Многумина имаат обичај другите луѓе да ги затрпуваат со своите проблеми, но освен што тоа лошо влијае врз соговорникот, многу лошо влијае и на нив самите, еве зошто.

Постојаните поплаки и жалби за сенешто е вообичаен начин на однесување на многу луѓе. Сигурно имате некој таков во вашето опкружување. Се јавуваат само кога треба некој да ги слуша нивните поплаки за сопругот, семејството, децата, работата...

Понекогаш споделувањето проблеми со блиски луѓе може да биде добро бидејќи на тој начин се ослободувате од стресот, но секојдневните поплаки за сè и сешто никому не му помагаат, дури ни на оној кој постојано се жали. Границата помеѓу корисното споделување проблеми и штетното жалење е многу тенка, и луѓето лесно и често ја преминуваат. Една од причините зошто не треба постојано да кукаме, е затоа што не е добро за нашето здравје, се наведува на порталот „Нови живот“.

Прекумерното жалење и лелекање може да го натера нашето тело претерано да лачи кортизол, хормон на стресот. Овој хормон природно се лачи во телото кога ќе се најдеме во стресна ситуација која бара од нас да се бориме или да побегнеме. Но, кога постојано се жалите, а не правите ништо да го промените тоа, постојано се лачи кортизол, кој може да биде многу штетен за вашето здравје.

Одредени студии покажаа дека нивото на кортизол може да биде поттик за голем број сериозни здравствени проблеми, вклучувајќи дебелина и срцеви заболувања. Секојдневните проблеми – од сообраќајниот метеж до доцнењето на работа може да бидат причина за стрес. Во такви ситуации, нашите надбубрежни жлезди лачат уште повеќе кортизол, а како последица може да се јават следниве здравствени проблеми:

Анксиозност

хроничен замор

дебелина

депресија

слабеење на помнењето

срцеви заболувања

Повеќето луѓе кои се склони на постојано жалење, не го гледаат тоа како проблем, ниту знаат кога да престанат или како да го променат своето однесување. Постојаното жалење за сè и сешто постепено ги менува мисловните процеси во мозокот што доведува до целосно изменети мисли и промени во однесувањето. Имено, нашиот мозок има тенденција да се фокусира повеќе на негативните отколку на позитивните мисли.

Како што објаснуваат научниците, тоа е сосема природно, бидејќи во текот на еволуцијата сме морале да ги изостриме сетилата и побрзо да реагираме на негативните дразби, бидејќи нашите животи често зависеле од тоа. Затоа нашиот мозокот е научен побрзо и полесно да ги забележува и прифаќа негативните мисли, но секој од нас треба да се спротивстави на овие мисли колку што може. Со други зборови, отец Тадеј убаво рекол: „Какви ти се мислите, таков ти е животот!“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.