговата куќа.

Тројцата мажи се сретнале во заеднички сместувачки капацитет наречен Сенди Лоџ во Њуквеј, Корнвол, за луѓе со проблеми со зависност.

Дезборо се појавил во Крунскиот суд Винчестер во Хемпшир, каде што му се суди по две точки за убиство, што тој ги негира. Обвинителството тврди дека убиствата се случиле минатото лето.

Тој претходно се изјасни за виновен за спречување на законскиот погреб на Даниел Колман и Клаудио Аквилино. Обвинителот Ахмед Хосеин рече дека Дезборо бил голем обожавател на телевизиската серија „Декстер“, во која главниот лик е сериски убиец кој ги распарчува телата на своите жртви.

Обвинителот Хосеин потврди дека научните анализи, текстуалните пораки, банкарските извештаи и снимките од безбедносните камери ќе бидат искористени како докази во седумнеделното судење.

Fan of TV serial killer 'Dexter' murdered his two ex-roommates before dismembering and burying their bodies in 'shallow grave' near cabin in the woods, court hears https://t.co/vqM2FZSwnK

— Daily Mail (@DailyMail) June 24, 2026

Тој објасни дека Аквилино имал „долгогодишни проблеми со зависност“ и дека имал „мала стабилност“ во животот. Сепак, тој ја повикувал мајка си во Италија речиси секој ден и имал „силни семејни врски“. Аквилино живеел во Сенди Лоџ помеѓу 9 јануари 2025 година и 11 април 2025 година, но бил избркан затоа што украл телефон на друг станар, слушна судот.

Дезборо ја напуштил Сенди Лоџ три дена пред Аквилино. Уште на 17 април, последниот ден кога г-дин Аквилино бил виден жив, судот слушна дека тој ја повикал полицијата затоа што Дезборо го „исплашил“ со лопатка и секира и планирал да го оштети хотелот додека бил во „камиказе“ режим.

Телефонот на Дезборо бил исклучен помеѓу 16 и 22 април, што обвинителството тврдеше дека „не било случајно“. Пред неговата смрт, судот слушна дека Аквилино имал „постојан модел“ на трошење, но ова престанало по 18 април и готовина почнала да се повлекува од неговата банкарска сметка.

Меѓутоа, на 24 јуни, Дезборо се качил на воз од Корнвол до Падингтон во Лондон, платен со картичка на Аквилино. Откако стигнал во Падингтон, тој пешачел два и пол часа пред да се врати дома, што го направил за да „создаде сугестија дека Аквилино е сè уште жив“.

Полицијата ги пронашла банкарските и SIM картичките на Клаудио Аквилино. SIM картичката била скриена под подот, а банкарската картичка на покривот од кабината. Полицијата, исто така, го барала Даниел Колман, кој бил пријавен за исчезнат. Во август, бил пребаран и поток во близина на кабината. Пронајдени се остатоци од коски, а ДНК анализата потврдила дека остатоците се на Клаудио Аквилино.

„Ќе чуете дека телото на втората жртва е пронајдено распарчено во плиток гроб на кратко растојание од колибата на г-дин Дезборо. Ќе чуете дека околу 18 метри низводно од потокот се наоѓал гроб во кој се наоѓала втората жртва, полициски нуркач открил парче месо кое форензички било поврзано со Клаудио Аквилино. Пребарувањето продолжило во октомври 2025 година кога во претресот биле пронајдени две парчиња неизгорена лопата. Секирата била пронајдена како виси од гранка од дрво во близина на гробот на Даниел Колман. Беше до плиткиот гроб“, изјави обвинителот на судењето, кое продолжува...

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.