Промената на начинот на кој им се обраќаме е важен чекор кон тоа да им помогнеме да успеат. - Канал 5

Живот

Промената на начинот на кој им се обраќаме е важен чекор кон тоа да им помогнеме да успеат.

Пет реченици кои треба да престанете да им ги кажувате на деца со синдром на нарушено внимание и хиперактивност (АДХД)

Промената на начинот на кој им се обраќаме е важен чекор кон тоа да им помогнеме да успеат.

Сè повеќе деца имаат дијагноза синдром на нарушено внимание со хиперактивност, т.е. АДХД. Според порталот HuffPost, експертите се согласуваат дека третирањето на децата со АДХД како да се невротипични, што често е случај, може да има долгорочни негативни последици врз нив.

Промената на начинот на кој им се обраќаме е важен чекор кон тоа да им помогнеме да успеат. „Децата кои се борат со овој синдром имаат проблем со организацијата и планирањето, со управување на времето, меморијата, иницирањето задачи, импулсивното однесување и чувството на хронична досада кога се соочуваат со рутински активности“, објаснува логопедот Рајан Сутера.

Според терапевтот Кристен МекКлур, која е специјализирана за работа со деца со АДХД, позитивниот начин на обраќање може да има големо влијание врз нив. „Начинот на кој разговараме со децата станува начин на кој тие ќе разговараат со себе во иднина. Охрабрувачките и топли зборови поттикнуваат сочувство кон себе, емоционална регулација и издржливост, додека критикувањето или исмејувањето може да доведе до срам, сомнеж во себе, па дури и до депресија“, истакнува таа.

Затоа е важно да користите што повеќе позитивни фрази и реченици кога комуницирате со нив, но и да ги отстраните негативните. Еве кои негативни реченици ги истакнаа експертите за HuffPost.

„Да ти беше грижа, ќе запомнеше“

Истражувањата покажуваат дека околу 85 % од децата со АДХД имаат проблеми со работната меморија. Ова објаснува зошто детето може да има проблем да ги запомни или разбере упатствата. Заборавањето на обврските веројатно нема врска со тоа колку им е грижа.

Да му се каже на детето дека би запомнило нешто ако за тоа му е грижа е проблематично, вели Сутера. „Првенствено затоа што меморијата не функционира така кај невродивергентните поединци“. Не дека детето не може да запомни важни информации, туку можеби му требаат алатки за тоа. Тој додава дека визуелните и звучните потсетници, како што се белешките и алармите на телефонот, можат да помогнат.

„Ако се трудеше повеќе, ќе успееше“

Ваквите изјави може да направат детето да се чувствува обесхрабрено, како успехот да е недостапен. Детето со АДХД веројатно веќе се труди колку што може, а со овој израз се минимизира или целосно се отфрла тој напор како важен. Наместо тоа, препознајте ги напорите на детето: „Гледам колку напорно работиш и се гордеам со тебе“.

Ако не можат да продолжат со некоја задача, помогнете им да сфатат која е пречката и како да ја надминат. Ако пишувањето е проблем, жената психолог Мики Ли предлага да кажете: „Што велиш прво да ми ја кажеш твојата идеја, а јас да ја запишам“? Или прашајте ги дали апликацијата за претворање на гласот во текст би им помогнала.

„Застани и размисли пред да направиш нешто“

Може да биде фрустрирачки да гледате како детето постапува импулсивно и ги трпи последиците од тоа. Импулсивноста е една од причините поради која луѓето со несоодветно третиран АДХД сè почесто се склони кон несреќи. Иако звучи разумно да му се каже на дете да размисли пред да дејствува, МекКлур објаснува дека проблемите со контролата на импулсите кај АДХД се биолошки условени.

Децата со АДХД „често не можат да застанат и да размислат пред да дејствуваат - не затоа што не сакаат, туку затоа што нивниот мозок различно ги обработува информациите“, објаснува таа.

Наместо да критикувате, помогнете им да развијат вештини на начин кој им делува природно и ги охрабрува. На пример, кажете: "Гледам дека твојот мозок сега сака да работи брзо, што би ти помогнало да го успориш?" Или: „Во ред е да се чувствуваш вознемирено, ајде да најдеме начин што помага“.

„Се пријави, веќе не може да се откажеш“

Децата со АДХД можат да бидат многу ангажирани кога се заинтересирани за нешто. Ова зголемено внимание, познато како хиперфокус, може да биде огромна предност. Но, ако нешто не ги интересира, може целосно да го изгубат интересот - и тоа е во ред.

„Присилувањето на дете со АДХД да се држи до нешто што повеќе не го интересира, што не одговара на неговите можности или го преплавило, може да доведе до обесхрабрување и емоционална нерамнотежа“, објаснува МекКлур. Бидејќи мозокот со синдромот нарушено внимание и хиперактивност најдобро функционира преку ангажираност, самостојност и флексибилност, „очекувањата можат да предизвикаат стрес наместо издржливост“, додава таа.

Наместо да ги терате да истраат во нешто, поддржете ги во прилагодувањето што ќе им помогне да развијат самосвест, емоционална регулација и способност да се залагаат за сопствените потреби - кои се клучни животни вештини.

„Седи мирно“!

Да очекувате дете со АДХД да биде фокусирано без да се движи е исто како да очекувате автомобил да вози со вклучени сопирачки.

„На децата со АДХД често им е потребно движење за да се фокусираат, да ги регулираат емоциите или да обработат информации“, вели МекКлур, додавајќи: „Потиснувањето на оваа потреба може да доведе до стрес, губење на поврзаноста со сопственото тело и емоционални сломови“.

Наместо тоа, предложете му: „Гледам дека многу се движиш. Добро е да се движиш кога треба. Можеме да направиме кратка пауза и да излеземе надвор“.

Таквата активност дава резултати. Едно истражување покажа дека децата со АДХД можат да го задржат вниманието 45 -55 % подобро кога користеле играчка против стрес. Други истражувања покажуваат дека активностите како џудо ја подобруваат нивната работна меморија, пишува порталот HuffPost.

„Ако се движат, тоа е затоа што тоа им е потребно. Никогаш не ги казнувајте за тоа“, заклучува МекКлур.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Живот

Тркало отпадна од автомобил и со цела сила удри во момче, страшниот момент е снимен од надзорна камера (ВИДЕО)

Едноставна прошетка се претвори во драматичен инцидент за 19-годишник од Сантијаго, главниот град на Чиле.

Тркало отпадна од автомобил и со цела сила удри во момче, страшниот момент е снимен од надзорна камера (ВИДЕО)

Младиот човек безгрижно одел по тротоарот кога, од никаде, пред него се појавило тркало од автомобил и со голема брзина излетало од правец на улицата.

Тој поминал со полесни повреди

Снимка од надзорна камера го забележала драматичниот момент во кој момчето било соборено на земја од силата на ударот, по што загрижените сограѓани му се приближиле.

И покрај сè, 19-годишникот преживеал и бил пренесен во клиниката Санта Марија, каде што добил прва помош за повреди на челото, лицето и градите.

Надлежните органи го идентификувале возилото од кое се откинало тркалото, како и возачот, а започната е истрага за да се утврдат околностите на бизарниот инцидент.

Тркалото удрило и во два автомобила

Според изјавата на возачот, автомобилот бил паркиран во гаражата непосредно пред несреќата. Додека возел, едно од тркалата одеднаш се откинало, објавува Иефимерида.

Прво удри во два автомобила, потоа се одби и со голема брзина летна на широкиот тротоар на авенијата Лос Леонес. Во следниот момент, силно го удри 19-годишникот одзади, соборувајќи го на земја.

Тагови: момче тркало

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Судбина

Апокалиптични снимки од Нов Зеланд: Десетици китови умираат на плажа (ВИДЕО)

Десетици китови-пилоти се пронајдени насукани на плажа на Северниот остров на Нов Зеланд, а спасувачите се обидуваат да ги вратат малкуте преживеани во морето, соопшти Одделот за заштита на природата.

Апокалиптични снимки од Нов Зеланд: Десетици китови умираат на плажа (ВИДЕО)

Најмалку 20 китови-пилоти се насукани по должината на брегот на Нгави, во близина на ’ртот Палисер, најјужната точка на Северниот остров, според „The Straits Times“.

Одделот соопшти дека соработува со локалното племе Маори и Проектот Џона, организација специјализирана за спасување на насукани китови. Досега, две животни се успешно вратени во морето.

Според локалните жители, дури 50 китови се насукале на брегот преку ноќ, објави Радио Нов Зеланд.

Повеќето од животните им подлегнале на повредите, додека волонтерите се обидуваат да ги одржат преживеаните китови во живот и да спречат нивно дехидрирање користејќи кофи со вода и крпи.

„Ужасно е. Оние што се уште се живи едвај дишат“, изјави жителот на Нгави, Роб Барг, за Радио Нов Зеланд.

Проектот Џона објави на Фејсбук на 5 ноември дека четири од китовите се уште се живи и дека спасувачите ќе се обидат да ги вратат во морето при плима. Насукувањето на китови е релативно честа појава во Нов Зеланд и соседна Австралија, поради големиот број китови-пилоти кои ги населуваат длабоките води околу двете островски земји. Причината за феноменот е сè уште непозната.

Тагови: китови Нов Зеланд

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Свет

Лидер на секта е осуден на 200 години затвор поради убиство на 190 деца- одговорен е за смртта на 500 луѓе

Кенискиот суд денеска го осуди водачот на сектата Пол Мекензи на 200 години затвор за убиство на 190 деца кои биле изгладнети до смрт и закопани во шумата по негова наредба. 

Лидер на секта е осуден на 200 години затвор поради убиство на 190 деца- одговорен е за смртта на 500 луѓе

Тие се меѓу околу 500 лица осомничени дека се поврзани со едно од најлошите масовни ритуални злосторства во модерната историја.

Казната се состои од 100 години затвор за убиствата од глад и уште 100 години за директните убиства, изјави судијката Дијана Кавеџа читајќи ја пресудата, објави Ројтерс.

Обвинителството изјави дека Мекензи, кој водел апокалиптична христијанска црква во шума во близина на брегот на Индискиот Океан во источна Кенија, им рекол на своите следбеници да се изгладнат себеси и своите деца до смрт за да стигнат до рајот пред крајот на светот.

Неговите соучесници им се заканувале и ги тепале жртвите за да ги принудат да ги следат неговите наредби. Изгладнетите тела биле пронајдени расфрлани во плитки гробови и фрлени во тоалети. Некои жртви биле закопани живи.

Макензи, облечен во сива поло маица и црни панталони, се насмевна додека влегуваше во шатор поставен пред судот каде што се одржуваше рочиштето.

Тој ги негираше обвиненијата за убиство, велејќи дека не ги принудил жртвите да гладуваат. Судот ја отфрли неговата одбрана.

Татко загубил шест деца

Случајот ја шокираше Кенија во април 2023 година, кога полицијата почна да открива тела во шумата Шакахола, во близина на крајбрежниот град Малинди.

Иако судењето ги опфаќа само случаите на 190 деца и една возрасна жртва, Националната комисија за човекови права на Кенија вели дека вкупно 448 тела се пронајдени во шумата.

Макензи е обвинет и за наредба за убиства на 52 лица пронајдени на друга локација, во село оддалечено 30 километри, со што бројот на потенцијални жртви се зголеми на 500. Во тој случај, тој се изјасни за невин.

Размерот на убиствата е споредлив со апокалиптичниот култен злостор во кој загинаа повеќе од 700 луѓе во Уганда во 2000 година, како и масакрот во Џонстаун во Гвајана во 1978 година, кога американски водач на секта им наредил на повеќе од 900 луѓе да пијат отров.

Стивен Мвити, 48, татко на шесте деца на Мекензи кои биле жртви и сопруг на еден од неговите осудени соучесници, рече дека неговата сопруга ги однела децата во Шакахоле, каде што умреле од глад.

Дури и ако возрасните се согласат да постат, „што е со децата?“, праша Мвити за Ројтерс пред пресудата.

„Ги изгубив моите деца и нема да можам да ги вратам, без разлика што ќе се случи со Мекензи и неговите соучесници“, рече Мвити.

„Очекувам да биде осуден на смрт или доживотен затвор, за да не излезе никогаш и да предизвика повеќе смртни случаи.“

Ден Мекензи, еден од синовите на Пол, рече дека неговиот татко не го поштедил своето семејство.

„Не завршив во Шакахола затоа што повеќе не верував дека ќе одиме во рајот. Затоа ја напуштив црквата и почнав да си го правам своето“, изјави тој за Ројтерс.

„Исто така, изгубив пријатели, како и помлад брат. Ова е правда за луѓето што ги изгубивме таму во Шакахола.“

Важен чекор, но потребна е поголема одговорност

Макензи е на радарот на властите од 2017 година, кога полицијата изврши рација во неговите простории. Властите ја затворија неговата црква во Малинди во 2019 година, по што тој се пресели во блиската шума Шакахола.

Откритијата доведоа до повици за построги контроли врз религиозните групи

Кенискиот претседател Вилијам Руто назначи работна група во мај 2023 година за да ја разгледа законската и регулаторната рамка. Одделни предлози поддржани од владата и Сенатот беа објавени во 2024 година, но сè уште не се усвоени.

Оџиро Одиамбо, раководител на единицата за брза реакција во Комисијата за човекови права на Кенија, рече дека пресудата е важен чекор, но дека одговорноста мора да се прошири, бидејќи локалните администратори, полицијата, разузнавачките службеници и верските водачи се сметаат за одговорни за тоа што не постапиле по повторените предупредувања.

„Сите овие луѓе ги изневериле граѓаните“, рече тој.

Руто во 2023 година изјави дека како претседател ја преземал одговорноста за неуспехот на владата да спречи умирање на луѓе.

Тагови: затвор секта

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

притисни ентер