Темата на УНХЦР за оваа година е Додека сите не бидат безбедни. Во време кога правото да се бара азил е под сè поголем притисок во многу делови од светот, оваа тема потсетува на трајната релевантност на Конвенцијата за статусот на бегалците од 1951 година. Усвоена пред 75 години, Конвенцијата се заснова на едноставен, но моќен и универзален принцип: правото да се бара безбедност ни припаѓа на сите.

Додека сите не бидат безбедни им се обраќа на помладите генерации водени од желба за социјална правда и солидарност, додека и самите се соочуваат со неизвесност и социо-економски притисоци. Ги повикува да не го гледаат азилот како далечно, апстрактно прашање, туку како колективна безбедносна мрежа – онаа што денес ги штити најранливите, а утре може да заштити кој било од нас.

„Пред седумдесет и пет години, од пепелта на Втората светска војна, светот даде фундаментално ветување: секој што е принуден да избега од војна, конфликт или прогон има право да најде безбедност и заштита,“ рече Високиот комесар на УНХЦР, Бархам Салих. „Тоа ветување беше универзално и создадено да трае. Беше изградено за нашите баби и дедовци, за нас и за сите генерации што доаѓаат.“

„Денес, таа безбедносна мрежа е под огромен притисок. Но човековите права не се предмет на преговори. Безбедноста не треба да биде привилегија. Никој не е вистински безбеден додека најранливите меѓу нас не се безбедни. Младите луѓе секој ден го потсетуваат светот на тоа,“ додаде тој.

Додека сите не бидат безбедни ги предизвикува стереотипите за бегалците и нагласува дека правото да се бара безбедност е животно важна поддршка што оди подалеку од самото бегство од војна или насилство. Тоа ја надополнува неодамна претставената цел на Салих во текот на следната деценија за повеќе од половина да се намали бројот на бегалци во долготрајно раселување кои зависат од хуманитарна помош. За да се постигне тоа, ќе биде неопходно да се прошират можностите за доброволно враќање и преселување, како и пристапот до работни места, здравствена заштита и образование, и поддршката за локална интеграција – овозможувајќи им на бегалците да излезат од рамките на преживувањето и достоинствено да ги обноват своите животи.

„Никој не избира да остави зад себе сè што сака. Тоа е потресна реалност што може да му се случи на секого, во секој момент. Како некој што го поминал овој пат, знам дека е само прашање на околности што денес не бегаме вие или јас. Правото да се бара безбедност е свето ветување на нашата заедничка човечност и, додека сите не бидат безбедни, мора да продолжиме да стоиме заедно,“ рече Маја Газал, Амбасадорка на добра волја на УНХЦР и првата сириска бегалка што станала пилотка.

„Како бегалка, знам дека азилот е животна линија на надеж – и токму прекрасната, силна емпатија на младите луѓе денес ми дава верба дека оваа животна линија ќе опстои. Разбираме дека сите сме поврзани и нема да престанеме да зборуваме сè додека сите не бидат безбедни,“ додаде таа.

Додека сите не бидат безбедни ќе биде претставено на глобалните дигитални платформи, со различни гласови на бегалци и алатки за учење што ќе им помогнат на младите подобро да го разберат, дискутираат и бранат правото да се бара безбедност.

УНХЦР ги повикува младите луѓе, креаторите и лидерите на заедниците ширум светот да се приклучат во кревањето на својот глас и да помогнат ветувањето за безбедност за сите да остане живо – додека сите не бидат безбедни.

Крадењето авторски текстови е казниво со закон. Преземањето на авторски содржини (текстови) од оваа страница е дозволено само делумно и со ставање хиперлинк до содржината што се цитира.