Тие ја барале Рајската градина, шпекулирале каде отишла Ноевата арка, копале низ пустини и планини, испреплетувале историја, легенда и вера за да пронајдат трага од нешто што го надминува секојдневниот живот. Но, едно прашање секогаш се враќа, тврдоглаво и тивко, како детска љубопитност што никогаш не бледнее: каде е Рајот. Дали е тоа само метафора за удобност или вистинско место?

Професор од Харвард тврди дека е првиот што се обидел да одговори на тоа прашање без мистицизам и без проповеди, користејќи само формули, пресметки и закони на физиката. Неговата теза звучи како сценарио за научна фантастика, но доаѓа од устата на човек со докторати по физика, математика и астрономија.

Д-р Мајкл Гилен, поранешен предавач на Харвард, верува дека Рајот можеби воопшто не е симбол, туку вистинска локација во космосот. И дошол до овој заклучок не читајќи теолошки книги, туку набљудувајќи како се однесува универзумот.

Работ на универзумот зад кој не можеме да видиме ништо

Неговата почетна точка е нешто што речиси целата научна заедница сега го прифаќа. Вселената се шири. И се шири брзо. Колку подалеку е една галаксија од нас, толку побрзо се оддалечува, и во еден момент таа брзина станува речиси еднаква на брзината на светлината.

Теоретски, објектите на огромни растојанија се движат толку брзо што нивната светлина никогаш нема да стигне до Земјата. Токму таму се наоѓа таканаречениот космички хоризонт, границата на видливиот универзум. Може да има безброј галаксии зад таа линија, но тие засекогаш се недостапни за нас.

Без разлика колку напредуваат телескопите, без разлика колку прецизна станува технологијата, тој дел од космосот останува слепа точка. Не затоа што таму нема ништо, туку затоа што физички не можеме да добиеме информации за тоа.

За повеќето астрономи, тоа е само техничко ограничување на набљудувањето, студен факт од учебник по космологија. За Гилен, сепак, тука започнува приказна што оди подалеку од опсегот на чистата наука.

Повикувајќи се на Ајнштајновата теорија на релативност, тој тврди дека нешто радикално се случува на тоа растојание. Времето, какво што го знаеме, практично престанува да има какво било значење.

- Нашите најдобри астрономски набљудувања и теориите на Ајнштајн покажуваат дека времето запира на космичкиот хоризонт. На таа одредена далечина, таму горе во длабок, длабок, длабок простор, нема минато, сегашност или иднина. Постои само безвременост, рече д-р Мајкл Гилен.

И токму оваа безвременост, верува тој, неодоливо потсетува на она што религиите со векови го опишуваат како вечен живот.

Место без време кое наликува на библискиот Рај

Гилен дополнително ја поткрепува својата теорија со библиски толкувања. Според неговото објаснување, Библијата разликува неколку нивоа на Рајот, од атмосферата на Земјата, низ вселената, до највисоката сфера во која престојува Бог. Ова највисоко ниво, вели тој, е опишано како простор надвор од времето и минливоста.

- Како научник, ја разбирам важноста на дефинициите. Според Библијата, најниското ниво на Рајот е атмосферата на Земјата, средното ниво е вселената, а ние зборуваме за највисокото Рајот, тоа е местото каде што престојува Бог, објасни тој.

Неговата логика е едноставна и речиси брутално рационална. Ако времето не тече, нема стареење. Ако нема стареење, нема смрт. А ако нема смрт, тогаш зборуваме за вечност. Токму така религиите го опишуваат Рајот.

За него, тогаш космичкиот хоризонт е многу повеќе од астрофизички концепт. Тоа е потенцијална граница помеѓу светот што го знаеме и нешто што личи на вечност.

Сепак, откако ќе се отстрани целиот филозофски слој, реалноста е многу пообична. Повеќето научници немаат намера да припишат какво било духовно значење на оваа граница. За нив, тоа е чиста математика. Светлината патува со конечна брзина, универзумот има конечна возраст од околу 13,8 милијарди години и е логично дека постојат региони што никогаш нема да ги видиме.

Најстарата трага што ја регистрираме денес е космичкото микробраново зрачење, ехо од Големата експлозија. Тоа е доказ за тоа како е создаден универзумот, а не доказ за постоење на задгробен живот. Надвор од хоризонтот, според сите извештаи, веројатно има само нови галаксии и уште повеќе празен простор.

Но, теоријата на Гилен сепак продолжува да интригира, бидејќи спојува две сфери кои ретко се среќаваат без конфликт, науката и верата. Тој не бара да биде верен на својот збор, туку се обидува да ја објасни идејата за вечноста со формули.

Дали е во право е тешко да се осознае. Дали е докажливо е уште потешко.

Сепак, самата помисла дека некаде, далеку над границите на нашиот поглед, можеби постои простор во кој времето не постои е доволно силна за да го натера човекот да застане. Можеби никогаш нема да го најдеме Рајот со телескоп. Или можеби е само, едноставно, премногу далеку за да го видиме.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.