Сега по 62 години, еден од сè помалиот број на скопјани кои можат да го раскажат своето сведошто за земјотресот, по кој Скопје не остана исто, е пензионираниот новинар Мојсо Мојсовски кој вели дека на неговите детски 15 години, во моментите кога земјата се тресела, се сетил дека засолниште може да најде под креветот, помеѓу теглите од домашниот џем што го правела мајка му.

-Едвај се пикнав под кревет, бидејќи мајка ми имаше тегли со мармалад, од кајсии и некои други, немаше кај да се спакувам. Како сум се спакувал под кревет, не знам, и поседов таму малку, но не, не престануваше. Минута, не знам сега точно, 50 секунди. Сме имале среќа. Куќата беше така направена, лепени, соба на соба, како воз, и искачаме на главниот влез, не можевме да излеземе, бидејќи веројатно клапнала вратата. И гледаме дека на бетонот, тука, на цементото, се спружени каблите од струја, ако излезевме од тука, ќе отидевме, не од земјотресот, туку од стуен удар,--Мојсо Мојсовски.

Семејството Мојсовски успеало да го преживее земјотресот, а најтешко им било следните денови, кога во паркот кај старата зграда на Нова Македонија, седејќи под импровизирано засолниште на отворено, ги слушале имињата на загинатите на радиоприемникот.

-Цела ноќ поминуваа возила на брза помош и камиони со телата на загинатите. Со повредени, над 3000 повредени, се сеќавам бројката на загинати беше илјада и шеесет и нешто. И ги читаат луѓето. А што беше градов, ние, многу имиња и презимиња ни беа познати, тоа ни останаа во трајно сеќавање. Тоа траеше долго, немаше ни спиење, ни ништо,--Мојсо Мојсовски.

И годинава, во знак на почит и сеќавање на жртвите, делегации од Собранието и од Градот Скопје положија цвеќе пред Споменикот на загинатите во Бутел. Во музејот на Град Скопје ќе биде отворена и изложбата „Скопје за време на земјотресот и потоа”, а поставката ќе биде од траен карактер.

Пред 62 години Скопје беше речиси срамнето со земја од еден од најразорните земјотреси, а со јачина од 6,1 степени според Рихтер, потресот од 20 секунди беше доволен да уништи околу 80 проценти од градот, да остави над 200.000 луѓе без покрив над глава и да однесе повеќе од 1000 човечки животи...Архивираните страници на тогашните југословенски весници испишани со зборовите „Како по бомбардирање“, “Катастрофа го погоди Скопје“ и „Во тек е најголемиот попис на смртта“, се само нем сведок за тогашниот разурнат дух на сегашната македонска метропола.

Сепак, земјотресот не е само сеќавање на болка, тага и разурнување, туку и на обновување – доказ дека од трагедија може да произлезе надеж, а од рушевини – нов почеток, бидејќи од тогаш Скопје со помошта од сите краишта на светот, пак застана на нозе и се стори Град на солидарноста.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.