Партон беше позната по својот уникатен талент, силна личност и животна приказна што ја одведе од сиромаштија до светски успех, пишува „Њујорк тајмс“.

Нејзиниот внук Брајан Сивер ја објави смртта преку видео порака.

„Се викам Брајан Сивер, јас сум син на Кеси Партон. Денес, во име на семејствата Партон и Овенс, се обраќам до јавноста за да потврдам дека мојата тетка, Доли Ребека Партон Дин, нè напушти. Таа беше сестра и баба на една генерација, а „Џиџи“ на следната“, рече Сивер во видеото.

„Доли ме замоли да го снимам овој пост пред години, долго пред да можам да замислам дека овој момент ќе стане вистински. Бев нејзин шеф на обезбедувањето повеќе од две децении, а мојот татко Лари ја имаше таа улога пред мене. Ја замислував тежината на овој момент, но дури сега навистина ја чувствувам.“

View this post on Instagram

A post shared by Dolly Parton (@dollyparton)

Таа беше болна

Во петок, на 21 август, Партон отворено зборуваше за своето здравје и призна дека нејзината состојба се влошила по смртта на сопругот Карл Дин во март 2025 година. „Како што реков во видео пораките во текот на изминатата година, се борев со некои здравствени проблеми на кои едноставно не обрнав внимание додека се грижев за Карл.

Знаете, ова не е прв пат да поминам низ нешто вакво. На почетокот на осумдесеттите години, бев врзана за кревет со месеци поради гинеколошки проблеми, а потоа се борев и со вишок килограми. Значи, не е како да не сум се соочила со здравствени предизвици претходно“, изјави таа за списанието People.

Таа додаде: „Мислам дека денес, поради светот во кој сме постојано поврзани на социјалните мрежи, сè е преувеличено. Порано се шегував дека сум кралица на таблоидите, но сега претпоставувам дека можам да кажам дека сум кралица на вештачката интелигенција на социјалните мрежи!

Но сериозно, иако сè уште се опоравувам, сè уште работам! Ме познавате - како што често велев, се заглавив во ќош со моите соништа и сè уште имам толку многу што сакам да постигнам. Затоа ќе продолжам да работам сè додека можам за да го остварам сето тоа.“

Кариера што трае со децении

За време на кариера што траеше децении, Партон стана најпродаваната кантри музичарка на сите времиња со повеќе од 160 милиони продадени албуми низ целиот свет. Нејзиниот деби албум беше „Hello, I'm Dolly“ од 1967 година, по што следеа низа хитови, вклучувајќи ги „I Will Always Love You“, „9 to 5“ и „Jolene“.

Почетоци во Тенеси

Партон е родена во 1946 година во Питман Центар, Тенеси. Таа пораснала во сиромашно семејство со единаесет браќа и сестри. „Никогаш не бевме гладни, но понекогаш немавме доволно за јадење“, изјавила таа за People во 1977 година. Почнала да свири гитара на шестгодишна возраст во црквата на нејзиниот дедо, а почнала да пишува песни една година подоцна.

Иако станала позната по својот гламур како возрасна личност, таа во 2003 година изјавила за People дека имала пеги и празнина меѓу забите додека растела. „Сè што носев било или домашно направено или наследено. Секогаш сакав да бидам поубава. Почнав да се дотерувам - сакав облеката да ми биде тесна, шминката впечатлива, ноктите долги и усните црвени. Уживав во тоа.“

Нејзиниот драматичен изглед привлекувал многу внимание, но таа секогаш била првата што се шегувала на своја сметка.

Пробив на сцената

По завршувањето на средното училиште, таа се преселила во Нешвил во 1964 година. Настапувала во клубови и пишувала песни за други уметници. „Моите песни ме извлекоа од планините и ме однесоа каде што сакав“, рекла таа во 2012 година. Големиот пробив дојде кога кантри ѕвездата Портер Вагонер ја ангажираше како гостин во неговата емисија „Шоуто на Портер Вагонер“. Тој ѝ помогна да потпише договор за снимање, но нејзините рани успеси беа исклучиво дуети со него.

„Секогаш ќе бидам кантри музичар затоа што сум кантри девојка“, рекла таа во 1975 година. „Мојот стил е мојата душа и моите чувства. Преку песни ќе му кажам на светот она што не би ѝ го кажала ни на сопствената мајка.“

Таа го постигна својот прв број еден на кантри топ листите во 1971 година со песната „Џошуа“. Песната „Coat of Many Colors“, објавена истата година, достигна број четврт. Потоа ја издаде „Jolene“ во 1973 година, која исто така беше број еден на кантри топ листите и се проби на Billboard's Hot 100.

Песната што го освои светот

Партон ја напушти емисијата на Вагонер во 1974 година, пишувајќи ја „I Will Always Love You“ како збогум на својот креативен партнер. „Кога решив да си заминам, ситуацијата не беше пријатна. Си отидов дома и таа песна едноставно ми дојде. Следното утро му реков: „Вака се чувствувам“. Солзи му течеа по лицето“, рекла таа во 2012 година.

Песната двапати се искачи на врвот на кантри-листите, но стана глобален мегахит дури кога Витни Хјустон ја сними за филмот „Телохранителот“ во 1992 година. Во 2015 година, Партон се присети на моментот кога првпат ја слушнала верзијата на Витни Хјустон на радио.

„Тоа беше светски феномен. Песната беше во филмот, беше број еден. Си помислив: „Воау, јас ја напишав таа мала песна“. Тогаш ја почувствував мојата вредност како писателка. Си помислив: „Ова е мојот дар и ќе го направам најдоброто што можам со него“.“

Филмска кариера и соработки

Кон крајот на седумдесеттите години, нејзините амбиции го надминаа Нешвил, па некои се плашеа дека ја напушта кантри музиката. „Сакам луѓето да знаат дека има многу повеќе во мене - добро или лошо - од она што го виделе досега. Само барам шанса да го докажам тоа. Не го напуштам Нешвил. Моите корени ми се важни, а моите корени се тука“, изјави таа во 1977 година.

Нејзината филмска кариера започна во 1980 година со улога во филмот „9 до 5“ заедно со Лили Томлин и Џејн Фонда. Насловната песна стана нејзин прв број еден на Hot 100. Актерките станаа доживотни пријателки, а Партон подоцна се појави во нивната серија на Нетфликс „Грејс и Френки“.

Во 1982 година, таа играше сопственичка на бордел во филмот „Најдобрата мала курва во Тексас“ со Берт Рејнолдс. „Подобро се снаоѓам како проститутка отколку како секретарка“, се пошегува таа за People во тоа време. Таа, исто така, глумеше во филмовите „Рајнстоун“ (1984) со Силвестер Сталоне, „Челични магнолии“ (1989) и „Радосна бучава“ (2012).

View this post on Instagram

A post shared by Dolly Parton (@dollyparton)

Во 1987 година, таа го издаде признатиот албум „Трио“ со Линда Ронштат и Емилу Харис. Таа рече дека биле како сестри. „Не секогаш се сложувавме, но звучевме одлично. Нашиот прв албум заедно е еден од најдобрите музички проекти во кои сум била вклучена.“

Награди и наследство

За време на нејзината кариера, таа освои Еми, 11 Греми награди, 10 награди на Здружението за кантри музика (CMA), седум награди на Академијата за кантри музика (ACM), три Американски музички награди и две номинации за Оскар, заедно со еден почесен Оскар. Таа е една од само седумте музичари што ја освоиле наградата за уметник на годината на CMA.

Таа беше примена во Куќата на славните на кантри музиката во 1999 година. Нејзиниот живот беше претворен во мјузиклот „Доли: Вистински оригинален мјузикл“, чија премиера беше во Нешвил во јули 2025 година, со планови да се пресели на Бродвеј во 2026 година.

Хуманитарна работа и приватен живот

Партон го поседуваше тематскиот парк Доливуд во Тенеси. Таа исто така беше интензивно вклучена во хуманитарна работа, а најпознатиот проект е нејзиниот „Библиотека на имагинацијата“, кој им испраќа на децата по една книга месечно од раѓање до нивното поаѓање на училиште. Инспирирана е од нејзиниот татко, кој никогаш не научил да чита или пишува.

Често соработувала со помлади колеги, вклучувајќи ги Бијонсе и Сабрина Карпентер, и била кума на Мајли Сајрус. „Подобро би била модел отколку да му кажувам на некого што да прави, бидејќи не мислам дека тоа е правилно. Секој е различен“, рече Партон за нејзината врска со Мајли Сајрус.

Се омажи за Карл Томас Дин во мај 1966 година. Дин остана подалеку од медиумското внимание, но многу ја поддржуваше. „Тој отсекогаш ми беше најголем обожавател во сенка“, рече Партон. „Често се шегувам кога луѓето ме прашуваат која е тајната на долгиот брак. Јас велам: „Продолжи да се движиш!“, и има многу вистина во тоа.“

Дин почина на 3 март 2025 година. Партон напиша на Инстаграм во тоа време: „Карл и јас поминавме многу прекрасни години заедно. Зборовите не можат да ја опишат љубовта што ја споделувавме повеќе од 60 години.“ Неколку дена по неговата смрт, таа му ја посвети песната „If You Hadn't Been There“. „Карл и јас се заљубивме кога имав 18 години, а тој 23. Како и сите големи љубовни приказни, оваа никогаш не завршува“, напиша таа.

Во ноември 2025 година, во интервју за People, таа размислуваше за нивната љубов и тага. „Нашата приказна е голема, стара љубовна приказна. Тоа е огромна загуба. Никој не може да ја разбере освен ако самиот не ја доживее. Тој секогаш ќе биде во моето срце и во моите сеќавања.“

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.