Сепак, двете хемисфери на Земјината Месечина се погодени од сончеви ветрови со сосема различни брзини и енергии. Анализата на примероците од далечната страна на Месечината, собрани пред две години од кинеската сонда Chang’e 6 за време на историска мисија, покажа дека магнетосферата на Земјата ја обликувала оваа разлика, објавува EurekAlert!

Сончевиот ветер, континуиран поток од брзи наелектризирани честички од Сонцето, директно ја бомбардира површината на Месечината. Месечевиот реголит зачувал запис за ова бомбардирање, служејќи како природна архива на испарливи соединенија од сончевиот ветер, вклучувајќи ги и благородните гасови (He, Ne, Ar, Kr, Xe). Овие хемиски елементи се многу сигурни индикатори за имплантација на сончевиот ветер и даваат вредни индиции за овој процес.

Пред оваа студија, недостатокот на примероци од далечната страна на Месечината спречи директни експерименти за систематски разлики во имплантацијата на сончевиот ветер помеѓу двете хемисфери.

Сепак, кинеската мисија „Чанг'е 6“ донесе 1.935 грама реголит од басенот Јужен Пол-Ајткен на другата страна на Месечината, што овозможи прва можност директно да се спореди процесот на имплантација на сончевиот ветер на блиската и далечната страна. Врз основа на лунарните примероци, истражувачки тим предводен од Институтот за геологија и геофизика (IGG) на Кинеската академија на науките (CAS) спроведе анализа на изотопи на благороден гас на реголитот „Чанг'е-6“ и ги утврди концентрациите и изотопските состави на хелиум (He), неон (Ne), аргон (Ar), криптон (Kr) и ксенон (Xe).

Истражувањето, објавено во списанието „Nature Geoscience“, ја спроведе Џанг Сјуханг, постдокторски истражувач на IGG под надзор на професорот Хе Хуаиџу, заедно со соработници од Универзитетот за наука и технологија на Кина и тимот за испарлив товар „Чанг'е 7“. Во анализата, истражувачите прво забележаа дека изотопскиот состав на неон (Ne) во реголитот Чанг'е-6 е многу специфичен. Просечниот сооднос 20Ne/22Ne е 11,34 ± 0,22, што е значително пониско од она што е објавено за сите претходно анализирани примероци од блиската страна на Месечината, но блиску до теоретскиот изотопски состав што се очекува по силната фракционација од сончевиот ветер. Ова сугерира дека далечната страна на Месечината претрпела посилна изотопска фракционација, што резултира со преференцијално збогатување со потешкиот изотоп. Што се однесува до криптонот (Kr) и ксенонот (Xe), нивното однесување на ослободување исто така се разликува од примероците од блиската страна. Во експериментите со постепено загревање, ксенонот (Xe) добиен од сончевиот ветер во реголитот Чанг'е 6 беше ослободен претежно на високи температури, создавајќи еден врв на ослободување на висока температура. Спротивно на тоа, примероците Чанг'е 5 покажаа јасен модел со два врва, со значително ослободување на ксенон и на ниски и на високи температури. Ова укажува дека јоните на сончевиот ветер навлегле значително подлабоко во реголитот на далечната страна отколку на блиската страна - што значи дека далечната страна била изложена на честички со повисока енергија.

Но, зошто двете хемисфери на Месечината примаат сончев ветер со различни енергии?

Истражувачкиот тим ја припишува оваа разлика на ефектот на „регулирање на брзината“ на магнетосферата на Земјата. Додека Месечината орбитира околу Земјата, таа периодично поминува низ тампон зона околу магнетосферата, каде што околниот сончев ветер се забавува од својата типична брзина од 400 км/с на околу 200 км/с.

Овој побавен сончев ветер преференцијално стигнува до блиската страна на Месечината, што резултира со помала длабочина на имплантација во реголитот на таа страна. Спротивно на тоа, далечната страна, која е постојано свртена подалеку од Земјата, останува директно изложена на ненарушениот сончев ветер, дозволувајќи им на јоните да навлезат подлабоко во реголитот.

Истражувачите сугерираат дека приближно 25% од вкупната изложеност на сончев ветер на местото на слетување Чанг'е 5 била под влијание на овој забавен сончев ветер, додека местото на слетување Чанг'е 6 не доживеало таков ефект на заштита.

Со обезбедување на првите директни емпириски докази од примероци од далечната страна на Месечината, оваа студија го потврдува ефектот на регулирањето на брзината на Земјината магнетосфера врз имплантацијата на сончевиот ветер во површината на Месечината, ефект кој е постојано зачуван и во распределбата на длабочината на имплантацијата и во изотопските потписи на благородните гасови во реголитот.

Понатаму, истражувачите забележале дека тешките благородни гасови во месечевата почва можат да послужат како „фосилен запис“ за минатите интеракции помеѓу магнетосферата на Земјата и сончевиот ветер, нудејќи нов пристап за реконструкција на долгорочната еволуција на магнетосферата на Земјата кога се комбинираат со палеомагнетниот запис.

Наодите исто така укажуваат дека интеракциите во рамките на системот Сонце-Земја-Месечина се посложени отколку што се сметаше претходно. Според истражувачите, овие резултати отвораат нов прозорец кон оваа древна динамика, откривајќи дека најблискиот небесен сосед на Земјата зачувува претходно непознати записи за овие интеракции.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.