Вишиот суд во Прага сега ја потврди првостепената пресуда, со што случајот е донесен до конечна завршница, објавија локалните медиуми.

Мајката го извршила злосторството во Колин, каде што живеела со својата ќерка.

Според нејзиното сведочење, кратко пред убиството, таа се вратила од родителски состанок каде дознала дека нејзината ќерка има сериозни проблеми со училишната програма и дека можеби ќе ѝ треба посебна грижа.

Она што следело се претворило во еден од најсериозните случаи што ја потресоа Чешка во последните месеци.

Жената зела кујнски нож со сечило долго околу 20 сантиметри и ја нападнала својата ќерка.

Таа ѝ нанела вкупно 96 убодни и исечени рани на девојчето, практично по целото тело.

Според судските документи, детето се обидело да се одбрани. Нејзините дланки имале повреди од обидот да го зграби ножот и да го извади од раката на нејзината мајка.

Мајката подоцна на суд го опишала моментот што довел до нападот.

„Ме погледна и забележа дека држам нож во раката. Почна да станува, да ми се доближува и сакаше да ме прегрне“, рече таа.

Како што изјави, девојчето почувствува дека нешто не е во ред.

„Ѝ реков дека ќе одиме заедно, дека нема да ја оставам тука на судбината“, додаде жената.

Пред убиството земала лекови

Мајката претходно земала голема количина лекови против болки, наведувајќи дека проголтала околу шест раце апчиња.

Првично, рече таа, планирала да се самоубие и да ја остави ќерка си со нејзините родители.

Меѓутоа, откако дознала дека девојчето можеби ќе има потреба од посебна грижа, решила да ја убие и неа.

„Планот беше да се самоубијам и да ја оставам ќерка ми со нејзините родители. Но, потоа ми текна дека ќе ѝ треба посебна грижа, а тоа ќе значи многу грижи. Затоа си реков дека не можам да ги префрлам грижите врз моите родители. Ова е моето дете и мојот проблем“, рече таа.

По нападот, се обидела да си го одземе животот, но преживеала.

Според неа, таа се сеќава само на првите три или четири убоди, по што нејзината меморија е празна. Лековите што ги земала почнале да дејствуваат и таа ја изгубила свеста.

Полицијата и пожарникарите ја пронашле следниот ден, откако нејзината мајка ги повикала властите.

За време на судењето, жената зборувала и за својата тешка финансиска и семејна состојба.

Таткото на детето, со кого таа повеќе не живеела, според неа, само придонел за образованието на нејзината ќерка во првите пет години од нејзиниот живот.

Во меѓувреме, таа го отплаќала хипотеката и повремено позајмувала пари од нејзината мајка.

Дополнително на загриженоста бил фактот дека на девојчето ѝ била дијагностицирана ретка генетска болест.

Мајката тврдела дека некаде прочитала дека децата со такво генетско нарушување нема да преживеат до зрелоста.

Сепак, ова тврдење не се темелело на вистина.

„Ја сакав, но ми беше неверојатно жал за неа. Си помислив: што сме направиле со некого, што ова мора да ни се случи“, изјави таа пред судот.

Таа се изјасни за виновна во јуни.

Вишиот суд во Прага сега ја потврди 18-годишната казна и ја отфрли жалбата на осудената жена, како и барањето на обвинителството за построга казна.

Пресудата е конечна.

Обвинителството првично бараше 20 години затвор, но беше подготвено да прифати поблага казна поради нејзиното признание на вина.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

„Господине претседателе, се надевам дека ќе размислите за тоа каква личност е оваа млада жена, низ што поминала и ќе ја разгледате можноста за помилување“, рече адвокатот Кевин Редингтон во интервју за „Добро утро Америка“.

EXCLUSIVE: George Stephanopoulos speaks exclusively with Lindsay Clancy defense attorney Kevin Reddington about the case. pic.twitter.com/lMTD5L8ZYi

— Good Morning America (@GMA) September 8, 2026

Редингтон потсети дека Трамп и претходно зборувал за случајот. Трамп им рече на новинарите во петокот дека било „тешко да не се гледа“ судењето.

„Видете, таа направи нешто ужасно, ужасно. Не може да биде полошо. Но, ќе откриете која е цената. Ќе има последици. Ќе биде во ментална институција или затвор или нешто друго“, рече Трамп.

Кленси призна дека ги убила своите три мали деца, додека нејзината одбрана тврдеше дека таа страдала од постпартална психоза во времето на злосторството.

Поротата не успеа да донесе едногласна одлука во петокот по седум дена размислување.

Обвинителството сè уште не објави дали повторно ќе го отвори случајот против Кленси, објавува ХафПост.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Нема знаци на борба, нема траги околу труповите и нема траги од искинато месо или заби што предаторите обично ги оставаат.

Се проценува дека повеќе од 10.000 осакатувања на говеда се пријавени низ САД во изминатиот половина век, што довело до теории за култови, тајни владини експерименти, НЛО и митски суштества како чупакабра.

Сега, нов документарец, „Ниту капка крв“, достапен за стримување оваа недела на Amazon Prime Video, го истражува мистериозниот феномен и неодамнешниот број случаи во оддалечениот округ Харни, Орегон.

Мистеријата се интензивираше во февруари 2021 година, кога една осакатена крава беше откриена на ранч пред да бидат пронајдени уште шест крави низ округот со делови од телото што недостасуваа и, наводно, ниту капка крв, објавува Дејли Меил.

Локален полицаец признава во филмот дека збунувачките докази го доведоа дури и него до необично објаснување: „Моето лично мислење е дека станува збор за вонземјани“.

Властите не пронајдоа докази за предатори, ловци на добиток или отровни растенија, додека локалните ветеринари рекоа дека раните повеќе личеа на исеченици од скалпел отколку на каснувања од животни.

Cows found mutilated and drained of every drop of blood across remote Oregon... and baffled deputy has a chilling theory https://t.co/nNbA3GjjMg

— Daily Mail (@DailyMail) September 6, 2026

Сепак, режисерите Џексон Деверо и Лахлан Хинтон велат дека недостатокот на одговори открил подлабока криза со која се соочуваат преоптоварените власти и заедницата на добиток што веќе се бори да го одржи својот начин на живот.

Округот Харни е деветтиот најголем округ во Соединетите Држави по површина, според Деверо, а неговиот добиток е поголем од населението за околу 14 спрема еден. На неговите огромни, изолирани ранчови може да им требаат часови на полицијата за да стигнат, што им дава мала надеж на истражителите за зачувување на доказите кога ќе се пријави друго тело.

Деверо, австралиски режисер со седиште во Њујорк, слушнал за осакатувањата од пријатели во рок-група на турнеја, кои снимиле радио-извештај од Орегон за шест мртви говеда.

Тој и Хинтон ја контактирале новинарката Ана Кинг, која ги покривала случаите и се придружила на документарецот како продуцент. Тие интервјуираа полицајци, сточари, земјоделски работници, млади жители и домородно население.

„Се чувствуваше многу кинематографски и поголемо од само вирален елемент на мистерија“, рече Деверо.

„Токму овие огромни пејзажи ја носат оваа мистерија што виси над нив.“

Документарецот се фокусира на описи што се повторуваат во бројни случаи: Животните изгледаат како едноставно да се струполиле, не оставајќи никакви траги од нечистотија или копита што укажуваат на насилна борба. Нивните јазици, виме или репродуктивни органи недостасуваат, но нема сериозна штета што би се очекувала од мршојадец.

Сточарот Клинт Вивер првично веруваше дека еден мртов бик бил убиен додека се борел со друго животно.

„На почетокот мислевме дека се работи само за борба на бикови, па некако го припишавме на смрт“, рече Вивер, додавајќи:

„А потоа најдовме уште еден. А потоа почнавме да ги гледаме многу подетално и забележавме дека нивните тестиси и репродуктивни органи ги нема. Потоа се упативме кон потокот и ги најдовме останатите.“

„И беше исто: тестиси, репродуктивни органи, понекогаш јазици беа исчезнати. И тогаш знаевме дека нешто се случува, па повикавме полиција.“

Очигледниот недостаток на крв кај животните е еден од најзагадочните детали и го инспирираше насловот на документарецот.

Истражителите не пронајдоа никаква трага или доказ дека добитокот го изела смртоносното растение, рече Деверо. Локалните ветеринари, исто така, ги исклучија нападите од предатори како објаснување, бидејќи животно кое гризе и кине месо би оставило видливо различна штета.

„Ова изгледа како скалпел“, рече Деверо за раните. „Многу е прецизно.“

Тој првично се сомневаше дека природни причини или инсекти би можеле да ги објаснат смртните случаи. Но, сточарите го следат својот добиток секојдневно и генерално препознаваат знаци дека животното е болно, рече тој, оставајќи го сè понесигурен бидејќи секое потенцијално објаснување се среќава со уште еден спротивставен детаљ.

Слични осакатувања се пријавени низ САД, Канада и Мексико од крајот на 1960-тите. Се вели дека се пронајдени и елени со слични повреди.

Феноменот развил она што Деверо го опишал како култ во рамките на паранормалната заедница. Во нејзиниот документарец од 1980 година „Чудна жетва“ ги истражувал тврдењата дека вонземјаните се одговорни.

Многу жители на округот Харни, сепак, се сомневаат во човечки напаѓачи. Нивните теории вклучуваат луѓе кои користат отровни стрели за да го онеспособат добитокот пред да им ја исцедат крвта и да им ги отстранат органите за ритуални или недозволени цели, иако истражувачите не пронашле докази што ги поддржуваат овие идеи.

Деверо верува дека теориите за НЛО и паранормалните феномени опстојуваат затоа што жителите и истражувачите поминале околу 50 години борејќи се со истите вознемирувачки детали без да најдат конвенционален одговор.

Заменик-шерифот на округот Харни, Мет Елиби, рече дека тој и шерифот разгледале објаснувања што вклучувале обожаватели на ѓаволот и окултизам. Но, навидум невозможните околности го навеле да размисли за нешто уште понеобично.

„Моето лично мислење е дека станува збор за вонземјани. Не знам како поинаку да го објаснам тоа“, рече Елиби.

„Дали верувам во вонземјани? Не знам. Не верувам дека ние сме единствениот интелигентен вид во нашиот универзум.“

Тој се запраша дали непозната тајна операција би можела да има способност да убива и осакатува животни без да остави докази, додавајќи:

„Освен ако не постои некоја супертајна група верверички што може да ги прави овие работи, не знам што друго би можело да биде.“

Развивачите на филмот пронајдоа извештаи од канцеларијата на шерифот за осакатување на добиток кои датираат од 1970-тите. Деверо рече дека нивните описи се „скоро збор по збор“ исти како извештаите напишани повеќе од 50 години подоцна.

Дел од проблемот е практичен. Полицајците можат да патуваат два часа за да истражат нов случај, само за да не најдат траги, физички докази или очигледна причина за смртта. Потоа мора да го насочат вниманието кон поитни злосторства, оставајќи ја истрагата за добитокот нерешена додека не се пронајде друго животно.

Обидите за координирање на истрагите меѓу различните окрузи и агенции, исто така, не успеаја да дадат дефинитивно објаснување.

Документарецот ја поврзува мистеријата со културата на одгледување добиток за која Деверо верува дека се приближува до раскрсница. Семејствата работат деноноќно на огромни имоти, прашувајќи се дали помладите генерации, сега поврзани со животот надвор од округот преку интернет, ќе продолжат да ги водат ранчовите.

Развивачите на филмот пристапија скептично кон проектот, но Деверо призна дека пејзажот може да ги направи дури и неверојатните објаснувања да изгледаат можни.

„Застанувате, се огледувате наоколу и не гледате ништо освен кравји очи и темнина на небото. Во тој момент, чувствувате дека сè може да се случи таму некаде во овие пејзажи“, заклучува Деверо.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.