„Немаме проблем со бугарскиот народ. Сепак, јасно ставивме до знаење дека секоја акција што според меѓународното право претставува поддршка за американско-израелската воена агресија против Иран, исто така претставува учество во акт на агресија“, изјави портпаролот на иранското Министерство за надворешни работи, Есмаил Багаеи.

Тој додаде дека „Иран има право да го нападне изворот, односно местото на потекло, на каков било акт на агресија против себе“.

„Претходно беше објавено, а извештаите го потврдија тоа, дека неколку авиони за полнење гориво ја напуштиле бугарската територија. Како што признаа многу бугарски граѓани и политичари, одобрувањето на престојот на тие авиони во бугарската база е спротивно на меѓународното право и претставува поддршка за воената агресија на Соединетите Американски Држави и израелскиот режим против Иран“, тврди тој.

„Долго време играме шах, но сега научивме и да играме покер“

Иран претходно ја предупреди балканската земја, која е и членка на Европската Унија, да не им дозволува на САД да ги користат нејзините воздухопловни бази во војна.

Минатиот месец, парламентарната комисија за одбрана на Бугарија одобри владин предлог со кој ќе се овозможи привремено распоредување на американски авиони за полнење гориво и американски воен персонал во воздухопловната база Безмер. Овој потег предизвика остро предупредување од Иран за овозможување на американски воени операции.

Багаеи тогаш рече дека секое учество во планирањето или извршувањето на вакви операции би претставувало соучесништво во „злосторството агресија и воени злосторства“. Тој го повика бугарскиот парламент да го отфрли распоредувањето на американските сили.

Багаеи денес додаде дека Иран „долго време игра шах“ и дека во последниве години „научил и да игра покер“, осврнувајќи се на развојот на воената стратегија на Техеран.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Како причина, тие ги наведуваат поделбите околу војната во Газа, поради што, според нивната проценка, натпреварот повеќе не може да се смета за неутрален.

„Евросонг повеќе не е независен и неутрален“

Извршниот директор на холандската телевизија АВРОТРОС, Тако Цимерман, ја објасни одлуката во официјално соопштение. „Неспорно е дека меѓународните конфликти сè повеќе влијаат на натпреварот и ја поткопуваат неговата неутралност. Како резултат на тоа, Евровизискиот натпревар стана платформа за поделби“, се вели во соопштението.

Во соопштението за медиумите се додава дека неодамнешните промени што ги објавија организаторите не се доволни. „Најавените промени не ни даваат доволно доверба дека независниот и неутрален карактер на Евровизискиот натпревар е обновен“.

Последици од вклучувањето на Израел

Одлуката на Холандија следеше по низа контроверзии поврзани со учеството на Израел. Израел беше многу блиску до победа во 2025 и 2026 година и заврши втор двата пати.

Евровизискиот натпревар за песна во 2026 година го гледаа 131 милион гледачи, што е пад од 35 милиони во споредба со претходната година. Гледаноста се намали откако пет земји го бојкотираа натпреварот поради учеството на Израел. Холандија, Исланд, Шпанија, Ирска и Словенија се повлекоа од натпреварот. Последните три земји, исто така, одбија да ја емитуваат програмата.

Порано овој месец, организаторите објавија ново правило според кое земјите вклучени во вооружен конфликт не можат да бидат домаќини на натпреварот.

Следниот домаќин е Бугарија

Следниот Евросонг, најголемиот светски музички настан во живо, ќе се одржи на 15 мај 2027 година во бугарскиот град Бургас на Црното Море. Бугарија ќе биде домаќин за прв пат, а можноста ја доби откако бугарската пејачка Дарина Јотова, попозната како Дара, го освои овогодинешниот натпревар во Виена со песната „Бангаранга“.

Евровизискиот натпревар беше лансиран во 1956 година и со текот на времето стана клучна платформа за поп-музичарите. Тоа ја направи шведската група ABBA позната, а беше важно и за кариерите на изведувачи како Селин Дион, Клиф Ричард и Оливија Њутн-Џон.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.

Но, додека бродот, познат како Хабаровск, го напушти пристанишниот град Северодвинск за тестирање во Белото Море, беше внимателно следен од аналитичарите и, без сомнение, од странските разузнавачки служби, објави Сан.

Елегантната подморница од 10.000 тони е наменски изградена да носи до шест од најновото оружје на Владимир Путин за судниот ден, нуклеарните торпеда Посејдон.

Според извештаите на руските медиуми, автономните уреди, напојувани од сопствени нуклеарни реактори, можат да бидат лансирани на море, потоа тивко да патуваат до својата цел и да ја детонираат својата боева глава под вода, предизвикувајќи разорна експлозија и потенцијално масивно цунами на бреговите на непријателот.

Се смета дека имаат дострел од повеќе од 6.000 милји, или околу 9.700 километри, што значи дека можат да останат на површина подолг временски период, како и можност за нуркање до длабочина до 1.000 метри.

Во последните денови, руските пропагандисти го повикуваат Путин да го користи Посејдон против Велика Британија како одмазда за одлуката на Лондон да ја снабдува Украина со беспилотни летала што се користеа во напади длабоко во Русија.

„Дајте им на Британците три дена да научат да дишат под вода, а потоа удирајте ги со Посејдон“, рече Владимир Соловјов, водител на руската државна телевизија.

Испадите, кои се совпаднаа со испрашувањата во Хабаровск, беа придружени со злокобна изјава од руската амбасада дека колку повеќе помош Лондон му дава на Киев, „толку е поголема цената што ќе ја плати“.

Енди Бернам, британскиот премиер, го отфрли предупредувањето, инсистирајќи дека Велика Британија не е „пријател само кога времето е убаво“.

И додека Посејдон изгледа како опасно и веродостојно оружје, експертите велат дека Москва веројатно нема да го испука како одмазда.

„Мора да се запрашате до кого Русите ги испраќаат овие пораки“, вели д-р Ричард Коноли, експерт за руска одбранбена политика и соработник во Кралскиот институт за одбранбени и безбедносни студии (RUSI).

„Посејдон е она што би можеле да го наречете специјализирана способност. Не е масовно произведена и е дизајнирана за најлошото сценарио.“

„Ако го стореа она што го предлагаат руските ТВ презентери, ќе се соочеа со британскиот нуклеарен систем за одвраќање „Тридент“.“

„Затоа немаше да го сторат тоа, бидејќи знаат дека ќе има цена што ќе ја платат.“

Па, која е целта на подводното оружје за масовно уништување на Путин, освен чистото фалење?

Потеклото на Посејдон датира од 1950-тите, кога советските воени научници бараа нови начини да ја избегнат американската ракетна одбрана.

Беше дизајниран да носи хидрогенска бомба до локација покрај брегот на САД, потоа да ја детонира и да предизвика цунами што може да уништи цели градови или поморски бази.

Советските планери на крајот ја отфрлија идејата бидејќи беше непрактична, а военото раководство се сомневаше дали оружјето може да се приближи доволно до американскиот брег за да се користи. Во тоа време, не беше можно да се вгради нуклеарен реактор во торпедо, ограничувајќи го неговиот дострел на 20 до 30 милји, или околу 32 до 48 километри.

Меѓутоа, на почетокот на 2000-тите, руските претставници го оживеаја концептот, загрижени дека САД развиваат системи за ракетна одбрана што се закануваа да ги направат нивните интерконтинентални балистички ракети застарени.

Како одговор, Русите го развија Посејдон и крстосувачка ракета со нуклеарен погон позната како Скајфол, дизајнирана да лета над Јужниот Пол за да избегне американски ракетни одбрани, осигурувајќи дека тие секогаш можат да возвратат.

Русија досега објави планови за набавка на најмалку 30 торпеда Посејдон и четири подморници за нивно носење, иако се смета дека само Хабаровск започнала со изградба досега.

Друга, постара подморница, Белгород, исто така е специјално модифицирана за да го носи оружјето, на кое НАТО му го даде кодното име Канјон.

Теоретски, овие скриени бродови би можеле да го лансираат Посејдон на море, по што ракета слична на дрон би се движела автономно и бавно кон однапред програмирана цел.

Благодарение на својот нуклеарен погон, може да патува практично на секое растојание, а Хабаровск би можел да го лансира неколку недели однапред, вели Вилијам Алберк, поранешен службеник за контрола на оружјето на НАТО и американската влада.

„Ова нешто би можело да се крие прикрадливо, а потоа да удри како исклучително моќно оружје за втор удар“, додава тој. „Во исто време, тоа е исто така одлично оружје за прв удар, и во основа можете да ставите боева глава од која било големина на него“.

Најверојатните цели би биле американски, британски или француски подморнички бази. Но, торпедата „Посејдон“ не се само балистичко оружје. Тие се исто така дипломатска и психолошка алатка со која Путин може да го уценува Западот.

„Станува збор за одвојување на САД од нивните европски сојузници“, вели Алберк. „На почетокот на кризата, Русите би можеле да ги лансираат и да кажат: „Тие се сега во вода и ако САД се вмешаат, ќе ги нападнеме вашите подморнички бази“.

„Доколку Русија се закани дека ќе ги нападне нашите подморнички бази, едноставно би можеле да ги повлечете подморниците.“

„Потоа е: „Добро, ќе ја нападнете нашата територија? Тоа би бил прв удар и ние би ве уништиле како одговор.“ Значи, лесно би можеле да го откриете нивниот блеф.“

Тоа би била и „невероятно ризична стратегија“ за Москва, бидејќи лансирањето на Посејдон, дури и ако биде оставено да чека во морето, би претставувало прв удар според Член 51 од Повелбата на Обединетите нации, вели Алберк.

Исто така, постои дебата меѓу експертите за тоа колку е всушност ефикасен Посејдон.

Нуклеарната крстосувачка ракета „Скајфол“, претставена од Путин и наречена од набљудувачите како „летачки Чернобил“, се покажа како лесна за забележување поради нејзиниот топлински потпис и трагата од зрачење што ја остава неговиот незаштитен реактор.

Не е јасно, вели Алберк, дали Посејдон страда од истите слабости.

При поголеми брзини, нарушувањето што го предизвикува во водата може да се открие од сонарните системи на НАТО, како и од фрегатите против подморници, самите подморници и авионите.

„Може да биде многу добро заштитен и тешко да се открие, како нуклеарна централа на подморница“, објаснува Алберк.

„Но, ако е нешто како Скајфол, тогаш всушност би можел да остави голем отпечаток. Едноставно не знаеме.“

На крајот на краиштата, дел од вредноста на Посејдон за Русија лежи во цената што би можел да им ја наметне на САД и НАТО, доколку одлучат дека мора да го претпостават најлошото сценарио и соодветно да се подготват.

Но, експертите предупредуваат дека тоа исто така ризикува да поттикне трка во вооружување, бидејќи контрамерките создаваат потреба за уште повеќе контрамерки.

„Во моментов сме во многу опасна ситуација“, вели Коноли. „Можеме да не се согласуваме со Русија и нејзината безбедносна архитектура. Но, тоа е едно, а сосема друго е да се каже дека едноставно мора да продолжиме да ескалираме.“

Наместо тоа, тој смета дека можеби е подобро да се прифати дека огромните суми потребни за целосна заштита од Посејдон не вредат за инвестицијата.

„Би потрошиле огромна сума пари за да се спротивставите на нешто што би се користело само кога веќе сте во нуклеарна војна“, истакнува тој. „И, знаете, веројатно и онака немаше да бидеме тука.“

Портпаролот на Министерството за одбрана изјави: „Велика Британија стои рамо до рамо со Украина и ние сме посветени на обезбедување на опремата што ѝ е потребна на Украина за да се одбрани од нелегалната инвазија на Путин.“

„Русија не треба да се сомнева во решеноста на оваа влада да се спротивстави на руската агресија, како во Украина, така и против Велика Британија и нашите сојузници.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.